شناسایی و رفتارشناسی جانوران در دوراونتاش: مطالعه ردپاهای برجای‌مانده بر خشت‌های محوطه جهانی چغازنبیل

محوطه تاریخی چغازنبیل، به‌عنوان اثری شاخص در میراث جهانی، کاملاً شناخته شده است. شناخت عمیق‌تر این عرصه باستانی، می‌تواند گامی مؤثر در پاسخ به پرسش‌های پیش‌روی باستان‌شناسی و تاریخ است

.تنوع و فراوانی مواد فرهنگی در این محوطه همواره قابل توجه بوده و برخی از این آثار، در شمار نمونه‌های استثنایی در باستان‌شناسی به حساب می‌آیند. از جمله این آثار، ردپاهای تاریخی به جای مانده از دوره تأسیس شهر دوراونتاش است.

این آثار چه در قالب ردپای انسانی و چه جانوری، از نظر تاریخی و مطالعاتی دارای اهمیت ویژه‌ای هستند. بر همین اساس، در چارچوب طرح‌های پژوهشی مرتبط با «میراث فرهنگی و تنوع زیستی»، و با هدف پیوند دو حوزه رفتارشناسی جانوری و باستان‌شناسی، این ردپاها مورد مطالعه قرار گرفتند.

در این پژوهش سعی بر آن بود تا با به‌کارگیری رهیافت‌های رفتارشناسی جانوری در بافت تاریخی چغازنبیل، بخشی از محیط زیست و ویژگی‌های اکولوژیکی دوره شکل‌گیری این شهر بازسازی شود.

از سوی دیگر، یافته‌های فرهنگی این مطالعه نشان داد که ردپاهای تاریخی، جایگاهی نمادین و هنری در فرهنگ تمدن ایلام داشته‌اند.

تحقیق و نگارش: محمد رضا رکنی
برای دریافت مقاله روی تصویر زیر کلیک کنید.