خوزتوریسم

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

یزله خوانی چیست /فلسفه رقص شمشیر و قهوه تلخ  فیلم

یزله خوانی چیست /فلسفه رقص شمشیر و قهوه تلخ فیلم

یزله نوعی مراسم آیینی و موسیقی محلی در جنوب است که از دیر باز تا امروز رواج داشته است.

نتیجه تصویری برای گروه میسان

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، عرب‌های اهوازی در دل خود رسم و رسومات کهنی دارند که ریشه تاریخی برخی از آن‌ها به هزاران سال قبل و به عصر ایران باستان باز می‌گردد.

یَزله یا هوسه

یکی از این مراسم، آئین موسیقایی مرسوم به یزلهیا هوسه است، یزله نوعی مراسم آیینی و موسیقی محلی در جنوب ایران است که از دیر باز تا امروز رواج داشته و استاد عبدالحسین احمدی پژوهشگر فرهنگ عامه در بوشهر، در جلد اول کتاب سنگستان در تعریف یزله آن را مراسم رقص و پایکوبی گروهی که بیشتر هنگام جشن و عروسی برپا می‌شود، معنا کرده است.

در بوشهر، این مراسم در شادی‌ها و عروسی‌ها و یا عزاداری (خصوصاً در ماه محرم) اجرا می‌شود.

نحوه انجام آن بدین صورت است که افراد با گرفتن کمر فرد جلو (مانند قطار بازی بچه‌ها)، تشکیل یک قطار انسانی داده و با ضرب آهنگ شعر یزله، به نرمی قدم برداشته و به جلو می‌روند.
در مراسم عزاداری، گروه پس از طی مسافتی ایستاده و دایره وار و خمیده به سمت مرکز، با ریتم یزله شروع به سینه زنی می‌کنند که اشعار و نوحه‌هایی که در این مراسم می‌خوانند بستگی به زمان آن مراسم دارد.

گروه هنری میسان یکی از گروه‌های هنری است که به نمایندگی از مردم عرب خوزستان در جشنواره‌های مختلف فرهنگی و هنری در سراسر کشور به نمایش آداب و رسوم محلی خود از قبیل: نصب سیاه چادر (مُضیف)، پذیرایی با چای و قهوه عربی، اجرای موسیقی سنتی و رقص آئینی، پخت غذا‌های محلی و بازی‌های بومی و محلی می‌پردازند.

از شمشیر به عنوان نماد قدرت استفاده می‌کنیم

باسم حمادی، سرپرست گروه هنری میسان در گفتگو با خبرنگار میراث فرهنگی فارس در خصوص یزله و فلسفه شمشیر در میان اعراب، گفت: ما از شمشیر به عنوان نماد قدرت استفاده می‌کنیم و در مراسم آیینی، رقص محلی و استقبال از میهمان که به آن یزله یا هَوسه می‌گوییم از شمشیر استفاده می‌کنیم تا اعلام کنیم که شمشیر علاوه بر اینکه نماد قدرت است نماد شادی‌های ما هم محسوب می‌شود.

وی افزود: شمشیر همیشه نماد خشونت و جنگ و خونریزی نیست و می‌توان از آن در مراسم جشن و شادی هم استفاده کرد.

نتیجه تصویری برای گروه میساننتیجه تصویری برای گروه میساننتیجه تصویری برای گروه میساننتیجه تصویری برای گروه میسان

پذیرایی از مهمان با ایما و اشاره

حمادی درباره رسم خوردن قهوه در میان اعراب، گفت: ما دانه‌های قهوه را تفت می‌دهیم و آن را دم می‌کنیم، قهوه ما بسیار تلخ و غلیظ است و علاوه بر خصوصیاتی که دارد با آن پیغام می‌دهیم، همیشه بعد از خوردن قهوه تلخ، چای شیرین می‌خوریم تا بگوییم تا تلخی نباشد شیرینی معنایی ندارد.

وی با بیان اینکه رسم قهوه یکی از رسم‌های مهم و مقدس بین اعراب خوزستان است، گفت: هم کسی که قهوه را می‌دهد و هم کسی که قهوه را می‌گیرد باید از دست راست استفاده کند که نشان می‌دهد از هر دستی بگیری با همان دست هم پس می‌دهی و عرف و دین بر راست بودن تأکید می‌کند.

سرپرست گروه هنری میسان تصریح کرد: مهمان باید بدون زمین گذاشتن فنجان، قهوه را سر بکشد. اگر بعد از خوردن قهوه فنجان را تکان دهی به معنای این است که دیگر قهوه نمی‌خواهی، اما اگر آن را به لبه قوری بزنی یعنی مجدداً باید برایتان قهوه بریزیم.

نتیجه تصویری برای گروه میسان

وی با بیان اینک تمام این مراسم با ایما و اشاره انجام می‌شود، گفت: دلیل این امر آن است که اگر کسی در مجلس صحبت کند باید به احترام او سکوت کنی و کلاً پذیرایی ما با ایما و اشاره انجام می‌شود.

حضور اقوام کنار هم نشان‌دهنده وحدت و همبستگی است

حمادی درباره حضور گروه هنری میسان در جشنواره‌های مختلف فرهنگی گفت: ما با حضور در این جشنواره‌ها می‌خواهیم بگوییم که اقوام نمادی از ایرانی کوچک از آن رنگین کمان بزرگ هستند و تنوع زبان، لباس، گویش و آداب و رسوم زیادی دارند.

وی افزود: این تفاوت فرهنگی نه تنها اختلافی ایجاد نمی‌کند بلکه نشان‌دهنده برادری ماست. از این همه فرهنگ متعدد یک فرهنگ واحد خارج می‌شود و آن فرهنگ ایرانی بودن است، بنابراین حضور اقوام کنار هم نشان‌دهنده وحدت و همبستگی است.

تلاش دشمن برای ایجاد اختلاف بین اقوام ناکام ماند

حمادی تصریح کرد: هر چقدر دشمنان خواستند بین این اقوام اختلاف بیندازند، اما اقوام هوشیارتر بودند و در تمام برهه‌های تاریخی از وحدت سرزمین خود دفاع کردند.

وی ادامه داد: بسیاری از افراد خارجی شرکت کننده در جشنواره‌های فرهنگی با با فرهنگ عربی ایرانی آشنایی ندارند و برایشان جالب است که وقتی وارد هر چادر می‌شوند انگار وارد یک کشور جدید می‌شوند و این نشان دهنده غنای فرهنگی ماست.

در زیر بخشی از یزله خوانی اعراب خوزستان را در دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فرهنگ اقوام می‌بینید.روی تصویر کلیک کنید

تصویر نویسنده خوزتوریسم

صرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستان

صرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستان

اهالی شهر رُفَیع در استان خوزستان آخرهفته را در کنار خانواده میگذرانند ،اکثر اهالی رُفَیع برای صرف نهار، چایی و قهوه به بیرون از شهر و نزدیک هوراالعظیم میروند و غذاهای سنتی که مخصوص همان منطقه هستند را میپزند. و از طبیعت بِکر آنجا لذت میبرند. کودکان هم به چیدن کاهوی وحشی مشغول میشوند ویا به والدین خود در تهیه نهار کمک میکنند.

 میلاد حمادی/تسنیم

صرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذاری محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستانصرف غذای محلی در کنار هورالعظیم - خوزستان

 

تصویر نویسنده خوزتوریسم

مهمانوازی عربی در خانه های بافته از نی/افزایش مضیف‌های خوزستان

مهمانوازی عربی در خانه های بافته از نی/افزایش مضیف‌های خوزستان

مهمانوازی عربی در خانه های بافته از نی/افزایش مضیف‌های خوزستان

۲۰ مضیف به رسم مهمانوازی عرب های خوزستان در کل استان ساخته شده تا نمایش دهنده فرهنگ میزبانی اعراب حاشیه تالاب های این استان در خانه های ساخته شده از نی باشد.

به گزارش خبرنگار مهر، عرب‌های خوزستان فرهنگ خود را در مضیف به نمایش می‌گذارند. آنها مضیف هایی که ۶ هزار سال قدمت دارند را در قالب فعالیت‌های فرهنگی مؤسسه مردم نهاد مسیان احیا می‌کنند تا هم از گردشگران استان میزبانی کنند و هم فرهنگ میزبانی خودشان را به دیگران معرفی کنند. آن هم در مضیف هایی که تنها در ایران و جنوب عراق ساخته در کنار تالاب‌ها از نی‌های خودروی هورالعظیم و شادگان و کارون و.... ساخته می‌شود.

نحوه ساخت مضیف را پیرمردهای تالاب نشین خوب بلد هستند به همین دلیل گروهی از جوانان عرب خوزستان هنر این پیرمردها را یاد گرفته اند و هر کجا که تقاضا باشد آن را برای میزبانی می‌سازند. برای این مضیف ها دری ساخته نمی‌شود. در مضیف برای همه مهمان‌ها باز است مهمان تا سه روز می‌تواند اینجا اقامت کند بدون اینکه از سوی میزبان مورد سوال واقع شود. بعد از سه روز میزبان می پرسد آیا چیزی نیاز دارد یا نه. در این مدت هم از سوی میزبان پذیرایی می‌شود با همان سبک و سیاق عربی و با قهوه عربی که طرز تهیه و حتی خوردن آن آدابی دارد که از سوی میزبان به مهمان توضیح داده می‌شود. مالکان این مضیف ها در طول ایام اربعین هم میزبان زائران بوده اند. هر زمان دیگری هم که به استان خوزستان بروید می‌توانید روی میزبانی عرب‌های خوزستان در این مضیف ها که حالا تعدادشان رو به افزایش است حساب باز کنید. مضیف هایی که سرتاسر تنها از نی ساخته شده اند و نه مصالح ساختمانی دیگر.

باسم حمادی سرپرست گروه هنری میسان که به ساخت این مضیف ها نیز مشغول هستند به خبرنگار مهر گفت: ۲۰ عدد مضیف در شهرهای ماهشهر، اهواز، خرمشهر، بستان، سوسنگرد، شوش و آبادان ساخته شده است حتی در تیر ماه امسال نیز یک مضیف در پارک ایران کوچک در جهانشهر کرج به همراه ۴ کپر دیگر ساخته شد. این مضیف ها در طول زمان دچار مشکلاتی می‌شوند بنابراین باید تقریباً هر ۱۲ سال از نو ساخته شوند با وجود اینکه قدمت ساخت این مضیف ها ۶ هزارسال است اما مضیفی که بیشتر عمر کرده باشد و در حال حاضر موجود باشد یک مضیف ده ساله است چون به مرور زمان این مضیف ها به رنگ قهوه‌ای سوخته در می آیند و پی و بدنه آنها به دلیل بارش باران و تابش آفتاب از بین می‌رود.

او گفت: باد و باران نمی‌تواند خللی در این خانه‌های ساخته شده از نی ایجاد کند حتی سیل هم نتوانست این مضیف ها را از بین ببرد تنها قاتل این مضیف ها آتش است. آتشی که چند سال پیش سه تا از مضیف ها را سوزاند.

این فعال گردشگری گفت: یک مضیف با ۵ نفر هنرمند در مدت یک هفته ساخته می‌شود. ما به غیر از این مضیف ها خانه‌های کپری هم داریم. در این خانه میزبان می‌نشیند و در مضیف مهمان. این کپرها هم نیمی از گل و نیمی دیگر از نی است. این خانه‌های ساخته شده از نی را هورنشین ها می‌سازند یعنی کسانی که نزدیک به تالاب زندگی می‌کنند. کپر مخصوص بادیه نشین ها و چادر را صحرا نشین ها برپا می‌کنند شهری‌ها هم که ساختمانهای با گل و خاک و سیمان می‌سازند

تصویر نویسنده خوزتوریسم

قهوه ذغالی در خیابان‌های خوزستان

قهوه ذغالی در خیابان‌های خوزستان

قهوه ذغالی یکی از نوشیدنی‌هایی است که می‌توانید در خیابان‌های خوزستان بنوشید؛ البته بهتر است قبل از آن، آداب خاصش را نیز بدانید.

آداب خاصی برای قهوه خوردن دارند. آنها قهوه را نوعی نماد خوش‌آمد گویی و استقبال از میهمان می‌دانند و با این نوشیدنی با آداب و ظروفی خاص از مهمان‌ها پذیرایی می‌کنند.

اگرچه تجربه این آداب در مضیف‌ها و خانه‌های عرب‌های خوزستان و جنوب ایران، تجربه بسیار جالب و ارزشمندی است اما مدتی است که اتفاق جدیدی رخ داده که ابتکار جالبی در زمینه گردشگری خوراک خیابانی به حساب می‌آید.

پیش از این خوزستان به خاطر دکه‌های فلافل و سمبوسه و … برای گردشگری خوراک خیابانی شهرت داشت و خیابان لشکرآباد اهواز به همین خاطر بسیار شناخته شده‌ بود و اکنون برخی افراد که در کنار خیابان‌های پر رفت‌وآمد و بازارهای جنوب کشور، چای ذغالی به رهگذران می‌فروختند، در کنار قوری چای، دله قهوه هم بر روی ذغال می‌گذارند.

«دله» ظرفی مسی است که در آن قهوه درست می‌کنند، در کنار دله «فنیان» قرار دارد که فنجان کوچک بدون دسته‌ای است که در آن قهوه می‌نوشند.

این قهوه بسیار غلیظ است و در هر بار به اندازه یک «شات» اسپرسو در ته فنیان قهوه ریخته می‌شود. اگر چه آداب پیچیده و مفصل نوشیدن قهوه عربی در اینجا به طور کامل رعایت نمی‌شود اما مشتریان باید قهوه را با دست راست برگردانند و اگر دوباره قهوه نمی‌خواهند پیش از تحویل فنیان آن را تکان بدهند در غیر این صورت تا زمانی که این کار را انجام نداده‌اند در فنیان آنها قهوه ریخته می‌شود.

یکی از مناطقی که خوردن قهوه خیابانی در آن لذت خاصی دارد، بازار شوش در خوزستان است، در این منطقه علاوه بر زیبایی خود خیابان، تماشای نمای زیبایی که قلعه فرانسوی‌ها از بازار دارد، لذت نوشیدن قهوه را چند برابر می‌کند.

قهوه در خوزستانقهوه ذغالی در خیابان‌های خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

شیر زنان بختیاری

شیر زنان بختیاری

زنان بختیاری از سحرگاهان که مردان ایل در خوابند تا پاسی از شب در تلاش برای خانه داری، تربیت فرزندان، آوردن آب از چشمه با مشک های نهاده بر دوش، آوردن هیزم از دل کوه ، دوشیدن احشام، پختن شیر، درست کردن ماست، زدن دوغ، پختن نان، آماده کردن غذا ،بافتن فرش و ..... قرار دادن این همه حجم کار در کنار هم و رضایت آنها از زندگی شگفتی انسان را بر می انگیزد. تنها درد دل آنها را می توان در میان لالایهای آنها برای فرزندان ایل یافت. درود بر شیر زنان بختیاری ...

تصویر نویسنده خوزتوریسم

صفر زندگی ...

صفر زندگی ...

جعفرقلی قنبری اهل روستای بنه‌وار استان لالی است و هشت فرزند دارد. پنج فرزند او معلول مادرزادند. دو فرزند وی ازدواج کرده‌اند. یکی از دخترانش به امور خانه رسیدگی و در چوپانی به پدر و مادرش کمک می‌کند. فاطمه و علی هردو توانایی راه رفتن ندارند. آنها هر روز صبح تا عصر در ایستگاه کنار خیابان می‌نشینند و رهگذران به آنها هدیه می‌دهند. رضا هم در نزدیکی آنها می‌نشیند و در سکوت نظاره‌گر دنیای خلوت اطرافش است. فروزان و آمنه در خانه می‌مانند. آمنه گاهی آشپزی می‌کند و کارهای خانه را انجام می‌دهد. آگاهی از زندگی این خانواده لحظه‌ای را برایمان رقم می‌زند که علی‌رغم امیدواری اعضایش، بازتاب سختی زندگی آنان است.

 

تصویر نویسنده خوزتوریسم

گوشه ای از آداب و رسوم ازدواج در شوشتر

آداب و رسوم ازدواج در شوشتر

 در گذسته رسم بر این بوده که خانواده  برای پسرشان دختری  را انتخاب کنند و معموﻷ پسر اعتراضی نمی  کرد روش دیگر این بود که با بدنیا آمدن نوزاد دختری در میان بستگان ٬ اگر خانواده ای فرزند  پسر داشتند  با موافقت دو خانواده آنها را به نام هم  نامزد می کردند و به اصطلاح ناف  دختر را به نام  پسر می بریدند  دربین شوشتریها همانند دزفولیها زنانی هستند که  به آنها دلال dalâl  می گویند . دلالها  برای خانواده های پسر داردختری  را پیدا می کردند و در واقع  باعث آشنایی دو خانواده  می شدند و در صورت رضایت  دو خانواده از طرف خانواده  داماد هدیه ای دریافت می کردند .
خواستگاری و عقد
در روز خواستگاری پس از تعیین مهریه وشیربها و موافقت  دو طرف مادر پسر حلقه ای  موسوم  به بلکهBelke  درانگشت دختر می گذارد . علاوه بر آن هدایای دیگری از قبیل لباس و عطربه عروس هدیه می کنند که به این رسم نشونه ونون nešunevanun می گویند. سپس مقدمات عقد را فراهم می کنند .
حنا بندان
شب قبل از عروسی حنا بندان است که شوشتری ها به آن دس رزون dasrazun می گویند.عروس و داماد  را به صورت جداگانه در خانه خودشان حنا می زنند . عروس تا پولی به عنوان من دسی mendasi نمی گرفت اجازه نمی داد به دستش حنا بزنند . پس از آن کف  دستش را حنا زده ٬ تکه ای  نبات در دست  او و ورقه ای طلا زیر زبانش می گذاشتند که به آن زیر زبونی می گفتند . زیر پای عروس یک کرسی  نهاده و پایش را حنا می زدند .
عروسی
روز عروسی مراسم با شادی برگزار می شد . در گذشته رسم بر این بوده  که  درون کاسه ای  پر آب چهار  عدد تخم مرغ  پخته  گذاشته و آن ظرف را  زیر پای عروس  می گذاشتند و فردای  آن  روز عروس  تخم مرغها را خورده  و آب آن را روی  سرش می ریخت . به  این رسم در اصطلاح  آب بخت می گویند . در شوشتر فردای عروسی تا سه وعده برای عروس و داماد غذا می بردند .

منابع:
1.    تراب زاده،عباس،آرزو عبدی،شیما رشناوادی،فرزانه امیری.مردم نگاری شهرستان شوش- پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور-اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان- زمستان  80
2.    مزارعیان،خداداد،علیرضا نوچه ناسار،محمود پارسا پور.مردم نگاری شهرستان شادگان - پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور-اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان-  
3.    فلسفی میاب،عباس،الینا رضایی، شیما رشنوادی.مردم نگاری شهرستان آبادان- پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور-اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان- دیماه   80
4.    طلاییان پور،پرویز،خداداد مزارعیان،حمید حسینی.مردم نگاری شهرستان ایذه - پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور- اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان- زمستان 78  
5.    طلاییان پور،پرویز،حمید حسینی،علی محمد  زمانیان و دیگران.مردم نگاری شهرستان  اندیمشک - پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور-اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان- پاییز 80
6.    حسنی، حمید رضا، پرویز طلاییان پور.مردم نگاری شهرستان بهبهان -پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور-اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان-پاییز 76  
7.    طلاییان پور،پرویز،خداداد مزارعیان،هجیر عزیزی.مردم نگاری شهرستان دزفول - پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور- اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان- زمستان 79  
8.    رضایی صدر،حمید،پرویز طلاییان پور.مردم نگاری شهرستان شوشتر - پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور- اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان- 1376

روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

چرا زنان بختياری لباس‌های با رنگ شاد می‌پوشند؟

 

چرا زنان بختياری لباس‌های با رنگ شاد می‌پوشند؟

یك دوستدار ميراث فرهنگی گفت: زن در عشاير بختياری در همه شرايط زندگي كوچ‌نشيني و در هر كار طاقت‌فرسايي هم‌چون هيزم آوردن، گله‌داري و... هم‌پاي مرد است.

به گزارش خوزنیوز، يونس شفيعي در گفت‌وگو با ایسنا بيان كرد: زن در قوم بختياري از ارزش و احترام خاصي برخوردار است به طوري كه در بيش‌تر نزاع‌هاي خانوادگي كه اتفاق مي‌افتد زن باعث امنيت خاطر است. براي نشان دادن پاكي يك خانواده يا شخص به مادر وي يا در اصطلاح محلي "شكم زاي" او اشاره مي‌كرده‌اند.

او خاطرنشان كرد: "دالو" كه به پير زن طوايف در قوم بختياري اطلاق مي‌شود، به شكلي رهبري كوچ را به عهده دارد كه در بيش‌تر نزاع‌ها و مشكلات سخن او حرف اول و آخر به شمار مي‌آيد زيرا هدايت نسل جوان قوم با "دالو" است.

 اين دوستدار ميراث فرهنگی توضيح داد: هر زن بختياري در هر شرايط سني پوشش و زيورآلات خاص خود را دارد. لباس دخترها از رنگ‌هاي بسيار شاد دوخته مي‌شود كه رابطه مستقيمي با رنگ طبيعت دارد. همان طور كه نام آن‌ها برگرفته از گل و زيبايي‌هاي طبيعي است.

وي ادامه داد: لباس دختران با سليقه‌ بسيار خاص متعلق به خودشان و با توجه به شرايط زندگي در كوهستان انتخاب مي‌شود. لباس زنان بختياري شامل پيراهني بلند است كه تا زانو ادامه دارد و "دامن قري"، "مينا" و "لچك" نام دارند.

 

 


او يادآور شد: دوخت لباس‌هاي محلي و انتخاب رنگ‌هاي متعلق به هر نسل بر عهده زن بختياري است. در دوخت پيراهن‌هاي محلي شكاف‌هايي 2 گوشه آن به منظور مشخص شدن بهتر چين‌هاي تنبون قري ايجاد مي‌كنند. اين تنبون با لباس‌هاي زنان زردشتي يكي است. به اين معنا كه در آن زمان نيز زنان دامن‌هايي قري به اين شكل با تنبون‌هايي كه تا زانو كشيده مي‌شد، مي‌پوشيده‌اند.

شفيعي گفت: زنان بختياري براي راحتي در راه رفتن و مشخص شدن رقص چين‌هاي تنبون خود شلوارهايي تنگ شبيه به ساپورت مي‌پوشيده‌اند. "مينا" نيز نام روسري محلي است كه زنان بختياري بر سر مي‌گذارند و رنگ‌هاي آن نسبت به سن زنان و دختران متفاوت است.

 وي اظهار داشت: روسري دختران جوان الواني يا سفيد رنگ است كه به همراه پولك‌هاي ريز از الوان، روسري و يا حاشيه‌هاي آن را مي‌پوشانند تا زيباتر شده و در هنگام حركت صدا كند. زنان بختياري به جاي پولك سكه‌هايي از طلا و نقره بر روسري‌هايشان وصل كرده و لچك‌ بر سر قرار مي‌دهند. لچك كلاهچه‌اي است كه زنان بختياري پس از بافت گيسوان خود بر سر مي‌گذارند.

 او تصريح كرد: زنان بختياري علاوه بر لچك پيشاني خود را نيز با سكه‌هايي از طلا و نقره پر مي‌كنند. لچك بر سر كردن ميان همه زنان بختياري مرسوم است اما دختران كم‌تر بر سر مي‌گذارند. زنان چيز ديگري شبيه به كت كوتاه بر تن مي‌كنند كه "دلك" نام دارد و از جنس مخمل مي‌باشد. "دلك" از رنگ‌هاي متفاوت و آستري گل‌دار دوخته مي‌شود كه حاشيه آن را با رنگ‌هاي طلايي يا زرد به شكل زيگ‌زاگ مي‌دوزند.

 او بيان كرد: زنان بختياري در پوشش محلي بر پيراهن خود پيراهن ديگري بر تن مي‌كنند كه "‌جوه" نام دارد. زنان در دوخت "جوه" از رنگ‌هاي شاد استفاه مي‌كنند و تنها زنان عزادار هستند كه جوه تيره مي‌پوشند. استفاده از رنگ‌هاي متنوع و شاد در لباس زنان بختياري از اهميت ويژه‌اي برخوردار است به طوري كه رنگ سرخ تنها رنگ ثابت در لباس آن‌ها است كه هيچ گاه عوض نمي‌شود. رنگ سرخ لباس زنان بختياري برگرفته از رنگ سرخ و شاد گل‌هاي كوه‌هاي زاگرس است.

 اين دوستدار ميراث فرهنگي گفت: در لباس زنان بختياري چادر وجود نداشته و بعدها وارد فرهنگ آن‌ها شده است. استفاده از چادر تنها به شركت در مهماني‌ها و يا مراسم عزاداري محدود مي‌شود. هم‌چنين معمولا زنان مسن‌تر دور سرئخود پارچه‌هاي سياه و نازكي به طول نيم متر مي‌بندند كه در زبان محلي به آن "مينا" گفته مي‌شود. بيرون بودن گوش زنان بختياري نيز به فرهنگ اين قوم بازمي‌گردد زيرا صدا نقش اصلي در زندگي عشايري ايفا مي‌كرده‌‌ است. به همين خاطر زنان بختياري براي شنيدن صداهاي كوهستان، گله، حركت حيوانان وحشي و... گوشهاي‌شان را خارج از پوشش روسري‌هايشان قرار مي‌دهند.

 وي افزود: لباس زنان بختياري نسبت به شرايط زندگي عوض مي‌شود اما رنگ آن‌ها هميشه شاد است. سوزن‌دوزي لباس‌ها، رختخواب‌ها و... از ديگر هنرهاي زنان عشاير است. هم‌چنين دست‌بافت‌هاي زنان عشاير بختياري زبان‌زد همگان است.

 او خاطرنشان كرد: علت گره زدن گيسوان زنان بختياري و قرار دادن آن در دو طرف صورتشان در اين فرهنگ به دلايل مختلف است كه به گواه پيرزن‌هاي بختياري اشاره به گره خوردن زندگي آن‌ها با همسرانشان است و رسم ديرينه‌اي همانند زنان زردشتي دارد. پَل (گيسوان) زنان بختياري همانند كمر زردتشتيان كه 72 گره زده مي‌شد، 38 گره دارد كه به تعداد گره‌هاي آن سن زن مشخص مي‌شود.

شفيعي توضيح داد: ايرانيان رسمي به نام "گيسو برون" دارند كه اين آيين در ميان زنان بختياري نيز اجرا مي‌شود. به اين معنا كه اگر زني يك از عزيزان مرد خود همانند پدر، شوهر و يا برادر را ازدست دهد گيسوانش را مي‌برد. پس از آن گسيوان بريده زن را به نشانه عزاداري به "مانگه" آويزان مي‌كنند. اين آيين در دوران اساطيري و پس از مرگ سياوش نيز اجرا شده است.

 او تصريح كرد: گيسو در فرهنگ بختياري نشانه عصمت و وقار يك زن است به طوري كه هر زني كه كار زشت و ناسزايي انجام مي‌داد گيسوانش را مي‌بريدند كه اين خود بدترين نوع تنبيه براي زنان نابكار در اين فرهنگ به شمار مي‌آمد.

وي گفت: زنان در فرهنگ بختياری براي آرايش خود از وسايلي هم‌چون سورمه، گل‌هاي سرخ كه پس از خيساندن در آب براي سرخ كردن لب‌ها و گونه‌ها استفاده مي‌شده و هم‌چنين سوراخ كردن سمت چپ بيني دختران تازه عروس شده، استفاده‌ مي‌كرده‌اند

عکس:مهر

 

موسیقی و رنگ در عروسی بختیاریموسیقی و رنگ در عروسی بختیاریموسیقی و رنگ در عروسی بختیاریموسیقی و رنگ در عروسی بختیاریموسیقی و رنگ در عروسی بختیاریموسیقی و رنگ در عروسی بختیاریموسیقی و رنگ در عروسی بختیاریموسیقی و رنگ در عروسی بختیاریعروسی بختیاریعروسی بختیاریعروسی بختیاریعروسی بختیاری

تصویر نویسنده خوزتوریسم

 زندگی زنان بختیاری کنار چشمه

 زندگی زنان بختیاری کنار چشمه

زنان و دختران ایل بختیاری، کار آوردن آب از چشمه، برکه یا رود را انجام می‌دهند. آوردن آب با الاغ توسط دختران و زنان بختیاری و گذر از راه‌های سخت و کوهستانی کار بسیار دشواری است و مسئولیت‌های مختلف زنان در خانواده و علاوه بر خانه‌داری و بچه‌داری باعث می شود که در این کار شتاب کنند. در حالی که زنان مشغول شستن لباس در چشمه هستند، بچه‌ها با آب تنی تفریح می‌کنند. یکی از عناصر اساسی این اتفاق اجرای نواهای بومی و محلی هست که سینه به سینه به دختران امروز ایل رسیده است .

منبع ایرنا

زنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمهزنان چشمه

 

تصویر نویسنده خوزتوریسم

نوستالژی فلافل 

نوستالژی فلافل

طعم لذیذش زیر زبان و بوی مطبوعش در خاطر می‌ماند. شهرتش کمتر از عینک «ریبن» نیست و استعداد زیادی در جذب مسافران دارد. اصلا تصور بازار‌ها و پارک‌های آبادان بدون این پدیده دوست داشتنی غیرممکن است. لاف هم نیست اگر بگوییم جزو یکی از جاذبه‌های گردشگری این شهر است، برای جلب مشتری هم مثل پیتزا فروشی‌ها و فست فود‌ها نیازی به غذاخوری‌های شیک و ویترین‌های وسوسه کننده با رنگ و لعاب ندارد کافی است خسته از خرید و بازارگردی در خیابان‌های آبادان بویش به مشام برسد تا برای رسیدن به اولین فلافل فروشی سر از پا نشناسی. این خوارک ساده که مواد اصلی تشکیل دهنده‌اش نخود است اصالتی لبنانی دارد اما در ایران شناسنامه آبادانی گرفته و در این شهر به وفور یافت می‌شود، فلافل یك نوع غذای لبنانی است كه برای افراد گیاهخوار غذای مناسبی می باشد. این غذا به علت داشتن حبوبات به خصوص نخود، پروتئین را در حد كافی و نیاز بدن تامین می كند. نخود نیز مانند سایر حبوبات، فیبر بالایی دارد. فیبر محلول مانند یك برس زبر، سیستم گوارشی را پاك می كند. این نوع فیبر، گلوكز (قند) و كلسترول خون را كاهش می دهد. همچنین نیاز به انسولین را در افراد دیابتی كم می كند.

معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان
رسانه ای برای  معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی

اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi ................... > ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ