رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

حال و هوای مردم اهواز در عید سعید فطر

عید سعید فطر در میان مردم عرب و خصوصا اهواز دارای جایگاه ویژه ای است. آنها به رسم هر سال صبح عید پس از نماز عید فطر به صورت دسته جمعی دید و بازدید را آغاز می کنند. دید و بازدیدها ابتدا با سنت هوسه (پایکوبی همراه با شعرخوانی های خاص)از خانه ای شروع می شود که طی سال گذشته مصیبتی داشته و عزیزی را از دست داده اند و سپس به خانه ریش سفید محل و دیگر خانه ها می روند.

مهدی پدرام خو

برگزاری جشنواره «اُم الحَلَس» در اهواز

مردم عرب در خوزستان برای ماه مبارک رمضان آیین‌های زیادی دارند که نشان از اهمیت و جایگاه این ماه در نزد آنهاست. از جمله این مراسم سنتی می‌توان به روزهای پایانی ماه مبارک رمضان اشاره کرد.
دو روز پایانی ماه رمضان اسامی خاصی دارند. دو روز قبل از عید را «ام الوسخ» و یک روز مانده به عید را «ام الحلس» می‌نامند. «ام الوسخ» به معنای «روز چرکین» است که در این روز مردم عرب به نظافت خانه‌های خود می‌پردازند، اجناس جدید برای منزل خریداری می‌کنند و خانه را برای فرارسیدن عید و اکرام مهمان تمیز و آماده می‌کنند. روز بعد از آن را «ام الحلس» می‌نامند. ام الحلس نیز که نامی محلی و قدیمی از ایام رمضان است به معنایروز پیرایش و پاکیزگی و نظافت و رسیدگی شخصی بوده که پیر و جوان در این روز به ظاهر خود رسیدگی می‌کنند. می‌توان گفت «ام الحلس» متضاد و نقطه مقابل «ام الوسخ» است.
در این شب و روز زنان و مردان محله علاوه بر خانه تکانی منازل خود، اقدام به پاکسازی خیابان‌های آن می‌کنند. این شب مختص به پاکیزی و حمام همه اعضای خانواده، عطرآگین کردن خانه با عطرهای سنتی و تمیز کردن و مرتب کردن خانه‌ها جهت اعلام آمادگی و پذیرایی از بزرگترین عید اسلام است.
در همین راستا، تعدادی از گروه‌های فرهنگی و اجتماعی، جشنواره استقبال از عید فطر «ام الحلس» را باتوجه به شرایط کرونایی به‌طور مجازی برگزار کردند.

عکس: مهدی پدرامخو

بَنگ کوچ

این روزها جاده‌ها و ایلراه های کوهستانی و پرپیچ و خم استان چهارمحال و بختیاری میزبان عشایری است که از گرمای سوزان قشلاق بی تاب شده و به خنکای سرزمین‌های ییلاقی خود پناه آورده اند.

بهار، موسم کوچ ایل بزرگ بختیاری یکی از بزرگترین طوایف عشایر کشور است. بختیاری‌ها از پاییز به سمت سرزمین‌های قشلاقی خود در استان خوزستان کوچ می‌کنند و در بهار هر سال به ییلاق خود در استان چهارمحال و بختیاری باز می‌گردند. هریک از این طوایف از ایل راه‌هایی استفاده می‌کنند که از نیاکان خود یاد گرفته‌اند. تا دهه‌های پیش عشایر به همراه اعضای خانواده و احشام و دام‌های خود از مسیرهای صعب‌العبور کوهستانی و رودهای خروشان عبور می‌کردند که این سفر ممکن بود بیش از یک ماه طول بکشد، اما امروزه تعداد قابل توجهی از عشایر کوچ ماشینی را انتخاب کرده‌اند. هرچند هنوز هم برخی رنج کوچ را به جان خریده و با پای پیاده این مسیرهای دشوار را طی می‌کنند.

بارش کم و گرمای زود رس در بهار امسال موجب کوچ زودهنگام عشایر شده است و با توجه به شرایط قشلاقی از جمله کمبود علف، استان چهارمحال و بختیاری تقویم کوچ عشایر را قریب به دو هفته تغییر داده و از دهم اردیبهشت مجوز ورود آنها به مراتع صادر شده است.

بنگ کردن در زبان بختیاری به معنای  آوای بلند صدا زدن و فراخوان کردن  و معادل بانگ در زبان فارسی است.

پانته آ نیکزاد چالش تری

آيين كتلبندون در ايل بختياري

کتل آیینی است که به هنگام مرگ بزرگان و سلحشوران بختیاری با یک مراسم خاص همراه با ساز چپی برگزار می‌شود. این آیین بیانگر ارزش‌های اجتماعی، رشادت‌ها و سلحشوری‌های فرد درگذشته است.

در این مراسم اسب بی سوار را با پارچه‌های رنگی بسته و بر گرده‌ی هر اسب دو قبضه اسلحه‌ی شکاری و بر روی زین برگ اسب وسایل جنگ را آویزان می‌نمایند. اسب را توسط چند مرد مسلح، گرد کوشک یا سنگ چین مکعب شکلی که از قبل ساخته اند و به آن مافه می‌گویند، می‌گردانند. این مراسم همراه با نواختن ساز چپی و آواز گا گریو که همان مرثیه سرای می‌باشد اجرا می‌گردد. برای هرکس در هر سن و گروه اجتماعی، اشعار خاصی خوانده می‌شود.

عکاس:رضا کامران سامانی

گرگیعان" در خوزستان مجازی برگزار می‌شود

اهواز - ایرنا - یکی از فعالان فرهنگی و دست اندرکار برگزاری جشنواره گرگیعان در اهواز گفت: این جشنواره امسال به علت محدودیت‌های کرونایی به صورت مجازی برگزار می‌شود.

قاسم منصور آل کثیر روز سه‌شنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا گفت: امسال با هدف تشویق کودکان برای در خانه ماندن تصمیم گرفتیم همچون پارسال این جشن را با شعار "گرگیعان احلی فی البیت" (گرگیعانِ زیباتر در خانه) این آئین را در خانه‌ها برپا کنیم.
وی توضیح داد: در این جشنواره مخاطبان ما از جشن گرگیعانی که در خانه برای فرزندان دلبندشان برگزار می کنند عکس و ویدئو می گیرند و برای ما می فرستند.
وی گفت: برای اینکه چهارچوب جشنواره ساختارمند باشد، از پنج داور در زمینه‌های مرتبط با فیلمبرداری، عکاسی و حوزه کودکان دعوت کردیم تا به صورت حمایتی این جشنواره بزرگ، کودکانه و مردمی را داوری و نظرات کارشناسانه‌ خود را برای انتخاب ۲۰ عکس و ویدئوی شاخص به ما بدهند.
وی یاداور شد: رضا فیاضی بازیگر شاخص کشوری، مهدی طرفی و خدیجه نیسی دو مستندساز و امیر عبیداوی و محمد سواری که از عکاسان هستند این جشنواره را داوری می کنند.
آل‌کثیر توضیح داد: در سالهای گذشته جشن گرگیعان اهواز با همراهی گروه میسان مراسم مختلفی را در اهواز به همین مناسب برگزار کرد که با استقبال پرشور شهروندان خصوصا کودکان مواجه می شدیم.
وی تصریح کرد: شهروندان می توانند عکس و فیلم های خود را به شماره ۰۹۰۵۱۱۵۴۰۱۶ ارسال کنند و برای تماس و اطلاعات بیشتر با شماره ۰۹۱۶۹۱۴۵۹۴۴در تماس باشند. همچنین علاقه مندان می توانند از طریق صفحه فضای مجازی این‌جشنواره به آدرس @GERGIAN.AWZ برای شرکت در جشنواره اقدام کنند .

آیین سنتی گرگیعان هر ساله در پانزدهم ماه مبارک رمضان و همزمان با میلاد امام حسن مجتبی (ع) با حضور کودکان و نوجوانان و به شکلی شاد برگزار می شود.
تعابیر و روایت‌های مختلفی درباره ریشه واژه گرگیعان بیان شده است؛ برخی معتقدند این کلمه از «قرع الباب» به معنای در زدن گرفته شده؛ به این نحو که کودکان در خانه‌ها را برای دریافت شیرینی و عیدی می‌کوبند.
برخی دیگر بر این نظر هستند که این واژه از «قره العین» به معنای نور چشم، گرفته شده است.بر اساس این روایت، مردم برای عرض تبریک به علی بن ابی‌طالب (ع) و فاطمه زهرا (س) «قرة عین، قرة عین» گویان به در منزل‌شان می‌رفتند که این امر کم‌کم به صورت مناسبتی هر ساله در میان مسلمانان رواج یافت.
در این آیین، کودکان و نوجوانان با شعارهایی در وصف این شب و میلاد امام حسن (ع) در شب ۱۵ رمضان بعد از افطار به خیابان ها می روند و بزرگترها نیز در خانه ها با شیرینی و باسورک (بادام) به انتظار کوچک ترها می‌نشینند.
شکل کلی برگزاری این مراسم به این گونه است که کودکان در هر منطقه پس از افطار با همراه داشتن کیسه‌هایی برای گرفتن شیرینی، آجیل، کیک و انواع خوراکی با پوشیدن لباس‌های محلی ( در خوزستان پسران دشداشه می‌پوشند و دختران چادر عربی به سر می‌کنند) و با شور و شعف به کوچه پس‌کوچه‌های شهر یا روستای محل سکونت خود می‌روند.
آنها سراغ تک‌تک خانه‌ها رفته، در زده و با خواندن اشعاری اهالی آن خانه را مورد خطاب قرار داده و ازآنها عیدی، شیرینی و انواع خوراکی می گیرند. اهالی محل و بزرگترها هم با روی باز از کودکان استقبال می‌کنند و شیرینی و آجیل و خوراکی‌ها را میان آنها تقسیم می‌کنند.
آیین 'گرگیعان' تا نیمه شب طول می ‌کشد و کودکان هر منطقه تقریبا به تمام منازل آن کوی سر زده، شادی کرده و در پایان هم بزرگترها برای ادای مراسم شب ولادت امام حسن مجتبی (ع) در مکانی دور هم جمع می ‌شوند.
این آیین در برخی شهرهای خوزستان از جمله شوش، هندیجان، ماهشهر، امیدیه، خرمشهر، سربندر، رامهرمز، هویزه، کوت عبدالله، شادگان و حمیدیه برگزار می شود.
"گرگیعان" علاوه بر خوزستان در بسیاری از نقاط کشور نیز برگزار می شود. این آیین در هرمزگان با نام 'آرگیز گردانی'، در بندر دیلم و بوشهر نیز با نام 'گره‌گشو' یا 'گلی گشو'، هرمزگان، کیش و قشم نیز برگزار می شود.
این آیین همچنین با نام‌های مختلف در کشورهای عربی رواج دارد. مردم بغداد آن را «ماجینه» و اهالی جنوب بغداد به آن «کرکیعان» می‌گویند. در بحرین «قرقاعون»، قطر «قرنقعوه»، کویت و شرق عربستان «قریقعان»، عمان «قرنقشوه» و در امارات متحده عربی به نام «حق اللیله» نامیده می‌شود.
این آیین در ۱۴ رمضان ۱۳۹۲ برای نخستین بار در موزه هنرهای معاصر اهواز و تحت نظر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان هم‌ زمان با نمایشگاه قرآن برگزار و در سال ۹۵ جزو میراث معنوی مردم عرب اهواز در لیست آثار ملی ثبت شد.

ماهی گیری در رودخانه کارون - اهواز

مردم اهواز در بستر و حاشیه رودخانه کارون ساعت ها به انتظار صید ماهی می نشینند. برخی جهت امرارومعاش و برخی هم برای سرگرمی و گذران وقت گاهی بعد از ساعت ها انتظار در کنار کارون چیزی نصیب‌شان نمی شود با توجه به خروجی فاضلاب شهری به رودخانه کارون ماهی ها نیز برای تغذیه از این فاضلاب ها به حاشیه رودخانه آمده که این امر موقعیتی مناسب برای برخی از ماهیگیران ایجاد کرده است.برخی از ماهیگیران هم شاکی کم شدن آب کارون و ورود بی رویه فاضلاب به کارون هستند .

عکس:میلاد حمادی

گردشگری گاومیش به قلم مجتبی گهستونی

يكي از جاذبه هايي كه هر گردشگري وقتي به خوزستان سفر مي كند و دلش مي خواهد مشاهده كند، «لب كارون» و «شب هاي لب شط» است. در كنار همين لب كارون هم جاذبه هاي ديگري وجود دارد كه به جذابيت سفر اضافه مي كند. البته كه جنوبي ها به رودخانه، «شط» مي گويند. گردشگري كه عينك ريبون زده كنار «پل سفيد» عكسي به يادگار مي گيرد، گروهي هم در بلم هاي درون شط عكس دسته جمعي خود را به يادگار مي گيرند تا در آلبوم خوش بنشيند. البته گروهي از گله داران هم وقتي كه گرم شان مي شود و مي خواهند تني به آب بزنند در كنار گله «گاوميش» خود آب تني مي كنند.گردشگران هم كه سوار بلم مي شوند، اگر شيب رودخانه را به سمت جنوب پايين بروند در رودخانه كارون بين دو محله «گلستان» و «آخرآسفالت» حيواناتي شبيه «بوفالو» مي بينند كه اسم آنها گاوميش است. حيواناتي كه متعلق ‬به ‬دسته ‬پستانداران، ‬زير ‬دسته ‬سم داران، ‬راسته ‬سم شكافتگان، ‬زير ‬راسته ‬نشخواركنندگان هستند و از پنج هزار سال پيش اهلي شده اند. شواهد ‬و ‬مداركي ‬وجود ‬دارد ‬كه ‬اين ‬نژاد ‬در ‬استان ‬لرستان ‬ايران ‬درقرن ‬نهم ‬قبل ‬از ‬ميلاد ‬پرورش ‬مي ‬يافت، ‬به ‬طوري ‬كه ‬نقش ‬۶ ‬سر ‬گاوميش ‬بر ‬روي ‬عصاي ‬برنزي ‬متعلق ‬به ‬اين ‬دوران ‬كنده ‬كاري ‬شده ‬است. ‬

خوزستان خاستگاه حيوانات و جانوران مهمي همچون شير ايراني (منقرض شده)، اسب اصيل عرب ايراني، گوزن زرد، سمندر امپراتور، گاوميش و... است. مشاهده اين حيوانات و جانوران نوعي گردشگري حيات وحش است. گردشگراني كه صرفا براي بررسي گونه هاي جانوري و شناخت بيشتر اقليم آن منطقه سفر مي كنند. وجه صحيح گردشگري حيات وحش، مشاهده حيوانات و عكسبرداري از آنها در حالت طبيعي خودشان است.

اما با توجه به جامعه آماري گاوميش ها و تراكم جمعيت آنان در خوزستان، فرصت مناسبي براي گردشگران هستند: فرصتي كه به آن توجه نشده و هيچ برنامه ريزي اصولي براي آن صورت نگرفته است. مثلا بخش عمده اي از گردشگراني كه به شهرستان «ورزنه» سفر مي كنند حتما به ديدن «گاوچاه» مي روند. گاوي كه با خواندن آواز دشتي صاحبش حركت مي كند و از چاه آب مي آورد.

يا گردشگران به ديدن «كبوترخانه» ها مي روند تا نحوه زندگي بسيار رمزآلود كبوترها را در كبوترخانه رصد كنند.
اما با توجه به اينكه گاوميش ها دو زيست هستند و در خشكي و آب زندگي مي كنند و از سويي در برخي استان هاي كشور پراكندگي دارند حيوان ناشناخته اي است. به همين دليل مشاهده آن توسط گردشگران ايراني و خارجي كه با گاوميش غريبه هستند جذابيت دارد. گردشگراني كه به تالاب بين المللي «شادگان» در خوزستان سفر مي كنند عمدتا شاهد زيست اين گاوميش ها در سطح تالاب ها هستند. در اهواز محله اي به گاوميش آباد در حاشيه شط كارون وجود دارد كه جمعيت قابل توجهي از گاوميش هاي اهواز در آنجا ساكن هستند. در ابتداي شهر ثبت جهاني سازه هاي آبي تاريخي شوشتر محله اي به نام گاوميش آباد وجود دارد كه ساكنان آن عمدتا گاوميش دار بودند.

جالب است بدانيد كه گاوميش ‬مانند ‬گاو ‬چهار ‬معده اي ‬و ‬نشخواركننده است. وزن ‬گاوميش ‬بالغ ‬ بر ‬۴۵۰ ‬تا يك هزار ‬كيلوگرم ‬متغير ‬است. البته گاوميش ‬مقدار ‬قابل ‬توجهي ‬شير ‬نيز ‬توليد ‬مي كند. مثلا در سال ١٣٩٦ افزون بر ۳۲۶ هزار تن شير در استان خوزستان توليد شد. در اين ميان گاوهاي دورگ با ۴۰ درصد توليد شير استان، بيشترين سهم توليد را بر عهده داشته اند و بعد از آن گاوميش با ۱۸ درصد در رتبه بعدي قرار دارد.
آنچه براي بسياري از گردشگران مشاهده ويژگي هاي ‬رفتاري ‬و ‬جايگاه ‬پرورش ‬گاوميش است كه سفر را جذاب تر مي كند. گاوميش ‬علاقه ‬زيادي ‬به ‬آب تني دارد ‬و ‬معمولا ‬پس ‬از ‬مدتي ‬چرا كردن ‬خود ‬را ‬به ‬آب ‬مي رساند ‬و ‬در ‬آن ‬غوطه ‬ور ‬مي شود. اين صحنه را مي توانيد به كرات در ساحل شرقي رودخانه كارون، آن هم در محله آخر آسفالت و كوي مشعلي ببينيد.

در ‬مناطق ‬جنوب ‬غربي ‬ايران، ‬گاوميش ها ‬در ‬سراسر ‬سال ‬به ‬طور ‬آزاد ‬در ‬مراتع ‬و ‬نيزارها ‬مشغول ‬چرا ‬هستند ‬در ‬حالي ‬كه ‬در ‬مناطق ‬شمالي ‬ايران ‬در ‬كرانه ‬درياي ‬خزر، ‬دام ها ‬فقط ‬در ‬ايام ‬زمستان ‬در ‬جايگاه ‬بسته ‬نگهداري ‬مي ‬شوند. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬
طبق ‬آمار ‬سال ‬۱۳۸۸، ‬جمعيت ‬گاوميش ‬در ‬ايران ‬حدود ‬۴۵۹ ‬هزار ‬راس ‬برآورد ‬شده ‬كه ‬اكثريت ‬اين ‬جمعيت در استان خوزستان پراكنده است.
گردشگراني كه تمايل به خوردن شير دارند بهتر است بدانند كه ‬قيمت ‬شير ‬گاوميش ‬دو ‬برابر ‬شير ‬گاو ‬است. همچنين ‬از ‬پوست ‬گاوميش ‬در ‬صنعت ‬چرم سازي ‬استفاده ‬مي شود. ‬از ‬پهن يا كود ‬گاوميش ‬به ‬عنوان ‬سوخت ‬در ‬مناطق ‬روستايي ‬استفاده ‬مي شود.
اگر خواستيد سوار گاوميش شويد يا به آن نزديك بشويد حتما احتياط كنيد وگرنه مثل نويسنده اين نوشتار توسط گاوميش آسيب مي بينيد و راهي بيمارستان خواهيد شد.

نگارش مجتبی گهستونی

عکس: مرتضی جابریان

کوچ عشایر خوزستان به استان‌های سردسیر

در حالی که زندگی شهرنشینی امروزی با تجمل گرایی همراه شده است ولی”ساده زیستی” همچنان در زندگی عشایر حرف اول را می زند و این سادگی با جاذبه های فراوانی همراه است.

نحوه معیشت و زیست، الگوی سكونت و باورداشت ها، سنت ها و آداب و رسوم ، طبیعت منحصر به فرد منطقه و سرانجام ویژگی راه های ایلی از جمله جاذبه های دیدنی شیوه زندگی عشایر بختیاری است . كوچ نشینی كهن ترین شیوه زیست بشر است كه پابرجا بودن آن تا عصر حاضر از بزرگ ترین جاذبه های این شیوه معیشت است و همین شیوه خاص زندگی سبب شده ایلات و عشایر «دیدنی ترین جاذبه عصر تكنولوژی» لقب بگیرند . عشایر به شیوه ای جذاب و باورنكردنی طی قرن ها وسال های طولانی اقدام به حفظ سنن و آداب و رسوم گذشته خود نموده اند و این اصالت به جاذبه ای برای صنعت گردشگری تبدیل شده است.

همنشینی با عشایر و مسكن عشایر و نوع زندگی آن ها، زبان و موسیقی، غذاهای محلی، صنایع دستی، رقص و لباس های محلی به همراه آیین های به جای آوردن جشن های عروسی و محلی از مهم ترین جاذبه های ایلات و عشایر است. بارزترین مشخصه ایلات و عشایر شیوه زیست آنان است كه بر خلاف یك جا نشینان روستایی و شهری, در كوچ و نقل و انتقال دایمی سیاه چادرها و رمه های خود هستند.

عشایر كوچ رو كه یكی از جاذبه های مهم گردشگری فرهنگی به شمار می آیند در همه نقاط ایران, در حوزه های غرب و جنوب غرب, شرق و جنوب شرق, شمال غرب, شمال شرق و مركزی ایران ایلات و عشایر پراكنده شده اند .

زندگی عشایر در عین سادگی خود یک جاذبه مهم گردشگری برای مردم شهرهاست چراکه با کمترین امکانات بیشترین تلاشها را در زندگی انجام می دهند.

کوچ بهاره عشایر بختیاری و قشقایی استان خوزستان به مناطق سردسیری آغاز و حجم بالایی از این عشایر به صورت سنتی از مسیرهای کوهستانی شهرستان ایذه در حال تردد به استان چهارمحال و بختیاری هستند.

عکس:وحید اورکی

طوایف خوزستان کشت نخل را جایگزین رسم تیراندازی کردند

یکی از رسوم ناپسند در مراسم عزا و عروسی در برخی مناطق خوزستان تیراندازی است که در اقدامی زیبا و فرهنگی عشایر شهرستان باوی، پویش کشت نخل به جای تیراندازی را شروع کردند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز؛ قومیت‌های مختلف و گوناگون با زبان‌ها لباس‌ها و خرده فرهنگ‌های رنگارنگ در خوزستان از زیبایی‌های این استان پهناور است.

رسم و رسوم مختلف و متفاوت مردم درین استان سبب شده تا مراسم‌های مهم و اصلی به شکل‌ها و رنگ ها و تنوع مختلفی برگزار شود هر چند موضوعاتی مانند مهمان‌نوازی محبت اهل بیت علیهم السلام و غیرت و مردانگی مردم در مقابل دشمنان چ پایه‌های ثابت فرهنگی این دیار است.

در میان تمام زیبایی‌های موضوع در این تنوع رنگارنگ آنچه همه اینها را زیبا می‌کند همدلی و اخیرت دور اندیشی و احترام به قوانین و هنجارهای کلی کشور است.

گاهی برخی عادات ناصحیح و نازیبا نیز در میان گروهی از اقوام و عشایر و شهرهای مختلف رسوخ می کند که باز افراد با فرهنگ و اندیشمند هر قوم به هر شهرستان بلافاصله برای راه حل آن تدابیر و ایده های جدیدی را می اندیشند.

یکی از ناهنجاری های فرهنگی مقوله تیراندازی در رسومات است که باعث ایجاد مشکلات امنیتی و درگیری در بحبوهه مراسمهای عزا و عروسی می شود.

تیراندازی در مراسم‌های ویژه مراسم ختم و ازدواج همواره به عنوان یکی از معضلات در برخی مناطق خوزستان شناخته شده و متولیان و دغدغه مندان همیشه ذهن خود را درگیر حل این مشکل داده‌اند.

برخی خانواده‌های قوم عرب در خوزستان که از اقوام اصیل ریشه دار و همگی از محبان و شیعیان اهل بیت علیهم السلام هستندو اقدامی ابتکاری و جالب تلاش تازه‌ای را برای جایگزین کردن این رسم غلط و ناپسند و خطرآفرین با برخی اقدامات فرهنگی و زیبا که آنها نیز در فرهنگ همین مردم دارد ایجاد کرده اند.

این خانواده‌ها با راه اندازی کمپین کاشت نخل بجای تیراندازی یا به عربی «نخلة و لا طلقة» حرکت فرهنگی جالبی را آغاز کرده‌اند که در آن در مراسم ختم پس از درگذشت افراد خانواده‌ها به جای تیراندازی اقدام به کاشت درخت نخل در میان تمام اقوام خوزستانی جایگاه ویژه فرهنگی دارد می کنند.

در نخستین اقدام سادات شهرستان باوی خوزستان با اقدام به کاشت نخل به این فرهنگ ناپسند خاتمه دادند

وارگه نو در عشایر بختیاری

کلمه “وارگه” یک واژۀ معروف در گویش بختیاری است. بختیاری ها از زمانهای بسیار قدیم یک ایل کوچ­ رو بوده­ اند. بیشتر اوقات خود را به رفت آمد بین مناطق گرم­سیر و سرد­سیر گذرانده اند.

شغل اصلی آنها دامداری میباشد،محل سکونت گرم­ سیر آنها در خوزستان و دامنه های جنوبی زاگرس مرکزی و محل سرد سیر آنها استان چهارمحال بختیاری میباشد.فاصله بین محل سکونت سردسیر و گرمسیر بین250الی 350کلومتر میباشد که برای طی کردن این مسیر 15 الی 22 روز طول میکشد.

در فاصله این مسیر مکانهایی برای اطراق کردن و استراحت افراد و دام­هایشان انتخاب میکردند که به این مکان ها «وارگه»می گفتند.

“وارگه ” واژه ایست ترکیبی از کلمه (وار) به معنی خانه و اساس زندگی و گاه یا همان گه به زبان بختیاری(گه) پسوند اسم ساز به معنی مکان.این مکان مکانیست موقت اما ویژگی های خاصی دارد.

معمولا امنیت در این مکانها بالاترین اهمیت و نزدیکی به آب و علف در اولویتهای بعدی می­باشند.

پس در واقع وارگه به محل اطراق ایل در حال کوچ میگویند که با گذر زمان در بین بختیاریها به یک واژه عمومی تبدیل شده؛بطوریکه به تمام مکانهای اطراق عشایر وارگه میگویند.

عکس : ایمان صادقی حسن وند