گردشگری و فرهنگی خوزستان

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

برگزاری پنجمین نشست شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی

برگزاری پنجمین نشست شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی

در ادامه برنامه‌ریزی‌ها برای برگزاری هرچه بهتر چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، پنجمین نشست شورای سیاست‌گذاری آن برگزار شد.

به گزارش خبرنگار میراث آریا، پنجمین نشست شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با حضور اکثریت اعضا و دبیران کارگروه‌ها، عصر روز گذشته سه‌شنبه ۱۶ دی‌ماه ۱۴۰۴ در وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد.

در این جلسه، گزارشی از کیفیت آثار دریافتی و آخرین وضعیت داوری‌ها ارائه شد. بر اساس این گزارش، بیش از ۶۳۵۰ اثر به دبیرخانه جشنواره ارسال شده که نشان‌دهنده استقبال گسترده هنرمندان و علاقه‌مندان است.

همچنین پیرامون چگونگی مراسم افتتاحیه و اختتامیه و زمان برگزاری این رویداد، در جلسه آتی این شورا بحث و بررسی صورت می‌گیرد.

این نشست ادامه‌ای بر جلسات قبلی شورای سیاست‌گذاری بود که از جمله آن‌ها می‌توان به نشست آذرماه اشاره کرد که طی آن، ضمن ارائه گزارش‌هایی از روند صعودی ارسال آثار و استقبال چشمگیر هنرمندان، پوسترهای اصلی جشنواره و بخش جایزه ویژه خوزستان رونمایی شد و برنامه‌ریزی برای تجلیل از فعالان میراث‌فرهنگی خوزستان مورد بحث قرار گرفت.

چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی به ریاست علی دارابی (قائم‌مقام وزیر و معاون میراث‌فرهنگی) و دبیری مهدی فرجی با شعار «ایران ما، میراث ما؛ میراث ما، ایران ما» در استان خوزستان و به میزبانی شهر اهواز برگزار خواهد شد.

این رویداد شامل بخش‌های ملی و بین‌المللی (از جمله جایزه ویژه میراث ناملموس و جایزه ویژه خوزستان) است و تمرکز ویژه‌ای بر روایت تمدنی ایران و جذب نسل جوان دارد.

جلسات قبلی شورای سیاست‌گذاری نیز بر ارتقای سواد میراثی جامعه، تقویت مشارکت هنرمندان و برنامه‌ریزی برای برگزاری باشکوه در خوزستان تأکید داشته‌اند.

برگزاری پنجمین نشست شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی

تصویر نویسنده خوزتوریسم

آثار راه‌یافته و هیئت داوران بخش «فیلم بلند داستانی» جشنواره میراث‌فرهنگی معرفی شدند

آثار راه‌یافته و هیئت داوران بخش «فیلم بلند داستانی» جشنواره میراث‌فرهنگی معرفی شدند

اعضای هیئت داوران و آثار پذیرفته شده بخش «فیلم بلند داستانی» در چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی معرفی شدند.

به گزارش ستاد خبری جشنواره، داوری آثار بخش «فیلم بلند داستانی» چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی پروین ثقه‌الاسلام، پوران درخشنده، علیرضا رضاداد، سید محمد بهشتی، رسول صدرعاملی، احمدرضا درویش و علیرضا تابش بر عهده دارند.

مدیریت بخش «فیلم و سینما» در چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی بر عهده محمدمهدی حیدریان است.

آثار راه‌یافته به بخش «فیلم بلند داستانی» عبارتند از:
۱. آبادان یازده شصت / مهرداد خوشبخت (کارگردان) / حسن کلامی (تهیه‌کننده)
۲. آسمان غرب / محمد عسگری (کارگردان) / حبیب‌الله والی‌نژاد (تهیه‌کننده)
۳. احمد / امیرعباس ربیعی (کارگردان) / حبیب‌الله والی‌نژاد (تهیه‌کننده)
۴. اسفند / دانش اقباشاوی (کارگردان) / زنده‌یاد جلیل شعبانی و مهاجر توحیدپرست (تهیه‌کننده)
۵. اشک هور / مهدی جعفری (کارگردان) / مجتبی فرآورده (تهیه‌کننده)
۶. بچه مردم / محمود کریمی (کارگردان) / سید علی احمدی (تهیه‌کننده)
۷. پالایشگاه / مهرداد خوشبخت (کارگردان) / سعید سعدی (تهیه‌کننده)
۸. پرویز خان / علی ثقفی (کارگردان) / عطا پناهی (تهیه‌کننده)
۹. پیشمرگ / علی غفاری (کارگردان) / آرش زینال‌خیری (تهیه‌کننده)
۱۰. خدای جنگ / حسین دارابی (کارگردان) / سعید سعدی (تهیه‌کننده)
۱۱. ژولیت و شاه / اشکان رهگذر (کارگردان) / آرمان رهگذر (تهیه‌کننده)
۱۲. صیاد / جواد افشار (کارگردان) / محمدرضا شفیعی (تهیه‌کننده)
۱۳. مثل یک اسب / راد نژادفتحی (کارگردان و تهیه‌کننده)
۱۴. مجنون / مهدی شاه‌محمدی (کارگردان) / عباس نادران (تهیه‌کننده)
۱۵. مست عشق / حسن فتحی (کارگردان) / حسن علیزاده و مهران برومند (تهیه‌کننده)
۱۶. ونگوگ آرپناهی / حسین ذوالفقاری (کارگردان) / مریم مرادی (تهیه‌کننده)
۱۷. هر چی تو بگی / مرتضی آتش‌زمزم (کارگردان و تهیه‌کننده)
۱۸. هورامان / میثم فلاح (کارگردان و تهیه‌کننده)
۱۹. یوز / رضا ارژنگی (کارگردان) / احسان کاوه (تهیه‌کننده)

چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با شعار «ایران ما، میراث ما؛ میراث ما، ایران ما» به دبیری مهدی فرجی در استان خوزستان به میزبانی شهر اهواز برگزار می‌شود

تصویر نویسنده خوزتوریسم

نقش رسانه‌های ارتباط جمعی در توسعه گردشگری استان خوزستان

نقش رسانه‌های ارتباط جمعی در توسعه گردشگری استان خوزستان

استان خوزستان به‌عنوان یکی از کهن‌ترین و غنی‌ترین مناطق ایران از نظر تاریخی، فرهنگی و طبیعی، ظرفیت‌های بی‌نظیری برای توسعه گردشگری دارد.

حسن بهداد، مدیر روابط عمومی و امور بین‌الملل اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان در یادداشتی نوشت: با وجود برخورداری از آثار ثبت‌شده جهانی، تنوع قومی و فرهنگی، منابع طبیعی و موقعیت جغرافیایی خاص، این استان هنوز نتوانسته جایگاه شایسته‌ای در نقشه گردشگری کشور و منطقه به دست آورد. یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر در این وضعیت، نقش و عملکرد رسانه‌ها در بازنمایی خوزستان است. رسانه‌ها می‌توانند به‌عنوان پیشران توسعه گردشگری عمل کنند یا در صورت عملکرد نادرست، مانعی جدی در مسیر آن باشند.

رسانه‌ها، اعم از رسانه‌های سنتی مانند تلویزیون، رادیو و مطبوعات و رسانه‌های نوین مانند شبکه‌های اجتماعی، وب‌سایت‌ها و پلتفرم‌های ویدیویی، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری تصویر ذهنی مخاطبان دارند. گردشگری به‌شدت وابسته به تصویر ذهنی است؛ به این معنا که تصمیم افراد برای سفر به یک مقصد، بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت عینی باشد، برپایه تصاویری است که از طریق رسانه‌ها دریافت می‌کنند. در مورد خوزستان، متأسفانه تصویر غالب رسانه‌ای اغلب با مفاهیمی چون گرمای شدید، آلودگی هوا، ریزگردها، صنایع نفتی و مشکلات زیست‌محیطی گره خورده است. هرچند شاید این چالش‌ها واقعی هستند، اما تمرکز یک‌جانبه بر آن‌ها باعث شده ظرفیت‌های گردشگری استان در حاشیه قرار گیرد.

در مقابل، رسانه‌ها این توانایی را دارند که با رویکردی متعادل و حرفه‌ای، چهره‌ای واقعی‌تر و جذاب‌تر از خوزستان ارایه دهند. استان خوزستان میزبان آثار تاریخی کم‌نظیری مانند زیگورات چغازنبیل، شهر باستانی شوش، سازه‌های آبی تاریخی شوشتر و ده‌ها محوطه تاریخی دیگر است که هر یک می‌توانند به‌تنهایی مقصد گردشگران داخلی و خارجی باشند. همچنین تنوع فرهنگی اقوام عرب، بختیاری، لر، فارس، شوشتری، دزفولی، ‌بهبهانی و دیگر اقوام‌، به همراه موسیقی محلی، پوشش سنتی، غذاهای بومی و آیین‌های مذهبی و قومی، ظرفیت بزرگی برای گردشگری فرهنگی و مردم‌نگر ایجاد کرده است. رسانه‌ها با تولید مستندها، گزارش‌ها، برنامه‌های تلویزیونی و محتوای دیجیتال می‌توانند این ظرفیت‌ها را به‌صورت جذاب و قابل‌درک برای مخاطبان معرفی کنند.

در سال‌های اخیر، نقش رسانه‌های اجتماعی در توسعه گردشگری بیش از پیش برجسته شده است. امروزه بسیاری از گردشگران مقصد سفر خود را بر اساس تصاویر و تجربه‌هایی انتخاب می‌کنند که در اینستاگرام، یوتیوب یا سایر شبکه‌های اجتماعی مشاهده می‌کنند. حضور فعال بلاگرهای سفر، عکاسان و تولیدکنندگان محتوای دیجیتال می‌تواند تأثیر چشمگیری در معرفی جاذبه‌های کمتر شناخته‌شده خوزستان داشته باشد. انتشار تصاویر از نخلستان‌ها و رود کارون گرفته تا سنگ‌نگاره‌های کول فرح ایذه و معماری سنتی شهرها و زندگی روزمره مردم محلی، می‌تواند تصویری زنده، انسانی و متفاوت از این استان ارایه دهد و حس کنجکاوی و تمایل به سفر را در مخاطبان برانگیزد.

علاوه بر جذب گردشگر، رسانه‌ها نقش مهمی در جذب سرمایه‌گذاری گردشگری نیز ایفا می‌کنند. سرمایه‌گذاران برای ورود به یک منطقه نیازمند شناخت ظرفیت‌ها، امنیت سرمایه‌گذاری و چشم‌انداز توسعه هستند. رسانه‌ها با برجسته‌سازی فرصت‌های گردشگری خوزستان، معرفی پروژه‌های موفق و انعکاس حمایت‌های دولتی و محلی، می‌توانند زمینه جذب سرمایه در حوزه‌هایی مانند هتل‌سازی، اقامتگاه‌های بوم‌گردی، تورهای گردشگری و صنایع‌دستی را فراهم کنند. توسعه این زیرساخت‌ها خود به افزایش اشتغال و بهبود وضعیت اقتصادی استان منجر خواهد شد.

از سوی دیگر، رسانه‌ها می‌توانند نقش مؤثری در تقویت مشارکت جوامع محلی در گردشگری ایفا کنند. زمانی که مردم یک منطقه از طریق رسانه‌ها متوجه ارزش فرهنگی و اقتصادی میراث خود شوند، انگیزه بیشتری برای حفظ آن و مشارکت در فعالیت‌های گردشگری پیدا می‌کنند. معرفی کسب‌وکارهای محلی، هنرمندان صنایع‌دستی، راهنمایان گردشگری بومی و فعالان فرهنگی، نه‌تنها به رونق اقتصادی کمک می‌کند، بلکه هویت محلی و احساس تعلق اجتماعی را نیز تقویت می‌کند.

با این حال، برای بهره‌گیری مؤثر از ظرفیت رسانه‌ها در توسعه گردشگری خوزستان، لازم است یک راهبرد رسانه‌ای منسجم و هدفمند تدوین شود. این راهبرد باید مبتنی بر تولید محتوای باکیفیت، مستمر و متناسب با مخاطبان مختلف باشد. همکاری میان اداره‌کل میراث فرهنگی،گردشگری و ‌صنایع‌دستی خوزستان، منطقه آزاد اروند، شرکت‌های نفتی، پتروشیمی ها، شرکت توسعه نیشکر و صنایع وابسته، رسانه‌های محلی و ملی، دانشگاه‌ها و فعالان بخش خصوصی می‌تواند نقش مهمی در تحقق این هدف داشته باشد.

در جمع‌بندی می‌توان گفت امروزه گردشگران برای مسافرت به مکان‌های گوناگون به‌دنبال منابع اطلاعات قوی در زمینه‌های مختلف گردشگری در هر کشور هستند که به‌دلیل گسترش و نقش غیرقابل انکار رسانه در تمامی عرصه‌های زندگی بشر چون فرهنگ‌سازی، آموزش، اطلاع‌رسانی و ایجاد مشارکت اجتماع در توسعه صنعت گردشگری نقش تعیین‌کننده‌ای دارند و کشورها به این نتیجه رسیده‌اند که مهم‌ترین راه تبلیغات و معرفی در جذب گردشگر، رسانه‌ها است. رسانه‌ها یکی از کلیدی‌ترین ابزارها برای توسعه گردشگری استان خوزستان به شمار می‌روند.

حسن بهداد مدیر روابط عمومی و امور بین‌الملل اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان

گزارش:سیدجواد خراسانی/میراث آریا

نقش رسانه‌های ارتباط جمعی در توسعه گردشگری استان خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

مدیر پایگاه چغازنبیل در گفتگو با ایلنا مطرح کرد:حصار الکتریکی راه نجات چغازنبیل است

مدیر پایگاه چغازنبیل در گفتگو با ایلنا مطرح کرد

حصار الکتریکی راه نجات چغازنبیل است

چغازنبیل، یکی از برجسته‌ترین آثار تاریخی ایران، واقع در استان خوزستان و در نزدیکی شهر شوش، متعلق به تمدن عیلام است. این محوطه‌ی باستانی که به‌عنوان بزرگترین معبد باقی‌مانده از دوران عیلام شناخته می‌شود، در حدود ۳۰۰۰ هزار سال پیش (قرن ۱۳ قبل از میلاد) ساخته شده و در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

به گزارش خبرنگار ایلنا، چغازنبیل علاوه بر زیگورات عظیم خود، دارای مجموعه‌ای از معابد و بناهایی است که نشان‌دهنده فرهنگ و معماری پیشرفته آن زمان است.

زیگورات چغازنبیل، بنای برج‌ مانندی است که به‌منظور پرستش خدایان عیلامی ساخته شد. این بنا در اصل به شکل یک هرم چند طبقه‌ای بوده و با استفاده از آجرهای بزرگ خشتی بنا شده است. ارتفاع زیگورات در زمان ساخت حدود ۵۲ متر بوده که امروزه به دلیل فرسایش و گذشت زمان، ارتفاع آن کاهش یافته است. از آن زمان تا کنون، چغازنبیل به‌عنوان یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری و تاریخی ایران شناخته می‌شود.

مشکلات جدی حفاظت از چغازنبیل

با وجود اهمیت تاریخی و جهانی این محوطه باستانی، چغازنبیل با مشکلات جدی در زمینه حفاظت و نگهداری روبه‌رو است.

عاطفه رشنویی، مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل، در گفتگو با ایلنا، با تاکید بر ضرورت حفاظت مستمر از این مکان تاریخی، به مشکلات عمده‌ای که این محوطه باستانی با آن‌ها مواجه است، اشاره کرد.

وی گفت: یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها، نبود حصار مناسب برای جلوگیری از تردد غیرمجاز افراد و وسایل نقلیه در داخل محوطه است.

رشنویی افزود: این مشکل باعث شده که افراد بدون آگاهی از اهمیت اثر به‌ راحتی وارد محوطه شوند و حتی در بعضی موارد با خودرو داخل محوطه حرکت کنند که خطرات زیادی برای این اثر تاریخی به همراه دارد.

اهمیت حصارکشی و اقدامات حفاظتی

مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل تأکید کرد: برای جلوگیری از آسیب‌های بیشتر، باید حصاری مناسب در اطراف چغازنبیل کشیده شود. به‌ویژه با توجه به اینکه بخش‌هایی از حریم درجه یک چغازنبیل در معرض تسطیح قرار دارد، نیاز به نیروی متخصص و تجهیزات حفاظتی لازم احساس می‌شود.

وی گفت: بهترین راهکار در این زمینه، استفاده از حصارهای الکترونیکی است که البته تأمین بودجه لازم برای این کار به‌ویژه در شرایط کنونی اقتصادی کشور، چالش بزرگی به شمار می‌رود. چون هزینه آن حدود ۲۰ میلیارد تومان می‌شود، اما تأمین این منابع مالی برای ما مشکل است.

اقدامات انجام‌شده و دستاوردها

با وجود چالش‌ها، تلاش‌های زیادی برای حفظ و نگهداری چغازنبیل انجام شده است و آنطور که عاطفه رشنویی به ایلنا گفته است، از ۱۰ سال گذشته تاکنون، همکاران او در تیم‌های پایش و اجرا با ایستادگی در شرایط سخت جوی در گرما و سرما، بی‌وقفه برای حفظ سلامت معبد چغازنبیل تلاش کرده‌اند.

یکی دیگر از دستاوردهای مهم در زمینه حفاظت از چغازنبیل، اخذ سند مالکیت ۴۵۰ هکتار از اراضی اطراف محوطه است. این سند مالکیت که پس از ۷ سال تلاش به‌دست آمده، به‌عنوان گامی مهم در حفظ این محوطه و جلوگیری از تصرفات غیرقانونی به شمار می‌رود.

رشنویی گفت: توانستیم سند مالکیت ۴۵۰ هکتار از زمین‌های اطراف چغازنبیل را دریافت کنیم، که این مسئله به ما کمک می‌کند تا از تصرفات عدوانی جلوگیری کنیم.

مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل گفت: حفاظت از چغازنبیل باید به‌عنوان اولویت نخست سیاست‌گذاران در استان و کشور قرار گیرد.

او تصریح کرد: چغازنبیل همیشه در اولویت سیاست‌گذاران نبوده است، درحالیکه این محوطه باید جزء اصلی‌ترین اولویت‌های حفاظت میراث فرهنگی باشد. اگر وضعیت حفاظت از این محوطه تغییر نکند، احتمال آسیب‌های جدی به این اثر جهانی وجود دارد.

چغازنبیل با تاریخ چند هزار ساله خود، نه تنها یکی از گنجینه‌های ارزشمند ایران، بلکه جزو میراث جهانی بشر به‌شمار می‌آید. این محوطه باستانی نیازمند توجه و تلاش‌های همه‌جانبه در زمینه حفاظت و نگهداری است. از تامین منابع مالی برای حصار کشی و نیروی متخصص گرفته تا ایجاد زیرساخت‌های مناسب برای جلوگیری از آسیب‌های احتمالی، همه این موارد باید در اولویت‌های دولت و مسئولان قرار گیرد تا این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده محفوظ بماند.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

بازدید گروهی از گردشگران ناشنوا از آثار و بناهای تاریخی خوزستان

بازدید گروهی از گردشگران ناشنوا از آثار و بناهای تاریخی خوزستان

گروهی شامل ۲۸ گردشگر کم‌شنوا و ناشنوا که در قالب یک گشت اختصاصی از تهران به خوزستان سفر کرده بودند، به مدت چهار روز از خوزستان و آثار و بناهای ثبت جهانی خوزستان بازدید کردند.

ساناز(سمیرا) جلوداری راهنمای گردشگری این گشت اختصاصی درباره حضور این گردشگران اظهارکرد: این گردشگران با هدف آشنایی با آثار و جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی از تهران عازم خوزستان شدند و با همراهی راهنمای ناشنوا حامد نیاسری و مترجم زبان اشاره مهرنوش واحدی در سفری چهار روزه از میراث‌جهانی شوش، چغازنبیل و سازه‌های آبی‌تاریخی شوشتر و برخی از بناهای تاریخی خوزستان بازدید کردند.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

طراحی با جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی گره می‌خورد/ دور از سرزمین مادری اصالتم را از دست می‌دهم

طراح گرافیک، مدیر هنری و ناشر شناخته‌شده کشور در گفت‌وگو با میراث‌آریا:

طراحی با جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی گره می‌خورد/ دور از سرزمین مادری اصالتم را از دست می‌دهم

ناشر و مدیرمسئول نشریه «نشان» با اشاره به علاقه‌اش به کتاب و رسانه‌های کاغذی گفت: گرمای کاغذ از طبیعت می‌آید و صمیمیت دارد. مزاج کاغذ گرم و آرامش‌بخش است.

ساعد مشکی، طراح گرافیک، مدیر هنری و ناشر شناخته‌شده کشور، در گفت‌وگو با میراث‌آریا، با تأکید بر اینکه «دیزاین یعنی حل مسئله»، اظهار کرد: در هر سفارش، خودم را شریک سفارش‌دهنده می‌دانم. موفقیت او موفقیت من است. شرافت حرفه‌ای یعنی نهایت تلاش برای ارائه بهترین.

او دوران نمایشگاه‌ها و جوایز را «پایان‌یافته» دانست و افزود: جایزه محصول دوران تک‌نفره‌هاست. دیزاین وقتی ارزشمند است که در زندگی روزمره جاری باشد. پوسترهای ما جایزه گرفته‌اند، اما در ایران حتی یک مکان برای نصب پوستر وجود ندارد؛ یعنی این آثار در زندگی مردم نقشی نداشته‌اند.

این ناشر و مدیرمسئول نشریه «نشان» با اشاره به علاقه‌اش به کتاب و رسانه‌های کاغذی گفت: گرمای کاغذ از طبیعت می‌آید و صمیمیت دارد. مزاج کاغذ گرم و آرامش‌بخش است.

او از انتشار دوباره نشریه «نشان» با فرمت و محتوایی تازه خبر داد و تأکید کرد نشر مشکی امروز بر تولید کتاب‌های تخصصی در حوزه دیزاین متمرکز است.

مشکی درباره مهاجرت هنرمندان گفت: تا از وطنم بیرونم نکنند می‌مانم. دور از سرزمین مادری اصالتم را از دست می‌دهم و احساس بی‌هویتی می‌کنم. من در این سرزمین می‌فهمم و زنده‌ام.

مشکی که سابقه همکاری‌های متعدد فرهنگی و هنری در خوزستان دارد، در سفر اخیر خود به اهواز و در دیداری که در «کافه رَس» و «کتاب‌شهر اهواز» انجام شد، درباره پیوند عاطفی و حرفه‌ای‌اش با این خطه سخن گفت.

این طراح گرافیک برجسته با اشاره به جایگاه تاریخی و فرهنگی خوزستان اظهار کرد: خوزستان بخشی بسیار مهم از تاریخ سرزمین مادری من است. نوستالژی و اصالتی دارد که آدم را جذب می‌کند و بعد از یک بار آمدن، احساس دین به آن داری. بی‌ریایی و صداقت مردم خوزستان آدم را نمک‌گیر می‌کند.

او با تأکید بر ظرفیت‌های بی‌بدیل این استان در حوزه میراث فرهنگی افزود: کافی‌ست یک جست‌وجوی ساده درباره آثار باستانی خوزستان انجام دهید تا به عظمت دارایی‌های این منطقه پی ببرید. اگر این سرزمین نفت نداشت، شاید مسئولان بیشتر قدر این گنجینه‌ها را می‌دانستند.

مشکی که در دوره مدیریت همایون قنواتی طراحی داخلی موزه هنرهای معاصر اهواز را برعهده داشته، تعطیلی این مجموعه را «غصه‌ای پرقصه» توصیف کرد و گفت: ساختمان موزه شباهتی به آنچه معمار طراحی کرده ندارد و نگهداری آن غمناک است. گویی برخی تصمیم‌گیرندگان با ماهیت چنین مراکز فرهنگی مخالفند و اگر نتوانند جلوی ساختشان را بگیرند، بعد از ساخت آن‌ها را به ابتذال و نابودی می‌کشانند.

او همچنین پیشنهاد کرد به‌جای تمرکز صرف بر یک موزه بزرگ، ایجاد چند مرکز کوچک فرهنگی برای تربیت نوجوانان مستعد در نقاط مختلف اهواز می‌تواند اثربخش‌تر باشد.

گزازش :مجتبی گهستونی

طراحی با جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی گره می‌خورد/ دور از سرزمین مادری اصالتم را از دست می‌دهم

تصویر نویسنده خوزتوریسم

آثار راه‌یافته و هیئت داوران بخش «فیلم کوتاه و نیمه‌بلند داستانی» جشنواره میراث‌فرهنگی معرفی شدند

آثار راه‌یافته و هیئت داوران بخش «فیلم کوتاه و نیمه‌بلند داستانی» جشنواره میراث‌فرهنگی معرفی شدند

اعضای هیئت داوران و آثار پذیرفته شده بخش «فیلم کوتاه و نیمه‌بلند داستانی» چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی معرفی شدند.

به گزارش ستاد خبری جشنواره، در بخش «فیلم کوتاه و نیمه‌بلند داستانی» چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی مرجان اشرفی‌زاده، آرش رصافی و نیما عباس‌پور داوری آثار را بر عهده دارند.

مدیریت بخش «فیلم و سینما» چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی را محمدمهدی حیدریان بر عهده دارد.

آثار راه‌یافته به بخش «فیلم کوتاه و نیمه‌بلند داستانی» عبارتند از:
۱. آغباش / صمد قربان‌زاده
۲. ارادت / کسرا قنبری
۳. امرتات / متین کاویانی آوید
۴. برای او / سید مرتضی سبزقبا
۵. برهوت / امیرعلی صراف
۶. بنت الشلبیه / سارو حیدری
۷. بهش میگن منمنداس / محمد معتمد
۸. بهیگ / مسلم فدایی
۹. پیام بر / احسان عابدنیا
۱۰. تایماز / رسول یعقوبی
۱۱. تبر / مهدی گنجی و مجید پورصادقی حقیقت
۱۲. جاتوگ / لادن حاجی‌پور
۱۳. جشن هنر / علی توکلی
۱۴. جنگل / محمدرضا مرادی
۱۵. چولیبولی / مانا پاک‌سرشت
۱۶. خوش خط / بهنام اسدالهی
۱۷. دار / محمد مقیم‌پور بیژنی
۱۸. دفتر شصت برگ / پیام میرتبریزیان
۱۹. دوتوک / حدیث جان‌بزرگی
۲۰. سر / علی رضایی‌کیا
۲۱. سرود کلنل / سجاد مشتاق
۲۲. سریشوک / صمد قربانزاده
۲۳. سلامون / کمیل ارجمندی
۲۴. سهمی از یک قبر / اشکان چاوشی
۲۵. سینما ایران: یک عاشقانه سیاسی / علیرضا شمالی
۲۶. شبیه‌خوان / رامین امیری‌فرد
۲۷. فادیا / مهتاب شیخ‌انصاری
۲۸. فریز / امیر رویینی
۲۹. قاب / محمد برزویی
۳۰. قایق کاغذی / سامان علی‌نژادیان
۳۱. کاپیتان تورس / حسین جمشیدی
۳۲. کفچلیز / شیوا بافهم
۳۳. مرثیه / فاطمه سادات جوادی
۳۴. مرچی (امروز) / هما متین‌فر
۳۵. مسیر یک سرخ / اصغر بشارتی
۳۶. نزدیکتر / محمدرضا اربابی
۳۷. ورزیگر / مصطفی مهربان
۳۸. هفت وادی / عماد سلمانیان

چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با شعار «ایران ما، میراث ما؛ میراث ما، ایران ما» ۲۶ تا ۲۸ دی ماه ۱۴۰۴ به دبیری مهدی فرجی در استان خوزستان به میزبانی شهر اهواز برگزار می‌شود

تصویر نویسنده خوزتوریسم

مُضیف؛ آغوش گشوده قبیله از عصر سومر تا امروز

گزارش میدانی از معماری باستانی در خوزستان که به نام « عراق » در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد

مُضیف؛ آغوش گشوده قبیله از عصر سومر تا امروز


در پهنه‌ دشت‌های جنوب، جایی که نِی و بوریا از قلب تالاب بین‌المللی «هورالعظیم» و «هورالهویزه» قد می‌کشند، سازه‌ای بنا می‌شود که بیش از آنکه یک ساختمان باشد، یک فرهنگ است. «مُضیف»؛ واژه‌ای که از ضیافت می‌آید و ریشه در سخاوت مردمی از دوره «سومری‌ها» تا به امروز دارد که خانه‌شان را از بندبندِ نِی‌های هور می‌بافند. نکته کلیدی در ساخت این بنا، انتخاب هوشمندانه مصالح است؛ معماران بومی تنها از نی تالاب‌های آب شیرین برای تهیه مضیف استفاده می‌کنند، چرا که این نی‌ها انعطاف و ماندگاری لازم را برای خلق آن قوس‌های باشکوه دارند؛ اما نی‌های تالاب شور شادگان برای چنین معماری مناسب نیست. مضیف، تنها بنای جهان است که «در» ندارد؛ معماری نجیبی که امروزه رو به قبله ساخته می‌شود (اگرچه پیش از اسلام رو به مسیرهای پرتردد بنا می‌شد) تا آغوشش همیشه و تحت هر شرایطی به روی میهمان باز باشد.

از غبار فراموشی تا تولد دوباره
سال‌ها بود که مضیف در خوزستان به خاطره‌ها پیوسته بود. آخرین بازماندگان این سازه‌های باشکوه در شعله‌های هشت سال دفاع مقدس سوختند و از میان رفتند. تا ۲۲ سال پیش، تنها یک مضیف در شادگان باقی مانده بود و این هنر اصیل در آستانه انقراض قرار داشت، اما ورق زمانی برگشت که در سال 1384، فرزندانِ «شیخِ حیدری» در روستای بردیه سوسنگرد، تصمیمی بزرگ گرفتند. آنها برای پدرشان که بزرگ قبیله بود، مضیفی بنا کردند تا مکانی برای رتق و فتق امور قوم و میهمان‌نوازی باشد.
اینجا کسی غریبه نیست
«علی حیدری»، معلم دغدغه‌مند سوسنگردی که حالا خود یکی از پیشگامان گردشگری استان است، داستان چگونگی ساخت اولین مضیف را بعد از دو دهه، در جمع خبرنگارانی که از تهران آمده و میهمان مضیف «حاج عبدالله» بودند، روایت می‌کند. او می‌گوید:«مضیف قدم هر میهمانی را گرامی می‌دارد.» در فرهنگ مضیف، غریبه و آشنا ندارد؛ میهمان غریبه تا سه روز می‌تواند در مضیف استراحت کند و تا پیش از اتمام این سه روز هیچ‌کس از او نام و نشانی نمی‌پرسد.
حیدری می‌گوید:«ما امروز در مکانی نشسته‌ایم که شاید یکی از قدیمی‌ترین فرم‌های سکونت بشری باشد؛ سازه‌ای که ریشه‌اش به تمدن سومر گره خورده است.» وی توضیح می‌دهد که چرا این معماری منحصر به جنوب غرب خوزستان است:«طبیعت، معمار اصلی این سرزمین بوده است. وجود سه تالاب بزرگ از جمله هورالعظیم، هورالهویزه و شادگان، مصالحی را در دسترس مردم گذاشت که با اقلیم‌شان سازگار بود. الیاف طبیعی و نِی، تنها دارایی مردم بود و آنها با همین دست‌ تنگ، چنان شکوهی آفریدند که مضیف نام گرفت.»
او با یادآوری خاطرات سال ۱۳۸۴ می‌گوید:«اولین مضیف جدید را در همان سال در روستای بردیه برپا کردیم. آن زمان اگر در اینترنت واژه مُضیف را جست‌و‌جو می‌کردید، موتورهای جست‌و‌جو به اشتباه شما را به سمت تصاویر میهمانداران هواپیما می‌بردند! هیچ‌کس شناختی از این سازه نداشت، اما امروز به همت فعالان و خبرنگاران، بیش از ۱۰۰ مضیف فعال در سراسر کشور داریم.» حیدری با تأکید بر کلمه «حرمت» می‌گوید:«قداست مضیف به حرمت میهمانی است که در آن پا می‌گذارد؛ مضیف حرمت دارد و این بزرگ‌ترین میراثی است که باید به نسل‌های بعد منتقل کنیم.»

اینجا هیچ طبقه بندی نیست


حیدری از «جادوی اعداد فرد» در معماری مضیف می‌گوید:«در علم معماری ثابت شده که ستون‌های فرد، استحکام و روشنایی بیشتری به فضا می‌بخشند.» او بر نبود طبقات اجتماعی تأکید دارد:«در مضیف هیچ طبقه‌بندی‌ای نداریم. آن کسی که در انتهای مجلس نشسته با آن که در صدر است، با هم برابرند. این برابری در خودپذیرایی نیز تجلی می‌یابد؛ همیشه بساط چای و قهوه در دل صندوقچه‌ای مهیاست. در قلب مضیف، اجاقی (گودال آتش) برای گرم نگه داشتن دله‌ها تعبیه شده و در بیرون، شب‌ها باید شعله‌ای روشن که دود دارد باشد تا از دوردست‌ها، مسافران را به سوی این مضیف امن فراخواند.»
وی به افتخار ثبت داستان مضیف در سال ۲۰۱۶ در کتاب «داستان‌های گردشگری» سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) اشاره می‌کند و از گسترش این سازه در نهادهای رسمی می‌گوید؛ از مضیف‌های عظیمی که با ۱۳ ستون و طول ۲۳ متر برای منطقه آزاد اروند ساخته شد تا مضیفی که برای فرمانداری شوش تأسیس شده است.


گزارش کامل در ادامه نوشته

مُضیف؛ آغوش گشوده قبیله از عصر سومر تا امروز

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

دومین پاسدار بزرگ زبان پارسی است/ زبان پارسی میراث همه تیره‌های ایرانی است

میرجلال‌الدین کزازی، استاد ادبیات فارسی و شاهنامه‌پژوه، در گفت‌وگو با میراث‌آریا:

«یعقوب لیث» دومین پاسدار بزرگ زبان پارسی است/ زبان پارسی میراث همه تیره‌های ایرانی است/ مرگ هر واژه، سوگی برای فرهنگ ایرانی

استاد برجسته ادبیات فارسی درباره اهمیت حفظ زبان‌ها و گویش‌های ایرانی گفت: اگر واژه‌ای از یکی از زبان‌های ایرانی بمیرد، ایرانیِ جان‌آگاه باید به سوگ بنشیند. با مرگ هر واژه، گنجینه‌ای بی‌جانشین از میان می‌رود.

میرجلال‌الدین کزازی، شاعر، شاهنامه‌پژوه و استاد برجسته ادبیات فارسی، یعقوب لیث» در گفت‌وگو با میراث آریا، درباره نسبت ملی‌گرایی و توجه به اقوام ایرانی گفت: اندیشیدن به ایران و اندیشیدن به تیره‌های ایرانی نه تنها ناساز نیست، بلکه سخت به یکدیگر وابسته‌اند. ایران سرزمین همه تیره‌هاست؛ کرد، لر، گیلک، بلوچ، مازنی، تات و خوزی

او زبان فارسی را «بنگاه هم‌بهری» نامید و افزود: زبان فارسی از همه تیره‌ها بهره برده است و هرگونه فراموشی یا از دست رفتن واژه‌ای، گنجینه‌ای بی‌جانشین را از فرهنگ ایرانی می‌رباید.

این استاد برجسته ادبیات فارسی، شاهنامه را «نامه منش و فرهنگ ایرانی» دانست و تاکید کرد: شاهنامه، همه جای آن خوش است، حتی اگر در چشم دیگری ناخوش بیفتد.

کزازی درباره جایگاه یعقوب لیث‌صفاری در پاسداری از زبان فارسی تصریح کرد: بی‌گمان یعقوب دومین مرد بزرگ پس از فردوسی در پاسداری از زبان پارسی است. او هنگامی که ستایشی عربی درباره خود شنید، گفت: آنچه را من اندر نیابم چرا باید گفت؟ از آن پس زبان دربار او پارسی شد.

گزارش کامل در ادامه نوشته

«یعقوب لیث» دومین پاسدار بزرگ زبان پارسی است/ زبان پارسی میراث همه تیره‌های ایرانی است/ مرگ هر واژه، سوگی برای فرهنگ ایرانی

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

عیلام» چگونه از پیوند کوه و دشت به یک قدرت بزرگ باستانی بدل شد

کامیار عبدی، باستان‌شناس به میراث‌آریا پاسخ می‌دهد

«عیلام» چگونه از پیوند کوه و دشت به یک قدرت بزرگ باستانی بدل شد؟/ آیا «عیلام» در ۶۴۶ پیش از میلاد پایان یافت یا در دل هخامنشیان تداوم پیدا کرد؟

کامیار عبدی، باستان‌شناس، با ترسیم تصویری از خاستگاه، ساختار و تداوم حکومت عیلام، این تمدن کهن را اتحادیه‌ای قومی–سیاسی می‌داند که از هم‌افزایی دشت حاصلخیز شوشان و ارتفاعات زاگرس زاده شد؛ حکومتی که از هزاره چهارم پیش از میلاد شکل گرفت، قرن‌ها در تعامل و تقابل با بین‌النهرین زیست و حتی پس از فروپاشی سیاسی، ردپای فرهنگی، زبانی و هویتی آن تا دوران اسلامی نیز قابل پیگیری است.

کامیار عبدی، باستان‌شناس، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، با تشریح جایگاه عیلام در تاریخ ایران باستان اظهار کرد: عیلام را باید یکی از قدرت‌های بزرگ خاور نزدیک دانست که نه بر پایه یک قوم واحد، بلکه به‌مثابه یک اتحادیه قومی از مردمانی شکل گرفت که در دشت شوشان در شمال استان خوزستان و مناطق کوهستانی شرق آن، از کهگیلویه و بویراحمد تا فارس، پراکنده بودند.

وی با اشاره به ابهام‌های تاریخی درباره چگونگی شکل‌گیری این حکومت افزود: نحوه دقیق پیدایش حکومت عیلام برای ما روشن نیست، اما شواهد باستان‌شناختی نشان می‌دهد که ریشه‌های آن به تحولات پیش‌ازتاریخی بازمی‌گردد؛ تحولاتی که مراحل آن را در محوطه‌هایی مانند چغامیش، شوش و احتمالاً چغازَفلا می‌بینیم و سپس در تَلِه باکن و تَلِه ملیان فارس ادامه پیدا می‌کند.

عبدی تاکید کرد: به نظر می‌رسد مردمانی که در این محوطه‌ها می‌زیستند، از نظر قومی و زبانی با یکدیگر خویشاوند بوده‌اند و همین پیوندهای هویتی، زمینه‌ساز شکل‌گیری ارتباطات اقتصادی و در نهایت یک نظام اداری و سیاسی مشترک شده است.

گزارش کامل در ادامه نوشته

«عیلام» چگونه از پیوند کوه و دشت به یک قدرت بزرگ باستانی بدل شد؟/ آیا «عیلام» در ۶۴۶ پیش از میلاد پایان یافت یا در دل هخامنشیان تداوم پیدا کرد؟

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

۲۴۴ هکتار میراث زنده در دزفول/ لزوم رعایت ضوابط بافت تاریخی در ساخت‌وسازها

۲۴۴ هکتار میراث زنده در دزفول/ لزوم رعایت ضوابط بافت تاریخی در ساخت‌وسازها

رئیس میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی دزفول با اشاره به گستردگی بافت تاریخی این شهر گفت: آمار خانه‌های تاریخی به دلیل پایش روزانه مدام در حال تغییر است، اما آنچه اهمیت دارد زنده ماندن نبض بافت است؛ نبضی که با مرمت، خاطره، آیین و حضور مردم همچنان می‌تپد.

به‌گزارش میراث‌آریا، حمیدرضا خادم با اشاره به وسعت بافت تاریخی این شهر اظهار کرد: در دزفول حدود ۲۴۴ هکتار بافت تاریخی داریم. تعدادی از خانه‌ها در گذر زمان تخریب شده‌اند و برخی نیز در دوره جنگ ساخته شده‌اند. بسیاری از خانه‌های موجود در بافت دستخوش تغییرات شده‌اند و بخشی از آن‌ها توسط مالکان‌شان مرمت شده‌اند.

رئیس میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی دزفول افزود: تاکنون ۸۱ خانه در بافت تاریخی دزفول ثبت‌ملی شده‌اند، اما تعداد خانه‌ها بسیار بیشتر از این رقم است و به دلیل پایش روزانه، امکان ارائه آمار صددرصدی وجود ندارد؛ چرا که وضعیت خانه‌ها به صورت مداوم در حال تغییر است، مثلاً مشخص می‌شود چه تعداد از آن‌ها همچنان سرپا هستند.

مرمت‌های در حال تغییر و الحاق به عمارت قطب

او ادامه داد: بخشی از خانه‌هایی که در حال مرمت هستند، در قالب طرح الحاق به عمارت قطب در بافت تاریخی دزفول تعریف شده‌اند. به همین دلیل، آمار خانه‌های مرمتی همواره دستخوش تغییر می‌شود.

ثبت جهانی؛ از کپو تا پامنار

خادم درباره پرونده‌های ثبت جهانی این شهرستان گفت: دزفول به عنوان شهر جهانی صنایع‌دستی در رشته کپوبافی در یونسکو به ثبت رسیده و در حال حاضر نیز به دنبال ثبت جهانی روستای پامنار به‌عنوان یک هدف گردشگری هستیم که خارج از محدوده شهری قرار دارد.

او اضافه کرد: در حوزه صنایع‌دستی دزفول علاوه بر کپوبافی رشته‌های فاخری همچون خراطی نیز وجود دارد که نیازمند این هستند تا به واسطه رویدادهای مختلف به جهانیان معرفی شوند.

اولویت میراث فرهنگی؛ خانه‌های ثبت ملی

رئیس میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی دزفول درباره اولویت‌های این اداره توضیح داد: اولویت نخست ما حفظ خانه‌های ثبت ملی است و پس از آن خانه‌هایی که دارای ارزش تاریخی هستند. در مورد خانه‌های ثبت ملی، خود میراث‌فرهنگی ورود مستقیم دارد و برای خانه‌های دارای ارزش تاریخی که ثبت نشده‌اند، از راه سرمایه‌گذاران یا تشویق مالکان اقدام می‌کنیم.

او با تأکید بر حضور مستمر در بافت تاریخی گفت: ما عملاً شبانه‌روز در بافت حضور داریم و مالکان را به مرمت و حفظ خانه‌ها تشویق می‌کنیم. وقتی مشوق‌ها وجود نداشته باشد و مردم با ارزش قدمت خانه‌ها آشنا نشوند، بعضاً می‌گویند بهتر است خانه را تخریب کنیم و چند طبقه بسازیم.

عمارت قطب؛ قلب تپنده بافت

خادم با اشاره به نقش اجتماعی بناهای تاریخی گفت: امروز کسی دلش نمی‌آید عمارت قطب را تخریب کند. این خانه زنده است، سرشار از خاطره؛ مردم دوستش دارند، در آن جشن می‌گیرند، مولودی‌خوانی و مرثیه‌خوانی برگزار می‌شود.

او افزود: وقتی چنین فضاهایی در بافت فعال باشند، نبض بافت تندتر می‌زند و تا زمانی که این نبض‌ها به هم متصل باشند، قلب بافت تاریخی زنده می‌ماند.

ضوابط ساخت‌وساز؛ عین به عین گذشته

رئیس میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی دزفول درباره محدودیت‌های ساخت‌وساز در بافت تاریخی گفت: در این محدوده محدودیت ارتفاع وجود دارد و مالکان نمی‌توانند بیش از ضوابط تعیین‌شده بسازند؛ ارتفاع ساختمان باید مطابق کد ارتفاعی و حتی براساس نقشه‌های سال ۱۳۳۵ باشد؛ اگر بنا یک‌طبقه بوده، همان یک‌طبقه باقی بماند و اگر حیاط‌دار بوده، همان الگو حفظ شود.

او تأکید کرد: نما باید سنتی و با مصالح سنتی تعریف‌شده باشد و الحاقاتی مانند سرکش، شاب (سایه‌بان) و موارد مشابه ممنوع است؛ حتی اگر دیوار جدید باشد، باید به سبک قدیم اجرا شود.

حمایت مشروط؛ کاربری مهم است

خادم درباره حمایت‌ها نیز گفت: حمایت ما مالی مستقیم نیست؛ اما اگر خانه کاربری اقامتی، خدماتی، پذیرایی یا فرهنگی داشته باشد و منجر به ایجاد اشتغال شود، حمایت می‌کنیم. اما اگر صرفاً برای سکونت شخصی بازسازی شود، کمک مالی تعلق نمی‌گیرد.

تحول دو ساله در بافت تاریخی

او در پایان خاطرنشان کرد: در دو سال گذشته واقعاً یک تحول در بافت تاریخی دزفول ایجاد شده و استقبال مردم از مرمت و احیای خانه‌ها به‌وضوح افزایش یافته است.

جواد خراسانی/میراث آریا

۲۴۴ هکتار میراث زنده در دزفول/ لزوم رعایت ضوابط بافت تاریخی در ساخت‌وسازها

تصویر نویسنده خوزتوریسم

به مناسبت  ۱۵ دی  سالروز ثبت ملی پل ساسانی دزفول ۱۷۶۳ سال ایستادگی پل ساسانی در قلب دزفول

به مناسبت ۱۵ دی سالروز ثبت ملی پل ساسانی دزفول ۱۷۶۳ سال ایستادگی پل ساسانی در قلب دزفول

پل ساسانی دزفول هر روز پیش از آن‌ که شهر کاملاً بیدار شود، بر بستر رود دز ایستاده است. سازه‌ای که قرن‌ها رفت‌وآمد، صدا و زندگی را در خود ثبت کرده و هنوز بخشی از جریان روزمره شهر است. این پل نه یادگاری خاموش، بلکه نمادی زنده از تاریخ و هویت دزفول به شمار می‌رود.

به گزارش خبرگزاری فارس، دزفول، پل ساسانی یکی از معدود سازه‌هایی است که مرز میان گذشته و امروز را از میان برداشته است. پلی که نه‌ تنها کارکرد ارتباطی خود را حفظ کرده، بلکه به یکی از نشانه‌های شاخص شهر بدل شده و حضور آن در فرهنگ و زندگی مردم، پیوندی عاطفی و هویتی ایجاد کرده است.

در امتداد این گذر تاریخی، نشانه‌های مهندسی باستانی با وضوحی کم‌نظیر خودنمایی می‌کنند. طاق‌ها با نظمی دقیق برپا شده‌اند و پایه‌ها با مصالحی شکل گرفته‌اند که قرن‌ها سیلاب و فرسایش را تاب آورده‌اند. همگی حاصل دانشی است که دوام و پایداری را به‌خوبی می‌شناخت.

پل ساسانی دزفول با طولی حدود ۳۸۶ متر، ارتفاعی نزدیک به ۱۵ متر و بیش‌ از ۱۴ قوس آجری، شرق و غرب شهر دزفول را به هم متصل می‌کند. این ابعاد صرفاً ارقام فنی نیستند، بلکه نشان‌دهنده مقیاسی‌اند که سازندگان پل برای مهار رود و پاسخ به نیازهای ارتباطی منطقه در نظر گرفته بودند.قرار گرفتن پل در مسیر ارتباطی جندی‌شاپور به شوش، آن را به شریان حیاتی منطقه بدل کرده بود. مسیری که علم، قدرت و تجارت از آن عبور می‌کرد. پلی که جریان رود را سامان داد، بدون آن‌که حیات پیرامون خود را مختل کند.

روایتی از اقتدار و اسارت

ساخت این پل به دستور شاپور اول ساسانی و پس از شکست سپاه روم در سال ۲۶۳ میلادی انجام شد. زمانی که والریانوس، امپراتور روم، به اسارت درآمد و موازنه قدرت در منطقه دگرگون شد. در همین چارچوب تاریخی، اسیران رومی در ساخت پل به کار گرفته شدند و نتیجه، سازه‌ای شد که تلفیقی از دانش فنی و اراده سیاسی بود.پل ساسانی دزفول از همان ابتدا فراتر از یک پروژه عمرانی تعریف می‌شد. نمادی عینی از دانش و توان مهندسی مردمی که توانایی مهار طبیعت، سازمان‌دهی فضا و اجرای طرح‌های ماندگار را در مقیاسی بزرگ داشتند.

آنچه پل ساسانی دزفول را ممتاز می‌کند، تنها قدمت آن نیست، بلکه تداوم حیات آن است. پلی که از ابتدای ساخت تاکنون پابرجا مانده و به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین پل‌های استوار جهان شناخته می‌شود.

حضور پر معنا در زندگی مردم

پل ساسانی دزفول همچنان نقش ارتباطی و نمادین خود را حفظ کرده و به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین نشانه‌های شهر در فرهنگ و زیست روزمره مردم جریان دارد. این پل از جنبه‌های گوناگون اهمیت دارد. نماد اقتدار ایرانیان، نمونه‌ای از بهره‌گیری هوشمندانه از نیروی انسانی، شاهدی بر ماندگاری تاریخی، جلوه‌ای از مهندسی باستانی و ظرفیتی مهم برای گردشگری فرهنگی در این منطقه است.

پیشینه این پل، پیشینه پیوند انسان، دانش و زمان است. سازه‌ای که قرن‌ها پیش بنا شد اما هنوز در فرهنگ، حافظه و زندگی مردم دزفول حضور دارد و معنا تولید می‌کند. با این همه، پل ساسانی دزفول بیش از آنچه امروز می‌بیند، شایسته توجه است. توجهی که در حفاظت، معرفی و تثبیت جایگاه ملی آن معنا پیدا می‌کند و پاسدار میراثی است که نه‌تنها متعلق به دزفول، بلکه بخشی از حافظه تاریخی ایران به شمار می‌رود.

اهمیت این سازه در ۱۵ دی‌ماه ۱۳۱۰ با ثبت در فهرست آثار ملی ایران به شماره ۸۴ رسمیت یافت. ثبت ملی پل، جایگاه آن را به‌عنوان یکی از آثار کهن و شاخص تاریخی کشور تثبیت کرد

منبع :فارس

عکس:محمد آذر کیش

تصویر نویسنده خوزتوریسم

آثار سید عبدالله جزایری گنجینه‌ای کمتر شناخته‌شده‌اند

پژوهشگر و عضو هیئت علمی دانشگاه پیام‌نور در گفت‌وگو با میراث آریا:

آثار سید عبدالله جزایری گنجینه‌ای کمتر شناخته‌شده‌اند/ «فائق‌البیان» به‌زودی با تصحیحی تازه منتشر می‌شود

مهدی کدخدای، طراحی که به‌زودی تصحیح تازه‌ای از دیوان سوزنی سمرقندی منتشر می‌کند، درباره این انتخاب گفت: دیوان سوزنی سرشار از واژه‌های کهن است و از خلال اشعار او می‌توان تصویری دقیق از جامعه قرن ششم به دست آورد. تصحیح قبلی این دیوان هم مغلوط و هم ناقص بود و پرداختن به آن ضرورتی پژوهشی داشت.

مهدی کدخدای طراحی، شاعر، پژوهشگر و عضو هیئت علمی دانشگاه پیام‌نور، در گفت‌وگو با میراث آریا از تازه‌ترین پژوهش‌ها و تصحیحات خود در حوزه ادبیات کلاسیک و متون بومی خوزستان سخن گفت.

او که آثاری چون «تذکره شوشتر»، «طلسم سلطانی»، «لغات محلی شوشتر» را تصحیح و منتشر کرده، این روزها چند اثر مهم دیگر از جمله «فائق‌البیان» را برای انتشار آماده می‌کند.

کدخدای طراحی درباره چرایی تصحیح دوباره تذکره شوشتر گفت: چاپ‌های قبلی این کتاب تصحیح دقیق و مناسبی نداشتند. در نسخه جدید، بر اساس چهار نسخه خطی، افتادگی‌ها رفع شده است. یکی از این نسخه‌ها را نوه مؤلف از روی خط او نوشته و اعتبار ویژه‌ای دارد.

او افزود که این کتاب خواننده را با تاریخ، جغرافیا، بناهای مذهبی و مشاغل روزگار مؤلف در شوشتر آشنا می‌کند و نثر ساده و روان آن با بهره‌گیری از سجع و تشبیه همراه است.

این پژوهشگر درباره دلیل پرداختن به طلسم سلطانی اثر سید عبدالله جزایری توضیح داد: در مطالعه نسخه خطی کتاب دریافتم که نکات ارزشمندی برای فهم متون نظم و نثر فارسی در آن وجود دارد. تفصیل مطالب در این کتاب بیش از آثار مشابه است.

کدخدای طراحی که به‌زودی تصحیح تازه‌ای از دیوان سوزنی سمرقندی منتشر می‌کند، درباره این انتخاب گفت: دیوان سوزنی سرشار از واژه‌های کهن است و از خلال اشعار او می‌توان تصویری دقیق از جامعه قرن ششم به دست آورد. تصحیح قبلی این دیوان هم مغلوط و هم ناقص بود و پرداختن به آن ضرورتی پژوهشی داشت.

او با اشاره به تحول فکری سوزنی افزود: سوزنی بعدها از اشعار هزل خود توبه کرد و در سال‌های پایانی عمر اشعاری در زهد و اندرز سرود.

این استاد دانشگاه درباره کتاب در دست انتشار گویش شوشتری گفت: در این پژوهش به نظام آوایی، صرفی و نحوی گویش شوشتری پرداخته‌ام و برای نخستین بار ساختمان‌های ترکیبی و اشتقاقی این گویش بررسی شده است.

کدخدای طراحی درباره اثر تازه‌ای که با همکاری علی‌محمد چهارمحالی آماده انتشار دارد، توضیح داد: فائق‌البیان نوشته سید نعمت‌الله صغیر شوشتری است و در آن به تاریخ بند میزان اشاره شده است. برخی آثار دیگر این نویسنده هنوز تصحیح و منتشر نشده‌اند.

این پژوهشگر با اشاره به جایگاه شوشتر در منابع تاریخی و ادبی گفت: در کتاب‌های متعددی همچون الفهرست ابن‌ندیم، رساله قشیریه، کشف‌المحجوب، مجمل‌التواریخ، نزهه‌القلوب و آثار دیگر، اطلاعات ارزشمندی درباره شوشتر و شخصیت‌های آن آمده است. گردآوری همه این منابع نیازمند تدوین کتابی مستقل است.

کدخدای طراحی با تأکید بر اهمیت تاریخی این شهر افزود: شوشتر قرن‌ها کرسی ایالت خوزستان بوده و شخصیت‌های علمی و ادبی برجسته‌ای از آن برخاسته‌اند. این شهر مرکز دیبابافی و احرامی‌بافی بوده و سازه‌های آبی آن از آثار شاخص جهان است.

او همچنین به گستره نفوذ گوشه شوشتری در موسیقی ایرانی اشاره کرد و گفت: با وجود این ظرفیت‌ها، بنیاد شوشترشناسی هنوز فعالیت بایسته و شایسته‌ای ندارد.

گزارش: مجنبی گهسنونی

آثار سید عبدالله جزایری گنجینه‌ای کمتر شناخته‌شده‌اند/ «فائق‌البیان» به‌زودی با تصحیحی تازه منتشر می‌شود

تصویر نویسنده خوزتوریسم

بازآفرینی هویت، بازآفرینی شهر: خرمشهر و مسیر پیوستن به شبکه شهرهای خلاق

بازآفرینی هویت، بازآفرینی شهر: خرمشهر و مسیر پیوستن به شبکه شهرهای خلاق

خرمشهر تنها شهری جنگ‌زده نیست؛ شهری است که می‌تواند از دل خاطرات تلخ و شیرین خود، آینده‌ای خلاق و پایدار بسازد. اگر امروز اقدام کنیم، خرمشهر می‌تواند: شهری خلاق، شهری خاطره‌محور، شهری گردشگرپذیر و شهری با اقتصاد فرهنگی پویا باشد.

نجلا درخشانی، کارشناسی ارشد مرمت و احیای بناها و بافت‌های تاریخی در یادداشتی نوشت: خرمشهر، شهری است که نامش با مقاومت، خاطره، رنج و باززایی گره خورده؛ اما در لایه‌های زیرین این تاریخ پرحادثه، ظرفیت‌هایی نهفته است که هنوز به زبان توسعه شهری ترجمه نشده‌اند. سال‌هاست که نظریه‌پردازان توسعه شهری از «شهر خلاق» سخن می‌گویند؛ شهری که نه بر پایه سازه‌های بتنی، بلکه بر شانه‌های خلاقیت انسانی، حافظه جمعی و توان فرهنگی بنا می‌شود.

خرمشهر، اگرچه در نگاه نخست شهری جنگ‌زده و بازسازی‌شده به نظر می‌رسد، اما در واقع یکی از غنی‌ترین بسترهای خلاقیت شهری در ایران است؛ شهری که می‌تواند با تکیه بر خاطرات جمعی، رویدادهای تاریخی و هویت منحصربه‌فرد خود، به الگویی برای توسعه فرهنگی و گردشگری تبدیل شود.

این یادداشت تلاشی است برای بازخوانی خرمشهر از منظر «شهر خلاق»؛ شهری که اگر درست دیده شود، می‌تواند به یکی از مهم‌ترین قطب‌های گردشگری فرهنگی و جنگ در جنوب ایران بدل گردد

گزارش کامل در ادامه نوشته

بازآفرینی هویت، بازآفرینی شهر: خرمشهر و مسیر پیوستن به شبکه شهرهای خلاق

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

مردم شوشتر چگونه با سرمایه‌های خُرد و حقوق معلمی ساباط‌ها و خانه‌های پدری را از زوال نجات دادند؟

مردم شوشتر چگونه با سرمایه‌های خُرد و حقوق معلمی ساباط‌ها و خانه‌های پدری را از زوال نجات دادند؟

ورق به نفع تاریخ برمی‌گردد

در بافت تاریخی شهر جزیره‌ای شوشتر، اتفاقاتی در جریان است که فعالان میراث فرهنگی معتقدند مردم این شهر تاریخی، در عمل ده گام جلوتر از مسئولان حرکت می‌کنند. ساکنان این بافت نه‌تنها مطالبه‌گر احیای میراث تاریخی خود هستند، بلکه در بسیاری از موارد، خود پیشگام مرمت و حفاظت از بناهای تاریخی شده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد مشارکت مردمی به یکی از ارکان اصلی حفظ این بافت تبدیل شده است. این نگاه را «روزبه سلمان»، فعال میراث فرهنگی و مالک یکی از خانه‌های تاریخی شوشتر، مطرح می‌کند. او فردی است که بهره‌برداری از اولین اثر تاریخی واگذار‌شده به بخش خصوصی کشور توسط صندوق احیای بافت و بناهای تاریخی کشور، یعنی خانه تاریخی مستوفی، به او سپرده شد؛ پروژه‌ای که پس از احیا، به‌عنوان یک الگوی پایلوت در سطح کشور مطرح شد.

در کنار مرمت‌های شخصی، بناهایی نیز با مشارکت مستقیم مردم و میراث فرهنگی در حال احیا هستند. بر اساس آمار ارائه‌شده از سوی سلمان، تا همین اواخر دست‌کم هشت کارگاه مرمتی به‌صورت مشارکتی در شوشتر فعال بوده‌ است. او از یکی از ساکنان منطقه به نام «فردوسیان» نام می‌برد که اعلام کرده تمام هزینه مصالح را شخصاً پرداخت می‌کند و مرمت بنا را با نظارت میراث فرهنگی پیش می‌برد.

گزارش کامل در ادامه نوشته

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

اسامی آثار راه‌یافته به بخش «مستند» جشنواره میراث‌فرهنگی اعلام شد/ معرفی هیئت داوران

اسامی آثار راه‌یافته به بخش «مستند» جشنواره میراث‌فرهنگی اعلام شد/ معرفی هیئت داوران

اعضای هیئت داوران و آثار پذیرفته شده بخش «مستند» چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی معرفی شدند.

به گزارش ستاد خبری جشنواره، در بخش «مستند» چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی سعید الهی، سید عباس فاطمی، محمد حمیدی‌مقدم، سلیم غفوری و جواد قارایی به عنوان اعضای هیئت داوران آثار راه‌یافته به این بخش را داوری می‌کنند.

مدیریت بخش «مستند» در چهارمین دوره جشنواره را مجید زین‌العابدین بر عهده دارد.

چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با شعار «ایران ما، میراث ما؛ میراث ما، ایران ما» ۲۶ تا ۲۸ دی ماه ۱۴۰۴ به دبیری مهدی فرجی در استان خوزستان به میزبانی شهر اهواز برگزار می‌شود

*گزارش کامل در ادامه نوشته*

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

میراث تمدنی صنعت نفت؛ بازخوانی یک دگرگونی تاریخی

میراث تمدنی صنعت نفت؛ بازخوانی یک دگرگونی تاریخی/ تحول ساختاری جنوب‌غرب ایران در پرتو ۱۲۳ سال فعالیت صنعت نفت

صنعت نفت، خوزستان را از منطقه‌ای حاشیه‌ای و معیشتی، به مرکز صنعتی ایران تبدیل کرد. این تحول، نه‌فقط اقتصادی، بلکه تمدنی بود؛ زیرا ذهنیت، روابط اجتماعی، ساختار قدرت و الگوهای زیست مردم را تغییر داد. امروز، هرچند بسیاری از چالش‌ها و نقدها درباره صنعت نفت وجود دارد، اما نمی‌توان انکار کرد که نفت، یکی از بزرگ‌ترین عوامل شکل‌دهنده هویت معاصر خوزستان است.

رحیم کردونی، پژوهشگر تاریخ نفت در یادداشتی نوشت: ورود صنعت نفت به جنوب‌غرب ایران، تنها یک تحول صنعتی نبود؛ بلکه نقطه آغاز دگرگونی‌ تمدنی بود که ساختارهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی جغرافیای انسانی خوزستان را از بنیان تغییر داد. منطقه‌ای که تا پیش از قرن بیستم، در حاشیه ساختار حکمرانی ایران قرار داشت، با کشف نفت به مرکز ثقل تحولات ملی و منطقه‌ای تبدیل شد.

گزارش کامل در ادامه نوشته

میراث تمدنی صنعت نفت؛ بازخوانی یک دگرگونی تاریخی/ تحول ساختاری جنوب‌غرب ایران در پرتو ۱۲۳ سال فعالیت صنعت نفت

دبیر مرضیه امیری

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

خانه‌های تاریخی خوزستان در مسیر تبدیل به اقامتگاه‌ها و مراکز گردشگری

خانه‌های تاریخی خوزستان در مسیر تبدیل به اقامتگاه‌ها و مراکز گردشگری

هم‌زمان با افزایش توجه به گردشگری فرهنگی، خانه‌های تاریخی در خوزستان به‌ویژه شوشتر، به‌تدریج در حال تغییر کاربری و تبدیل شدن به اقامتگاه‌های سنتی، مراکز پذیرایی و فضاهای گردشگری هستند.

به گزارش خبرنگار مهر، در سال‌های اخیر، احیا و بهره‌برداری دوباره از خانه‌های تاریخی در شهر شوشتر و برخی دیگر از نقاط خوزستان به یکی از رویکردهای جدی در حوزه گردشگری تبدیل شده است. این خانه‌ها که عمدتاً به دوره‌های صفوی و قاجار تعلق دارند، پس از سال‌ها فرسودگی یا بلااستفاده ماندن، اکنون با مرمت اصولی و تعریف کاربری جدید، دوباره به چرخه زندگی شهری بازمی‌گردند.

به گفته فعالان میراث فرهنگی، فرآیند تبدیل این بناها به مراکز اقامتی و گردشگری با شناسایی ارزش تاریخی ساختمان آغاز می‌شود و پس از اخذ مجوزهای لازم، عملیات مرمت با حفظ عناصر اصیل معماری همچون حیاط مرکزی، شوادان‌ها، طاق‌ها و تزئینات بومی انجام می‌گیرد. در این مرحله، تلاش می‌شود مداخلات جدید به حداقل برسد و هویت تاریخی بنا حفظ شود.

پس از مرمت، خانه‌های تاریخی متناسب با ظرفیت خود به اقامتگاه سنتی، کافه و رستوران بومی یا فضای فرهنگی و گردشگری تبدیل می‌شوند. تجهیز این بناها به امکانات مورد نیاز گردشگران، بدون آسیب به ساختار تاریخی، بخش مهمی از این فرآیند به شمار می‌رود. بخش خصوصی و سرمایه‌گذاران محلی نقش پررنگی در این مرحله دارند و اغلب با نظارت میراث فرهنگی فعالیت می‌کنند.

نمونه‌هایی از این تغییر کاربری در شوشتر، از جمله تبدیل برخی خانه‌های قاجاری به اقامتگاه‌های سنتی، نشان داده است که این رویکرد علاوه بر حفظ بنا، باعث افزایش ماندگاری گردشگر در شهر و تقویت اقتصاد محلی می‌شود. گردشگران با اقامت در این خانه‌ها، تجربه‌ای نزدیک‌تر به سبک زندگی بومی و معماری تاریخی منطقه به دست می‌آورند.

تبدیل خانه‌های تاریخی به مراکز گردشگری، راهکاری مؤثر برای جلوگیری از تخریب تدریجی این بناهاست؛ زیرا بهره‌برداری اقتصادی پایدار، انگیزه لازم برای نگهداری و مراقبت مستمر از آن‌ها را فراهم می‌کند. همچنین این روند موجب ایجاد فرصت‌های شغلی در حوزه‌هایی مانند مرمت، خدمات گردشگری، صنایع‌دستی و پذیرایی می‌شود.

با توجه به ظرفیت‌های تاریخی شوشتر و ثبت جهانی سازه‌های آبی این شهر، توسعه اقامتگاه‌های سنتی در بافت تاریخی می‌تواند جایگاه این شهر را به‌عنوان مقصد گردشگری فرهنگی بیش از پیش تقویت کند؛ مسیری که در صورت تداوم حمایت‌های تخصصی و سرمایه‌گذاری هدفمند، به الگویی موفق برای دیگر شهرهای تاریخی خوزستان نیز تبدیل خواهد شد.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

خوزستان طلایی است که زیر غبار مانده / شوش و شوشتر گنجینه‌هایی هستند که هنوز درست دیده نشده‌اند

پویان مقدم، راهنمای گردشگری، در گفت‌وگو با میراث‌آریا:

خوزستان طلایی است که زیر غبار مانده / شوش و شوشتر گنجینه‌هایی هستند که هنوز درست دیده نشده‌اند

مقدم با اشاره به سفرهای متعدد خود به خوزستان اظهار کرد: هر بار که به این استان می‌آیم، بخشی تازه از گنجینه‌های آن آشکار می‌شود. حجم زیادی از تاریخ ایران به خوزستان وابسته است. از شوشتر با ریشه‌های هخامنشی و سازه‌های آبی شگفت‌انگیزش گرفته تا شوش که پایداری‌اش رمز ماندگاری ایران را روایت می‌کند.

پویان مقدم، راهنمای گردشگری و فعال حوزه میراث فرهنگی، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا خوزستان را «طلایی زیر غبار» توصیف کرد و گفت این استان با وجود ظرفیت‌های کم‌نظیر تاریخی و فرهنگی، همچنان از نبود مدیریت کلان و نگاه جامع در حوزه گردشگری رنج می‌برد.

مقدم با اشاره به سفرهای متعدد خود به خوزستان اظهار کرد: هر بار که به این استان می‌آیم، بخشی تازه از گنجینه‌های آن آشکار می‌شود. حجم زیادی از تاریخ ایران به خوزستان وابسته است. از شوشتر با ریشه‌های هخامنشی و سازه‌های آبی شگفت‌انگیزش گرفته تا شوش که پایداری‌اش رمز ماندگاری ایران را روایت می‌کند.

او افزود: شوش و شوشتر شهری است که بر اساس زندگی بنا شده، نه صرفاً قدرت‌نمایی. همین نگاه است که ایران را تا امروز نگه داشته. این‌ها همان طلاهایی هستند که زیر غبار مانده‌اند و ما باید دوباره با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم.

این راهنمای گردشگری با اشاره به مشکلات موجود در مسیر توسعه گردشگری خوزستان گفت: بزرگ‌ترین کمبود، نبود مدیریت کلان و نگاه از بالا است. مردم و گروه‌های محلی با عشق کار می‌کنند، اما این تلاش‌ها در سطح مدیریتی دیده نمی‌شود. خوزستان در قامت واقعی خود دیده نشده و همین باعث شده مشکلاتی مانند زباله، آلودگی و بی‌نظمی به‌صورت زنجیره‌ای ادامه پیدا کند.

مقدم تأکید کرد: برای موفقیت گردشگری خوزستان، باید یک نگاه جامع، منسجم و آینده‌نگر شکل بگیرد؛ نگاهی که تلاش‌های مردم را تقویت کند و همه مسائل را در کنار هم ببیند.

مجتبی گهستونی

شوشتر - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تصویر نویسنده خوزتوریسم

توسعه گردشگری نیازمند آموزش و برنامه‌ریزی مدون است

آرش نورآقایی در گفت‌وگو با میراث‌آریا:

توسعه گردشگری نیازمند آموزش و برنامه‌ریزی مدون است

اگر شهرداری با برنامه‌ریزی و آموزش پیش برود، شوشتر می‌تواند بسیار سریع رشد کند. مرمت سازه‌های آبی، ایجاد رستوران، کافه، موزه، فضاهای صنایع‌دستی و پیاده‌راه‌سازی می‌تواند هم بار ترافیکی را کم کند و هم مردم را به کنار کارون زیبا بکشاند.

آرش نورآقایی، مدیرمسئول مجله تخصصی گردشگری و میراث‌فرهنگی گیلگمش و راهنمای باسابقه گردشگری، در سفر اخیر خود به خوزستان و در گفت‌وگو با میراث‌آریا، شوشتر را شهری «در حال تغییر» توصیف کرد و گفت این شهر می‌تواند با برنامه‌ریزی و آموزش، به یکی از قطب‌های گردشگری کشور تبدیل شود.

نورآقایی که پس از سال‌ها دوباره تورهای گردشگری را با همراهی پرویز شجاعی به خوزستان آورده، گفت: این سفر برای من متفاوت‌تر از دفعات قبل بود. همیشه برای سخنرانی یا جلسات کاری می‌آمدم، اما حالا چند تور آورده‌ایم و تجربه‌ های جدید را رقم زدیم. در این سفر دیدم که راهنمایان جوان، حتی شاگردان سابق خودم، چقدر حرفه‌ای و گروهی کار می‌کنند و تلاش دارند فعالیت‌هایشان با توسعه پایدار هماهنگ باشد.

او دزفول را شهری دانست که «در حال گرفتن حق خود از گردشگری» است و افزود: خوزستان هنوز برنامه جامع گردشگری مدونی ندارد، اما شهرهایش خودشان دست‌به‌کار شده‌اند.

این پژوهشگر گردشگری با اشاره به وضعیت محوطه‌های جهانی استان گفت: شوشتر بعد از ثبت جهانی بسیار بهتر شده است. چغازنبیل، هفت‌تپه و شوش هم همین‌طور. نکته مهم این است که مدیریت از پایین به بالا در حال شکل‌گیری است؛ مردم پیشگام شده‌اند، نه دولت.

او حضور راهنمایان مقیم در سایت‌ها و نظم تازه در بازدیدها را نشانه‌ای از «ساختارمند شدن» گردشگری در منطقه دانست.

نورآقایی با تأکید بر اینکه شوشتر نیز «در حال گرفتن حق خود از گردشگری» است، گفت: پیش‌بینی می‌کنم شوشتر خیلی زودتر از اهواز و هم‌زمان با دزفول به جایگاه واقعی خود برسد. البته همه این‌ها نیازمند آموزش است. نحوه نگهداری، اطلاع‌رسانی و تولید محتوا در کل ایران باید به استانداردهای جهانی نزدیک شود.

او افزود: همین نهضت باید در ایذه، آبادان، باغملک، رامهرمز، هندیجان و دیگر شهرها هم اتفاق بیفتد.

نورآقایی با اشاره به حضور مردم در کنار سواحل رودخانه‌ و نیاز به تفریح سالم گفت: اگر شهرداری با برنامه‌ریزی و آموزش پیش برود، شوشتر می‌تواند بسیار سریع رشد کند. مرمت سازه‌های آبی، ایجاد رستوران، کافه، موزه، فضاهای صنایع‌دستی و پیاده‌راه‌سازی می‌تواند هم بار ترافیکی را کم کند و هم مردم را به کنار کارون زیبا بکشاند.

او تأکید کرد: ما قدم‌زدن، غروب و هوای خوب را نمی‌فروشیم؛ اما باید این‌ها را اقتصادی کنیم تا به شهر کمک کند.

نورآقایی موسیقی را یکی از ریشه‌دارترین ظرفیت‌های شوشتر دانست و گفت: شوشتر می‌تواند پاتوق جشنواره‌های محلی و ملی موسیقی اقوام شود. حتی می‌توان موزه موسیقی یا موزه زنده موسیقی ایجاد کرد و گروه‌های کوچک محلی از خراسان، گیلان، مازندران و دیگر مناطق را دعوت کرد.

او پیشنهاد داد: لازم نیست پروژه‌های بزرگ اجرا شود. یک شب‌نشینی حرفه‌ای با فروش بلیت، چند اقامتگاه، یک کافه و برنامه‌ریزی درست می‌تواند شوشتر را به برند موسیقی اقوام تبدیل کند.

نورآقایی با اشاره به تجربه موفق کاشان گفت: کاشان زمانی شهر خلاق معماری شد که رقبای بزرگی مثل یزد، شیراز و اصفهان داشت. اما با مرمت و برنامه‌ریزی توانست برند شود. شوشتر اگر نگاه حرفه‌ای داشته باشد می‌تواند همین مسیر را در حوزه موسیقی و گردشگری طی کند

گزارش مجتبی گهستونی /میراث آریا

توسعه گردشگری نیازمند آموزش و برنامه‌ریزی مدون است

تصویر نویسنده خوزتوریسم

*آیین رونمایی ویراست جدید کتاب ارزشمند «واژه‌نامه‌ای از گویش شوشترى

*آیین رونمایی ویراست جدید کتاب ارزشمند «واژه‌نامه‌ای از گویش شوشترى»، اثر استاد زنده‌یاد محمدباقر نیرومند* در سرای جهانی افضل شوشتر برگزار شد

*کتاب واژه نامه ای از گویش شوشتری ، گنجینه‌ای ارزشمند از فرهنگ واژگان شوشترى با بیش از ۵۰۰۰ سرواژه است که در ویراست جدید، علاوه بر تایپ دقیق، ویرایش و آوانگاری چاپ دست‌نویس قدیمی، پیوست‌هایی برگرفته از متن واژه‌نامه شامل نمونه‌ای از اشعار و ضرب‌المثل‌های بومی، بازی‌های محلی و اوزان قدیمی شوشتر به انتهای کتاب افزوده شده است‌که طی آیینی با حضور از هنرمندان،شاعران و جمعی از فرهیختگان و علاقه مندان به فرهنگ و هنر استان خوزستان و شوشتر در تاریخ ۱۲ دی ماه ۱۴۰۴ در سرای جهانی افضل شوشتر برگزار شد

استاد محمدباقر نیرومند فرزند اسماعیل فرزند آیت‌الله حاج شیخ جعفر شوشتری متولّد ۱۲۷۸ هجری شمسی در شوشتر دارای معلومات قدیم شامل صرف و نحو عربی، ادبیات فارسی، منطق، فقه و اصول و آشنایی مختصری با فن عکاسی و خط نسخ و نظم ابیات است که مقدمات عربی را نزد دانشمند جلیل مرحول سیّد جلال الدین جزایری و و ادبیات را نزد دانشمند مورخ سید نورالدین امام و منطق و فلسفه را از محضر مرحوم آیت الله شیخ محمد کاظم شریعت فرا گرفته و خط نسخ را نزد مرحوم سید محمد باقر حکیم تمرین کرده است.

ایشان در سال ۱۳۰۴ شمسی به استخدام وزارت آموزش و پرورش که در آن زمان وزارت معارف و صنایع مستظرفه نامیده میشد درآمد. از همان تاریخ به تعلیم و تربیت فرزندان این کشور پرداخت و این شغل مقدس را در مقاطع مختلف اهواز تحصیلی، اداری تا سال ۱۳۳۱ در شوشتر ادامه داد و در اواخر ۱۳۳۱به اهواز منتقل و به کارهای اداری، آموزشی در اهواز پرداخت تا اینکه در مهر ماه سال ۱۳۳۷ به افتخار بازنشستگی نائل آمد.

استاد محمد باقر نیرومند ضمن عهده دار بودن مسئولیت فرهنگی از کتابت، تصنیف و تالیف و ترجمه نیز غافل نبودند کتابهائی که بخط آن مرحوم نوشته شده عبارتند از:

۱ . کتابت قرآن کریم که در سال ۱۳۵۶ به چاپ رسید.

۲ . قرآن کریم با ترجمه که هنوز به چاپ نرسیده است.

3 . کتاب لب التواریخ تالیف یحیی بن عبداللطیف قزوینی که در مرداد ماه سال ۱۳۵۳ چاپ و منتشر شده است.

۴.. کتاب راهی بسوی دین تالیف بانو مریم محمدی که در سال ۱۳۵۵ به چاپ رسید.

۵. منتخب دیوان رجا سروده آیت الله حاج سید ابراهیم محمدی شوشتری که در سال ۱۳۵۱چاپ و منتشر شده است.

۶. کتاب تذکره شوشتر تالیف مرحوم سید عبدالله جزایری که در سال ۱۳۴۸ چاپ و منتشر گردیده

۷ . کتاب غزلیات لسان الغیب حافظ شیرازی که در اثر بیماری و بستری شدن ایشان متاسفانه ناتمام ماند.

۸. کتاب اشعار محلی خوزستان اثر طبع شعرای خوزستان به زبان محلی که در سال ۱۳۴۹ چاپ و منتشر شده است.

گزارش : ابوالفضل مهدی پور

عکس: ریحانه سید عطار

img_20260103_212319_ixpu.jpgimg_20260103_212407_c3wf.jpgimg_20260103_211938_j2h4.jpgimg_20260103_212035_ibc1.jpgimg_20260103_212215_veii.jpgimg_20260103_211902_eg6.jpgimg_20260103_211816_fu9y.jpgimg_20260103_211409_rdga.jpgimg_20260103_212810_k5ef.jpgimg_20260103_212620_xmwa.jpghttps://s6.uupload.ir/files/img_20260103_212118_fuxa.jpgimg_20260103_212446_pgk5.jpg

تصویر نویسنده خوزتوریسم

رونمایی از پوستر چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر با تصویری از «شیر سنگی»

رونمایی از پوستر چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر با تصویری از «شیر سنگی»

پوستر چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر با الهام از تصویری از فیلم ماندگار «شیر سنگی» به کارگردانی مسعود جعفری‌جوزانی رونمایی شد.

به گزارش میراث آریا به نقل از واحد ارتباطات و رسانه چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، پوستر این دوره از جشنواره که طراحی آن را مهدی دوایی بر عهده داشته، با نگاهی به یکی از آثار شاخص تاریخ سینمای ایران شکل گرفته و تصویری از فیلم «شیر سنگی» را در کانون توجه قرار داده است؛ فیلمی که به‌عنوان یکی از نمادهای هویت‌محور و ریشه‌دار سینمای ایران شناخته می‌شود.

انتخاب «شیر سنگی» برای پوستر چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، اشاره‌ای معنادار به پیوند سینمای امروز با میراث فرهنگی، تاریخی و اسطوره‌ای ایران دارد و نشانه‌ای از توجه جشنواره به بازخوانی هویت ملی در آثار سینمایی است.

فیلم سینمایی «شیرسنگی» محصول سال ۱۳۶۵ است که هنرمندانی چون عزت‌الله انتظامی، علی نصیریان، ولی‌الله شیراندامی، علیرضا شجاع‌نوری، اصغر همت، حمید جبلی، احمد هاشمی، شمسی فضل‌اللهی، سوگند رحمانی، عطاءالله زاهد و بهزاد رحیم‌خانی مقابل دوربین محمود کلاری نقش آفرینی کرده اند.

داستان از آنجا شروع می شود که جسد یک انگلیسی که با داس کشته شده، در منطقه‌ی‌ «بختیاری»، روی لوله‌های نفت پیدا می‌شود. «کوهیار» پسر رییس طایفه‌ «علی‌یار» و «خدامراد»، که مجسمه‌ی شیر سنگی می‌سازد، جسد را می‌بینند و دفن می‌کنند. مأموری به ‌نام «عامری» برای پیگیری قتل و دستگیری قاتل به منطقه اعزام می‌شود. یک دیپلمات انگلیسی نیز او را راهنمایی می‌کند

رونمایی از پوستر چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر با تصویری از «شیر سنگی»

تصویر نویسنده خوزتوریسم

خوزستان؛ سرزمین ظرفیت‌های بی‌بدیل برای ژئوپارک جهانی و گردشگری طبیعی است

خوزستان؛ سرزمین ظرفیت‌های بی‌بدیل برای ژئوپارک جهانی و گردشگری طبیعی است/ ضعف آموزش راهنمایان محلی؛ چالش بزرگ گردشگری طبیعی/ درختان کهنسال خوزستان؛ میراثی برای ثبت جهانی

مدرس و راهنمای تخصصی حوزه اکوتوریسم، خوزستان را به یک «فیلم شاهکار» تشبیه کرد و گفت: وقتی درباره خوزستان صحبت می‌کنیم، انگار یکی از بهترین فیلم‌های جهان را تماشا می‌کنیم. هر گوشه از این استان یک ویژگی منحصر به فرد از آبشارهای عظیم و دره‌های عمیق گرفته تا نقش‌های باستانی و فسیل‌های شگفت‌انگیز دارد.

رضا علی‌اصل، مدرس و راهنمای تخصصی حوزه اکوتوریسم، در گفت‌وگو با میراث آریا، استان خوزستان را یکی از بی‌نظیرترین مناطق ایران در حوزه گردشگری طبیعی و زیست‌محیطی معرفی و تأکید کرد که این استان شایستگی تبدیل شدن به یک ژئوپارک جهانی را دارد.

او با اشاره به جایگاه ویژه خوزستان در حوزه پرنده‌نگری گفت: تنوع و تعداد پرندگان در این استان به حدی است که در جلسات وزارت میراث فرهنگی پیشنهاد شد خوزستان به مرکزیت پرنده‌نگری ایران تبدیل شود. تالاب‌های گسترده و زیستگاه‌های متنوع، این استان را به یکی از قطب‌های بالقوه گردشگری طبیعی کشور بدل کرده است.

علی‌اصل افزود: اکوسیستم‌های خوزستان از زاگرس مرتفع تا ماسه‌زارهای الباجی، از جنگل‌های بلوط تا تالاب‌های پرآب، هر کدام یک ظرفیت ویژه برای معرفی به گردشگران دارند. در دزفول گونه‌های جدید جانوری کشف شده و درختان کهنسال در نقاط مختلف استان می‌توانند در پرونده ثبت جهانی یونسکو قرار گیرند.

او خوزستان را به یک «فیلم شاهکار» تشبیه کرد و گفت: وقتی درباره خوزستان صحبت می‌کنیم، انگار یکی از بهترین فیلم‌های جهان را تماشا می‌کنیم. هر گوشه از این استان یک ویژگی منحصر به فرد دارد؛ از آبشارهای عظیم و دره‌های عمیق گرفته تا نقش‌های باستانی و فسیل‌های شگفت‌انگیز.

با این حال، علی‌اصل عملکرد استان در حوزه آموزش و تربیت راهنمایان محلی را ضعیف دانست و تصریح کرد: تعداد راهنمایان توانمند در حوزه طبیعت‌گردی بسیار محدود است. جامعه محلی با وجود غنای فرهنگی و قومی، هنوز آموزش‌های لازم را دریافت نکرده و این ضعف می‌تواند مانع بهره‌برداری درست از ظرفیت‌های طبیعی استان شود.

مدرس و راهنمای تخصصی حوزه اکوتوریسم تأکید کرد: برای تحقق جایگاه واقعی خوزستان در گردشگری طبیعی، باید برنامه‌های آموزشی ویژه‌ای برای راهنمایان محلی طراحی شود تا بتوانند نقش مؤثری در حفاظت و معرفی این گنجینه‌ها ایفا کنند. اگر استانداری و وزارت میراث فرهنگی پای کار بیایند، ظرف دو تا سه سال می‌توان شاهد ثبت ژئوپارک جهانی خوزستان بود.

این فعال حوزه ثبت و حفاظت از میراث طبیعی با یادآوری اینکه خوزستان با تالاب‌ها، جنگل‌ها، درختان کهنسال، پرندگان متنوع، فسیل‌های باستانی و اکوسیستم‌های کم‌نظیر، یکی از استان‌های ممتاز ایران در حوزه گردشگری طبیعی است گفت اما برای تبدیل این ظرفیت‌ها به فرصت‌های پایدار، نیازمند حمایت نهادی، آموزش راهنمایان محلی و برنامه‌ریزی منسجم است تا بتواند جایگاه شایسته خود را در سطح ملی و جهانی به دست آورد.

خوزستان؛ سرزمین ظرفیت‌های بی‌بدیل برای ژئوپارک جهانی و گردشگری طبیعی است/ ضعف آموزش راهنمایان محلی؛ چالش بزرگ گردشگری طبیعی/ درختان کهنسال خوزستان؛ میراثی برای ثبت جهانی

تصویر نویسنده خوزتوریسم

رودخانه «بهمنشیر»

رودخانه «بهمنشیر»

جزیره آبادان در جنوب غرب ایران و استان خوزستان واقع شده است و از دو سمت توسط رودخانه‌های بزرگ اروند و بهمنشیر احاطه شده است که در گویش محلی به رودخانه (شط) گفته می‌شود.
رودخانه کارون پس از رسیدن به خرمشهر به 2 شاخه تقسیم می‌شود، شاخه اول به اروندرود، سپس اروندرود نیز به خلیج فارس میریزد.
شاخه دوم، رودخانه بهمنشیر را تشکیل می‌دهد که حدود 90 کیلومتر طول دارد و آب کارون را به سمت خلیج فارس منتقل می‌کند، ساحل بهمنشیر از سر سبزترین و خرما خیزترین نخلستان‌های ایران به شمار میرود که با دارا بودن خاک آبرفتی حاصلخیز و آب مناسب از دیرباز محل تولید مرغوبترین خرماهای ایران بوده است.
در سال‌های اخیر به دلیل سد سازی غیر اصولی و خشکسالی و کشاورزی سنتی و ورود پس آب‌های شور و حاوی سموم از برخی مزارع کشاورزی بالادست کارون، مشکلات زیادی از جمله کم شدن سطح آب بهمنشیر و غلبه آب شور دریا بر میزان آب رودخانه و در نتیجه شوری بالای آب این رودخانه و تاثیر منفی بر کشاورزی و نخلستان‌های منطقه گذاشته است.

183362_rcg3.jpg183373_3j0k.jpg183372_ouz5.jpg183370_mue5.jpg183379_xojc.jpg183369_elpy.jpg183376_uoz.jpg183368_t82w.jpg183364_1ro6.jpg183352_t14t.jpg183358_dozh.jpg183354_rnqf.jpg183367_yaxw.jpg183359_m02j.jpg183366_u2y9.jpg183347_dee.jpg183353_jj.jpghttps://cdn.isna.ir/d/off-old/Khouzestan/Files/News/Image/13971/183359.jpg?_gl=1*1gbr9ep*_ga*MTcxNTQ5Mzc5NC4xNzU5OTA2MjQ4*_ga_9RJN1215JQ*czE3Njc0MjUxNzUkbzEyNCRnMSR0MTc2NzQyNjEwNyRqMjQkbDAkaDA.183363_7ul3.jpg

تصویر نویسنده خوزتوریسم

میراث فرهنگی زمانی حفظ می‌شود که به باور عمومی تبدیل شود

مدیر بخش مکتوب جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌ فرهنگی:

میراث فرهنگی زمانی حفظ می‌شود که به باور عمومی تبدیل شود

مدیر بخش مکتوب چهارمین جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌ فرهنگی، ایجاد باور جمعی نسبت به ضرورت میراث فرهنگی را هدف اصلی این جشنواره عنوان کرد و گفت: با وجود آنکه بیشتر لایه‌های اجتماعی خود را علاقه‌مند یا دغدغه‌مند میراث می‌دانند، اما در عمل، میراث فرهنگی هنوز به‌ عنوان امری بیرونی تلقی می‌شود.

فاطمه داوری، مدیر بخش مکتوب چهارمین جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌ فرهنگی، با اشاره به ماهیت شکل‌گیری میراث فرهنگی، به ایسنا گفت: اگر به فرآیند خلق میراث فرهنگی توجه کنیم، درمی‌یابیم که میراث ذاتاً به‌دست مردم شکل گرفته است، اما با گذر زمان، مفهوم «میراث» به خود گرفته و امروز هدف اصلی از حفاظت آن، بازگرداندن میراث به متن زندگی مردم و جامعه است، به‌گونه‌ای که دوباره خوانش شود، دیده و شنیده شود.

او افزود: این خوانش، رکن اصلی معرفی و حفاظت از میراث فرهنگی است و تحقق آن بدون ابزارهای واسط امکان‌پذیر نیست. ابزارهایی که بتوانند با زبان‌ها و شیوه‌های مختلف، میراث را برای گروه‌های گوناگون اجتماعی تبیین کنند. در این میان، رسانه در مفهوم گسترده خود ــ چه در قالب‌های سنتی و چه در قالب‌های نوین ــ نقشی اجتناب‌ناپذیر دارد؛ چراکه بدون این حلقه واسط، هدف اصلی حفاظت از میراث فرهنگی که همانا به‌کارگیری آن در خدمت جامعه امروز و ارتقای کیفیت زندگی است، محقق نخواهد شد.

داوری با طرح این پرسش که آیا جامعه، میراث فرهنگی را امری بیرونی می‌داند یا درونی؟ اظهار کرد: با وجود آنکه اغلب لایه‌های اجتماعی خود را علاقه‌مند یا دغدغه‌مند میراث می‌دانند، اما در عمل، میراث فرهنگی هنوز به‌عنوان امری بیرونی تلقی می‌شود، چیزی که «خوب است وجود داشته باشد»، اما نه بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره.

او بیان کرد: به اعتقاد من، هدف اصلی این جشنواره دقیقاً تغییر همین نگاه است، اینکه میراث فرهنگی از یک موضوع بیرونی و قابل تماشا، به امری درونی و زیسته تبدیل شود. ما در بستر میراث فرهنگی زندگی می‌کنیم و بسیاری از ویژگی‌های زندگی امروزمان، ریشه در همین میراث دارد، اما یا آن را به‌درستی نشناخته‌ایم یا به‌اندازه کافی از آن بهره نگرفته‌ایم.

مدیر بخش مکتوب جشنواره چند رسانه‌ای میراث فرهنگی افزود: این جشنواره می‌کوشد این آگاهی را ایجاد کند که تک‌تک ما، فارغ از جایگاه و موقعیت اجتماعی‌مان، در یک تداوم تاریخی زندگی می‌کنیم که نام آن میراث فرهنگی است. قرار است میراث از موضوعی که صرفاً به آن افتخار می‌کنیم، به ضرورتی بدیهی برای ادامه حیات جامعه تبدیل شود.

داوری با اشاره به نقش فردی مردم در حفاظت از میراث فرهنگی، گفت: زمانی که این درک شکل بگیرد، دیگر منتظر نخواهیم ماند تا نهادی بیرونی از میراث حفاظت کند. هر یک از ما، در هر شغلی که داریم، بازیگر اصلی این میدان هستیم. برای مثال، یک کشاورز در شیوه بهره‌برداری از زمین و مدیریت منابع آب، یا یک مهندس راه‌سازی و سدسازی، همگی در مواجهه با میراث فرهنگی نقش دارند؛ چراکه بسیاری از این نظام‌ها، حاصل تجربه و دانشی است که نسل‌های پیشین خلق و حفظ کرده‌اند.

او ادامه داد: آنچه جشنواره می‌خواهد بر آن تأکید کند، این است که میراث فرهنگی نه امری بیرون از ما، بلکه بخشی از زیست روزمره ماست و همه مردم در حفظ و تداوم آن نقش دارند. به همین دلیل، نباید خود را از این مسئولیت کنار بکشیم.

داوری در ادامه با اشاره به تفاوت بنیادین این جشنواره با دیگر رویدادهای فرهنگی و هنری گفت: برخلاف تصور رایج، این جشنواره قرار نیست صرفاً محلی برای تبادل دانش باشد، بلکه هدف اصلی آن انتقال «باورمندی» است. ممکن است میزان آگاهی فردی نسبت به یک موضوع کم باشد، اما باور به اهمیت آن می‌تواند بسیار عمیق و اثرگذار باشد. اگر سیاست‌گذاران و برگزارکنندگان جشنواره به این ظرافت توجه کنند، می‌توانند به پایداری اهداف جشنواره کمک کنند.

مدیر بخش مکتوب چهارمین جشنواره چندرسانه‌ای میرا ث‌فرهنگی اظهار کرد: بخش‌بندی‌های امسال جشنواره نشان می‌دهد که ساختار آن به ظرفیت‌های اجتماعی و رسانه‌ای حوزه میراث فرهنگی نزدیک‌تر شده و گستره مفهومی جشنواره به‌درستی شناسایی شده است. به نظر من، جشنواره امسال توانسته گستره خود را پیدا کند و امید می‌رود در دوره‌های آینده، ضمن حفظ این وسعت، عمق بیشتری به بخش‌های مختلف آن داده شود.

https://media.chtn.ir/d/2024/01/02/2/644295.jpg?ts=1704175473000

تصویر نویسنده خوزتوریسم

گزارشی از کلیسای مسیحیان کلدانی_ آشوری کاتولیک اهواز + تصاویر

به مناسبت سال نو میلادی؛

گزارشی از کلیسای مسیحیان کلدانی_ آشوری کاتولیک اهواز

کلیسا در استان خوزستان قدمتی صدساله دارد. در شهرهای مختلفی از جمله اهواز، آبادان، اندیمشک و هفتکل هنوز کلیساها به عنوان نمادی از حضور مسیحیان در ایران وجود دارند.

بشهر اهواز به عنوان مرکز استان خوزستان دارای سه کلیسا است. یکی از این سه، کلیسای مسیحیان کلدانی_ آشوری کاتولیک یا همان کلیسای "مارشمعون" است.

این کلیسا بیش از یکصد سال قدمت دارد که توسط کشیش فیلیپوس در سال ۱۹۶۴ تجدید بنا شد.

تا قبل از ۱۹۶۴، این کلیسا یک بنای کوچک بود که به دلیل مهاجرت مسیحیان کلدانی_ آشوری به اهواز به‌منظور اشتغال در صنایع نفتی و طرح‌های سدسازی و تبدیل این کلیسا به محلی برای استقرار خلیفه‌گری مستقل باید توسعه می‌یافت تا جوابگوی خانوارهای متعدد کلدانی و آشوری که در محلات مختلف اهواز سکونت داشتند باشد.

عکس‌های قدیمی و برجای مانده از این کلیسا گویای آن است که این کلیسا از یک درب کوچک با سردری سنگی برخوردار بود که در سال ۱۹۶۴ و در نتیجه‌ تجدیدبنا بزرگتر می‌شود تا تردد افراد ساده‌تر شود. بنای اصلی کلیسا از یک تالار اصلی، صحن مقدس، دو اتاق جانبی و یک بالکن برخوردار است. در محوطه کلیسا همچنین بناهای جانبی برای انجام امور اداری و نیز کتابخانه، سالن اجتماعات و اقامت وجود دارد. کلیسای مسیحیان کلدانی آشوری کاتولیک اهواز در سال ۱۳۹۴ مرمت شد و برخوردار از ویژگی‌های ثبت بنا است.

به بهانه آغاز سال نو میلادی نگاهی خواهیم داشت به تصاویری از این بنای صدساله.

برای دیدن گزارش روی تصویر زیر کلیک کنید

گزارشی از کلیسای مسیحیان کلدانی_ آشوری کاتولیک اهواز + تصاویر

تصویر نویسنده خوزتوریسم

نرگس که می‌روید امید شکوفه می‌زند؛ قصه‌ای طلایی از خاک، عطر و آینده

نرگس که می‌روید امید شکوفه می‌زند؛ قصه‌ای طلایی از خاک، عطر و آینده

در حالیکه خوزستان یکی از قطب‌های گل نرگس است، توسعه صنایع فرآوری، صادرات وگردشگری مرتبط با این محصول می‌تواند آن را از یک تولید سنتی به یک زنجیره اقتصادی سودآور واشتغال‌زا تبدیل کند.

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها - محراب علوی: در دل زمستان‌های معتدل خوزستان، جایی که خاک و آفتاب و آب، دست در دست هم داده‌اند، گلی می‌روید که تنها یک محصول کشاورزی نیست؛ نرگس، روایتگر تاریخ، فرهنگ، اقتصاد و عطر هویت این سرزمین است. نرگس‌زارهای خوزستان، به‌ویژه در بهبهان، نه‌تنها چشم‌اندازی کم‌نظیر از زیبایی طبیعت را پیش روی گردشگران می‌گشاید، بلکه ظرفیتی راهبردی برای ایجاد ارزش افزوده، توسعه صنایع تبدیلی، ارزآوری و اشتغال پایدار به شمار می‌رود.

امروز، در شرایطی که اقتصاد کشاورزی نیازمند عبور از خام‌فروشی و حرکت به‌سوی زنجیره ارزش، برندسازی و پیوند با گردشگری است، گل نرگس می‌تواند به یکی از نمادهای اقتصاد سبز خوزستان بدل شود. در همین راستا، گفتگویی تفصیلی با جواد سلطانی کاظمی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان خوزستان انجام داده‌ایم تا ابعاد مختلف این ظرفیت کم‌نظیر، از تولید و صادرات گرفته تا گردشگری و صنایع وابسته، مورد واکاوی قرار گیرد.

گزارش کامل در ادامه نوشته

نرگس که می‌روید امید شکوفه می‌زند؛ قصه‌ای طلایی از خاک، عطر و آیندهنرگس که می‌روید امید شکوفه می‌زند؛ قصه‌ای طلایی از خاک، عطر و آینده

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

موزه شوش

موزه شوش

موزه شوش در جوار قلعه و محوطه باستانی شوش در استان خوزستان واقع شده است و يکی از مهم‌ترين موزه‌های اشيای ايران باستان و از جمله مکان های دیدنی شوش به‌ شمار می‌رود این موزه به منظور به نمايش گذاردن اشياء تاريخي بدست آمده از كاوش‌هاي باستان‌شناسي در دهه‌ي چهل خورشيدي بنا شده است.

در سال 1345 هجری شمسی ساخت موزه شوش جهت نمایش آثار بدست آمده در طول قریب 160 سال کاوشهای باستانشناسی شوش درون باغ با صفایی با زیربنای 550 مترمربع به اتمام رسید و بعدها با اضافه کردن 2 سالن به 4 سالن قبلی به فعالیت خود ادامه داد. در سال 1359 با شروع جنگ تحمیلی موزه تعطیل می شود. در طی این مدت یکبار تعمیر و بطور غیررسمی به فعالیت ادامه داده ولی بعد از مدتی مجدداً تعطیل می گردد. تعمیرات کلی موزه وافزایش متراژ بنا ( اضافه شدن دو سالن جنبی ) از سال 1377 شروع شد و اینک موزه با اشیاء متنوعی از هزاره پنجم پیش از میلاد تا دوران قاجار و آجرنوشته ها در شش سالن آماده نمایش می باشد. باغ موزه شوش نیز با مساحتی معادل 8هزار متر مربع در جوار محوطه تاریخی شوش واقع شده است که پس از افتتاح موزه در خرداد ماه 1383 برای رفاه بیشتر بازدید کنندگان داخلی و خارجی نیاز به احیای کامل داشت . این پروژه با اعتباری معادل یک میلیارد و دویست میلیون ریال آغاز گردید که در سال 86 به طور رسمی افتتاح شد و اکنون به عنوان یکی از مهمترین موزه های روباز کشور منصوب می شود .
موزه شوش یکی از مهمترین موزه های ایران است. این موزه که در میان باغی بزرگ ساخته شده است، دارای شش تالار بزرگ است و آثار به نمایش درآمده در آن حاصل بخشی از حفاریهای منطقه شوش و چغازنبیل می باشد. آثار این موزه به دوره پیش از تمدن عیلام تا دوران پس از اسلام تعلق دارد.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

خوانشی باستان‌شناختی از مرگ و پس از مرگ در فرهنگ ایلام باستان

خوانشی باستان‌شناختی از مرگ و پس از مرگ در فرهنگ ایلام باستان

نشست تخصصی با موضوع خوانش باستان‌شناختی از مرگ و جهان پس از مرگ در فرهنگ ایران باستان بر پایه کاوش‌های شوش امروز چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه در قلعه باستان‌شناسی شوش برگزار شد.

به‌گزارش خبرنگار میراث‌آریا، سخنران این نشست تخصصی، علی زلقی پژوهشگر پسا دکترای، انستیتوی باستان‌شناسی غرب آسیا از دانشگاه ماینز آلمان بود.

زلقی در این نشست تخصصی به بررسی مرگ و دنیای پس از مرگ در ایلام باستان پرداخت و کوشید به این پرسش اصلی پاسخ دهد که ایلامیان مردگان خود را کجا و چگونه دفن می‌کردند.

تمرکز این پژوهشگر در این ارائه علمی بر یافته‌های باستان‌شناسی شهر شوش در هزارهٔ دوم پیش از میلاد بود که در این چارچوب، انواع تدفین‌های ایلامی ـ از دفن‌های سادهٔ چاله‌ای و گورخمره‌ای گرفته تا تدفین‌های تابوتی و مقابر آجری زیرزمینی معرفی و بررسی شدند؛ همچنین محل دفن مردگان، از جمله تدفین‌های درون‌شهری و گاه در نزدیکی یا زیر فضاهای مسکونی، به‌عنوان یکی از موضوعات بحث‌برانگیز مورد توجه قرار گرفت.

در این سخنرانی الواحی که معمولاً از آن به عنوان «تدفینی» یاد می‌شود و نیز سردیس‌ها و ماسک‌های گلی که گاه به آیین‌های مرگ نسبت داده می‌شدند، با نگاهی انتقادی بررسی شدند.

مدرس دانشگاه ماینز آلمان در ادامه گفت: نتیجهٔ این بررسی‌ها نشان داد که بسیاری از این شواهد یا به‌خوبی مستند نشده بودند یا تفسیر آن‌ها با اختلاف‌نظرهای جدی همراه بوده است.

این باستان شناس با نقد دیدگاه‌های رایج، از جمله نظریهٔ تدفین چندمرحله‌ای، تأکید کرد که بر پایهٔ داده‌های موجود نمی‌توان تصویری قطعی و یک‌دست از باورهای ایلامیان دربارهٔ مرگ و جهان پس از مرگ ارائه داد و در این زمینه باید با احتیاط و پرهیز از ساده‌سازی سخن گفت.

این نشست تخصصی با هدف آموزش و پژوهش‌های علمی با حضور کارشناسان پایگاه میراث‌جهانی شوش، اساتید و دانشجویان باستان‌شناسی دانشگاه شهیدچمران واحدشوش و پژوهشگران و علاقه‌مندانی از دزفول، اندیمشک و اهواز در قلعه باستان‌شناسی شهر تاریخی شوش برگزار شد.

خوانشی باستان‌شناختی از مرگ و پس از مرگ در فرهنگ ایلام باستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

خوزستان پر از رمز و راز و قصه است

خوزستان پر از رمز و راز و قصه است

خاک خوزستان، دامن گیر است. کافی است یکبار پای بر زمینش بگذاری، گرمای آفتابش را ببینی، هوایش را نفس بکشی و با مردمانش هم‌نشین شوی. مردمش نجابت را معنا می‌بخشند؛ میهمان‌نوازی و مهربانی را با آن‌ها می‌توان دید و آموخت.

مریم کاظمی‌زاده فعال رسانه در یادداشتی نوشت: خوزستان مردمی دارد که رنج را زندگی کردند، آنگاه که به یکباره وارد مهلکه‌ای شدند که ۸ سال، همه زندگی‌شان را دگرگون کرد. این مردم مقاوت را و ایستادگی و شهامت را به تمامی و درستی به نمایش گذاشتند.

هنوز زخم جنگ بر تن رنجور خرمشهر باقی است. هنوز صدای خمپاره‌ها و شیون زنان و فریاد کودکان در خاطره شهر جاری است. هنوز جای پای سربازان وطن بر ساحل اروند مانده است. دلاوری‌های‌شان، رد خونشان و بلندای ایمان‌‍شان را نخل‌های سربریده روایت می‌کنند. این مردم مقاومت را معنا بخشیدند.

خوزستان پر از رمز و راز و قصه است. از ابتدای حضور بشر و شکل‌گیری تمدن بر این سرزمین تا به امروز. خوزستان با آثار ثبت جهانی‌اش، سند اصالت و فرهنگ ماست. خوزستان سند نبوغ و هوشمندی و مهندسی بی‌بدیل اجداد ماست. خوزستان برای ما مظهر ایستادگی و شهامت است.

گوشه‌گوشه این سرزمین پر از برکت است؛ مثل رودهای پر خروشش، زمین‌های زراعی‌اش، بناها و آثار تاریخی‌اش، میراث ناملموس‌اش، تالاب ها و بنادر و پل‌هایش، مساجدش، کاروانسراهایش، از مزارع نیشکرش تا نفتی که مثل خون در رگهایش جاری است.

خوزستان قلب تپنده ایران است، اما نمی‌توان مشکلات اقتصادی و محیط‌زیستی خوزستان را نادیده گرفت. استانی که به لحاظ منابع و ذخایر نفتی، سرمایه کل کشور را تأمین می‌کند، اما مردمانش هنوز در بسیاری از مناطق به سختی روزگار می گذرانند. شهرها و مردمانی که روزگاری سینه‌شان را جلوی دشمن سپر کرده بودند و پشت وطن را خالی نکردند، هنوز بعد از گذشت بیش از دو دهه از جنگ نتوانستند به روزهای اوج خود بازگردند. انگار ما فقط بر روی کاغذ و بر لب قدردان این مردمیم، پای عمل‌مان و برنامه‌ریزی‌های‌مان برای کمک به این مردم نجیب و خونگرم می‌لنگد.

خوزستان با ظرفیت بالایی که در بسیاری از زمینه‌ها دارد، می تواند یکی از نقاط برخوردار کشور باشد، اما امروز با آلاینده‌های صنعتی و انواع آلودگی‌های محیط‌زیستی روبروست. فقر هرگز زیبنده چهره این مردم نیست‌.

در راستای رشد و توسعه استان، گردشگری یکی از عواملی است که می‌تواند خوزستان را از بسیاری از مشکلاتش رهایی بخشد. اگر با برنامه درست و اصولی با مشاوره کارشناسان و متخصصان این حوزه عملی شود. خوشبختانه رویکرد وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در سال‌های اخیر به سمت رشد و توسعه گردشگری در استانها رفته است.

در سفری نیز که با اصحاب رسانه و با همت اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان به استان داشتیم، شاهد بودیم که در بیشتر شهرهای استان خوزستان توجه به رشد و توسعه گردشگری مورد نظر مسئولان قرار گرفته است. حفظ، حراست و بهره‌برداری اصولی از میراث‌فرهنگی، برنامه‌ریزی اصولی برای افزایش حضور گردشگر و حفظ محیط‌زیست، می‌تواند منجر به ایجاد اشتغال و زدودن فقر از چهره روستاها و شهرهای استان خوزستان شود.

امیدوارم به‌زودی شاهد به ثمر رسیدن همه این برنامه‌ها باشیم و خوزستان و مردمانش به جایگاه والایی که شایسته آن‌هاست برسند.

مریم کاظمی‌زاده/گزارش جوادخراسانی

خوزستان پر از رمز و راز و قصه است

معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی
اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi ................... > ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ