خوزتوریسم

پیرغلام حسینی ِ شوش درگذشت

شوش- حاج ملأ عزیز هلاکو (آل کثیر) از پیرغلامان حسینی شهرستان شوش در ۹۰ سالگی دار فانی را وداع گفت.

حاج عزیز کارگردانی است که نه درس تئاتر خوانده و نه در کلاس‌های بازیگری شرکت کرده با این حال توانسته اصول تئاتر خیابانی را به صورت تجربی بیاموزد و سال‌ها در حفظ آن کوشیده است.

وی، یکی از پیرترین پیرغلامان حسینی خوزستان به حساب می‌آید. همه، وی را به عنوان کارگردان شبیه‌خوانی روستای «سید محمد تفاخ» می‌شناسند.

رویدادی که این پیرغلام حسینی برپا می‌کند باعث شده که هر سال نزدیک به هشت هزار نفر بازدید کننده وارد روستا شوند و روستا را به برند گردشگری مذهبی تبدیل کند.

وی از کودکی به عنوان یکی از نقش‌های شبیه‌خوانی در منطقه بیت چریم که اکنون شهر «حر» نام دارد، ایفای نقش می‌کرد.

این پیرغلام بعدها تصمیم گرفت در روستای محل زندگی‌اش شبیه‌خوانی را با مشارکت همه اهالی روستا راه‌اندازی کند.

مرحوم حاج ملاعزیز این میراث را به فرزندان و نوه‌هایش نیز منتقل کرد. از میان فرزندانش یکی نقش حضرت عباس و دیگری نقش شمربن ذی‌الجوشن را ایفا می‌کند. پنج تا از نوه‌هایش با اینکه کودک هستند اما نقش‌هایی را در شبیه‌خوانی بر عهده دارند.

این پیرغلام حسینی ساکن روستای سید محمد تفاخ معروف به «جریه سید محمد الهدامه» از توابع شهرستان شوش دانیال استان خوزستان و جنب کارخانه قند دزفول است

پدر قیصر امین پور شاعر نامی ایران درگذشت

رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی گتوند گفت: مراد امین پور پدر قیصر امین پور شاعر نامی ایران امروز شنبه جان به جان آفرین تسلیم کرد.

حمید بهداروندی شنبه شب در گفت و گو با خبرنگار ایرنا با تسلیت درگذشت مراد امین پور پدر مرحوم قیصر افزود: ایشان به دلیل کهولت سن بعد از چند روز بستری در بیمارستان ظهر امروز دار فانی را وداع گفت.

وی ادامه داد: مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر مرحوم امین پور فردا یکشنبه ساعت ۱۵ در آرامستان گتوند برگزار می‌شود.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان نیز در پی درگذشت مراد امین پور، پدر شاعر فرهیخته و نام آشنای ایران اسلامی قیصر امین پور پیام تسلیتی صادر کرد.

رضا کلاه کج در این پیام عنوان کرد: خبر درگذشت مرحوم امین پور، پدر شاعر فرهیخته ایران اسلامی موجب تأثر فراوان شد.

در این پیام آمده است: بی شک روح آن انسان آزاده که پرورش گرانمایگانی چون قیصر شعر انقلاب حاصل زندگی پربرکت وی است، دارای جایگاهی برین نزد خداوند متعال بوده و مشمول رحمت واسعه الهی خواهد بود.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان عروج آن مرحوم را به خانواده و جامعه فرهنگ و هنر استان تسلیت گفت و از درگاه خداوند متعال برای ایشان رحمت و غفران واسعه مسئلت نمود.

به گزارش ایرنا، قیصرامین پور متولد دوم اردیبهشت ۱۳۳۸گتوند، پس از مصدوم شدن در حادثه رانندگی، بامداد سه‌شنبه هشتم آبان ۱۳۸۶ در بیمارستان دی تهران در گذشت و در زادگاهش گتوند خوزستان به خاک سپرده شد.

تنفس صبح و در کوچه آفتاب (۱۳۶۳)، آینه های ناگهان (۱۳۷۲)، گل ها همه آفتابگردانند (۱۳۸۰) و دستور زبان عشق (۱۳۸۶) از مجموعه های شعر قیصر هستند.

توفان در پرانتز (نثر ادبی) و منظومه ظهر روز دهم (برای نوجوانان) (۱۳۶۵)، سنت و نوآوری در شعر معاصر (۱۳۸۳) و شعر و کودکی (۱۳۸۶)، از دیگر آثار این شاعر نام آشناست.

برگزاری کارگاه و نمایشگاه خوشنویسی به یاد قیصر امین‌پور

به مناسبت گرامی‌داشت زنده‌یاد قیصر امین‌پور کارگاه و نمایشگاه خوشنویسی از ۱۱ تا ۱۳ آبان ۱۴۰۱ از ساعت ۱۷ تا ۲۱ در کتابخانه شهید رجایی اهواز با حضور استاد رضا زدوار برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، این رویداد به همت حوزه هنری خوزستان و با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و نهاد کتابخانه‌های عمومی استان برگزار می‌شود و پخش مستند و شعرخوانی با حضور شاعران استان از جمله برنامه‌های جنبی آن است.

دکتر قیصر امین‌پور از زمره شاعرانی بود که از همان آغاز فعالیت‌های حوزه هنری به جمع گروه شعر این حوزه پیوست و همگام با سایر شاعران حوزه هنری در شب‌های شعر برگزار شده به شعرخوانی پرداخت.

او عضو شورای شعر و ادبیات حوزه بود و در تشکیل جلسات شعرخوانی و نقد و بررسی شعر و تشویق و ترغیب شاعران جوان انقلاب نقش مؤثر و ارزنده‌ای داشت. وی به تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه اشتغال داشت.

از آثار قیصر امین‌پور می‌توان به مجموعه شعر «آینه‌های ناگهان»، «گزینه اشعار»، مجموعه شعر «گل‌ها همه آفتابگردان‌اند» و «دستور زبان عشق» اشاره کرد. «دستور زبان عشق» آخرین دفتر شعر قیصر امین‌پور در کمتر از یک ماه به چاپ دوم رسید.

قیصر امین‌پور متولد شهرستان گتوند در هشت آبان سال ۱۳۸۶ درگذشت و در زادگاهش به خاک سپرده شد.

اندیمشک ما» کتاب شد

کتاب «اندیمشک ما» شامل ۱۲۱ نوشته از اندیمشکی‌های سرتاسر جهان به کوشش دکتر عباس امام، استادیار آموزش انگلیسی دانشگاه شهید چمران اهواز چاپ و منتشر شد.

به گزارش ایسنا، در بخشی از مقدمه این کتاب می‌خوانیم:

اندیمشک که از همان آغاز اندیمشک شدن با ورود پدیده‌های نوین قرن بیستم مانند صنعت راه‌آهن (علت اصلی شکل‌گیری شهر جدید) شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، سد دز، تعمیرگاه مرکزی ماشین‌آلات سازمان آب و برق به نام سی‌اس (CS)، تاسیسات نوین نیروی هوایی پایگاه وحدتی، پایانه تعمیراتی نیروی زمینی ارتش، شرکت‌های کشت و صنعت مکانیزه، کشت نیشکر هفت تپه و شبکه گسترده آبیاری دز همنشین شد تا آستانه پیروری انقلاب اسلامی از توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی رو به رشدی برخوردار شد. توسعه فیزیکی شهر و عمران شهری از سطح مطلوبی برخوردار گردید و زیرساخت‌های اجتماعی ـ فرهنگی متناسبی در آن راه‌اندازی و شروع به کارکرد به گونه‌ای که در سال ۱۳۵۷ جامعه شهری اندیمشک با جمعیتی ۳۰ـ۲۵ هزار نفری دارای سه سینما، دو باشگاه ورزشی ـ هنری، استخر، چندین تیم ورزشی در رشته‌های گوناگون، دو درمانگاه و یک بیمارستان مناسب و مهمتر از همه یک ایستگاه راه‌آهن بود که روزانه شاهد نقل و انتقال صدها مسافر و کالاهای متفاوت بود. همین شرایط باعث شد تا با توجه به این زیرساخت‌های نوین، فضای اجتماعی ـ فرهنگی ـ هنری شهر از رنگ و بوی نوگرایانه‌ای مانند دو شهر نوساز آبادان و مسجدسلیمان برخوردار گردد. طبعا در چنین فضایی اکثریت قریب به اتفاق اهالی مهاجر شهر در زیستی مسالمت‌آمیز با یکدیگر روزگار می‌گذراندند.

کتاب «اندیمشک ما» شامل مطالبی از دکتر عباس امام، سرتیپ خلبان جلال آرام، جمشید آرام، امیر آریافرقلاوند، خدایار آزادی، محمدعلی ابوقداره، دکتر اسحاق ارجمندسیاهپوش، شیرین اقبال، نی‌نی اقبال، عظیمه امام، وجیهه امام، کامل انصاری‌خواه، حسین بذرافکن، امیرحسین بزرگی‌قلاوند، یحیی بهادر، دکتر ارمغان بهداروند، طاهره بهزادپور، حسن پازوکی، حسین پاکدل، مهرداد پوشایی، محمود تابنده، سعید تخت‌شاهی، احمد جمشیدی، احمد جوراک، پروفسور نصرالله جهدی، محمدحسین حکمت‌فر، دکتر عبدالرضا خردمند، محمد خزایی، مراد خیرالله‌زاده، حاج محمدرضا دوستانی، کرامت دیناروندی، هما رزاقی، مهندس محمد رشیدی، نجات رکنی، عزت زنگنه، رحیم سبزواری، حسینعلی سپهوند، پرویز سرمست، اردشیر سگوند، جهانبخش سلطانعلی، مسعود سلامی، فرشاد شایگان‌پناه، حسین شکرپور، شهلا شفیعی، دکتر ندا شفیعی، زمان شهاوند، لاله صادقی، مهندس فریده صحت‌پور، مهندس علی صلح‌دوست، محمدعلی طهماسبی بیرگانی، مرتضی طیبی، علی علی‌پور، مرتضی عیدی‌گماری، سرتیپ خلبان محمد غلامحسینی، مجید فولادوند، فهیمه فیلی‌نژاد، غلامعباس قلاوند، دکتر ناصر کرمی، اعظم کریمی، دکتر لیلی کمالوند، امیر لیوارجانی، فرامرز محمدی، غلامعباس مختاری، محمود مرادی، ایمان مولایی‌نژاد، مهندس علی صلح‌دوست، هاشم مهدوی، کامران مهذب، حسین مهرآذین (دلجو)، صحبت مهرپیما، جاوید مینویی، اردشیر نیازی، محمد هواشم و دکتر علی یاری است.

کتاب حاضر را انتشارات دارالمؤمنین انتشار داده است.

عبدالله امیدوار درگذشت

عبدالله امیدوار، از اولین جهانگردان ایرانی در سن ۸۹ سالگی در کشور شیلی درگذشت.

به گزارش ایسنا، عبدالله امیدوار درحالی که یکی از پیشگامان جهانگردی معاصر در ایران است، در شیلی، کشوری که سال‌ها در آن زندگی می‌کرد، به عنوان نمادی از سینمای شیلی معرفی شده است. مرکز فرهنگی لاموندا در سانتیاگو شیلی که عبدالله امیدوار یکی از پایه‌گذاران و همکاران آن بوده است، با تایید خبر درگذشت او، اعلام کرد که شیلی با یکی از نمادهای سینمای خود خداحافظی کرد.

در بیانیه این مرکز فرهنگی که بامداد جمعه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۱ به وقت تهران، منتشر کرده، آمده است: «عبدالله امیدوار (۲۰۲۲ - ۱۹۳۲) تهیده‌کننده و فیلمسازی بود که به بیش از ۱۰۰ کشور جهان سفر کرد و بیش از ۱۲۰ فیلم مستند ساخت. او در ۸۹ سالگی درگذشت و ما امروز با نمادی از سینمای شیلی خداحافظی می‌کنیم.»

«عبدالله امیدوار»، حدود ۶۸ سال پیش، همراه برادرش «عیسی» به سرزمین‌های ناشناخته در قاره آمریکا، آفریقا و قطب جنوب و شمال قدم گذاشت. سفر کم‌نظیر این دوبرادر ماجراجو از سال ۱۳۳۳ خورشیدی آغاز شد. آن‌ها نخست یک سفر هفت ساله با موتورسیکلت «ماچلس» انگلیسی به قدرت cc ۵۰۰ که روی گلگیر چرخ جلوی آن شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» نوشته شده بود، داشتند و بعد هم یک سفر سه ساله را با اتومبیل سیتروئن دو سیلندر که هنگام بازگشت از سفر اول، شرکت سیتروئن فرانسه آن را هدیه داد، انجام دادند.

عبدالله امیدوار در پایان این ماجراجویی کاوشگرایانۀ ۱۰ ساله در قاره‌ی سیاه، جنوبگان (قطب جنوب)، آسیا، قطب شمال، اروپا، آمریکا و استرالیا، در کشور شیلی ساکن شد و به حرفه سینما پرداخت، اکنون از او به عنوان یکی از نمادهای سینمای شیلی یاد می‌شود. عیسی امیدوار پس از پایان آن سفرها به ایران برگشت و همین‌جا ماندگار شد. در کاخ سعدآباد موزه‌ای به برادران امیدوار اختصاص داده شده که داشته‌های و یادگاری‌های خود از ماجراجویی ۱۰ ساله را به نمایش گذاشته‌اند و ماجرای این سفرها در کتابی به نام «سفرنامه برادران امیدوار» به قلم عیسی و عبدالله منتشر شده است.

برادران امیدوار، پیشگامان جهانگردی معاصر و همچنین از اولین جهانگردان ایرانی شناخته می‌شوند.

مهر خبر داد؛

روز شمار فرهنگ اقوام ایرانی منتشر شد

کتاب روزشمار فرهنگ اقوام ایرانی توسط مارال کازرانی پژوهشگر حوزه میراث فرهنگی گردآوری و نوشته شد.

به گزارش خبرنگار مهر، کتاب روزشمار فرهنگ اقوام ایرانی به موضوع آئین‌ها، جشن‌ها و مراسم هر یک از اقوام ایرانی اختصاص دارد که در هر روز این آداب و رسوم معرفی شده است. در مقدمه این کتاب مارال کازرانی نوشته دنیای امروز سرشار از پیچیدگی‌هایی است که نشأت گرفته از فرهنگ‌های متکثر با آداب و رسوم خاص مردم هر منطقه جغرافیایی است. این تنوع فرهنگی اگرچه بیانگر نوعی تفاوت میان مردم مناطق مختلف جغرافیایی است اما در ذات خود این تنوع فرهنگی، زبانی برای معرفی و ارتباط بهتر میان اقوام بوده است.

پیشینه تاریخی هر کشور موجب شکل گیری فرهنگ آن جامعه می‌شود. امروزه با وجود فناوری‌های گوناگون، توجه به فرهنگ و آداب و رسوم مناطق کم رنگ شده و بسیاری از این فرهنگ‌ها رو به فراموشی رفته است.

از آنجا که ایران از تنوع فرهنگی برخوردار است و گاه شماری در ایران سابقه بسیار طولانی دارد و ایرانیان تقویم‌های متفاوتی را تجربه کرده اند که برخی نشانه‌های آن هنوز در میان اقوام و طوایف باقی است، از این رو در این کتاب سعی کردم با بهره گیری از برخی گاه شماری‌هایی که در دسترس بود، آئین‌های ملی مذهبی، جشن‌ها، سوگ‌ها و دیگر کنش‌های اقوام ایرانی را گردآوری و برخی از این سنت‌ها را به رشته تحریر درآورم. هرچند تلاش بر این بود تا انواع گاه شماری های رایج در این فرهنگ را ارائه کنم ولیکن به دلیل کاستی‌ها و برخی محدودیت‌های پژوهشی روزشمار تقویم میلادی در ویراست‌های بعدی این کتاب اضافه و به چاپ خواهد رسید.

در این کتاب همچنین گاه شماری ایرانی، گاه شماری هجری قمری، میلادی و آشوری و گاه شماری زرتشتی، عبری و محلی، دریایی و مندایی توضیح داده شده است.

این کتاب با قیمت ۱۴۰ هزار تومان توسط انتشارات «شمیس ورکان» در بهار ۱۴۰۱ منتشر شده است.

مراسم بزرگداشت استاد عباس نژادفتحی در دانشکده هنر شوشتر برگزار شد

به مناسبت هفته صنایع‌دستی، در مراسمی یاد و خاطره زنده‌یاد عباس نژادفتحی پیشکسوت صنایع‌دستی و میراث‌فرهنگی خوزستان و شوشتر گرامی داشته شد و از پیشکسوتان، هنرمندان و صنعتگران فعال صنایع‌دستی شوشتر نیز تجلیل به عمل آمد

به‌گزارش روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، علی‌محمد چهارمحالی رییس اداره میراث‌فرهنگی شوشتر، شنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۱، با اعلام این خبر افزود: «این مراسم باحضور شکرالله قاسمی معاون صنایع‌دستی خوزستان و برخی از مدیران شهرستانی شوشتر برگزار شد.»

او در ادامه ضمن تقدیر از تلاش‌های زنده‌یاد نژادفتحی در احیای بخش عظیمی از صنایع‌دستی شوشتر گفت: «عباس نژادفتحی را باید یکی از سرمایه‌های بزرگ استان خوزستان در حوزه صنایع‌دستی به حساب آورد که در دوران حیات خود، لحظه‌ای از حرکت باز نایستاد و به جرأت می‌توان گفت که حق بزرگی بر گردن صنایع‌دستی استان داشته و دارد.»

رییس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شوشتر شوشتر عنوان کرد: «تحقیق، مطالعه و پژوهش‌های استاد نژادفتحی در تاریخ و گذشته صنایع‌دستی شوشتر باعث شده است تا سال‌ها گنجینه‌ای از اطلاعات به‌جای مانده از او در دسترس دانشجویان و علاقه‌مندان به رشته‌های مختلف صنایع‌دستی باشد، از همین روی و به پاس گرامی‌داشت نام و یاد او، دو نهال استبرق (قلبلب) در حیاط دانشکده هنر شوشتر کاشته شد؛

استاد نژادفتحی تلاش‌های بسیاری در راستای احیای این درخت ارزشمند داشت و اقدام اداره میراث‌فرهنگی شوشتر در کاشت دو نهال به یاد او کمترین کاری بود که می‌شد صورت داد.» او ادامه داد: «از آنجا که زنده‌یاد نژادفتحی تلاش‌های بسیاری در راستای احیای دیبای شوشتری داشت و به روش‌های تازه‌ای برای تولید نخ از درخت قلبلب دست یافته بود، در حاشیه مراسم بزرگداشت او از چند قطعه پارچه تاریخی (دیبای شوشتری) که عمر آن‌ها به بیش از پانصد سال می‌رسد نیز رونمایی شد که همگی این پارچه‌ها متعلق به کعبه هستند.»

چهارمحالی بیان کرد: «در ادامه این مراسم، تاریخچه بافندگی پیش از اسلام تا قرن هفتم هجری قمری و فرصت‌های سرمایه‌گذاری در حوزه صنایع‌دستی شوشتر بررسی شد و در کنار این برنامه‌ها، نمایشگاه کوچکی از تولیدات زنده در خصوص احرام‌بافی، کپوبافی، گلیم‌بافی و نمایشگاه عکسی از بازار صنایع‌دستی شوشتر از قاجاریه تا پهلوی اول برگزار شد.»

او خاطرنشان کرد: «در پایان این مراسم، از رجبعلی فروزان‌زاده، عبدالمحمد معظمی‌نژاد، استاد رضا پنبه‌دانه‌پور، محمود قناد، حاج‌حسین سفیدگر، مرضیه برگریزان، صنوبر حسینی، احمد فداله، حاج‌محمد قماش‌باف، مهین جمال‌پور و احمد شربتی به عنوان پیشکسوتان و هنرمندان فعال در رشته‌های احرام‌بافی، جل‌شال‌بافی، نمدمالی، گلیم‌بافی، نازک‌بافی و آسیابانی تجلیل شد.»

درختچه قلبلب (استبرق) در روزگاران کهن در شوشتر از اعتبار و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود و پنبه و نخ تولیدی برای دیبای شوشتری از این درخت به دست می‌آمد و سرانجام بعد از سال‌ها تلاش توسط استاد نژادفتحی دوباره احیا شد.

عباس نژادفتحی متولد سال ۱۳۳۳، موزه‌دار، و پژوهش‌گر تاریخ و مردم‌شناسی‌ شهر شوشتر و استان خوزستان بود. او از علاقمندان به میراث‌فرهنگی بود و در شهر تاریخی شوشتر یک موزه با بیش از دوهزار قطعه آثار تاریخی با هزینه شخصی دایر کرده و احیاگر قلم‌نی شوشتری بود.

حس زیبای همدلی در حادثه متروپل آبادان

حادثه متروپل در کنار صحنه های تلخ لحظاتی به یادماندنی نیز از ایثار و همدلی میان مردم و امدادگران را به ثبت رسانده است.

ظهر روز دوشنبه دوم خرداد 1401 خیابان امیر کبیر واقع در مرکز شهر آبادان شاهد حادثه‌ای تلخ بود. برج شماره 2 متروپل ریزش کرد؛ طی این حادثه، تعدادی از هموطنان عزیزمان زیر آوارها خاک فوت و یا مجروح شدند.

در اولین لحظات این حادثه شوک‌آور، مردم منطقه از زن و مرد و نیز نیروهای نظامی و بسیج مردمی، همگام با نیروهای امدادی وارد عملیات امداد و نجات شدند و در روزهای بعد از سایر شهرهای اطراف بر حسب حس انسان‌دوستانه به این گروه‌ها اضافه شدند و حماسه‌ای دیگر را در نهضت مواسات و یاری‌رسانی رقم زدند.
در شرایطی که ریزش ساختمان متروپل آبادان منجر به مرگ و جراحت بسیاری از هم استانی های ما شد و این مسئله لحظات تلخ و جانگدازی را به جا گذاشت اما در کنار این تلخی ، جلوه هایی زیبا از همدلی مردم و امدادگران رقم خورد که می تواند مرهمی بر زخم ها و آب سردی تلخی های این حادثه باشد و تا اندازه زیادی از ابعاد منفی آن بکاهد. کمک به همنوع و بشردوستی یکی از خصایل بارز و نیکوی ایرانیان از قدیم بوده است و ایرانیان از قدیم به این صفات در دنیا شهره خاص و عام اند. نمونه بارز این خصلت های نیکو در جریان امدادرسانی نیروی‌های امدادی و عملیات آواربرداری رقم خورد جایی که مردم و نیروهای مردمی با تهیه و پخت غذا، توزیع آب معدنی و درست کردن شربت، تهیه و توزیع ماسک، دستکش، کلاه و پوتین ایمنی با هزینه شخصی خود برگ زرینی را به کارنامه خود اضافه کردند.

از دیگر اقدامات گروه‌های مردمی، ایجاد موکب‌های شبانه‌روزی برای پذیرایی از نیروهای امدادی است که بانیان این موکب‌ها با توزیع شربت و غذا تا حدود زیادی خستگی را از تن نیروهای حاضر در صحنه بر می‌دارند. در این بین برخی مغازه‌های اطراف متروپل نیز وارد صحنه همدلی شدند و محل کار خود را وقف خدمت‌رسانی به نیروهای امدادی کردند.

مساجد و تکایای اطراف متروپل درب خود را به صورت ۲۴ ساعته به روی امدادگران گشودند تا زمان استراحت خود را در این اماکن مقدس سپری کنند. حرکت گروه‌های مردمی متوقف به موکب نشد بلکه گروهی از ایشان به یاری نیروهای شهرداری شتافتند و به پاکسازی منطقه از زباله‌ها و مواد زائد پرداختند.

جان باختن مظلومانه شهروندان آبادانی را به ملت شریف ایران، به‌ویژه خانواده‌های معزز داغدار تسلیت عرض می نمایم و آرزوی سلامتی مصدومان این حادثه را از درگاه ایزد منان خواستاریم.

محله «کیانپارس» اهواز

«محله کیانپارس» یکی از محله‌های معروف اهواز است که امروزه به عنوان یک منطقه مرفه و مدرن محسوب می‌شود.

کیانپارس در غرب رودخانه کارون (حد فاصل پل سیاه تا پل سوم اهواز)، در مجاورت مناطق کیان آباد و امانیه قرار دارد و تحت پوشش شهرداری منطقه دو اهواز است.

قرارگیری بیشتر امکانات رفاهی مانند مراکز تجاری، مراکز خرید و پارک‌های زیبا در این منطقه کیانپارس را به گران‌ترین بخش اهواز تبدیل کرده است.

این منطقه در هنگام تاسیس در حدود دهه ۵۰ هجری شمسی دارای خانه‌های ویلایی با متراژ بالا و کوچه‌هایی سرسبز بوده که به مرور زمان آپارتمان‌سازی چهره‌ی این منطقه را تغییر داده است.

زمین‌های این محله در اصل متعلق به فردی زرتشتی به نام فریدون کیانی بوده و کیانپارس نیز برگرفته از نام خانوادگی وی است.

کیانپارس را می توان به سه بخش تقسیم کرد که هر بخش توسط یک میدان جدا شناخته می‌شود. از خیابان موحدین تا خیابان پهلوان فلکه اول، از خیابان پهلوان تا خیابان میهن فلکه دوم و از خیابان میهن فلکه سوم کیانپارس آغاز می‌شود.

بلوار اصلی کیانپارس بلوار چمران است که در منتهی الیه آن بلوار مدرس و خیابان های شرقی و غربی در دو سمت آن (بلوار چمران) قرار گرفته‌اند.

خیابان‌های شرقی کیانپارس سمت کارون قرار دارند و از پرطرفدارترین خیابان‌های این منطقه‌اند. خیابان‌های غربی اما از دیگر سو از مزایای خانه‌های ویلایی، فضای سبز، نزدیکی به محله کیان آباد و خیابان وهابی بهره‌مند هستند.

حمید لبخنده، هنرمند باسابقه تئاتر و تلویزیون درگذشت.

حمید لبخنده؛ از بازی در تالار وحدت تا گارسونی در رستوران

حمید لبخنده، هنرمند باسابقه تئاتر و تلویزیون درگذشت.

نیما لبخنده، فرزند این هنرمند با تایید این خبر درباره علت درگذشت پدر خود به ایسنا گفت: ایشان چندی پیش تحت عمل جراحی قرار گرفتند که متاسفانه عوارض عمل خوب نبود و سبب آمبولی شد و در نهایت، ساعت 6 عصر  روز شنبه 18 دی ماه فوت کردند.

به گفته او، جزییات مراسم خاکسپاری این هنرمند فردا مشخص خواهد شد.

حمید لبخنده متولد سال ۱۳۳۰ بود که در ۱۵ سالگی به اولین کلاس تئاتر نزد حسینعلی طباطبایی در اداره فرهنگ و هنر اهواز رفت او آن‌طور که خودش تعریف کرده در آن کلاس با رضا فیاضی، فرید و علی سجادی حسینی و رضا خندان همراه بود و بعدها در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد و در رشته کارگردانی و بازیگری تئاتر تحصیل کرد. این کارگردان از شاگردان هنرمندان مطرحی همچون حمید سمندریان، شمیم بهار، بهرام بیضایی، پرویز پرورش، پرویز ممنون، علی رفیعی، محمد کوثر و نیز منیژه محامدی و گلی ترقی بوده است.

لبخنده که در برخی نمایش‌های گروه تئاتر «پیاده» به سرپرستی داریوش فرهنگ و مهدی هاشمی بازی کرده بود. او برای نخستین بار همراه با زنده یاد سمندریان در نمایشنامه «مرده‌های بی‌کفن و دفن» نوشته سارتر کار کرد. در آن مقطع نمایشنامه «عادل‌ها» به نویسندگی کامو و با ترجمه محمدعلی سپانلو را هم در تالار مولوی کارگردانی می‌کرد و بعد از تجربه اجراها رابطه دوستانه بیشتری با زنده یاد سمندریان و هما روستا پیدا کرد.

حمید لبخنده با ساخت سریال «در پناه تو» در دهه هفتاد در میان عموم مخاطبان به چهره‌ای شناخته شده تبدیل شد و بعد از آن سریال‌های دیگری هم همچون «در قلب من» را کارگردانی کرد. او در سینما فیلم «آبی» را ساخت اما در سال‌های گذشته بیشتر مشغول مدیریت آکادمی سمندریان بود و سال‌ها مدیریت آموزشگاه زنده یاد حمید سمندریان را بر عهده داشت.

نمایش «سوءتفاهم» و سریال‌های «مهر و ماه» و «با من بمان» از دیگر آثار حمید لبخنده هستند.

گزارش ایسنا از مرحوم حمید لبخنده در ادامه نوشته