خوزتوریسم

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

میراث تمدنی صنعت نفت؛ بازخوانی یک دگرگونی تاریخی

میراث تمدنی صنعت نفت؛ بازخوانی یک دگرگونی تاریخی/ تحول ساختاری جنوب‌غرب ایران در پرتو ۱۲۳ سال فعالیت صنعت نفت

صنعت نفت، خوزستان را از منطقه‌ای حاشیه‌ای و معیشتی، به مرکز صنعتی ایران تبدیل کرد. این تحول، نه‌فقط اقتصادی، بلکه تمدنی بود؛ زیرا ذهنیت، روابط اجتماعی، ساختار قدرت و الگوهای زیست مردم را تغییر داد. امروز، هرچند بسیاری از چالش‌ها و نقدها درباره صنعت نفت وجود دارد، اما نمی‌توان انکار کرد که نفت، یکی از بزرگ‌ترین عوامل شکل‌دهنده هویت معاصر خوزستان است.

رحیم کردونی، پژوهشگر تاریخ نفت در یادداشتی نوشت: ورود صنعت نفت به جنوب‌غرب ایران، تنها یک تحول صنعتی نبود؛ بلکه نقطه آغاز دگرگونی‌ تمدنی بود که ساختارهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی جغرافیای انسانی خوزستان را از بنیان تغییر داد. منطقه‌ای که تا پیش از قرن بیستم، در حاشیه ساختار حکمرانی ایران قرار داشت، با کشف نفت به مرکز ثقل تحولات ملی و منطقه‌ای تبدیل شد.

گزارش کامل در ادامه نوشته

میراث تمدنی صنعت نفت؛ بازخوانی یک دگرگونی تاریخی/ تحول ساختاری جنوب‌غرب ایران در پرتو ۱۲۳ سال فعالیت صنعت نفت

دبیر مرضیه امیری

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

فاطمه داوری: میراث فرهنگی باید از یک امر بیرونی به باور درونی جامعه تبدیل شود

فاطمه داوری: میراث فرهنگی باید از یک امر بیرونی به باور درونی جامعه تبدیل شود

مدیر بخش مکتوب چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی معتقد است که هدف اصلی این جشنواره، نه انتقال صرف دانش، بلکه ایجاد باور جمعی نسبت به ضرورت میراث فرهنگی و نقش مستقیم مردم در حفاظت از آن است.

فاطمه داوری، مدیر بخش مکتوب چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا با اشاره به ماهیت شکل‌گیری میراث فرهنگی گفت: اگر به فرآیند خلق میراث فرهنگی توجه کنیم، درمی‌یابیم که میراث ذاتاً به‌دست مردم شکل گرفته است، اما با گذر زمان، مفهوم «میراث» به خود گرفته و امروز هدف اصلی از حفاظت آن، بازگرداندن میراث به متن زندگی مردم و جامعه است؛ به‌گونه‌ای که دوباره خوانش شود، دیده و شنیده شود.

وی افزود: این خوانش، رکن اصلی معرفی و حفاظت از میراث فرهنگی است و تحقق آن بدون ابزارهای واسط امکان‌پذیر نیست. ابزارهایی که بتوانند با زبان‌ها و شیوه‌های مختلف، میراث را برای گروه‌های گوناگون اجتماعی تبیین کنند. در این میان، رسانه در مفهوم گسترده خود ــ چه در قالب‌های سنتی و چه در قالب‌های نوین ــ نقشی اجتناب‌ناپذیر دارد؛ چراکه بدون این حلقه واسط، هدف اصلی حفاظت از میراث فرهنگی که همانا به‌کارگیری آن در خدمت جامعه امروز و ارتقای کیفیت زندگی است، محقق نخواهد شد.

داوری با طرح یک پرسش بنیادین ادامه داد: مسئله اصلی اینجاست که آیا جامعه، میراث فرهنگی را امری بیرونی می‌داند یا درونی؟ با وجود آنکه اغلب لایه‌های اجتماعی خود را علاقه‌مند یا دغدغه‌مند میراث می‌دانند، اما در عمل، میراث فرهنگی هنوز به‌عنوان امری بیرونی تلقی می‌شود؛ چیزی که «خوب است وجود داشته باشد»، اما نه بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره.

وی تأکید کرد: به اعتقاد من، هدف اصلی این جشنواره دقیقاً تغییر همین نگاه است؛ اینکه میراث فرهنگی از یک موضوع بیرونی و قابل تماشا، به امری درونی و زیسته تبدیل شود. ما در بستر میراث فرهنگی زندگی می‌کنیم و بسیاری از ویژگی‌های زندگی امروزمان، ریشه در همین میراث دارد؛ اما یا آن را به‌درستی نشناخته‌ایم یا به‌اندازه کافی از آن بهره نگرفته‌ایم.

مدیر بخش مکتوب جشنواره افزود: جشنواره می‌کوشد این آگاهی را ایجاد کند که تک‌تک ما، فارغ از جایگاه و موقعیت اجتماعی‌مان، در یک تداوم تاریخی زندگی می‌کنیم که نام آن میراث فرهنگی است. قرار است میراث از موضوعی که صرفاً به آن افتخار می‌کنیم، به ضرورتی بدیهی برای ادامه حیات جامعه تبدیل شود.

داوری با اشاره به نقش فردی مردم در حفاظت از میراث فرهنگی گفت: زمانی که این درک شکل بگیرد، دیگر منتظر نخواهیم ماند تا نهادی بیرونی از میراث حفاظت کند. هر یک از ما، در هر شغلی که داریم، بازیگر اصلی این میدان هستیم. برای مثال، یک کشاورز در شیوه بهره‌برداری از زمین و مدیریت منابع آب، یا یک مهندس راه‌سازی و سدسازی، همگی در مواجهه با میراث فرهنگی نقش دارند؛ چراکه بسیاری از این نظام‌ها، حاصل تجربه و دانشی است که نسل‌های پیشین خلق و حفظ کرده‌اند.

وی ادامه داد: آنچه جشنواره می‌خواهد بر آن تأکید کند، این است که میراث فرهنگی نه امری بیرون از ما، بلکه بخشی از زیست روزمره ماست و همه مردم در حفظ و تداوم آن نقش دارند. به همین دلیل، نباید خود را از این مسئولیت کنار بکشیم.

داوری در ادامه با اشاره به تفاوت بنیادین این جشنواره با دیگر رویدادهای فرهنگی و هنری گفت: برخلاف تصور رایج، این جشنواره قرار نیست صرفاً محلی برای تبادل دانش باشد؛ بلکه هدف اصلی آن انتقال «باورمندی» است. ممکن است میزان آگاهی فردی نسبت به یک موضوع کم باشد، اما باور به اهمیت آن می‌تواند بسیار عمیق و اثرگذار باشد. اگر سیاست‌گذاران و برگزارکنندگان جشنواره به این ظرافت توجه کنند، می‌توانند به پایداری اهداف جشنواره کمک کنند.

وی اظهار کرد: بخش‌بندی‌های امسال جشنواره نشان می‌دهد که ساختار آن به ظرفیت‌های اجتماعی و رسانه‌ای حوزه میراث فرهنگی نزدیک‌تر شده و گستره مفهومی جشنواره به‌درستی شناسایی شده است. به نظر من، جشنواره امسال توانسته گستره خود را پیدا کند و امید می‌رود در دوره‌های آینده، ضمن حفظ این وسعت، عمق بیشتری به بخش‌های مختلف آن داده شود

تصویر نویسنده خوزتوریسم

محسن صفایی‌فرد: بخش نماهنگ می‌تواند روایت‌گر زنده میراث موسیقایی و معماری ایران باشد

محسن صفایی‌فرد: بخش نماهنگ می‌تواند روایت‌گر زنده میراث موسیقایی و معماری ایران باشد

داور بخش نماهنگ چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی معتقد است که پیوند موسیقی مقامی و نواحی ایران با تصویر، ظرفیتی زاینده و الهام‌بخش برای خلق نماهنگ‌های متمایز است؛ ظرفیتی که می‌تواند میراث فرهنگی را به زبانی معاصر و جهانی ترجمه کند.

محسن صفایی‌فرد، داور بخش نماهنگ چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی در گفت‌وگو با میزان با اشاره به آثار ارائه‌شده در این بخش بیان کرد: در یک جشنواره فرهنگی، آنچه در قالب نماهنگ اهمیت ویژه‌ای دارد، تلفیق موسیقی به‌مثابه میراث فرهنگی با تصویر متناسب و متناظر با آن است. در میان آثار امسال، نماهنگ‌هایی وجود داشت که تماشای آن‌ها به‌راستی دلنشین و قابل تأمل بود و نشان می‌داد پرداختن جشنواره میراث‌فرهنگی به حوزه موسیقی، چگونه می‌تواند به انتقال سنت‌ها، میراث موسیقایی و میراث هنری کشور از طریق تصویر کمک کند.

وی ادامه داد: در برخی آثار، چهره‌های شاخص موسیقی مقامی و نواحی ایران با پرداختی تصویری مناسب معرفی شده بودند؛ آثاری که برای هر هنرمندی که به‌دنبال خلق کارهای ممتاز و متمایز است، وسوسه‌برانگیز به نظر می‌رسد. حوزه میراث‌فرهنگی در بخش نماهنگ، به باور من، چشمه‌ای زاینده از سوژه‌هاست که می‌تواند علاقه‌مندان این عرصه را به خود جذب کند و آثار قابل‌توجهی نیز در این حوزه دیده شد.

این داور جشنواره با طرح ایده‌ای تازه افزود: در جریان تماشای آثار، به این نتیجه رسیدم که پیوند موسیقی با بناهای معماری ایرانی می‌تواند حتی به شکل‌گیری یک گونه تصویری مستقل منجر شود؛ چیزی که می‌توان از آن با عنوان «موسیقی و بنا» یاد کرد. جایی که موسیقی و ابنیه تاریخی، روایت‌گر یکدیگر می‌شوند و تصویری جذاب از معماری و موسیقی ایرانی خلق می‌کنند. فارغ از فلسفه هارمونی مشترک میان موسیقی و معماری ایرانی، از منظر بصری نیز این پیوند ظرفیت‌های ارزشمندی دارد که نشانه‌هایی از آن در برخی آثار دیده می‌شد و شایسته است جشنواره فرصت بیشتری برای پذیرش و نمایش چنین آثاری فراهم کند.

صفایی‌فرد با اشاره به برخی نمونه‌های شاخص گفت: در میان آثار بخش مسابقه، نمونه‌هایی وجود داشت که بر پایه فضاسازی الکترونیک و تلفیق موسیقی فیوژن با موسیقی ردیف و مقامی نواحی ایران شکل گرفته بود. از جمله اثری با محوریت کار سهراب محمدی، از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی مقامی خراسان، که با تنظیمی الکترونیک و تصویری از اجرای او ارائه شده بود. این اثر، به‌واقع استثنایی و تأثیرگذار بود؛ صدایی ریشه‌دار و تاریخی که حاصل رنج و عشق فرهنگ این سرزمین است و وقتی با بیانی مدرن ارائه می‌شود، برای مخاطب امروز و حتی مخاطب جهانی، ترجمه‌ای تازه و قابل‌درک پیدا می‌کند.

وی در ادامه درباره نقش جشنواره در ایجاد ارتباطات فرهنگی بین‌المللی اظهار کرد: جشنواره می‌تواند به فضایی برای گفت‌وگوی فرهنگی میان هنرمندان تبدیل شود، اما برای تحقق این هدف، لازم است دامنه فراخوان و گستره آثاری که پذیرفته می‌شود، متنوع‌تر و فراگیرتر باشد. به‌گونه‌ای که بتواند نمایندگی کامل‌تری از آنچه در ایران، در حوزه نماهنگ مرتبط با میراث‌فرهنگی تولید می‌شود، ارائه دهد.

داور بخش نماهنگ تأکید کرد: در چنین گستره‌ای، امکان گفت‌وگو با جهان و عرضه این آثار در رسانه‌های برون‌مرزی نیز فراهم می‌شود. معرفی ایران، یکی از نیازهای اساسی رسانه‌های بین‌المللی ماست و موسیقی، به‌عنوان جهانی‌ترین زبان، می‌تواند کوتاه‌ترین و مؤثرترین مسیر برای این معرفی باشد؛ مسیری که از طریق نماهنگ به شکلی مطلوب و اثرگذار محقق می‌شود. از همین رو، گسترش دامنه فراخوان و تنوع‌بخشی به حضور هنرمندان این حوزه، می‌تواند جشنواره را به نقطه‌ای ایده‌آل‌تر در این مسیر تبدیل کند.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

محمد یاری: میراث دیجیتال پیوند فناوری نوین با حفاظت از میراث‌فرهنگی است

محمد یاری: میراث دیجیتال پیوند فناوری نوین با حفاظت از میراث‌فرهنگی است

محمد یاری، مدیر بخش میراث دیجیتال چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی معتقد است که میراث دیجیتال امروز به یکی از مهم‌ترین ابزارهای حفاظت و معرفی میراث‌فرهنگی تبدیل شده است؛ مسیری نوین که نقش مؤثری در جلب مشارکت جوانان و گسترش دسترسی عمومی به میراث دارد.

محمد یاری، مدیر بخش میراث دیجیتال چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر گفت:میراث دیجیتال که در خارج از ایران با عنوان Digital Heritage شناخته می‌شود، یکی از حوزه‌های نوظهور فرهنگی و از مهم‌ترین ابعاد حفاظت از میراث‌فرهنگی به شمار می‌آید. در سال ۲۰۰۳، سازمان جهانی یونسکو تمامی کشورها را ملزم کرد تا با بهره‌گیری از فرآیند دیجیتال‌سازی، آثار میراث‌فرهنگی خود را ثبت، معرفی و برای آن‌ها آرشیوهای منسجم و قدرتمند ایجاد کنند. از همین‌جا ادبیات «میراث دیتا» به‌عنوان موضوعی نو در عرصه میراث‌فرهنگی جهان شکل گرفت.

وی ادامه داد: خوشبختانه طی دو سال گذشته، جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، بخش میراث دیجیتال را به ساختار خود اضافه کرد؛ تصمیمی که با توجه به حضور پررنگ جوانان فعال در حوزه میراث‌فرهنگی و درگیری آن‌ها با فناوری‌های نوین، اقدامی ضروری بود. امروز ابزارهای متنوع دیجیتال‌سازی و فناوری‌های جدید به‌طور گسترده در معرفی و مستندسازی میراث‌فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گیرند و جشنواره، بهترین فضا برای گردهمایی، داوری و ارزیابی این آثار است.

یاری با اشاره به کارکردهای این بخش افزود: توسعه میراث دیجیتال به تولید محتواهایی منجر می‌شود که برای نسل جوان، به‌ویژه نسل «زد»، جذاب‌تر و کاربردی‌تر است و امکان دسترسی آسان‌تر عموم مردم به میراث‌فرهنگی را فراهم می‌کند.

وی درباره آثار این دوره عنوان کرد: آثاری که به این بخش ارسال شد، نشان می‌دهد جوانان و فعالان فرهنگی علاقه و دغدغه جدی نسبت به این حوزه پیدا کرده‌اند. نکته مهم‌تر اینکه بخش میراث دیجیتال توانسته افراد متنوعی از جمله باستان‌شناسان، مرمتگران و معماران حوزه میراث فرهنگی را درگیر کند.

مدیر بخش میراث دیجیتال جشنواره تصریح کرد: تنوع آثار ارسالی در این دوره بی‌نظیر بود؛ آثاری از استان‌های مختلف، گروه‌های سنی گوناگون و هنرمندان زن و مرد که داوری آن‌ها را به فرایندی دشوار اما جذاب تبدیل کرد. نزدیکی سطح کیفی آثار و استاندارد بالای آن‌ها نسبت به دوره‌های پیشین، هم انتخاب آثار و هم داوری نهایی را پیچیده‌تر کرد، اما در عین حال نشان‌دهنده رشد جدی این حوزه بود.

وی درباره دسترسی عمومی به آثار دیجیتال گفت: ایجاد دسترسی گسترده به این محتواها یکی از برنامه‌ها و اولویت‌های ماست. اگرچه امروز وب‌سایت‌ها، اپلیکیشن‌ها و شبکه‌های اجتماعی به‌طور طبیعی فضایی برای انتشار محتوای دیجیتال هستند، اما امیدواریم به نقطه‌ای برسیم که بتوانیم همه آثار تولیدشده را در قالب یک پلتفرم یکپارچه گردآوری کنیم تا مخاطبان به‌سادگی به آن‌ها دسترسی داشته باشند. همچنین ایجاد نمایشگاه‌های مجازی پس از جشنواره، می‌تواند فرصت دیده‌شدن و ارزیابی گسترده‌تر آثار را فراهم کند.

یاری تأکید کرد: جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی باعث شد موضوع میراث دیجیتال چندین گام به جلو بردارد. پیش از این، تنها افراد محدودی درباره این حوزه صحبت می‌کردند یا در آن فعالیت داشتند، اما جشنواره توانست این موضوع را به سطوح سیاست‌گذاری فرهنگی نزدیک کند و توجه مدیران، کارشناسان و استادان حوزه میراث فرهنگی را به آن جلب کند. این روند در بلندمدت می‌تواند به شکل‌گیری و رونق بازار میراث دیجیتال منجر شود.

وی در پایان گفت: میراث دیجیتال در جهان امروز به‌عنوان یک صنعت شناخته می‌شود. اگر این حوزه به‌درستی نهادینه شود، می‌تواند زمینه‌ساز اشتغال‌زایی، شکل‌گیری شرکت‌های تخصصی و حضور فعال جوانان باشد. دیجیتال‌سازی، در نهایت به حفاظت بهتر از میراث‌فرهنگی کمک می‌کند و جشنواره در این مسیر نقش بسیار مؤثری ایفا کرده است. ادامه این روند می‌تواند ساختارمند شدن این حوزه، تخصیص بودجه مناسب و تربیت نیروهای متخصص جوان را به‌دنبال دارد

تصویر نویسنده خوزتوریسم

حمیدرضا حسینی: رسانه و موسیقی، زبان جهانی معرفی میراث فرهنگی ایران هستند

حمیدرضا حسینی: رسانه و موسیقی، زبان جهانی معرفی میراث فرهنگی ایران هستند

مدیر بخش شعر، موسیقی و نماهنگ چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی معتقد است که آثار رسانه‌ای، به‌ویژه موسیقی و شعر، یکی از مؤثرترین ابزارها برای معرفی میراث‌فرهنگی ایران در سطح جهانی و ایجاد ارتباط میان نسل امروز و هویت تاریخی این سرزمین هستند.

حمیدرضا حسینی مدیر بخش شعر، موسیقی و نماهنگ چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی در گفت‌وگو با خبرنگار آنا در پاسخ به این پرسش که بین‌المللی شدن جشنواره میراث‌فرهنگی چه تأثیری بر شناخت جهانی از میراث‌فرهنگی ایران خواهد داشت، گفت: یکی از عناصری که می‌تواند میراث فرهنگی ما را به‌خوبی به جهانیان معرفی کند، آثار رسانه‌ای است. آثاری که امسال در جشنواره از حوزه‌های مختلف شعر، موسیقی، آثار سینمایی، رادیویی، تلویزیونی، فضای مجازی و عکس حضور دارند، هرکدام نماینده یک قاب روشن از پیشینه تاریخی، ارزش‌های فرهنگی و سبک زندگی متمدنانه مردم ایران هستند؛ قاب‌هایی که از گذشته تا امروز، در تصویر، متن کتاب‌ها و شعرها و در نوای موسیقی‌ها به جهان عرضه شده‌اند.

وی اظهار کرد: از سوی دیگر، ما بازخوردهای خوبی نیز دریافت می‌کنیم. در حوزه زبان فارسی، کشورهایی که در پیرامون ما قرار دارند و با ما مشترکات فرهنگی دارند، می‌توانند پیام ما را سریع‌تر دریافت کنند و گفت‌وگویی فرهنگی میان ما و کشورهای همسایه شکل گیرد. تاریخ این سرزمین با قدمت بسیار زیادش، برای بسیاری از ملت‌های دنیا الهام‌بخش است و این وظیفه هنرمندان و البته رسالت ماست که زیباترین جلوه‌های این میراث فرهنگی و باستانی را در قالب‌هایی متناسب با مخاطب امروز، نسل نو و حتی نسل زد، معرفی و ماندگار کنیم.

حسینی عنوان کرد: هر سه حوزه شعر و ترانه، موسیقی و سرود و همچنین نماهنگ می‌توانند آثاری خاطره‌انگیز، ماندگار و شیوا به فرهنگ‌دوستان در سراسر جهان ارائه دهند. ویژگی مهم موسیقی این است که همواره همراه مخاطب است؛ رسانه‌ای در دسترس و کم‌هزینه. امیدوارم با ظرفیت‌های فوق‌العاده‌ای که در موسیقی کشور وجود دارد، از موسیقی نواحی گرفته تا موسیقی مدرن و علمی، بتوانیم بهترین برداشت را از این سرزمین و داشته‌های ارزشمند آن ارائه کنیم و در قاب‌هایی زیبا به مردم جهان معرفی کنیم.

وی درباره ارتباط با نسل امروز بیان کرد: اگر بتوانیم داده‌ها، پیام‌ها و ارزش‌هایی را که در میراث و فرهنگ ما وجود دارد، به زبان مطلوب نسل امروز و نسل زد ترجمه کنیم، ارتباط مؤثری شکل می‌گیرد. برای مثال، شعر می‌تواند به زبان ترانه، روان‌تر و مردمی‌تر بیان شود و موسیقی نیز باید از انرژی، احساس و هیجانی برخوردار باشد که نسل امروز با آن ارتباط برقرار می‌کند. این ترکیب، به‌ویژه در کنار نماهنگ، جلوه‌های زیبایی از فرهنگ و تمدن ما را در معماری، پوشش، تزیینات و سبک زندگی مردم به تصویر می‌کشد.

مدیر بخش شعر، موسیقی و نماهنگ چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی تاکید کرد: هرکدام از این عناصر، متعلق به دوره و نسل خاص خود هستند. ابتدا باید نسل امروز را بشناسیم و سپس این اندوخته فرهنگی را به زبان او ترجمه کنیم تا پذیرفته شود. زمانی که این پذیرش اتفاق بیفتد، مخاطب خود به جست‌وجو و کاوش در حوزه‌های مورد علاقه‌اش می‌پردازد.

وی اظهار کرد: من در حوزه موسیقی، حدود ۱۰ سال پیش تصور می‌کردم موسیقی بومی ما در حال از بین رفتن است، زیرا در اقتصاد و بازار موسیقی نقش پررنگی نداشت، اما خوشبختانه در آخرین جشنواره‌ای که حضور داشتم، یعنی جشنواره موسیقی بانوان در کیش، نوازندگانی را دیدم که اغلب دختران نوجوان و جوان ۱۳ تا ۲۰ ساله بودند و سازهای بومی و محلی را با تبحر بسیار بالا می‌نواختند. اجرای دقیق لحن‌ها، درست مانند لهجه در زبان، نشان می‌داد که این نسل با چه درکی موسیقی نواحی را آموخته است. این تجربه برای من و بسیاری از مخاطبان شگفت‌انگیز بود و انگیزه مضاعفی به خود این هنرمندان داد.

حسینی تصریح کرد: بسیاری از این هنرمندان، به‌ویژه در نواحی غرب کشور، با کشورهای هم‌زبان ارتباط فرهنگی دارند و اجراهای متعددی در خارج از ایران داشته‌اند که با استقبال مواجه شده است. این موضوع نشان می‌دهد این ظرفیت در همه حوزه‌های فرهنگی و هنری، از موسیقی و شعر گرفته تا سینما که جزو سینماهای برتر جهان است، وجود دارد. مسئله اصلی، شناخت درست ظرفیت‌ها و ارائه آن‌ها در قالبی پذیرفتنی برای مخاطب ایرانی و جهانی است.

وی تاکید کرد: میراث فرهنگی در ذات خود اصالت دارد و پاسداشت این اصالت وظیفه ماست. نوآوری و به‌روزرسانی بیشتر در حوزه اجرا و تکنیک‌ها اتفاق می‌افتد. البته در نهایت، موفقیت یک اثر به ارتباط آن با مخاطب بستگی دارد؛ اگر مخاطب نپذیرد، اثر موفق نخواهد بود.

اجرای برنامه «شباهنگ» در ایام جشنواره در اهواز

مدیر بخش شعر و موسیقی جشنواره یکی از ظرفیت‌های مهم جشنواره را همین مواجهه مستقیم هنرمند و مخاطب دانست و خبر داد: در جشنواره میراث‌فرهنگی، علاوه بر مراسم افتتاحیه و اختتامیه، دو شب اجرای زنده شعر و موسیقی با عنوان «شباهنگ» برگزار می‌شود. در این برنامه‌ها، شاعران و هنرمندان برگزیده و هنرمندان استان میزبان، به‌صورت زنده برای مردم اجرا دارند و این ارتباط رودررو، تأثیر بسیار زیادی دارد.

وی افزود: جشنواره همچنین یک فضای آموزشی است. آثار توسط داوران متخصص بررسی می‌شود و تلاش می‌کنیم نقدها و نظرات کارشناسی را به هنرمندان منتقل کنیم. این مسیر، به کمال هنرمند، کمال هنر و ارتقای آثار منجر می‌شود. آثار برگزیده نیز در سایت جشنواره منتشر می‌شوند و نسل‌های جدید می‌توانند سیر رشد هنری را دنبال کنند.

حسینی در پایان درباره تاثیر جشنواره بر شکوفایی هنرمندان عرصه شعر، موسیقی و نماهنگ اظهار کرد: به باور من، دوره شکوفایی یک موزیسین معمولاً از اواخر نوجوانی تا حدود ۳۰ سالگی است؛ دوره‌ای که شخصیت هنری شکل می‌گیرد، تجربه‌ها گسترش می‌یابد و هنرمند مسیر خود را پیدا می‌کند. جشنواره‌ها می‌توانند نقش مهمی در هدایت و تقویت این مسیر ایفا کنند.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

خانه‌های تاریخی خوزستان در مسیر تبدیل به اقامتگاه‌ها و مراکز گردشگری

خانه‌های تاریخی خوزستان در مسیر تبدیل به اقامتگاه‌ها و مراکز گردشگری

هم‌زمان با افزایش توجه به گردشگری فرهنگی، خانه‌های تاریخی در خوزستان به‌ویژه شوشتر، به‌تدریج در حال تغییر کاربری و تبدیل شدن به اقامتگاه‌های سنتی، مراکز پذیرایی و فضاهای گردشگری هستند.

به گزارش خبرنگار مهر، در سال‌های اخیر، احیا و بهره‌برداری دوباره از خانه‌های تاریخی در شهر شوشتر و برخی دیگر از نقاط خوزستان به یکی از رویکردهای جدی در حوزه گردشگری تبدیل شده است. این خانه‌ها که عمدتاً به دوره‌های صفوی و قاجار تعلق دارند، پس از سال‌ها فرسودگی یا بلااستفاده ماندن، اکنون با مرمت اصولی و تعریف کاربری جدید، دوباره به چرخه زندگی شهری بازمی‌گردند.

به گفته فعالان میراث فرهنگی، فرآیند تبدیل این بناها به مراکز اقامتی و گردشگری با شناسایی ارزش تاریخی ساختمان آغاز می‌شود و پس از اخذ مجوزهای لازم، عملیات مرمت با حفظ عناصر اصیل معماری همچون حیاط مرکزی، شوادان‌ها، طاق‌ها و تزئینات بومی انجام می‌گیرد. در این مرحله، تلاش می‌شود مداخلات جدید به حداقل برسد و هویت تاریخی بنا حفظ شود.

پس از مرمت، خانه‌های تاریخی متناسب با ظرفیت خود به اقامتگاه سنتی، کافه و رستوران بومی یا فضای فرهنگی و گردشگری تبدیل می‌شوند. تجهیز این بناها به امکانات مورد نیاز گردشگران، بدون آسیب به ساختار تاریخی، بخش مهمی از این فرآیند به شمار می‌رود. بخش خصوصی و سرمایه‌گذاران محلی نقش پررنگی در این مرحله دارند و اغلب با نظارت میراث فرهنگی فعالیت می‌کنند.

نمونه‌هایی از این تغییر کاربری در شوشتر، از جمله تبدیل برخی خانه‌های قاجاری به اقامتگاه‌های سنتی، نشان داده است که این رویکرد علاوه بر حفظ بنا، باعث افزایش ماندگاری گردشگر در شهر و تقویت اقتصاد محلی می‌شود. گردشگران با اقامت در این خانه‌ها، تجربه‌ای نزدیک‌تر به سبک زندگی بومی و معماری تاریخی منطقه به دست می‌آورند.

تبدیل خانه‌های تاریخی به مراکز گردشگری، راهکاری مؤثر برای جلوگیری از تخریب تدریجی این بناهاست؛ زیرا بهره‌برداری اقتصادی پایدار، انگیزه لازم برای نگهداری و مراقبت مستمر از آن‌ها را فراهم می‌کند. همچنین این روند موجب ایجاد فرصت‌های شغلی در حوزه‌هایی مانند مرمت، خدمات گردشگری، صنایع‌دستی و پذیرایی می‌شود.

با توجه به ظرفیت‌های تاریخی شوشتر و ثبت جهانی سازه‌های آبی این شهر، توسعه اقامتگاه‌های سنتی در بافت تاریخی می‌تواند جایگاه این شهر را به‌عنوان مقصد گردشگری فرهنگی بیش از پیش تقویت کند؛ مسیری که در صورت تداوم حمایت‌های تخصصی و سرمایه‌گذاری هدفمند، به الگویی موفق برای دیگر شهرهای تاریخی خوزستان نیز تبدیل خواهد شد.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

خوزستان طلایی است که زیر غبار مانده / شوش و شوشتر گنجینه‌هایی هستند که هنوز درست دیده نشده‌اند

پویان مقدم، راهنمای گردشگری، در گفت‌وگو با میراث‌آریا:

خوزستان طلایی است که زیر غبار مانده / شوش و شوشتر گنجینه‌هایی هستند که هنوز درست دیده نشده‌اند

مقدم با اشاره به سفرهای متعدد خود به خوزستان اظهار کرد: هر بار که به این استان می‌آیم، بخشی تازه از گنجینه‌های آن آشکار می‌شود. حجم زیادی از تاریخ ایران به خوزستان وابسته است. از شوشتر با ریشه‌های هخامنشی و سازه‌های آبی شگفت‌انگیزش گرفته تا شوش که پایداری‌اش رمز ماندگاری ایران را روایت می‌کند.

پویان مقدم، راهنمای گردشگری و فعال حوزه میراث فرهنگی، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا خوزستان را «طلایی زیر غبار» توصیف کرد و گفت این استان با وجود ظرفیت‌های کم‌نظیر تاریخی و فرهنگی، همچنان از نبود مدیریت کلان و نگاه جامع در حوزه گردشگری رنج می‌برد.

مقدم با اشاره به سفرهای متعدد خود به خوزستان اظهار کرد: هر بار که به این استان می‌آیم، بخشی تازه از گنجینه‌های آن آشکار می‌شود. حجم زیادی از تاریخ ایران به خوزستان وابسته است. از شوشتر با ریشه‌های هخامنشی و سازه‌های آبی شگفت‌انگیزش گرفته تا شوش که پایداری‌اش رمز ماندگاری ایران را روایت می‌کند.

او افزود: شوش و شوشتر شهری است که بر اساس زندگی بنا شده، نه صرفاً قدرت‌نمایی. همین نگاه است که ایران را تا امروز نگه داشته. این‌ها همان طلاهایی هستند که زیر غبار مانده‌اند و ما باید دوباره با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم.

این راهنمای گردشگری با اشاره به مشکلات موجود در مسیر توسعه گردشگری خوزستان گفت: بزرگ‌ترین کمبود، نبود مدیریت کلان و نگاه از بالا است. مردم و گروه‌های محلی با عشق کار می‌کنند، اما این تلاش‌ها در سطح مدیریتی دیده نمی‌شود. خوزستان در قامت واقعی خود دیده نشده و همین باعث شده مشکلاتی مانند زباله، آلودگی و بی‌نظمی به‌صورت زنجیره‌ای ادامه پیدا کند.

مقدم تأکید کرد: برای موفقیت گردشگری خوزستان، باید یک نگاه جامع، منسجم و آینده‌نگر شکل بگیرد؛ نگاهی که تلاش‌های مردم را تقویت کند و همه مسائل را در کنار هم ببیند.

مجتبی گهستونی

شوشتر - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تصویر نویسنده خوزتوریسم

میراث تاریخی، سرمایه‌ای مغفول در اقتصاد ملی است

مرتضی افقه، اقتصاددان در گفت‌وگو با میراث‌آریا:

میراث تاریخی، سرمایه‌ای مغفول در اقتصاد ملی است/ گردشگری باید «هوشمند، پیوسته و مردم‌محور» باشد

مرتضی افقه، اقتصاددان، با تاکید بر ظرفیت‌های چندلایه کشور در حوزه میراث‌فرهنگی، گردشگری و اقتصاد محلی، گفت: جای‌جای ایران این توان را دارد که با برنامه‌ریزی علمی و صیانت دقیق از بافت تاریخی، به یکی از قطب‌های مهم گردشگری کشور تبدیل شوند و نقشی تعیین‌کننده در بهبود معیشت و توزیع عادلانه درآمد در منطقه خود ایفا کنند.

مرتضی افقه در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، شوشتر را یکی از نمونه‌های کم‌نظیر هم‌نشینی تاریخ، فرهنگ، مذهب و طبیعت در ایران دانست و تاکید کرد: ظرفیت‌های گردشگری شوشتر صرفا محدود به یک بعد نیست؛ این شهر هم‌زمان واجد گردشگری تاریخی، مذهبی و تفریحی است و همین ویژگی، امکان توسعه پایدار و چندوجهی گردشگری را فراهم می‌کند.

این استاد اقتصاد با اشاره به اهمیت صیانت از بافت تاریخی شوشتر تصریح کرد: همواره تاکید کرده‌ام که هیچ‌کس نباید به بافت سنتی شوشتر دست بزند. اگر مالکی قصد فروش یا نوسازی دارد، میراث‌فرهنگی می‌تواند با خرید یا مرمت بنا، آن را احیا کند و در مقابل، برای مالک در نقطه‌ای دیگر مسکن جایگزین بسازد. هر یک از این خانه‌ها ظرفیت تبدیل‌شدن به اقامتگاه‌های گردشگری را دارند؛ تجربه‌ای که در شهرهایی مانند مشهد و برخی شهرهای تاریخی دیگر نیز با موفقیت اجرا شده است.

افقه با هشدار نسبت به پیامدهای گردشگری بی‌برنامه افزود: گردشگری نباید کور باشد؛ یعنی گروه‌هایی بیایند، فشار وارد کنند و بروند، بی‌آنکه ارزش افزوده‌ای پایدار برای شهر و ساکنان آن باقی بماند. گردشگری مطلوب، گردشگری هوشمند و پیوسته است؛ نه هجوم‌های مقطعی و فصلی مانند نوروز که گاه بیش از منفعت، آسیب به همراه دارد.

او گردشگری را «یک فرآیند نرم‌افزاری و فکری» توصیف کرد و گفت: توسعه گردشگری پیش از هر چیز نیازمند برنامه‌ریزی دقیق، روایت‌سازی حرفه‌ای، معرفی درست ظرفیت‌ها و رونمایی‌های هدفمند است. بدون این عناصر، حتی غنی‌ترین میراث تاریخی نیز نمی‌تواند به موتور محرک اقتصاد محلی تبدیل شود.

این اقتصاددان با اشاره به جنبه‌های اقتصادی گردشگری اظهار داشت: گردشگری در ذات خود کالایی نسبتاً لوکس محسوب می‌شود و عمدتاً طبقات برخوردار متقاضی آن هستند، اما اگر درست طراحی و مدیریت شود، می‌تواند آثار توزیعی بسیار مثبتی داشته باشد؛ به‌ویژه در شهرهایی مانند شوشتر که سطح درآمد عمومی پایین‌تر از میانگین کشور است.

افقه تاکید کرد: گردشگری زمانی به افزایش واقعی درآمد مردم منجر می‌شود که همه شهروندان در فرآیند برنامه‌ریزی، اجرا و بهره‌برداری سهیم باشند و سرمایه‌گذاری‌های جانبی در حوزه خدمات، صنایع‌دستی، اقامت، حمل‌ونقل و خوراک شکل بگیرد.

وی در ادامه با اشاره به نمونه‌های موفق جهانی گفت: در برخی کشورها، شهرهایی بسیار کوچک سالانه میلیاردها دلار درآمد گردشگری دارند. در لندن، گردشگران از سراسر جهان صرفا برای تماشای یک مراسم کوتاه مقابل کاخ سلطنتی حضور می‌یابند یا در آکسفورد، بازدید از یک قلعه ۶۰۰ ساله به یک تجربه اقتصادی پایدار تبدیل شده است. این در حالی است که خوزستان و به‌ویژه شوش و شوشتر، دارای تاریخ چند هزار ساله‌اند، اما هنوز نتوانسته‌ایم این ظرفیت عظیم تمدنی را به شکوفایی اقتصادی پایدار پیوند بزنیم.

افقه در پاسخ به نگرانی‌ها درباره «اشباع گردشگری» در شوشتر تصریح کرد: به اعتقاد من، شوشتر هنوز فاصله زیادی با اشباع گردشگری دارد. این شهر آن‌گونه که باید شناخته نشده است. از میراث‌فرهنگی و تاریخ گرفته تا زبان، فرهنگ و طبیعت، همه ظرفیت‌ها همچنان بکر و دست‌نخورده‌اند و هم گردشگری داخلی و هم گردشگری خارجی می‌توانند با حفظ تازگی و اصالت، توسعه یابند

میراث تاریخی، سرمایه‌ای مغفول در اقتصاد ملی است/ گردشگری باید «هوشمند، پیوسته و مردم‌محور» باشد

تصویر نویسنده خوزتوریسم

توسعه گردشگری نیازمند آموزش و برنامه‌ریزی مدون است

آرش نورآقایی در گفت‌وگو با میراث‌آریا:

توسعه گردشگری نیازمند آموزش و برنامه‌ریزی مدون است

اگر شهرداری با برنامه‌ریزی و آموزش پیش برود، شوشتر می‌تواند بسیار سریع رشد کند. مرمت سازه‌های آبی، ایجاد رستوران، کافه، موزه، فضاهای صنایع‌دستی و پیاده‌راه‌سازی می‌تواند هم بار ترافیکی را کم کند و هم مردم را به کنار کارون زیبا بکشاند.

آرش نورآقایی، مدیرمسئول مجله تخصصی گردشگری و میراث‌فرهنگی گیلگمش و راهنمای باسابقه گردشگری، در سفر اخیر خود به خوزستان و در گفت‌وگو با میراث‌آریا، شوشتر را شهری «در حال تغییر» توصیف کرد و گفت این شهر می‌تواند با برنامه‌ریزی و آموزش، به یکی از قطب‌های گردشگری کشور تبدیل شود.

نورآقایی که پس از سال‌ها دوباره تورهای گردشگری را با همراهی پرویز شجاعی به خوزستان آورده، گفت: این سفر برای من متفاوت‌تر از دفعات قبل بود. همیشه برای سخنرانی یا جلسات کاری می‌آمدم، اما حالا چند تور آورده‌ایم و تجربه‌ های جدید را رقم زدیم. در این سفر دیدم که راهنمایان جوان، حتی شاگردان سابق خودم، چقدر حرفه‌ای و گروهی کار می‌کنند و تلاش دارند فعالیت‌هایشان با توسعه پایدار هماهنگ باشد.

او دزفول را شهری دانست که «در حال گرفتن حق خود از گردشگری» است و افزود: خوزستان هنوز برنامه جامع گردشگری مدونی ندارد، اما شهرهایش خودشان دست‌به‌کار شده‌اند.

این پژوهشگر گردشگری با اشاره به وضعیت محوطه‌های جهانی استان گفت: شوشتر بعد از ثبت جهانی بسیار بهتر شده است. چغازنبیل، هفت‌تپه و شوش هم همین‌طور. نکته مهم این است که مدیریت از پایین به بالا در حال شکل‌گیری است؛ مردم پیشگام شده‌اند، نه دولت.

او حضور راهنمایان مقیم در سایت‌ها و نظم تازه در بازدیدها را نشانه‌ای از «ساختارمند شدن» گردشگری در منطقه دانست.

نورآقایی با تأکید بر اینکه شوشتر نیز «در حال گرفتن حق خود از گردشگری» است، گفت: پیش‌بینی می‌کنم شوشتر خیلی زودتر از اهواز و هم‌زمان با دزفول به جایگاه واقعی خود برسد. البته همه این‌ها نیازمند آموزش است. نحوه نگهداری، اطلاع‌رسانی و تولید محتوا در کل ایران باید به استانداردهای جهانی نزدیک شود.

او افزود: همین نهضت باید در ایذه، آبادان، باغملک، رامهرمز، هندیجان و دیگر شهرها هم اتفاق بیفتد.

نورآقایی با اشاره به حضور مردم در کنار سواحل رودخانه‌ و نیاز به تفریح سالم گفت: اگر شهرداری با برنامه‌ریزی و آموزش پیش برود، شوشتر می‌تواند بسیار سریع رشد کند. مرمت سازه‌های آبی، ایجاد رستوران، کافه، موزه، فضاهای صنایع‌دستی و پیاده‌راه‌سازی می‌تواند هم بار ترافیکی را کم کند و هم مردم را به کنار کارون زیبا بکشاند.

او تأکید کرد: ما قدم‌زدن، غروب و هوای خوب را نمی‌فروشیم؛ اما باید این‌ها را اقتصادی کنیم تا به شهر کمک کند.

نورآقایی موسیقی را یکی از ریشه‌دارترین ظرفیت‌های شوشتر دانست و گفت: شوشتر می‌تواند پاتوق جشنواره‌های محلی و ملی موسیقی اقوام شود. حتی می‌توان موزه موسیقی یا موزه زنده موسیقی ایجاد کرد و گروه‌های کوچک محلی از خراسان، گیلان، مازندران و دیگر مناطق را دعوت کرد.

او پیشنهاد داد: لازم نیست پروژه‌های بزرگ اجرا شود. یک شب‌نشینی حرفه‌ای با فروش بلیت، چند اقامتگاه، یک کافه و برنامه‌ریزی درست می‌تواند شوشتر را به برند موسیقی اقوام تبدیل کند.

نورآقایی با اشاره به تجربه موفق کاشان گفت: کاشان زمانی شهر خلاق معماری شد که رقبای بزرگی مثل یزد، شیراز و اصفهان داشت. اما با مرمت و برنامه‌ریزی توانست برند شود. شوشتر اگر نگاه حرفه‌ای داشته باشد می‌تواند همین مسیر را در حوزه موسیقی و گردشگری طی کند

گزارش مجتبی گهستونی /میراث آریا

توسعه گردشگری نیازمند آموزش و برنامه‌ریزی مدون است

تصویر نویسنده خوزتوریسم

*آیین رونمایی ویراست جدید کتاب ارزشمند «واژه‌نامه‌ای از گویش شوشترى

*آیین رونمایی ویراست جدید کتاب ارزشمند «واژه‌نامه‌ای از گویش شوشترى»، اثر استاد زنده‌یاد محمدباقر نیرومند* در سرای جهانی افضل شوشتر برگزار شد

*کتاب واژه نامه ای از گویش شوشتری ، گنجینه‌ای ارزشمند از فرهنگ واژگان شوشترى با بیش از ۵۰۰۰ سرواژه است که در ویراست جدید، علاوه بر تایپ دقیق، ویرایش و آوانگاری چاپ دست‌نویس قدیمی، پیوست‌هایی برگرفته از متن واژه‌نامه شامل نمونه‌ای از اشعار و ضرب‌المثل‌های بومی، بازی‌های محلی و اوزان قدیمی شوشتر به انتهای کتاب افزوده شده است‌که طی آیینی با حضور از هنرمندان،شاعران و جمعی از فرهیختگان و علاقه مندان به فرهنگ و هنر استان خوزستان و شوشتر در تاریخ ۱۲ دی ماه ۱۴۰۴ در سرای جهانی افضل شوشتر برگزار شد

استاد محمدباقر نیرومند فرزند اسماعیل فرزند آیت‌الله حاج شیخ جعفر شوشتری متولّد ۱۲۷۸ هجری شمسی در شوشتر دارای معلومات قدیم شامل صرف و نحو عربی، ادبیات فارسی، منطق، فقه و اصول و آشنایی مختصری با فن عکاسی و خط نسخ و نظم ابیات است که مقدمات عربی را نزد دانشمند جلیل مرحول سیّد جلال الدین جزایری و و ادبیات را نزد دانشمند مورخ سید نورالدین امام و منطق و فلسفه را از محضر مرحوم آیت الله شیخ محمد کاظم شریعت فرا گرفته و خط نسخ را نزد مرحوم سید محمد باقر حکیم تمرین کرده است.

ایشان در سال ۱۳۰۴ شمسی به استخدام وزارت آموزش و پرورش که در آن زمان وزارت معارف و صنایع مستظرفه نامیده میشد درآمد. از همان تاریخ به تعلیم و تربیت فرزندان این کشور پرداخت و این شغل مقدس را در مقاطع مختلف اهواز تحصیلی، اداری تا سال ۱۳۳۱ در شوشتر ادامه داد و در اواخر ۱۳۳۱به اهواز منتقل و به کارهای اداری، آموزشی در اهواز پرداخت تا اینکه در مهر ماه سال ۱۳۳۷ به افتخار بازنشستگی نائل آمد.

استاد محمد باقر نیرومند ضمن عهده دار بودن مسئولیت فرهنگی از کتابت، تصنیف و تالیف و ترجمه نیز غافل نبودند کتابهائی که بخط آن مرحوم نوشته شده عبارتند از:

۱ . کتابت قرآن کریم که در سال ۱۳۵۶ به چاپ رسید.

۲ . قرآن کریم با ترجمه که هنوز به چاپ نرسیده است.

3 . کتاب لب التواریخ تالیف یحیی بن عبداللطیف قزوینی که در مرداد ماه سال ۱۳۵۳ چاپ و منتشر شده است.

۴.. کتاب راهی بسوی دین تالیف بانو مریم محمدی که در سال ۱۳۵۵ به چاپ رسید.

۵. منتخب دیوان رجا سروده آیت الله حاج سید ابراهیم محمدی شوشتری که در سال ۱۳۵۱چاپ و منتشر شده است.

۶. کتاب تذکره شوشتر تالیف مرحوم سید عبدالله جزایری که در سال ۱۳۴۸ چاپ و منتشر گردیده

۷ . کتاب غزلیات لسان الغیب حافظ شیرازی که در اثر بیماری و بستری شدن ایشان متاسفانه ناتمام ماند.

۸. کتاب اشعار محلی خوزستان اثر طبع شعرای خوزستان به زبان محلی که در سال ۱۳۴۹ چاپ و منتشر شده است.

گزارش : ابوالفضل مهدی پور

عکس: ریحانه سید عطار

img_20260103_212319_ixpu.jpgimg_20260103_212407_c3wf.jpgimg_20260103_211938_j2h4.jpgimg_20260103_212035_ibc1.jpgimg_20260103_212215_veii.jpgimg_20260103_211902_eg6.jpgimg_20260103_211816_fu9y.jpgimg_20260103_211409_rdga.jpgimg_20260103_212810_k5ef.jpgimg_20260103_212620_xmwa.jpghttps://s6.uupload.ir/files/img_20260103_212118_fuxa.jpgimg_20260103_212446_pgk5.jpg

معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی
اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi ................... > ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ