خوزتوریسم

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

محرم در شوشتر، آیین‌ها و سنت‌ها در ماه محرم

محرم در شوشتر، آیین‌ها و سنت‌ها در ماه محرم

کتاب دایره‌المعارف محرم در شوشتر، حاصل یک دهه تلاش و پیگیری‌های جدی، تحقیق، پژوهش، مصاحبه‌های فراوان میدانی به‌صورت شبانه‌روزی است که با توجه به درگذشت بسیاری از پیشکسوتان و بزرگانِ تعزیه‌خوان، روضه‌خوان، وعاظ هیئتی‌ها و افراد مطلعِ قدیمی، به سختی توانسته شد اطلاعاتی در خصوص سنت‌ها و آیین‌های عزاداری در محرم و صفرِ شوشتر، از دیگر معمرین و مطلعین بدست آورده و ثبت شود.

مجتبی گهستونی، فعال رسانه در یادداشتی نوشت:

دوشنبه ۱۶ تیرماه ۱۴۰۴، آیین رویداد رونمایی از کتاب ۲ جلدی «دایره المعارف محرم در شوشتر»، پایتخت مقتل‌خوانی ایران برگزار می‌شود.

کتاب «دایره المعارف محرم در شوشتر» شامل آیین‌ها، سنت‎ها و مراسم اجرایی در ماه محرم و صفر به قلم شاعر، نویسنده و عاشورا پژوه شوشتر، استاد محمّدعلی صالحه (مهدی‌آبادی) است.

کتاب دایره‌المعارف محرم در شوشتر، حاصل یک دهه تلاش و پیگیری‌های جدی، تحقیق، پژوهش، مصاحبه‌های فراوان میدانی به‌صورت شبانه‌روزی است که با توجه به درگذشت بسیاری از پیشکسوتان و بزرگانِ تعزیه‌خوان، روضه‌خوان، وعاظ هیئتی‌ها و افراد مطلعِ قدیمی، به سختی توانسته شد اطلاعاتی در خصوص سنت‌ها و آیین‌های عزاداری در محرم و صفرِ شوشتر، از دیگر معمرین و مطلعین بدست آورده و ثبت شود.

به گواه پژوهشگر این کتاب، سعی شد تا زندگینامه‌های قابل توجهی از علمای واعظ، منبری‌ها، روضه‌خوانان، نوحه‌سرایان، نوحه‌خوانان، روضه‌خوانانِ نوحه‌سرا، نوحه‌خوانانِ نوحه‌سرا، عرفا و دانشمندانِ نوحه‌سرا، چهره‌ها و بانیان سرشناسِ شبیه خوانی‌ها، سبیل‌خوانان، واویلاخوانان، سرنانوازان، نخل‌کشان، شیدونه‌برداران، حجله‌برداران، دُهُل‌سُرنانوازی، علم‌گردانی، روضه‌هایی که بر روی سکوها، بقاع، مساجد و روضه‌های خانگی برگزار می‌شد، معرفی هیئت‌های سینه‌زنی، زنجیرزنی، دهل‌نقاره و آنچه که به نام سنت عزاداری در شوشتر بوده است که بالغ بر نود بخش جداگانه است، تهیه شود.

نویسنده کتاب «دایره المعارف محرم در شوشتر»، برای آنکه دانش پژوهان در هر رتبه، مقام و مقطع سنی و تحصیلی به راحتی بتوانند کتاب را مطالعه نمایند در نظر گرفت که کتاب را به‌صورت نثر بسیار روان با اشاراتی گوناگون به تاریخ و جغرافیای شهر تدوین کند و آنچه که در شهر شوشتر به لحاظ عزاداری مرسوم بوده است را تهیه و در اختیار خوانندگان قرار دهد.

تمام مطالب این کتاب برگرفته از اشاراتی که از کتب مرجع به عنوان سند و همچنین گفتگو با معمرین، سالخوردگان، مسئولین هیئت‌ها و دیگر مطلعین که طی سالها تحقیق و مصاحبه‌ی میدانی از آنان بدست آمد، در این کتاب ثبت و ضبط شده است.

کتاب دایره‌المعارف محرم در شوشتر، مجموعه‌ای از مستندات تاریخی، هنری، فرهنگی، تعزیه، شبیه‌خوانی و عزاداری است. علاوه بر نگاشتن تاریخ عزاداری و بیان سنت‌ها و آیین‌ها در ماه محرم و صفر، به موضوعات پیرامونی بحث و نگاشتنِ دانستنی‌ها و فرازهایی از تاریخ شوشتر که شاید مرتبط با محرم نباشد ولی در راستای تنویرِ ذهن و روشن نمودن موضوع بسیار مفید بوده است اشارات قابل توجه و جالبی شده که بر جذابیت مطالعه‌ کتاب افزوده است و این اشارات در ادامه‌ی موضوع و یا در پاورقی‌های کتاب آورده شده است.

پرداختن به زندگینامه‌ جامع بسیاری از علمای واعظ، معرفی تعداد زیادی از شاعرانِ کهن و نامدارِ متأخر و معاصر که علاوه بر سرودن شعر کلاسیک به نوحه‌سرایی نیز می‌پرداخته‌اند، عرفا و دانشمندانی شهیر که وعظ و نوحه‌سرایی نیز می‌کرده‌اند، معرفی بیش از حدود ۲۰۰ ملای روضه‌خوان، معرفی تعداد زیادی از منبری‌ها و تهیه‌ی زندگینامه برای برخی از آنان، تعزیه گردانان، شرح شبیه خوانی‌ها، معرفی جمع کثیری از نوحه‌خوانان قدیم و معاصر شوشتر، معرفی و شرح جامع شیدونه‌ها، نخل‌ها و حجله‌های عزاداری، معرفیِ ثبت و شرح مجالس روضه‌خوانی در بقاع، مساجد، روضه‌های خانگی، روضه‌خوانی بر روی سکوها، شرحی بر دُهُل سُرنا و معرفی و تهیه‌ی زندگینامه‌ تعداد زیادی از نوازندگان دُهُل سُرنا، شرحی جامع بر علم برداری، شرحی جامع بر سبیل‌خوانی و معرفی سبیل‌خوان‌ها، شرحی بر واویلاخوانی و معرفی واویلاخوان‌ها، شرحی جامع بر دهل‌های هشت‌گوش (دهل نقاره)، معرفی هیئت‌های سینه‌زنی، هیئت های زنجیرزنی و... بسیار بدیع و جدید می‌باشد که از زمان ظهور تشیع در شوشتر تاکنون (زمان ورود میر نجم‌الدین محمود مرعشی به شوشتر)، چنین کتابی از سوی هیچ مورخ، نویسنده، سیاح واهل قلم تألیف و چاپ نشده و برای اولین مرتبه است که با این محتوا و جامعیت به این موضوع مهم جهت معرفی و شناخت منادیان محرم و عاشورا در شوشتر و نحوه‌ی عزاداری در آن پرداخته شده است.

در طول چندین سال تحقیق و پژوهش برای تدوین کتاب دایره المعارف محرّم در شوشتر، فراخوان‌های بسیاری انجام شد و با افراد مرتبط و زیادی موضوع در میان گذاشته شد و هر کس، هر مطلبی که به خاطر داشت، ارائه می‌نمود و صحبت‌های آنان چه به‌صورت نوشتاری و چه به‌صورت ضبط صوت، ثبت و مستند در نزد نگارنده باقی مانده است.

طی تحقیقات و پژوهش‌های بعمل آمده در چندین سال، با حدود ۳۵۰ نفر از معمرین، مطلعین، سالمندان، هیئتی‌ها و افرادی که از رویدادها و اخبار محرّم در شوشتر اطلاعاتی داشته بودند، ساعت‌ها مصاحبه میدانی انجام و گفتگو شد. همچنین از بالغ بر ۶۰ کتاب خطّی و چاپی به‌جز دست نوشته‌های قدیمی، به عنوان منبع که در خصوص مفاخر و چهره‌های مذهبی شوشتر مطالب داشتند، با ذکرِ نام آن‌ها در این کتاب، استفاده شد.

در هر بخش از کتاب حکایاتی خواندنی و شنیدنی بصورت مستند آورده شده است که مطالعه‌ی آن‌ها شیرین و بیانگر تاریخ عزاداری در شوشتر است.

کتاب «دایره المعارف محرم در شوشتر» در دو جلد توسط انتشارات میراث ماندگار به چاپ رسیده است.

محرم در شوشتر، آیین‌ها و سنت‌ها در ماه محرم و صفر

تصویر نویسنده خوزتوریسم

یگیری برای ثبت ملی تعزیه «شهر حر»

پیگیری برای ثبت ملی تعزیه «شهر حر»

سرپرست اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان شوش از تلاش و پیگیری برای ثبت ملی آیین تعزیه در «شهر حر» از توابع شوش خبر داد.

به‌گزارش میراث آریا، حسن ناصر بیان کرد: با توجه به پیشینه تاریخی تعزیه در شهر حر در نظر است تا با همکاری اداره کل میراث فرهنگی خوزستان نسبت به ثبت ملی آن اقدام شود.

سرپرست اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان شوش افزود: شهر حر از توابع شهرستان شوش را می‌توان به‌عنوان پرچمدار برگزاری تعزیه در خوزستان نامید.

او خاطرنشان کرد: این شهر در عاشورای حسینی میزبان عزاداران از نقاط مختلف خوزستان است. میراث معنوی تعزیه شهر حر با بیش از ۲۵۰ سال سابقه هر ساله در میدان مرکزی شهر برگزار می‌شود و بازگوکننده مشکلات و شکنجه‌ها کاروان امام حسین (ع) از مدینه تا کربلاست.

ناصر گفت: این رویداد به‌قدری با مردم این دیار عجین است که در کیفیت برگزاری آن همه سهیم‌اند. نقش‌آفرینان این تئاتر بزرگ میدانی خود مردم شهر هستند و این رویداد نقش مهمی در پرورش انسان‌های موثر و فرهیخته این دیار طی این سال‌ها داشته است.

سرپرست اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان شوش همچنین با بیان اینکه شهرستان شوش دو تعزیه میدانی بزرگ را هر ساله میزبانی می‌کند، خاطرنشان کرد: تعزیه میدانی شوش که به ثبت ملی رسیده هر ساله در محوطه تاریخی سایت جهانی میزبان عزاداران است.

ناصر ادامه داد: این دو میراث معنوی عاشورایی گرانبهای شهرستان در صورت اتخاذ تدابیری متناسب با این رویدادها می‌تواند در حوزه گردشگری مذهبی نقش بی‌بدلیلی ایفا کنند.

سرپرست اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان شوش گفت: شوش یکی از مقاصد مردم خوزستان در اربعین حسینی است که این سلسله رویدادها زنجیره‌ای خود اهمیت مذهبی سرزمین و مردم شهرستان شوش را بازگو می‌کند.

پیگیری برای ثبت ملی تعزیه «شهر حر»

تصویر نویسنده خوزتوریسم

تعزیه شوش؛ میراثی معنوی با بیش از یک قرن قدمت

تعزیه شوش؛ میراثی معنوی با بیش از یک قرن قدمت

شهر شوش به عنوان کانون عزاداران و عاشقان اباعبدالله الحسین(ع) در ایام تاسوعا و عاشورای حسینی، محل برگزاری بزرگترین تعزیه و شبیه خوانی کشور است.

در این آیین واقعه کربلا به صورت تعزیه و شبیه خوانی با حضور هزاران نفر از عزاداران و سوگواران حسینی از نقاط مختلف استان خوزستان و دیگر استان‌های کشور به تصویر کشیده شد

این آیین که از سابقه صد ساله برخوردار است و در میراث ملی کشور نیز ثبت شده در روز عاشورا اجرا می‌شود.

. در این تعزیه، حماسه کربلا و رویارویی امام حسین (ع) و یاران با وفایش با لشکر یزیدیان به صورت میدانی به تصویر کشیده شد و مردم و گردشگران عزادار از سراسر کشور با مشاهده این تعزیه اشک ماتم ریخته و بر سر و سینه خود زدند.

بیان اشعار مختلف در وصف امام حسین (ع) و دلاوری یارانش از جمله ویژگی‌های این تعزیه است.

تعزیه شهرستان شوش دانیال در استان خوزستان یکی از بزرگ‌ترین تعزیه‌های میدانی کشور است که در سال ۱۳۸۷ در صدمین سال برگزاری به عنوان میراث‌فرهنگی معنوی به ثبت‌ ﻣﻠﯽ رسید.

تعزیه‌خوانی در این شهر از سال ۱۲۸۵ آغاز شده است و بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارد. هرسال جمعیت زیادی از شهرهای مختلف استان و کشور، در روز عاشورا برای دیدن این تعزیه به شوش می‌آیند تا این شبیه‌خوانی را از نزدیک ببینند.

هرسال با شروع محرم در شهرستان شوش، شور حسینی برپا است و این شهرستان به‌صورت کانونی ثابت برای عزاداران تبدیل می‌شود

عکس:سید حامد موسوی/ایسنا

تصویر نویسنده خوزتوریسم

پوشش سنتی محرم و روایت آیین‌های عاشورایی در فرهنگ ایرانی/ پوشیدن عشق، گره زدن ایمان

پوشش سنتی محرم و روایت آیین‌های عاشورایی در فرهنگ ایرانی/ پوشیدن عشق، گره زدن ایمان

با فرا رسیدن ماه محرم، ایرانِ فرهنگی بار دیگر به صحنه‌ای از همدلی، سوگواری و آیین‌های اصیل تبدیل می‌شود. در این میان، پوشش سنتی مردم در مراسم عزاداری نه‌تنها نشانی از احترام به ساحت سیدالشهدا (ع) است، بلکه خود بخشی از میراث معنوی و نماد هویتی هر قوم محسوب می‌شود. از «چپرپیچ» بختیاری‌ها تا «عصابه» زنان عرب خوزستان و «دستار» لرستانی‌ها، هر لباس روایتی از وفاداری و اندوه دارد.

با آغاز ماه محرم، فضای سراسر ایران رنگ عزا به خود می‌گیرد. پوشش سیاه نه‌تنها نشانه‌ای از اندوه، بلکه تجلی احترام و بیعتی تاریخی با قیام عاشورا است. در میان اقوام مختلف ایرانی، آیین پوشش در عزاداری‌ها به گونه‌ای خاص طراحی شده که همواره با نشانه‌های فرهنگی و نمادهای بومی همراه است؛ آیین‌هایی که با گذر زمان نه‌تنها فراموش نشده‌اند، بلکه با صلابت بیشتری حفظ و احیا می‌شوند.

این گزارش نگاهی دارد به چهار نمونه شاخص از پوشش‌های سنتی در عزاداری محرم که در استان‌های لرستان، چهارمحال و بختیاری، خوزستان و یزد رایج‌اند و به‌مثابه سند زنده‌ای از پیوند فرهنگ، دین و هویت جمعی عمل می‌کنند.

لرستان؛ دستار سیاه، نشان رزم و عزا

در خرم‌آباد، پلدختر و الشتر، «دستار سیاه» پوششی نمادین برای مردان و زنان عزادار است. این پارچه نخی یا پنبه‌ای به طول ۲ تا ۳ متر با نقوش ساده و تیره‌دوزی‌شده، به شیوه‌ای خاص بر سر و سینه بسته می‌شود. دو سر پارچه پس از پیچیده شدن به دور سر، به‌صورت ضربدری روی سینه انداخته می‌شود؛ گاه آزاد و گاه گره‌خورده زیر گلو. این پوشش نه‌تنها نماد سوگ، بلکه برگرفته از سنت رزم در دوران کهن نیز هست.

چهارمحال و بختیاری؛ چپرپیچ، سوگ‌نوشته‌ای بر سینه زنان

زنان بختیاری در ایام محرم، به‌ویژه هنگام گل‌مالی، «چپرپیچ» را به‌عنوان شال عزاداری بر تن می‌کنند. این شال سیاه از پشم یا نخ، با عرض ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر و حاشیه‌دوزی ساده، از پشت گردن آغاز شده و با گذر از سینه، دور کمر بسته یا رها می‌شود. در مناطق کوهستانی، این شال با سنجاق‌های فلزی بزرگ ثابت می‌شود تا حین آیین‌هایی چون سینه‌زنی، نظم و وقار پوشش حفظ گردد. چپرپیچ نمادی از همدردی با حضرت زینب (س) است؛ همدردی‌ای که با گل و اشک آمیخته شده است.

خوزستان؛ عصابه، نماد خاک‌نشینی وفاداران

در میان زنان عرب خوزستان، «عصابه» پوششی شاخص در آیین‌های محرم است. این پارچه مستطیلی سیاه با طول ۲ تا ۳ متر و عرضی نزدیک به ۸۰ سانتی‌متر، با نقش‌های تیره یا نقره‌ای دوخته شده و به‌گونه‌ای بسته می‌شود که از زیر چانه عبور کرده و در پشت سر گره می‌خورد. در برخی مراسم، عصابه را با گل می‌آلایند؛ کنشی نمادین که وفاداری به خاک کربلا و جان‌فشانی در مسیر حق را بازنمایی می‌کند. زنان در هنگام عزاداری، بخش جلوی عصابه را تا روی چشم پایین می‌کشند؛ نشانی از شرم، حیا و مشارکت در اندوه زینب‌وار.

یزد؛ سفیدپوشی زرتشتیان در نخل‌برداری

در سنتی ستودنی، زرتشتیان یزد نیز در کنار مسلمانان در آیین‌های عزاداری سیدالشهدا (ع) مشارکت دارند. آنان در مراسم باشکوه نخل‌برداری، جامه سفید بر تن می‌کنند؛ رنگی که در فرهنگ زرتشتی نماد نور و پاکی است. این هم‌پوشانی نمادین، نشان‌دهنده وحدت اقوام و ادیان در پاسداشت حقیقت، آزادگی و کرامت انسانی است. زرتشتیان هم‌زمان با حضور در آتشکده‌ها، به‌صورت داوطلبانه در بخش‌هایی از مراسم عمومی نیز مشارکت می‌کنند.

پوشش‌های سنتی عزاداری در ایران، صرفاً ابزار پوشش نیستند؛ بلکه متون خاموشی‌اند که با زبان رنگ، بافت، شکل و آیین سخن می‌گویند. از سیاه‌پوشی عاشقانه لرستانی‌ها تا سوگواری با گل و شال در بختیاری، هر قوم روایتی منحصربه‌فرد از عشق به حسین (ع) دارد. این میراث پوششی، اگرچه در سوگ زاده شده، اما در جان فرهنگ ایرانی، همچون پرچمی از نور و آگاهی به اهتزاز درآمده است.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

آیین شیدونه نماد مذهبی در شهرهای دزفول و شوشتر

آیین شیدونه نماد مذهبی در شهرهای دزفول و شوشتر

آیین شیدانه یا شیدونه در محرم یکی از مراسم‌های سنتی و مذهبی است که در برخی از مناطق ایران، به‌ویژه در خوزستان، برگزار می‌شود. این آیین با حمل شیدونه‌های چوبی مزین به تصاویری از وقایع عاشورا و تمثال‌های اهل بیت (ع) همراه است. در این مقاله از بیتوته، به معرفی جزئیات و ویژگی‌های این مراسم پرداخته می‌شود.

آیین‌های عزاداری ماه محرم، به ویژه در کشور ایران، از ویژگی‌های فرهنگی و مذهبی برجسته‌ای برخوردارند. این مراسم نه‌تنها یادآور فداکاری‌ها و ایثارگری‌های اهل بیت پیامبر اسلام، بلکه نشان‌دهنده پیوند عمیق مردم با این واقعه تاریخی است. یکی از آیین‌های ویژه عزاداری که در برخی از شهرهای ایران، به‌ویژه در خوزستان و مناطق دزفول و شوشتر، برگزار می‌شود، مراسم حمل شیدونه (که گاهی به‌نام شیدانه نیز شناخته می‌شود) است. این مراسم با استفاده از شیدونه‌هایی چوبی که نمادهایی مذهبی از امامان معصوم و شهدای کربلا را به تصویر می‌کشند، اجرا می‌شود.

شیدونه یا شیدانه یک سازه چوبی است که به‌صورت چهارگوش و طاقدار ساخته می‌شود و به‌عنوان نمادی از ضریح یا حجله‌های مذهبی در آیین‌های عزاداری محرم به‌ویژه در دزفول و شوشتر استفاده می‌شود. این سازه معمولاً دارای چهار طاق است که بر روی آن نقاشی‌ها و تصاویری از وقایع عاشورا یا تمثال‌هایی از امامان شیعه به ویژه اهل بیت پیامبر اسلام (ص) به تصویر کشیده شده‌اند. شیدونه‌ها به‌طور خاص در روزهای تاسوعا و عاشورا حمل می‌شوند و در کنار دسته‌های عزاداری به حرکت درمی‌آیند.

آیین شیدونه ریشه در آیین‌های باستانی و مذهبی ایرانیان دارد. این مراسم به‌ویژه در مناطق خوزستان از دیرباز به‌عنوان نمادی از پیوند میان مردم و اهل بیت (ع) برگزار می‌شده است. به گفته برخی از پژوهشگران، این آیین می‌تواند ریشه در مراسمی داشته باشد که در گذشته برای یادبود شهدای جنگ‌ها و افراد بزرگ برگزار می‌شد. با گذشت زمان و با توجه به اهمیت واقعه عاشورا، این آیین به‌ویژه در ماه محرم و در ایام عاشورا، با تغییراتی در قالب عزاداری امام حسین (ع) برگزار شد.

شیدونه‌ها معمولاً از چوب ساخته می‌شوند و به‌صورت مشبک طراحی می‌شوند تا سبک و قابل حمل باشند. این سازه‌ها معمولاً در ابعاد مختلف ساخته می‌شوند و دارای چهار طاق هستند که در بالای آن گلدسته‌هایی قرار دارد. دیواره‌های شیدونه‌ها به رنگ‌های مختلف تزئین می‌شوند و اغلب با نقاشی‌هایی از وقایع عاشورا، تمثال‌های امام حسین (ع) و دیگر ائمه معصومین (ع)، و اشعار مذهبی آراسته می‌شوند. در برخی از شیدونه‌ها، کتیبه‌های شعر از اشعار معروفی همچون شعر محتشم کاشانی نیز نوشته می‌شود.

شیدونه‌ها در آیین‌های عزاداری محرم به‌ویژه در دزفول و شوشتر نقش ویژه‌ای دارند. این سازه‌های چوبی به‌طور معمول در روزهای تاسوعا و عاشورا در مسیرهای عزاداری حرکت داده می‌شوند. شیدونه‌ها به‌عنوان نمادی از ضریح‌ها و حجله‌های اهل بیت (ع) به‌شمار می‌روند. در گذشته، شیدونه‌ها توسط عزاداران بر دوش خود حمل می‌شد و به‌ویژه در دسته‌های سینه‌زنی حرکت می‌کردند. امروزه، به‌جای حمل شیدونه‌ها بر دوش، این سازه‌ها غالباً توسط خودروها در دسته‌های عزاداری حرکت داده می‌شوند.

در کنار شیدونه‌ها، مردم نذورات خود را که شامل خرما، حلوا، نان و سایر خوراکی‌ها می‌شود، قرار می‌دهند تا عزاداران از آن به‌عنوان نمادی از تبرک استفاده کنند. در حین حرکت شیدونه‌ها، دسته‌های عزاداری همراه با سینه‌زنی و یزله خوانی حرکت می‌کنند و شور و هیجان ویژه‌ای به مراسم می‌دهند.

شیدونه‌ها در انواع مختلف ساخته می‌شوند و هر کدام به‌نام یکی از معصومین یا شهدای کربلا نام‌گذاری می‌شوند. برای مثال، شیدونه حضرت علی اکبر (ع) یا شیدونه حضرت قاسم (ع) از جمله مشهورترین انواع شیدونه‌ها هستند. هر شیدونه مختص به یک محله است و به‌طور معمول در محل‌های مشخصی از شهر نصب می‌شود. این شیدونه‌ها علاوه بر جنبه مذهبی، به‌عنوان نمادهای هویت محلی و فرهنگی نیز شناخته می‌شوند.

آیین شیدونه در شهرهای دزفول و شوشتر با تفاوت‌هایی برگزار می‌شود. در دزفول، شیدونه‌ها به‌عنوان نمادهایی ثابت در محله‌ها نصب می‌شوند و به‌طور معمول در ایام محرم با تزئیناتی خاص به‌ویژه در روزهای تاسوعا و عاشورا به نمایش گذاشته می‌شوند. در شوشتر، برخلاف دزفول، شیدونه‌ها معمولاً به‌طور متحرک در مسیرهای عزاداری حرکت می‌کنند. در این شهر، شیدونه‌ها از جنس چوب سبک‌تر از نخل ساخته می‌شوند تا حمل آنها راحت‌تر باشد و به‌راحتی در مسیرهای مختلف حرکت کنند.

آیین شیدونه دارای معانی عمیق مذهبی و فرهنگی است. این مراسم به‌ویژه در روزهای عاشورا یادآور فداکاری‌ها و ایثارگری‌های اهل بیت پیامبر اسلام (ص) است. شیدونه‌ها نه‌تنها نماد عزاداری بلکه نماد محبت و ارادت مردم به اهل بیت (ع) و به‌ویژه امام حسین (ع) و شهدای کربلا هستند. حمل شیدونه‌ها در دسته‌های عزاداری، نمایش اتحاد و همبستگی مردم در پیروی از آموزه‌های اهل بیت (ع) و گرامیداشت شهدای کربلا است.

آیین شیدانه یا شیدونه در محرم، یک مراسم مذهبی است که در آن شیدونه‌هایی چوبی با تزئینات مذهبی و نقاشی‌های مرتبط با واقعه عاشورا به حرکت در می‌آید. این شیدونه‌ها معمولاً در دهه اول محرم در برخی از شهرهای ایران مانند دزفول و شوشتر به عزاداران امام حسین (ع) تعلق می‌گیرد.

شیدونه‌ها سازه‌هایی چوبی با طاق‌های مشبک هستند که با نقاشی‌هایی از وقایع عاشورا و تمثال‌های اهل بیت (ع) تزئین می‌شوند. این سازه‌ها به‌طور خاص در عزاداری محرم به‌ویژه در روزهای عاشورا و تاسوعا به حرکت درمی‌آیند و نذورات مختلفی مانند خرما و حلوا در آن‌ها قرار می‌دهند.

شیدونه‌ها معمولاً به نام یکی از فرزندان امام حسین (ع) یا اهل بیت (ع) نامگذاری می‌شوند، مانند شیدونه حضرت علی‌اکبر (ع)، شیدونه حضرت قاسم (ع)، یا شیدونه حضرت زینب (ع). این نامگذاری‌ها به‌منظور یادآوری فداکاری‌های آنها در کربلا انجام می‌شود.

این مراسم بیشتر در مناطق جنوبی ایران، به‌ویژه در دزفول و شوشتر برگزار می‌شود. در این مناطق، شیدونه‌ها در مساجد، حسینیه‌ها و محله‌های مختلف نصب می‌شوند و به‌ویژه در روزهای تاسوعا و عاشورا

آیین شیدونه یا شیدانه یکی از آیین‌های مهم و خاص عزاداری محرم در خوزستان است که با شکوه و عظمت در دزفول و شوشتر برگزار می‌شود. این مراسم که با حمل شیدونه‌های چوبی آراسته به تصاویر عاشورا و تمثال‌های ائمه (ع) همراه است، نه‌تنها یادآور فداکاری‌های اهل بیت (ع) است بلکه پیوند عمیق مردم با این واقعه تاریخی و مذهبی را نشان می‌دهد. آیین شیدونه به‌عنوان یک سنت فرهنگی و مذهبی ارزشمند، همچنان در میان مردم این مناطق با شور و شعف خاصی برگزار می‌شود و به‌ویژه در روزهای تاسوعا و عاشورا در سراسر شهرها و محله‌های مختلف تجلی می‌یابد.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

آیین زفاف القاسم(ع) و سینی گردانی در خرمشهر

آیین زفاف القاسم(ع) و سینی گردانی در خرمشهر

در آیینی باشکوه و معنوی، مراسم زفاف حضرت القاسم(ع) در شب هشتم محرم در شهر مقاوم خرمشهر برگزار شد.

این مراسم پرشور، با حضور عزاداران حسینی و با روایتی تأثیرگذار از ایثار و عشق به امامت همراه بود مردم غیور خرمشهر، با اجرای نمایشی نمادین از عروسی القاسم بن الحسن(ع) یاد و نام این شهید جوان کربلا را زنده نگه داشتند و بار دیگر وفاداری خود را به آرمان‌های امام حسین(ع) نشان دادند.

یکی از جلوه‌های عشق و ارادت مردم خوزستان به صاحب این روزها، حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع)، آیینی است که به سینی‌گردانی حضرت قاسم(ع) شهرت دارد. این آیین در نقاط بسیاری از استان خوزستان برگزار می‌شود و به سبب قدمتی که میان مردم بندر ماهشهر دارد، به نام مردم این شهر به ثبت ملی رسیده است. این آیین به شماره ۱۴۴۵ در تاریخ ۱ مهر ۱۳۹۶ در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس ثبت شد.

مراسم عروسی قاسم در اکثر شهرهای خوزستان در روز هشتم ماه محرم برگزار می‌شود

. به این مراسم در زبان محلی «عرس القاسم» می‌گویند.

مراسم عروسی حضرت قاسم مردانه و زنانه برگزار می‌شود. مجلس زنانه معمولاً در یکی از خانه‌های محل یا حسینیه اجرا می‌شود؛ به این صورت که یک حجله نصب می‌شود و هنگام اجرای مراسم، بانوان سینی‌های خود را در تاریکی که فقط شمع‌های سینی روشن هستند به دور حجله می‌چرخانند و سایر بانوان با سینه‌زنی آن‌ها را همراهی می‌کنند.

محتویات این سینی‌ها عبارت بود از پارچه سبز که نماد پاکی و قداست است و همچنین لباس رزم اهل بیت(ع) در روز عاشورا که به رشادت یاران امام حسین(ع) اشاره دارد. حنا، نماد زینت و آراستگی برای عروس در زمان قدیم و اشاره به دامادی حضرت قاسم در واقعه عاشورا دارد.

شمع نمادی از روشنایی و پاکی و جاودانگی است و به مظلومیت یاران امام اشاره دارد.

گلاب نیز نماد تازگی و طراوت و نماد باروری و تداوم زندگی است و به ازدواج حضرت قاسم(ع) در واقعه عاشورا اشاره دارد.

برگ‌های گل یاس یا به نام محلی «موم»، نماد راستی، صداقت، عشق، دوستی و معصومیت است که به عشق پاک و معصومیت حضرت قاسم(ع) اشاره دارد.

اسپند(اسفند) نیز برای جلوگیری از چشم زخم در این سینی‌ها گذاشته می‌شود. محتویات دیگر سینی‌ها شامل تنقلاتی همچون کیک و کلوچه، بیسکوییت، شیرینی، میوه و... است که بین کودکان تقسیم می‌کنند.

بعد از تزیئن سینی‎ها، آن‌ها را به ردیف قرار داده و با پارچه سبز روی سینی‌ها را می‌پوشانند.

به رسم دیرینه و هرساله به یاد این جوان شهید دشت کربلا به صورت نمادین مراسم «سینی حضرت قاسم» در شامگاه هشت محرم برگزار می‌شود.

عکس:فرید حمودی/فارس

تصویر نویسنده خوزتوریسم

یوم العباس، میراث عاشورایی مردم خوزستان​​​​​​​

یوم العباس، میراث عاشورایی مردم خوزستان

یوم العباس"، از قدیمی ترین آیین های بزرگ مردمی عرب خوزستان است.

آیین عزاداری " یوم العباس" همزمان با روز هفتم ماه محرم و طبق سنت دیرینه مردم عرب خوزستان، با مشارکت گسترده عزاداران سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و بیاد حماسه آفرینی علمدار کربلا، قمر بنی هاشم حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در استان برگزار شد.

مردم شهرها و محله‌های مختلف خوزستان از جمله خرمشهر، آبادان، دشت آزادگان، حمیدیه، ملاثانی، شعیبیه، عرب حسن، شوش، کرخه، ماهشهر و محله‌های عین ۲، ملاشیه، آسیه‌آباد، حصیراباد، کوی علوی، لشکرآباد، زرگان و زوریه اهواز هر ساله در سنتی دیرینه در روز هفتم ماه محرم در دسته‌های عزاداری شرکت کرده و به عزاداری می‌پردازند.

همچنین مردم ولایتمدار و محبان اهل بیت (ع) نیز در این روز غذاهای نذری را طبخ و میان فقرا، مستمندان و عزاداران حسینی توزیع می‌کنند.

حضور چشمگیر جوانان و نوجوانان در آیین سوگواری یوم العباس جلوه‌هایی خاص از ابراز ارادت دهه هشتادی‌ها و دهه نودی‌ های این منطقه است.

شدت گرمای ۵۰ درجه اهواز نه تنها مانع از حضور مردم در مراسم بزرگداشت سقای دشت کربلا حضرت ابوالفضل العباس(ع) نمی‌شود بلکه این مراسم باشکوه یک روز به یادماندنی را برای مردم این دیار رقم می‌زند.

این آیین با قدمت یکی از میراث فرهنگی و آیینی مردم خوزستان است که مردم و مسؤولان باید در حفظ و انتقال آن به نسل های بعد اهتمام بورزند.

عکس:علی معرف /ایرنا

تصویر نویسنده خوزتوریسم

مزایده بزرگ احیای بناهای تاریخی؛ درهای ۴۱ بنای تاریخی به‌روی سرمایه‌گذاران باز شد

مزایده بزرگ احیای بناهای تاریخی؛ درهای ۴۱ بنای تاریخی به‌روی سرمایه‌گذاران باز شد

صندوق توسعه و احیا از آغاز فرآیند مزایده عمومی واگذاری ۴۱ بنای تاریخی در ۱۶ استان با هدف جذب سرمایه‌گذار جهت مرمت، احیا و بهره‌برداری از مجموعه‌ای متنوع از خانه‌ها، کاروانسراها، حمام‌ها، باغ‌ها و بناهای شاخص تاریخی خبر داد.

به گزارش میراث آریا صندوق توسعه و احیا از آغاز فرآیند مزایده عمومی واگذاری ۴۱ بنای تاریخی در ۱۶ استان با هدف جذب سرمایه‌گذار جهت مرمت، احیا و بهره‌برداری از مجموعه‌ای متنوع از خانه‌ها، کاروانسراها، حمام‌ها، باغ‌ها و بناهای شاخص تاریخی خبر داد.

صندوق توسعه صنایع‌دستی و فرش دستباف و احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی، در راستای حفاظت فعال و بهره‌برداری مؤثر از میراث معماری ایران، مزایده‌ای عمومی برای واگذاری حق مرمت، احیا و بهره‌برداری از ۴۱ بنای تاریخی در ۱۶ استان کشور برگزار می‌کند. آگهی این مزایده در روزنامه ایران منتشر شده و تمامی مراحل آن از طریق سامانه تدارکات الکترونیکی دولت (ستاد) انجام خواهد شد.

واگذاری با هدف احیا و بهره‌برداری پایدار

در این مزایده، صندوق توسعه و احیا، واگذاری بناها را در قالب قرارداد سرمایه‌گذاری شامل مرمت، احیا و بهره‌برداری در مدت معین انجام میدهد. این فرآیند به‌گونه‌ای طراحی شده که هم میراث فرهنگی حفاظت شود و هم فرصت‌های اقتصادی و اشتغال‌زایی در مناطق مختلف کشور فعال شود. اشخاص حقیقی و حقوقی واجد شرایط می‌توانند با ثبت‌نام در سامانه ستاد و دریافت گواهی امضای الکترونیکی، نسبت به دریافت اسناد مزایده، تکمیل فرم‌ها و ارائه پیشنهاد اقدام کنند.

بارگذاری پاکت‌های الف و ب و پیشنهاد قیمت در سامانه الزامی است و اصل پاکت الف، حاوی ضمانت‌نامه معتبر شرکت در مزایده، باید به‌صورت حضوری به دبیرخانه صندوق تحویل داده شود.

تاریخ های مهم مزایده

بر اساس اطلاعیه منتشرشده، مهلت دریافت اسناد مزایده از ساعت ۸ صبح روز چهارشنبه ۱۱ تیرماه ۱۴۰۴ آغاز شده و تا ساعت ۱۹ روز دوشنبه ۲۳ تیر ادامه دارد.

آخرین فرصت برای تسلیم پیشنهادها نیز تا ساعت ۱۹ روز دوشنبه ۳۰ تیر تعیین شده است. جلسه کمیسیون ارزیابی پیشنهادها در ساعت ۱۰ صبح روز سه‌شنبه ۳۱ تیر در محل عمارت تاریخی مسعودیه برگزار خواهد شد و هم‌زمان از طریق سامانه ستاد نیز در دسترس خواهد بود.

همچنین اصل ضمانت‌نامه شرکت در مزایده باید حداکثر تا ساعت ۱۶ روز دوشنبه ۳۰ تیر به دبیرخانه صندوق توسعه و احیا، واقع در میدان بهارستان تهران، خیابان اکباتان، عمارت مسعودیه تحویل داده شود.

بناهای تاریخی مشمول این مزایده در ۱۶ استان کشور پراکنده‌اند و مجموعه‌ای متنوع از خانه‌های تاریخی، کاروانسراها، حمام‌ها، باغ‌ها، کافه‌ها و حتی سینما را دربرمی‌گیرند.

بناهای واجد مزایده در استان خوزستان شامل:سینما شیرین در آبادان، خانه نیلساز و خانه سوزنگر در دزفول، سازه‌های آبی شوشتر (محوطه کارخانه برق قدیم) و خانه ماپار در اهواز واگذار خواهند شد.

مشارکت بخش خصوصی؛ گامی مؤثر در حفاظت فعال از میراث

واگذاری این ۴۱ بنای تاریخی از طریق فرایند شفاف مزایده، فرصتی کم‌نظیر برای بخش خصوصی به‌شمار می‌رود تا ضمن مشارکت در مرمت و احیای بناهای ارزشمند تاریخی، از ظرفیت‌های فرهنگی، گردشگری و خدماتی این فضاها برای توسعه پایدار استفاده کند.

این اقدام، مصداقی روشن از حفاظت فعال از میراث تاریخی است که نه‌تنها در حفظ اصالت کالبدی این آثار نقش‌آفرین است، بلکه می‌تواند به رونق اقتصادی و اشتغال‌زایی در بافت‌های تاریخی و مناطق کمتر برخوردار نیز منجر شود.

اطلاعات بیشتر در سایت زیر:

https://chre.ir

تصویر نویسنده خوزتوریسم

صالحی امیری: موزه‌ها تا اعلام شرایط عادی بسته خواهند بود

صالحی امیری: موزه‌ها تا اعلام شرایط عادی بسته خواهند بود

وزیر میراث فرهنگی گفت: زمانی که دولت شرایط عادی را برای کشور اعلام کند موزه ها و اماکن تاریخی نیز باز خواهند شد.

رضا صالحی امیری در حاشیه نشست با هتلداران و نمایندگان جوامع گردشگری کشور که امروز در یکی از هتل‌های تهران برگزار شد در پاسخ به سوال خبرنگار مهر در مورد زمان فعالیت موزه‌ها گفت: زمانی که جمع بندی دولت این باشد که وضعیت کشور عادی است مراکز موزه‌ای و تاریخی را باز خواهیم کرد.

وزیر میراث فرهنگی گفت: در موزه‌ها و در اماکن تاریخی نگرانی وجود داشت ولی تمام توان را بسیج کردیم همه آثار با ارزش ملت را به مخازن منتقل کرده و سعی کردیم که از این سرمایه بزرگ فرهنگی و تمدن ملت حفاظت کنیم. مردم بدانند که سربازانشان بیدار هستند و از فرهنگ و تمدن ایران حفاظت می‌کنند.

وی همچنین درباره گزارش هتلداران و فعالان گردشگری از وضعیت پساجنگ گفت: فعالان گردشگری گزارش خوبی از وضعیت ارائه کردند. این گزارش را در دولت مجدد مطرح می‌کنم. مشکلاتی هم داشتند که کاملاً طبیعی بوده و ناشی از جنگ است. همه دستگاه‌ها به طور طبیعی در جنگ هزینه‌ها و خسارت‌هایی متحمل می‌شوند که از جمله جامعه بزرگ گردشگری که باید به آن توجه کرد. قرار شد کمیته‌ای با جامعه هتلداران و معاونت گردشگری تشکیل و ارزیابی شود که چه سازو کارهایی باید برای این جامعه انجام داد. تا در دولت مطرح کنیم.

وی گفت: زمانی جنگ قابل تحمل می‌شود که یک ملت در کنار هم قرار گیرند دولت هم تلاش کرد که تا فشارهایی که در مردم هست را کمتر کنند. برای اقامت کسانی که در این جنگ منازل مسکونی شأن بمباران شد، مجروحین و خانواده‌های شهدای جنگ تصمیم گیری های خوبی دارد که از طریق سخنگو دولت به اطلاع مردم خواهد رسید. دولت در این مدت تلاش کرد که آنچه نیاز جامعه است از بهداشت و درمان گرفته تا خدمات رسانی و تهیه کالاهای اساسی تأمین شود.

صالحی امیری بیان کرد: آنچه که ما سراسر کشور گزارش داریم این است که خوشبختانه در ایام جنگ کمبود جدی احساس نشد اما ما بارها تاکید کردیم که جنگ هست و جنگ مشکلات خاص خودش را دارد. با این حال به خاطر همه کمبودها من از طرف دولت از ملت ایران عذرخواهی می‌کنم ما باور داریم که این ملت شایسته بهترین‌ها هستند قول می‌دهیم که با همه توان با همه ظرفیت و امکانات در کنار مردم قرار گیریم اما آن چیزی که جامعه ما انجام دادند بی سابقه بود. مردم ما هتل‌ها و اقامتگاه‌ها را باز کردند تا مردم ایران را بدون رنگ و نژاد و مذهب پذیرش کنند و این خبر خوبی است. امیدوارم شاهد بهروزی ملت ایران باشیم.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

منظومه دانش مهندسی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر

منظومه دانش مهندسی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر

وقتی آب عنصر اصلی حیات با فرهنگ و اقتصاد و فرهنگ و اجتماع پیوند دارد و در باور انسان، نماد برکت، نعمت، گشایش، سلامت است، دانش مهندسی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر باید به عنوان یک منظومه و شاهکار ثبت جهانی شود و حیرت جهانیان را به همراه بیاورد.

مجتبی گهستونی، فعال رسانه در یادداشتی نوشت: وقتی آب عنصر اصلی حیات با فرهنگ و اقتصاد و فرهنگ و اجتماع پیوند دارد و در باور انسان، نماد برکت، نعمت، گشایش، سلامت است، دانش مهندسی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر باید به عنوان یک منظومه و شاهکار ثبت جهانی شود و حیرت جهانیان را به همراه بیاورد.

منظومه و مجموعه‌ای که ابتدا در ۱۷ آذر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است اما سرانجام در نشست سالانه یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ مصادف با ‎۵ تیر ۱۳۸۸ با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.

نیاز انسان منجر به احداث سازه‌هایی شد که بسیاری از آن سازه ها هیدرولیکی و آبی بوده و نیازهای شرب، بهداشت و کشاورزی مردمان قدیم را بر طرف می‌ساخته. این نیازها منجر به ایجاد سدها و بندها، شبکه‌های آبرسانی و تخلیه فاضلاب، شبکه‌های آبیاری و زهکشی و تصفیه آب شده است.

پنجم تیرماه، سالروز ثبت جهانی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر علاوه بر اینکه سالروز نهرها و پل بندهاست، سالروز کوشش معماران، مهندسین و کارگرانی است که با اعتقاد و پاکدلی، شوشتر این شهر شگفت را ساخته و طی قرن‌ها نگهداشتند تا دانش رستگارانه‌ی خود را در کالبد این آثار به ما بنمایانند. یادآوردی حافظان و نگاهبانان راستین دستاوردی است که دانش و تجارب خود را به نسل‌های بعد منتقل کرده‌اند. پنجم تیرماه هر سال روزی است تا به رفتار خود با این نبوغ معماری ۲ هزارساله بیاندیشیم و به سازه‌های آبی تاریخی، این آثار میراث بشری افتخار کنیم.

عنوان بزرگ‌ترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی، وصفی است که مادام دیولافوا از سازه‌های حیرت‌انگیز و اعجاب‌آوری که در شوشتر دیده است در سفرنامه خود آورده است. اغراق‌آمیز نخواهد بود اگر سازه‌های آبی شوشتر را یکی از عجایب جهان باستان بدانیم. این مجموعه از چنان عظمت و شگفتی برخوردار است که با دیدن آن، پی به نبوغ سازندگان آن خواهید برد.

این مجموعه صنعتی- اقتصادی در مجاورت بافت تاریخی شوشتر جای دارد و به‌راحتی می‌توانید از آن دیدن کنید.

سنگ بنای سازه‌های آبی شوشتر را به اردشیر اول و شاپور نسبت می‌دهند؛ اما به‌طور کلی این مجموعه در طی زمان و در دوره‌های مختلف کامل‌تر شده‌ و بخش‌هایی به آن اضافه شده است. موجب رونق صنعت و کشاورزی بودند و نقش مهمی در حمل و نقل، ارتباطات و بازرگانی داشتند.

شگفت انگیز اینکه سازه های آبی شوشتر، آب را یکسان و برابر به همه‌ شهر رسانده و از فوران رود کارون جلوگیری می‌کردند. همچنین هوای خنکی را پدید می‌آورند که از راه شوادون‌ها به خانه‌های مردم فرستاده می‌شدند.

مجموعه سازه های آبی شوشتر شامل بخش‌های مختلفی همچون پل‌ها، بندها، آسیاب‌ها، آبشارها، کانال‌ها و تونل‌های عظیم هدایت آب است که با بالا آمدن رود گرگر توسط بند، آب به داخل تونل‌های سه‌گانه هدایت می‌شود و از آن‌جا به کانال‌های متعددی تقسیم می‌شود و پس از عبور از مسیرهای ایجاد شده و چرخاندن آسیاب‌ها، به‌صورت آبشارهای تماشایی به داخل حوضچه‌ها می‌ریزند.

رود گرگر که در شمال شوشتر جریان دارد یکی از شاخه‌های فرعی رودخانه کارون است که توسط بند میزان از آن جدا شده است. این رود به‌صورت دست‌کند و مصنوعی، به دستور اردشیر، پادشاه ساسانی ایجاد شده است. کف این رود را سنگ فرش و آن‌ها را با بست‌های فلزی به هم متصل کرده‌اند و این کار برای جلوگیری ازعمیق‌تر شدن بستر آن بوده است. این رود از داخل شهر عبور می‌کند و آب مورد نیاز کانال‌ها و تونل‌ها را تأمین می‌کند. سپس گرگر در محل بند قیر به شاخه شطیط می‌پیوندد که به‌همراه رود دز به رودخانه کارون می‌ریزند.

در این نظام آبی تاریخی، «بند میزان» با نام‌های بند قیصر، شاپوری، دولت‌شاه، تراز، خاقان و محمدعلی شاه نیز شناخته می‌شود. این بند موجب دو شاخه شدن آب رودخانه کارون شده و آن را به دو شاخه شُطیط و گَرگَر تقسیم می‌کند.

«برج کلاه فرنگی» بنایی هشت ضلعی و مشرف به بند میزان است که روی پایه چهارمتری از سطح زمین قرار دارد. در حال حاضر، از ارتفاع آن هفت متر باقی‌مانده و در نمای آن سنگ‌های تراش‌خورده کار شده بوده است.

«پل بند گرگر» به‌همراه سه تونل انحرافی به نام‌های شهر، سه کوره و بلیتی در پایین‌دست بند میزان و بر فراز آسیاب‌ها قرار دارند. این پل بند که آب را در تراز مشخصی نگه می‌دارد، روی صخره ایجاد شده و تونل‌ها نیز در درون صخره کنده شده‌اند که وظیفه تأمین آب مورد نیاز برای چرخاندن چرخ آسیاب را بر عهده داشته‌اند.

«پل بند برج عیار» پایین‌تر از محوطه آبشارها و روی رود گرگر بنا شده که در گذشته درون باغ قرار داشته و آب آن پل از تونل بلیتی تأمین می‌شده است. در شرق این بند بقایای کانال‌ها و اتاقک‌هایی دیده می‌شود.

«بند ماهی بازان» یا «بند خدا آفرین»، بین رود گرگر و داریون، در منطقه‌ای نزدیک شهر باستانی دستوا است. این بند از یک رشته سنگ یک‌پارچه تشکیل شده و در وسط آن، سه دیوار وجود دارد که مجرای گذر آب است.

«قلعه سلاسل» قدیمی‌ترین بخش سازه‌های آبی شوشتر است که قدمت آن را به زمان هخامنشیان نسبت می‎دهند است. این قلعه علاوه بر داشتن نقش دفاعی برای شهر، در کنترل آب نهر داریون استفاده داشته است. سلاسل در گذشته شامل بخش‌هایی چون شبستان، سربازخانه، برج، نقاره‌خانه، قورخانه، حصار و خندق بوده است.

«نهر داریون» از رودخانه شطیط جدا می‌شود و از آب آن برای آبیاری زمین‌های کشاورزی دشت میناب، تأمین آب آشامیدنی شهر و ایجاد دسترسی به قلعه سلاسل استفاده می‌شود. این نهر بعد از خروج از زیر بستر سنگی قلعه سلاسل و طی مسافتی به‌سمت جنوب رفته و از غرب شوشتر عبور می‌کند و سپس در شمال پل بند لشکر، به دو شاخه تقسیم می‌شود. قدمت این کانال را به عصر هخامنشیان و داریوش نسبت داده‌اند.

«شادُروان» از جمله پل‌هایی است که داستان ساخت آن در شاهنامه آمده است. فردوسی می‌گوید فردی به نام برانوش که از سربازان سپاه شکست رومیان در جنگ با شاپور ساسانی بوده، مأمور ساخت آن شده است. این پل که از آجر، سنگ و ساروج ساخته شده است.

«بند خاک»، یکی دیگر از بندهای مجموعه سازه‌های آبی شوشتراست که در خارج از حصار غربی شهر روی نهر داریون و ۵۰۰بالاتر از پل بند لشگر قرار دارد. این بند ساسانی سطح آب را چندین متر بالاتر آورده و از طریق کانال‌های متعدد به‌سمت باغ‌ها هدایت می‌کرد.

در ساخت «پل بند لشکر» مانند سایر سازه‌ها از آجر، سنگ و ساروج استفاده شده است. این پل بند نقش مهمی در ارتباط بین شوشتر و روستاهای جنوبی داشته است و از دورازه‌های مهم شوشتر به شمار می‌رود.

«پل بند شراب‌دار» روی نهر داریون قرار دارد و از سنگ و ساروج ساخته شده است. این پل بند راه ارتباطی قلعه نظامی خرم را با شمال نهر داریون برقرار می‌کرد و قدمت آن را به دوره اشکانیان نسبت می‌دهند.

در جنوب محوطه آسیاب‌ها و آبشارها، «پلکان سنگی»دست‌سازی احداث شده که بیش از ۲۰۰ پله دارد و محوطه آبشارها را به نقاط مسکونی مشرف به مجموعه متصل کرده است. در مسیر این پلکان اتاق‌هایی تعبیه شده که محل استقرار نگهبانان سازه‌های آبی است.

همچنین در انتهای ضلع غربی محوطه آبشارها، «سیکا» قرار دارد که دسترسی به فضای درون آن از طریق چند پله دست‌کند میسر است.

جایی که رودخانه‌ کارون از کوهستان وارد جلگه‌ می‌شود، بستر رود به کمترین عرض خود می‌رسد. در این مکان در دوره‌ ساسانی «بند دختر» ساخته شد. نام‌گذاری آن به‌ دلیل نزدیکی به قلعه‌ دختر بوده است.

«بند دارا» در منطقه‌ میاناب و روی رود گرگر، «پل شاه علی» روی نهر داریون در جنوب شوشتر و در غرب امام‌زاده عبدالله از دیگر سازه‌های آبی تاریخی شوشتر است.

https://emroozkojaberim.com/mi_ax/Original/1403/01/1257.jpg

معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان
رسانه ای برای  معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی

اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi ................... > ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ