رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

کشف منحصربه‌فرد نگارکَند الیمایی در اندیکا

کشف منحصربه‌فرد نگارکَند الیمایی در اندیکا/

پرده‌برداری از صحنه‌ای بی‌مانند در آیین‌های نیایشی زاگرس/ پیوندی نو با اسطوره یونانی هرکول

ایوب سلطانی، مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی مسجدسلیمان، از شناسایی یک نگارکَند منحصربه‌فرد الیمایی در ارتفاعات کوه منار اندیکا خبر داد؛ اثری صخره‌ای با مضمون آیینی و اسطوره‌ای که به گفته این باستان‌شناس، در میان نگارکندهای شناخته‌شده الیماییان از حیث محتوا و ترکیب‌بندی کم‌نظیر و بی‌بدیل است و می‌تواند افق‌های تازه‌ای در مطالعات فرهنگی زاگرس بگشاید.

ایوب سلطانی، مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی مسجدسلیمان، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا از شناسایی نگارکند نویافته الیمایی منار در بخش مرکزی شهرستان اندیکا خبر داد؛ اثری صخره‌ای که به‌گفته او، می‌تواند یکی از مهم‌ترین شواهد شناخت نظام اعتقادی و آیینی الیمایی‌ها در زاگرس مرکزی باشد.

سلطانی با تاکید بر اینکه الیمایی‌ها میراث‌داران مستقیم سنت‌های هنری و فرهنگی عیلامیان بوده‌اند، اظهار کرد: مطالعات نشان می‌دهد که این قوم از فرود قدرت هخامنشی تا طلوع دولت ساسانی مجال شکوفایی یافت، اما اوج اقتدار و استقلال‌طلبی آنان به دوره پارت‌ها بازمی‌گردد. بسیاری از عناصر هنری ساسانیان وام‌دار الیمایی‌ها و پارت‌هاست؛ زیرا این دو گروه توانستند هنر عیلامی و هخامنشی را به‌شکل سیال و پویایی به دوره ساسانی منتقل کنند.

او افزود: گسترش شناسایی محوطه‌ها، آرامگاه‌ها، نیایشگاه‌ها و نگارکندهای الیمایی در زاگرس بختیاری، مؤید وسعت قلمرو و استمرار سکونت و حیات فرهنگی آنان است. نگارکند نو یافته منار به دلیل محتوای خاص و متفاوت خود، افق جدیدی از نظام اعتقادی این قوم را آشکار می‌کند.

جزئیات فنی و محتوایی نقش‌برجسته

سلطانی توضیح داد: این نگارکند در ارتفاعات قله کوه منار واقع شده و از نخستین نمونه‌هایی است که توسط او شناسایی و به وزارت میراث‌فرهنگی معرفی شده است. مقاله علمی این کشف نیز در مجله بین‌المللی سنوس پرسیکوس منتشر شده است.

به گفته این باستان‌شناس، منطقه اندیکا را می‌توان حلقه وصل زیست‌بوم‌های کوهستانی و دشت‌های پست زاگرس دانست؛ محدوده‌ای که بستر تعاملی و برهم‌کُنشی فرهنگ‌های الیمایی در زاگرس مرکزی و جنوبی را بازتاب می‌دهد.

او در تشریح ویژگی‌های فنی اثر گفت: حجار برای ساخت نقش‌برجسته، سطحی نامنظم و به‌نسبت ذوزنقه‌ای به ابعاد ۷۰ در ۸۱ سانتی‌متر روی صخره آماده کرده است. درون این قاب، سه نقش حجاری شده که به‌دلیل آسیب‌های طبیعی و تخریب‌های عمدی، بخشی از جزییات آن‌ها از بین رفته است. با این‌حال شواهد موجود سه پیکره را مشخص می‌کند.

سه نقش؛ از پهلوان الیمایی تا مار سه‌سر

به گفته سلطانی، در سمت چپ نقش، مردی پهلوان‌تبار و عریان دیده می‌شود که به‌صورت سه‌ربع‌رخ ترسیم شده و بدنی تنومند دارد. او با دست راست خود شیئی گرد و بزرگ –احتمالاً گرزی آیینی– را بالا برده و با دست چپ گلوی نقش میانی را گرفته است.

نقش میانی، جانوری به شکل مار با سه سر است که طول آن به ۸۳ سانتی‌متر می‌رسد.

در سمت راست، مردی با پوشش پارتی حجاری شده که لباسی بلند با چین‌های مشخص بر تن دارد. این پیکره به‌صورت تمام‌رخ کار شده و حالتی شبیه کاهنان در دیگر نگارکندهای الیمایی مانند شیرنو، خونگ اژدر و خونگ یارعلیوند دارد.

سلطانی تصریح کرد: ترکیب‌بندی نقش، حجم‌پردازی سینه، بازوها و کشاله‌ران‌ها و ژست پیکره‌ها نشان می‌دهد که حجار، عامدانه بر مفاهیم پهلوانی و نیایشی تأکید کرده است. این صحنه می‌تواند الهام‌گرفته از اسطوره معروف نبرد هرکول با مار هیدرا باشد؛ نمونه‌ای که مشابه آن بر پشت سکه‌های یونانی ۳۲۵ پیش از میلاد نیز دیده می‌شود.

ضرورت حفاظت و مطالعات تکمیلی

این باستان‌شناس با اشاره به اهمیت علمی اثر گفت: این نگارکند در میان آثار شناخته‌شده الیمایی‌ها بی‌همتاست و می‌تواند فصل تازه‌ای در تحلیل مناسک نیایشی این قوم بگشاید. فرسایش شدید سطح صخره و محو بخشی از نوشته‌ها، ضرورت به‌کارگیری روش‌های میان‌رشته‌ای مانند اسکن لیزر نسل جدید و تهیه مولاژ دقیق را دوچندان می‌کند.

او تاکید کرد: حفاظت فیزیکی، مستندسازی دیجیتال و ثبت دقیق این اثر از اولویت‌های پژوهشی پایگاه است.

سلطانی در پایان از همکاری علی موسوی، رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان اندیکا در تهیه پرونده ثبتی اثر قدردانی کرد.

کشف منحصربه‌فرد نگارکَند الیمایی در اندیکا/ پرده‌برداری از صحنه‌ای بی‌مانند در آیین‌های نیایشی زاگرس/ پیوندی نو با اسطوره یونانی هرکول

تصویر نویسنده خوزتوریسم

«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی

«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی

دانش مضیف و سازه‌هایی که از نی ساخته می‌شوند در ایران و خوزستان ریشه‌ تاریخی، فرهنگی و ارتباطی انسانی بسیاری دارد. بنابراین شایستگی آن را دارد تا به عنوان یک اثر جهانی در یونسکو شود.

احمد جعفری‌ماجد، مدیرعامل انجمن دوستداران میراث فرهنگی و گردشگری تیری، در یادداشتی نوشت: در خوزستان و به خصوص در منطقه سوسنگرد، حمیدیه، هویزه، بستان و رفیع صنایع دستی مهم و بی‌نظیر بسیاری موجود است که بوریابافی از نمونه بارز آنهاست. بوریابافی در فهرست میراث معنوی کشور نیز ثبت شد اما این اتفاق تاثیر چندانی در توسعه و معرفی هنر در جامعه امروزی نداشته است. بوریابافی در مکان‌ها و مناطق بسیار محدودی صورت می‌گیرد.

«معدان» یا مردمانی که در هُور زندگی می‌کردند با استفاده از «قصب» (نی)، که در اطرافشان بود، مکان‌هایی را برای خود می‌ساختند. مکان‌هایی همچون «چباشه»، «صریفه»، «صوباط»، «بیت القصب» و «مضیف» که هر یک کاربری خاصی دارد و همگی حاصل بافتن گیاهی به نام «قصب»‌ یا همان «نی» هستند.

«هورالعظیم» تنها جایی است که مردم «دست میسان» (مکانی که شامل هورالعظیم و هور الحویزه‌ی عراقی است) قصب‌های مورد نظر خودشان را انتخاب می‌کنند و می‌برند.
داستان‌های سیر و سفر معدان میان نیزارهای قامت کشیده و بلند شبیه معماهای اساطیر «سومری» ‌میان خطوط کتاب‌های تاریخ را می‌توان لمس کرد. ‌در همان کتاب‌های تاریخی می‌توان ‌ریشه‌های‌بسیاری از این نوع بافتن‌ را رصد کرد. چنین بافتن‌هایی را می‌توان در سنگ‌نبشته‌های باستانی سومری در هزاره پنجم قبل از میلاد و درون معماری شهر باستانی «خفاژه» که در هزاره چهارم قبل از میلاد بنا شده است، مطالعه کرد.


سازه مضیف و دانش آن در سال ۱۳۹۰ در فهرست میراث معنوی کشور به ثبت رسید. این نوع بنا که بزرگان «معدان» یا ساکنان «اهوار» (جمع هُور) در آن سکنی می‌گزیدند، از «بردی» (یکی از انواع گیاهانی است که در هور رشد می‌کند) و قصب در مراحل بسیار پیچیده و طاقت فرسا ساخته می‌شود.
این کار را افراد خاصی که این هنر را از اجدادشان به ارث برده‌اند و آن را به فرزندانشان آموزش داده‌اند، انجام می‌دهند. این هنر تاکنون میان مردم ‌دشت آزادگان و دورق (بخشی از شهرستان شادگان) موجود است، اما این آیین و فنون آن به مرور در حال فراموشی است.
آن‌ها سعی می‌کنند به گونه‌ای عمل کنند تا هنرها و فنون خود را در ساخت این سازه به نمایش گذارند. آن‌ها ابتدا به عمیق‌ترین نقطه‌های هور سفر و بلندترین نی‌ها را انتخاب می‌کنند. نی‌ها ویژگی‌های خاصی دارند از جمله آن ویژگی‌ها این است که نی باید باریک و انعطاف پذیر باشد تا بتوانند به راحتی آن را به حالت هلالی درآورند.

شیوه و روش چاله کندن
نی‌های جمع‌آوری شده را در کنار صدها نی دیگر قرار می‌دهند تا بخشی به نام «شبّه» که شبیه به یک پایه هلالی شکل است را تشکیل دهند. زمین را به شکل منحنی به سوی قسمت مرکزی مضیف حفر می‌کنند تا بعدها به راحتی شبه‌ها حالت هلالی به خود بگیرند. در مقابل شبه دیگری را قرار می‌دهند و آن‌ها را از قسمت بالا به یکدیگر می‌رسانند و با استفاده از طناب یا بردی و نی به هم وصل می‌کنند.
هر قوس یا هلال از یکدیگر با مسافتی به اندازه تقریبی ۲ متر فاصله دارند. هر اندازه که این هلال‌ها بیشتر شوند مضیف هم بزرگ‌تر می‌شود.

معمولا تعداد هلال‌ها فرد است.
ورودی مضیف از قصب‌هاست. آن‌ها به شکل‌های مختلف و زیبایی نی‌ها را به هم دیگر می‌بافند و هنرنمایی خود را در همان ورودی یا «واجهه» نشان می‌دهند. برای سقف مضیف هم از بوریا که خود نیز از قصب (نی)‌ ساخته شده است، استفاده می‌کنند. اما قبل از آن با استفاده از نی‌های نرم عمودهای افقی را به شبه‌ها می‌بندند و آن‌ها را «اهطار» می‌گویند.
سقف را به وسیله بوریا پوشانده می‌شود، بوریاها را از زمین با فاصله حدود یک‌ونیم الی ۲ متری قرار می‌دهند. این فاصله برای تهویه است. معمولا این فواصل را با استفاده از بردی و نی به صورت مُشبک بافته می‌شود. در فصل زمستان این فاصله‌ها را با استفاده از بردی به طور محکم می‌پوشانند.

مهمان‌نوازی در مضیف
وجود مضیف و مهمان‌نوازی آن نشانه‌های بسیاری دارد که هاون کوبیدن یکی از آن‌هاست. کوبیدن هاون در مضیف نشانه آمادگی برای استقبال مهمانان است. دانه‌های تافته شده قهوه را داخل هاون قرار می‌دهند و لحن‌های خاصی را برای کوبیدن ادا می‌کنند. گویی کوبیدن هاون را مثل لحن‌های یک سمفونی حفظ می کنند و امروز آن را می‌نوازند.

یکی از نشانه‌های مهمان‌نوازی در مضیف سقف آن است. مهمانان که وارد می‌شدند ابتدا به سقف و محل «موگد» (محل آتش) آن نگاه می‌کردند. هر مضیفی که سقف آن تیره شده نشانه این است که آن مضیف صاحب ضیافت و مهمانان بسیاری است. عرب‌ها از این سازه ‌برای بسیاری از مراسم‌ها همچون حل و فصل مشکلات، خواستگاری‌ها، تبادل آرا و نظرات، مشاعره و استقبال از مهمانان استفاده می‌کنند و آن را مکانی متعلق به مهمان می‌دانند. برای همین نام آن را بر وزن «ضیف» (مهمان) گذاشتند و آن را «مضیف» گفتند.


برای مضیف آداب و رسوم خاصی است. از جمله آن‌ها ورود به آن است. به دلیل اینکه ارتفاع در ورودی کم است هر فردی که می‌خواهد وارد مضیف شود مجبور است سر خود را خم کند و این نشانه احترام به مضیف و حاضران در جمع است. دیگر اینکه سلام و تحیت آن از سمت راست شروع‌ و به سمت چپ منتهی می‌شود. این موضوع در قهوه‌خوری (یکی از آداب و رسوم عرب خوزستان) و چای دادن نیز تکرار می‌شود.

آن‌ها هنرهای چنین بناهایی را از پدران و اجداد خود فراگرفته‌اند و آن را نه به خاطر اینکه این گیاه به وفور در آن منطقه یافت می‌شد بلکه به دلیل ارتباط آن با آب و هوا، اقلیم رسوبی و فرهنگ خود انتخاب کردند و به خوبی آن را مورد استفاده قرار دادند.
‌

احمد جعفری‌ماجد

«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی

تصویر نویسنده خوزتوریسم

پوسترهای چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با طراحی علیرضا کیایی رونمایی شد.

پوسترهای چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با طراحی علیرضا کیایی رونمایی شد.

به گزارش ستاد خبری جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، پوستر اصلی و پوستر بخش جایزه ویژه خوزستان چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، عصر روز دوشنبه ۱۰ آذرماه ۱۴۰۴ در نشست شورای سیاست‌گذاری جشنواره و با طراحی علیرضا کیایی رونمایی شد.

ایمان رحیم‌پور، دبیر اجرایی چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، با اشاره به انتخاب عناصر هویتی در طراحی پوسترها گفت: برای نخستین‌بار پوسترهای ما برگرفته از آثار تاریخی همچون جام ارجان و مرد شَمی هستند.

او افزود: درباره هر دو اثر، کتاب‌های پژوهشی تألیف دکتر اردشیر صالح‌پور را به کار اضافه کردیم به این صورت که فایل PDF این کتاب‌ها روی سایت جشنواره قرار گرفته تا علاقه‌مندان بتوانند درباره پیشینه فرهنگی و اصالت نقش‌هایی که در پوسترها به کار رفته است، مطالعه کنند.

در ادامه علیرضا کیایی، طراح پوسترهای جشنواره نیز در توضیح آثار خود گفت: تلاش ما این بود که میراث‌فرهنگی خوزستان را به‌صورتی ملموس در پوسترها منعکس کنیم. در پس‌زمینه پوستر اصلی از بخشی از کاشی‌کاری مسجد خرمشهر استفاده شده و در پوستر جایزه ویژه خوزستان نیز تصویر مجسمه مرد شَمی و سردر طاق ایوان مدائن به‌کار رفته است. روی پوسترها یک QR کد طراحی شده است که لینک دسترسی به کتاب‌های مرتبط را در اختیار مخاطبان می‌گذارد.

این گرافیست افزود: برای طراحی نقشِ برگرفته از جام ارجان، از نتایج یک پروژه تحقیقاتی تازه درباره بازیابی رنگ‌های اصلی این اثر تاریخی استفاده کردیم و رنگ‌های مورد استفاده در پوستر، مطابق همان پژوهش انتخاب شده است.

چهارمین جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی به دبیری مهدی فرجی ۱۷ تا ۲۰ دی ماه در استان خوزستان به میزبانی شهر اهواز برگزار می‌شود.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

جلسه شورای سیاست‌گذاری جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی برگزار شد

جلسه شورای سیاست‌گذاری جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی برگزار شد/ استقبال چشمگیر هنرمندان و روند صعودی ارسال آثار

جلسه شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی به ریاست علی دارابی و با حضور اعضا برگزار شد.

به گزارش میراث آریا به نقل از ستاد خبری چهارمین جشنواره بین‌المللی میراث‌فرهنگی، نشست شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی، عصر روز گذشته دوشنبه ۹ آذرماه در وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد.

در ابتدا، مهدی فرجی دبیر جشنواره گزارشی از روند بررسی و داوری آثار ارائه کرد و گفت: جلسه انتهایی داوری جشنواره برگزار شد و چگونگی روند، کیفیت آثار و نحوه داوری‌ها مورد بحث و گفت‌وگو قرار گرفت؛ برهمین اساس جلسات داوری از شنبه آغاز خواهد شد.

او عنوان کرد: تا امروز که آخرین روز ارسال و ثبت‌نام در جشنواره است، ۵۳۰۰ اثر ثبت‌نام شده که در نوع خودش بیانگر روند صعودی حضور در جشنواره از دوره اول تا چهارم است و نشان می‌دهد که جشنواره مورد استقبال هنرمندان قرار گرفته است.

دبیر این رویداد با تأکید بر اینکه بخش‌های سینمای مستند و سریال جشنواره مورد اقبال، تمایل و اشتیاق بیشتری بوده است، افزود: بخش‌هایی مانند عکس، بیش از ۲۰۰ درصد رشد تعداد آثار داشته است و شواهد نشان می‌دهد که امسال یک جشنواره باشکوه و کم‌نظیر را تجربه خواهیم کرد.

فرجی با بیان اینکه خوزستان در حال آماده شدن برای برگزاری باشکوه این جشنواره است، تصریح کرد: در یک فصل خوب، این جشنواره خوب را در خوزستان برگزار می‌کنیم و آثار را به نمایش می‌گذاریم. اجرای آثار در شهرهای مختلف خوزستان در بخش نمایش، عکس، شعر و موسیقی را تدارک خواهیم دید و تلاش خواهیم کرد نقاط مختلف خوزستان و شهرهای مختلف استان درگیر جشنواره باشند.

او با بیان اینکه در بخش بین‌الملل از کشورهای صاحب‌نام آثاری به جشنواره رسیده است، گفت: امیدواریم در این بخش بتوانیم یک اتفاق برجسته را رقم بزنیم.

در ادامه علی دارابی معاون وزارت میراث‌فرهنگی و رئیس جشنواره، گزارشی از برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده ارائه کرد و گفت: در دیدار با مسئولین استان خوزستان آمادگی کامل استان اعلام شده است.

او با تأکید براینکه اهتمام احمدرضا درویش و مهدی فرجی بخش فیلم جشنواره را رونق بخشیده است، گفت: ما در هر دوره از جشنواره آثار بیشتر و کیفی‌تری را شاهدیم و امسال نیز به خصوص در بخش سینمایی شاهد این اتفاق هستیم.

در ادامه این نشست، مدیران بخش‌های مختلف جشنواره گزارش‌هایی از دریافت آثار در دوره چهارم جشنواره ارائه کردند و سپس موضوعات اولویت‌دار جشنواره و چگونگی تجلیل از فعالان میراث‌فرهنگی، هنرمندان و شخصیت‌های ملی استان خوزستان مورد بحث و گفت‌وگو قرار گرفت.

براساس این گزارش، علی دارابی، مهدی فرجی، سید عباس فاطمی، ایمان رحیم‌پور، علیرضا تابش، مریم جلالی، علیرضا رضاداد، احمدرضا درویش، پوران درخشنده، یونس شکرخواه، محمدمهدی حیدریان، اردشیر صالح‌پور، امیرعباس تقی‌پور، شهرام گیل‌آبادی، علی متقیان، سید حمیدرضا حسینی، فریدون عموزاده خلیلی، علی متقیان، سعید خال، سید امین صانعی و علیرضا کیایی در این نشست حضور داشتند.

جلسه شورای سیاست‌گذاری جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی برگزار شد/ استقبال چشمگیر هنرمندان و روند صعودی ارسال آثار

تصویر نویسنده خوزتوریسم

احیای آئین سنتی  کاسه همسُهی در شوشتر

احیای آئین سنتی کاسه همسُهی در شوشتر

کهن شهر شوشتر استان خوزستان یکی از شهر‌های تاریخی ایران است که قدمت و اهمیت آن در میان شهر‌های باستانی کشور از گذشته‌های دور زبانزد بوده است.

این کهن شهر از گذشته‌های دور تاکنون میزبان آئین‌های مذهبی و سنتی، فرهنگی بسیاری بوده است که بسیاری از این آیین‌ها به مرور زمان فراموش و تنها در کتب، روایت‌های بزرگان و ریش سفیدان باقی مانده است‌.

یکی از آیین های فرهنگی و سنتی شوشتر آیین کاسه همسُهی است

داد و ستد همسایه‌ها از رسم‌های دیرینه و پسندیده مردم شوشتر است. امروز وقتی برای همسایه کاسه‌ای غذا فرستادم و او پس از شستن ظرف، چند دانه شیرینی در آن گذاشت و با تشکر برگرداند، یاد «دریچهٔ کاسه‌ همسُهی» افتادم؛ رسمی که سال‌ها بخشی از زندگی خانواده‌های قدیمی این شهر بوده است.

در گذشته هر بانویی می‌دانست که بوی غذا ممکن است به مشام بچه یا زن باردارِ همسایه برسد. به همین دلیل، از غذای خود کاسه‌ای جدا کرده و محترمانه به خانهٔ همسایه می‌فرستاد. همسایه نیز هرچه در دست داشت اگر شده کمی نمک در کاسه می‌گذاشت و با دعا و تشکر برمی‌گرداند. هنگام بازگرداندن ظرف، جملهٔ مشهور «خونه اون دون» را بر زبان می‌آوردند؛ دعایی برای آباد و پرنعمت ماندن خانهٔ صاحب کاسه.

در خانه‌های قدیمی شوشتر، سه ضلع بنا به خانه‌های مجاور وصل بود و میان هر دو خانه، سوراخی به اندازهٔ حدود ۲۰ در ۳۰ سانتی‌متر وجود داشت که «دریچهٔ کاسه همسُهی» نام داشت. این دریچه‌ها پیش از ورود برق و یخچال، کارکرد مهمی داشتند و نیازهای فوری مثل نان، نمک یا تخم‌مرغ بدون خروج از خانه از همین راه برطرف می‌شد.

رعایت اصول اخلاقی در ساخت و استفاده از دریچه مهم بود: محل دریچه باید جایی انتخاب می‌شد که حیاط هیچ‌یک از دو خانه دیده نشود، و استفاده از آن مخصوص بانوان و پسران نابالغ بود. گاهی زنان دو خانه دو طرف دریچه می‌نشستند، سبزی یا نخود پاک می‌کردند و در کنار آن به گفت‌وگوهای روزمرهٔ زنانه می‌پرداختند..

این آئین به همت جمعی از فعالان فرهنگی و اجتماعی شوشتر در تاریخ۳۰ آبان ۱۴۰۴ در سرای جهانی افضل شوشتر احیا شد


نگارش: راد نژاد فتحی

عکس:ریحانه سید عطار

تصویر نویسنده خوزتوریسم

قبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفول

قبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفول

روستای پامنار در فاصله ۴۰ کیلومتری شهر دزفول قرارگرفته است که یکی از مناطق دیدنی این روستا قبرستانی قدیمی است و فاصله کمی با قلعه پامنار دارد. گور‌های باستانی این محل دارای سنگ‌هایی عمودی هستند که بر روی آن‌ها نقوش متفاوتی ترسیم‌شده است. هر یک از نقش‌ها نشان‌دهنده مشخصات صاحب گور هستند. برخی از نشانه‌های روی قبر‌ها افراد سوار بر اسب را نشان می‌دهند که نماد جنگاوری آن‌ها بوده‌اند.

عکاس زهرا سادات راد /

قبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفول

تصویر نویسنده خوزتوریسم

«چتر حفاظت بر سر کاخ آپادانا، ۲۵۳ اثر دوره هخامنشی شوش ایمن‌سازی شدند»

«چتر حفاظت بر سر کاخ آپادانا، ۲۵۳ اثر دوره هخامنشی شوش ایمن‌سازی شدند»

علی بویری مدیر پایگاه میراث جهانی شوش از ساماندهی و ایمن‌سازی ۲۵۳ اثر کاخ آپادانا خبر داد.
علی بویری در این باره اظهار داشت: اقدامات حفاظتی و نجات‌بخشی بر روی بقایای سنگی کاخ آپادانا هخامنشی شوش یک فرآیند مستمر است که از چند دهه گذشته آغاز شد.

مدیر پایگاه میراث جهانی شوش یادآوری کرد: در دهه‌ ۵۰ خورشیدی گروه باستان‌شناسی فرانسوی به سرپرستی ژان پرو با هدفی کلیدی برای جلوگیری از تخریب بیشتر و تسهیل مطالعات تمامی قطعات معماری سنگی پراکنده در تالار ستون‌دار را در بخش جنوبی ایوان شرقی آپادانا متمرکز کردند. این تمرکز اولیه گام مهمی برای مطالعه دقیق‌تر و حفاظت از این اجزای ارزشمند به شمار می‌رفت.

بویری با اشاره به ساماندهی اولیه و ضرورت بهسازی ساختارها خاطرنشان کرد: در دهه‌ ۹۰ خورشیدی در راستای مقابله با عوامل تخریبی محیطی به‌ویژه نفوذ رطوبت اقداماتی برای ساماندهی این عناصر انجام شد.

او ادامه داد: در این راستا ۲ سکوی فلزی با رویه چوبی ایجاد و عناصر سنگی بر روی آن‌ها مستقر شدند. با این حال یکی از سازه‌های حفاظتی موقتی که در آن دوره اجرا شده بود به دلیل نیاز به به‌روزرسانی و تکمیل کارایی نیازمند بازنگری جدی بود.

علی بویری افزود: این ساختار شامل یک سازه فلزی نامناسسب و سقف شیروانی در برابر بارندگی‌های شدید کارایی لازم را برای هدایت کامل آب‌های سطحی نداشت و برای حفاظت بلندمدت به ارتقای فنی نیاز داشت.

او همچنین از پروژه جدید با هدف استانداردسازی و حفاظت پایدار خبر داد و اضافه کرد: پایگاه میراث جهانی شوش با در نظر گرفتن ضرورت تامین حفاظت پایدار، استانداردسازی و نیز لزوم حفظ منظر و چشم‌انداز تاریخی کاخ آپادانا، طراحی و اجرای یک سازه حفاظتی نوین و کاملا منطبق با محیط تاریخی را به مرحله اجرا درآورد.
بویری با بیان اینکه این پروژه در واقع تکمیل‌ و اصلاح‌کننده و ارتقادهنده اقدامات حفاظتی پیشین محسوب می‌شود اظهار داشت: پروژه حاضر که با تامین اعتبار اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان به سرانجام رسید شامل ساماندهی و قرارگیری ۲۵۳ قطعه از بقایای سازه‌های معماری هخامنشی است.

او ادامه داد: این مجموعه شامل قطعاتی از سرستون، شالی ستون و پایه‌ستون‌های سنگی است که اکنون تحت پوشش حفاظتی نوین قرار گرفته‌اند.

به گفته مدیر پایگاه میراث جهانی شوش: این اقدام علاوه بر بهبود کیفیت حفاظت فیزیکی و ارتقای زیبایی بصری محوطه بستری استاندارد، پایدار و مناسب را برای تداوم فرآیندهای پژوهشی و مرمتی در آینده فراهم آورده است.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

پیام شاهزاده عیلامی  ، با جداسازی و رنگ‌آمیزی «جام ارجان» آشکار شد

پیام شاهزاده عیلامی، با جداسازی و رنگ‌آمیزی «جام ارجان» آشکار شد

«جام ارجان»، یادگار شکوهمند عیلامیان (ایلامیان)، گنجینه‌ای که نه‌تنها پرده از تداوم تمدن عیلامی پس از سقوط شوش برمی‌دارد، بلکه با روایت‌های تصویری‌ از موسیقی و شکار تا آیین‌ها و زندگی روزمره، به بستری برای خوانش تازه تاریخ بدل شده است. اکنون با تلاش پژوهشگران و هنرمندان برای جداسازی و رنگ‌آمیزی نگاره‌های آن، این اثر باستانی از دل موزه بیرون آمده تا به زبان امروز با شهروندان سخن بگوید، و پیوندی عاطفی میان اکنون و هزاران سال پیش بسازد و راه را برای بازنگری دوباره در تاریخ به‌ویژه عیلام نو، هموار کند.

به گزارش ایسنا، احمد فضلی‌نژاد، استاد بخش تاریخ دانشگاه شیراز، در توضیحاتی درباره «جام ارجان» گفت: یافته‌های آرامگاه شهر باستانی ارجان، گنجینه‌ای از شواهد تاریخی و باستان‌شناسی را به روی پژوهشگران و دوستداران تمدن باستانی فلات ایران گشود. اهمیت آثار به دست آمده از این آرامگاه نه تنها ارزش باستان‌شناختی آن‌هاست، بلکه نشان‌دهنده ادامه تمدن باشکوه ایلامی ده‌ها سال پس از ویرانی شوش به دست آشوریان است که در منطقه‌ای دیگر از گستره تمدن ایلامی همچنان بر پا ماند و میراث فرهنگی، هنری و تمدنی خود را به شاهنشاهی هخامنشی منتقل کرد.

او افزود: در میان یافته‌های آرامگاه ارجان، جام ارجان و نگاره‌های آن شاهدی بر این تداوم تمدنی پس از ویرانی شوش است. نقش‌های پرندگان، حیوانات، مناظر طبیعی، گیاهان و صحنه‌های ورزش و شکار و موسیقی و طبقات گوناگون اجتماعی در کنار خاندان شاهی در ردیف‌های جام ارجان، بیش از هر چیزی به این پایداری تمدنی گواهی می‌دهد.

فضلی‌نژاد ادامه داد: شاید قرار دادن آن حلقه طلایی ارجان در کنار این جام ارزشمند، پیامی از سوی شاهزاده ایلامی به آیندگان بود که فرمانروای آشوری، ویرانگر شوش، برخلاف آنچه در کتیبه‌اش نوشته بود، هم آواز موسیقی و نغمه پرندگان و شادی زندگی و هم راه و رسم فرمانروایی در این تمدن دیرینه همچنان ادامه یافت.

مهدی روحی، سازنده تندیس‌های نمادی بومی در بهبهان که سال‌هاست درباره جام ارجان پژوهش می‌کند، در این ویدئو درباره نشانه‌ها و نمادهای این جام توضیح می‌دهد:

فرزاد صدری، ایده‌پرداز جداسازی و رنگ‌آمیزی تصاویر جام ارگان (جام ارجان یا سینی زندگی)، نیز هدف از تفکیک و رنگ‌آمیزی جام ارجان را بازخوانی دوباره تصویر نگاره‌های تاریخی با تاکید بر تاریخ ایران و بهبهان دانست و گفت: آشتی کردن با پیشینه تاریخی شهرها و هویت بومی هر منطقه نیاز امروز شهروندان در شهرهای مختلف است و هر چقدر اهالی شهرها با گذشته و هویت تاریخی خود آشنا شوند، حسِ تعلقِ خاطرِ شهروندی تقویت می‌شود و مشارکت و مسئولیت‌پذیری شهروندان بیشتر خواهد شد.

این فعال فرهنگی افزود: «جام ارجان» نه تنها میراثی باقی مانده از تاریخ بهبهان و ایران است که میراثِ ماندگار بشری است و بر ماست که از مواریث بشریت پاسداری کنیم. جداسازی و رنگ‌آمیزی تصاویر حلقه‌های جام ارجان به ما کمک می‌کند تا با تاریخ اجتماعی باستان و نوع پوشش آن‌ها و علاقمندی‌شان را بهتر و بیشتر درک کنیم و چه بسا که تاریخ باستان از نو نوشته شود. امیدوارم این کار آغاز پژوهشی تازه در تاریخ عیلامی به‌ویژه عیلام نو باشد و پژوهشگران با دیدن تصاویر بزرگنمایی شده و رنگی به یافته‌های جدیدی از تاریخ دست پیدا کنند.

بنیامین آل‌علی، گرافیست و باز آفرین (رنگ‌آمیزی تصاویر) جام ارجان، درباره پروژه استخراج و رنگ‌آمیزی «جام ارجان» توضیح داد: این پروژه تلاش می‌کند که آن را نه فقط به‌عنوان یک شیء تاریخی، بلکه به‌عنوان یک پنجره روایی دوباره فعال کند. فیگورها و رنگ‌ها به صورت آگاهانه ساده و بدوی، بازسازی و انتخاب شده‌اند تا مخاطب را با همان حس خام و آیینی مواجه کنند که عیلامیان از دل آن جهان را تجربه می‌کردند.

این گرافیست ادامه داد: هر قاب ایستگاه‌ روایتی است و بخشی مستقل که سبک زندگی، جشن، کار و مراسم یا آیین را باز می‌گوید، اما در کنار هم یک نقشه‌ عاطفی از زندگی عیلامی می‌سازند، نقشه‌ای که علم قادر به تکمیل آن نیست و فقط هنر می‌تواند آن را حدس بزند، بیافریند و جاری کند.

او افزود: ارزش اصلی کار در همین «ترکیب تاریخ و تخیل» است، نه ادعای بازسازی، نه مدرن‌سازی، بلکه ایجاد یک پل احساسی میان تماشاگر امروز و مردمی که تصویرشان فقط در خطوط کم‌جزئیات حکاکی شده روی فلز مانده، با قوس‌های زیرین هر قاب که به عنوان همان پل، دو کرانه ی تاریخ را به یکدیگر پیوند می‌دهند و تماشاگر امروز را به مسیر عبور مردمان آن روزگار می‌کشانند.

آل‌علی معتقد است:این مجموعه، احساس را آمیخته با سندیت می‌کند، و گذشته را نه از مسیر دانستن، بلکه از مسیر لمس‌کردن به زمان حال باز می‌گرداند و جام را از درون موزه برای پیوند با زندگی امروزی بیرون آورده، پیوندی دوباره با کهن‌ترین اجدادمان که می‌تواند روی مبلمان خانه مانند پرده، کاغذ دیواری، قاب، روبالشی و... تا نقش لباس و کیف و کفش و... حتی مبلمان شهری شکل بگیرد.

منبع : ایسنا

تصویر نویسنده خوزتوریسم

*نکوداشت استاد ارجمند میرعابدین کابلی در میراث جهانی شوش*

*نکوداشت استاد ارجمند میرعابدین کابلی در میراث جهانی شوش*

همایش نکوداشت استاد ارجمند و پژوهشگر برجسته باستان‌شناسی، میرعابدین کابلی، با حضور مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، مدیران، پژوهشگران، خانواده محترم استاد کابلی ، باستان شناسان ، کارشناسان و کارکنان پایگاه میراث جهانی شوش و علاقه‌مندان حوزه میراث فرهنگی در پایگاه میراث جهانی شوش (موزه شوش ) برگزار شد.

در این برنامه که با هدف تجلیل از سال‌ها تلاش علمی، میدانی و آموزشی استاد فقید میرعابدین کابلی در عرصه باستان‌شناسی ایران برگزار شد، سخنرانان ضمن مرور فعالیت‌های ارزشمند وی در کاوش‌های محوطه های باستانی شوش، پژوهش‌های بین‌المللی و تربیت نسل جدید باستان‌شناسان، نقش مهم او را در شناخت شوش باستان و بویژه دوره هخامنشی در این سرزمین و پاسداری از میراث فرهنگی کشور مورد تأکید قرار دادند.

دکتر جوروند مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان اعلام کرد : که این اداره کل بنا دارد مراسم‌ یادبود و پاسداشت پیشکسوتان حوزه میراث فرهنگی را به‌صورت مستمر و منظم در سطح استان برگزار کند.
وی هدف از این اقدام را ارج‌گذاری به سال‌ها تلاش ارزشمند پیشکسوتان، تقویت روحیه قدردانی در جامعه میراث فرهنگی و ثبت و انتقال تجربه‌های این بزرگان به نسل‌های جدید عنوان کرد و افزود: «شناخت و تکریم پیشکسوتان، یکی از مهم‌ترین اولویت‌های ما در استان است و این برنامه‌ها در نقاط مختلف خوزستان ادامه خواهد داشت.»

علی بویری مدیر پایگاه میراث جهانی شوش در این مراسم ضمن خوش آمدگویی و قدردانی از حضور شرکت کنندگان با اشاره به جایگاه ممتاز استاد کابلی در تحقیقات علمی اظهار داشت: «ایشان از چهره‌های اثرگذار و پیشگام باستان‌شناسی ایران هستند که کارنامه‌ای درخشان در کاوش‌های علمی، مطالعات تطبیقی و مستندسازی میراث فرهنگی دارند و نکوداشت ایشان در حقیقت تکریم دانش، اخلاق و سال‌ها مجاهدت علمی ایشان خصوصا در شوش است.»

در ادامه برنامه، جلیل گلشن رییس سابق پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور ، عضو هیات مدیره ایکوموس ایران و جعفر مهرکیان باستان شناس و عصمت زندی مرمتگر آثار و عضو هیات کاوش شوش از همراهان و همکاران دیرینه استاد کابلی به بیان بخشی ازخاطرات ارزشمند و تجربه‌های مشترک خود از سال‌ها همکاری با استادپرداختند، آن ها با یاداوری سختی ها و شیرینی های پژوهش های میدانی، نقش استاد کابلی در ارتقای دانش باستان شناسی وهمچنین بر تواضع، دقت علمی و نگاه انسان‌محورانه وی در فعالیت‌های باستان‌شناسی شوش تأکید کردند.
همچنین تاکید کردند که همکاری با روانشاد میرعابدین کابلی برایشان تجربه ای الهام بخش و آموزشی بوده که در مسیر حرفه ای شان آثار ماندگار برجای گذاشته است.

این مراسم با رونمایی از مجموعه‌ای از تصاویر و اسناد مرتبط با فعالیت‌های علمی استاد کابلی و اهداء لوح سپاس به خانواده ایشان و پیشکسوتان پایان یافت؛برنامه‌ای که علاوه بر تجلیل از یک چهره ارزشمند، بار دیگر اهمیت پاسداشت چهره های ماندگار میراث فرهنگی را یادآور شد.

عکس و متن: الهام ضمدی/ روابط عمومی میراث جهانی شوش

تصویر نویسنده خوزتوریسم

با پژوهش نویسنده خوزستانی؛ «افسانه‌های مردم عرب اهواز» منتشر شد

با پژوهش نویسنده خوزستانی؛«افسانه‌های مردم عرب اهواز» منتشر شد

جلد اول کتاب «افسانه‌های مردم عرب اهواز»، به همت فیصل بنی‌طی نویسنده خوزستانی منتشر شد.

فیصل بنی‌طی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اهواز، با بیان اینکه کتاب «افسانه‌های مردم عرب اهواز» یک مجموعه ۸ جلدی است، عنوان کرد: جلد اول کتاب افسانه‌های بومی توسط انتشارات تراوا منتشر شده که به مسائل بومی و آداب و رسوم مردم عرب اهواز می‌پردازد.

بنی‌طی گفت: کتاب افسانه‌های بومی مردم عرب اهواز در مجموع ۴۰۰ داستان دارد که در هر جلد ۵۰ داستان از افسانه‌های فولکور و بومی گنجانده شده است.

وی ادامه داد: مراحل انتشار جلدهای دیگر این کتاب در حال آماده‌سازی است و اگر بودجه تأمین شود به زودی جلدهای بعدی کتاب منتشر می‌شود.

مؤلف کتاب «لعبه الطفل جنوبی» با اشاره به آثار جدیدش تصریح کرد: ۳۷ داستان کوتاه نوشتم که به زودی با عنوان «القصص الشعیبیه الاهوازیه» منتشر می‌شود و مجموعه دیگر «موسوعه الشعر الشعیبی الاهوازی» (الابوذیه) با همکاری عباس طایی در مورد ۲۵۰ شعر، از شاعران محلی و قدیم اهواز و به‌ویژه از رباعیات معروف الابوذیه استفاده شده است که یکی از قالب‌های موجود در شعر عربی است که در آن مصرع‌ها بر وزن «مفاعیلن مفاعیلن فعولن» سروده می‌شوند.

وی با مرور بر آثار منتشره‌اش افزود: کتاب «القصص و الحکایات و الشعیبه لعرب خوزستان» در سال ۹۱ در زمینه فولکور و ادبیات عرب نوشته شد. ترجمه کتاب «لعبه الطفل جنوبی» عروسک کودک جنوب در سال ۹۳، مجموعه داستان‌های کوتاه از نویسندگان معاصر عرب با محتوای مقاومت و ادبیات فلسطین و لبنان به زبان عربی فارسی بود. ترجمه کتاب «منجد الصغار» فرهنگ مصور کودکان و نوجوانان سال ۹۶ برای تقویت زبان فارسی و عربی منتشر شد.

«افسانه‌های مردم عرب اهواز» منتشر شد

معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی
اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi................ ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ