بنیاد فرهنگی ایرانزمین شوشتر، پیوندگاه شاهنامه و هنر
به شوشتر که میروید شاید بیش از هر چیزی سازههای آبی آن، آسیابها، پلهای ساسانی، خانههای قدیمی با درهای هنرمندانه چوبی، زیستبوم سبز و زیبا، دشتهای شقایق، بابونه و گلهای داوودی در بهار و شاید هم درختهای تنومند کُنار و بارانهای دلپذیر آبانماه شما را به تماشا فروببرد و افسون سازد . افزون بر اینها شعر، موسیقی کهن،گویش شیرین باستانی و شاهنامه هم هست . باری دیر زمانی است که به کوشش بزرگان و اقبال کممانند همگان از خردسال تا کهنسال، شاهنامهخوانی و شاهنامهدانی در این شهر بسیار رواج دارد شوشتر به سردیس فردوسی بزرگ در ورودی شهر آراسته شده است و چندین مرکز شاهنامهخوانی در آن بر پا شده است .
سخن کوتاه میکنم و در کوششم تا یکی از این مراکز را به شما بشناسانم:
به شوشتر که میرسید در خیابان اصلی شهر کمی پیش از بانک ملی مرکزی و در کوچهای سرپایینی که اهالی از آن به نام کوچهی بانک ملی یاد میکنند خانه قدیمی با دربی آهنی رخنمایی میکند، زنگ درب را میفشارم: چهرهای نژاده، خندان و گشادهرو با گویشی شیرین و مهربان در را میگشاید ایشان استاد مجید بهداری هستند از ایشان شاهنامه آموختهام، بردباری و کوشش و اینکه با امکانات بسیار کم هم میتوان کارهای فرهنگی بزرگ و ارزشمند را سامان داد .
کار بزرگ ایشان آموختن شاهنامه به خردسالان و نوجوانان است در این مرکز که انجمن فرهنگی ایرانزمین نام دارد، یک سالن آمفی تئاتر و یک سالن کتابخانه با صدها کتاب فرهنگی و هنری به چشم میخورد و از آن مهمتر سادگی و بیآلایشی.
هر آدینه که ماه به پایان برسد در آن خانه نشست شاهنامهخوانی برپا میشود از هر سوی شهر بزرگان، فرهیختگان، شاهنامهدانان و شاهنامهخوانان و اساتید ادبی گرد میآیند و از شاهنامه و فرهنگ و آیین ایرانی میگویند .
فزونبر این همه استاد بهداری برگزارکننده نشستهای شاهنامه در دیگر جاهای شهر و استان هم هست. گویی دلبستگی ایشان به شاهنامه و کوشش ایشان در راستای شکوفایی این هنر ارزنده، کرانه ندارد.
خواهم گفت که استاد و همسرشان بانو دشت بزرگی بیش از یکصد هنرجوی خردسال شاهنامه دارند و افسوس خواهم خورد که چرا دو فرزند خردسال من هم در شمار از این گروه خردسال نیستند، خردسالانی که فرداها که بیاید جوانان شاهنامهخوان و شاهنامهدان کهن شهر ما شوشتر هستند و شهر ما را به شکوه و پیشینه فرهنگی و اجتماعی گذشته خود که بخشی از تمدن پر افتخار شوش است رهنمون خواهند شد .
مجید بهداری، زادهی ۱۳۵۳ خورشیدی، کار هنری را با بازیگری تیاتر در سال ۱۳۷۷ آغاز کرد. نخستین کار تیاتر را در سال ۱۳۷۸ آه، اسفندیار مغموم کارگردانی کرد و وارد وادی کارگردانی تیاتر شد و چون دلبستگی بسیاری به ادبیات و دلبستگی ویژهای به شاهنامه داشت نخستین بزرگداشت شاهنامه را در سال۱۳۸۰ برگزار کرد. پس از آن انجمن ادبی آدینه را در سال ۱۳۸۴ بنیادگذاری کرد و شمار بسیاری از دوستداران به شعر وادب به جامعه معرفی شدند .
انجمنهای فرهنگی در خوزستان؛ همکاری دربرگزاری جشنوارهها، بزرگداشتها درسطح خوزستان و… بنیادگذاری، تشکیل خانهی نقالی و شاهنامهخوانی خوزستان درشوشتر؛ مسوولیت کانون نقالی انجمن هنرهای نمایشی خوزستان و برگزاری کلاسهای آموزش نقالی وشاهنامه را از سال ۱۳۸۸ از فعالیتهای این موسسهی فرهنگی است.
وی به شوند دلبستگی بسیار به شاهنامه بیشتر کارهای تیاتری که بر روی صحنه برده است برگرفته از داستانهای شاهنامه بوده است. از آن جمله: آه اسفندیار مغموم، مرگ رویین تن، کبودان واسفندیار، نقل سیاوش، کاوه آهنگر، ضحاک ستمگر و …
انجمن فرهنگی ایرانزمین همچنین سالهاست که آموزش اختصاصی نقالی بهویژه برای کودکان دارد و از سال ۱۳۸۸ آموزش هنرنقالی برای کودکان، نوجوانان و جوانان را آغاز کرد.
بهداری از سال۹۰ هم بهگونهی اختصاصی و هم بهگونهی همگانی (افتخاری) و برای نخستینبار در سطح کشور آموزش خردسال (ازسه سال) را باهمکاری بانو دشتگلی و دخترش یسنا بهداری در فعالیتهای این انجمن گنجاند که خوشبختانه برآیند تاثیرگذاری در سطح کشور داشته است.
آموزش اختصاصی و عمومی نقالی، قصهگویی، خوانش شاهنامه بابهرهگیری از هنر نمایش و با آرمان کشف استعدادها و توانایی اجرا روی صحنه و… روزهای فرد از سوی این انجمن در خانه سبز هنرمندان برگزار میشود.
بهگفتهی مدیر انجمن فرهنگی ایرانزمین، با کوشش هنرجویان و خانوادهها افتخارآفرینی در اجراها چشمگیر است و تاکنون بیش از ۱۵۰ هنرجو در دورههای گوناگون اختصاصی، عمومی، کوتاهمدت و بلندمدت آموزش شرکت داشتهاند و نزدیک به ۱۰۰ هنرجو درسطح شهرستان، استان و کشور با حضور در جشنوارههای گوناگون استانی و ملی اجرا داشتهاند.
انجمن ایرانزمین شوشتر ازسال ۱۳۸۳در جایی بهنام خانه سبزهنرمندان، با همکاری و همراهی اداره ارشاد این شهر برنامههای گوناگون فرهنگی، هنری و نمایشی برگزار میکند. بخشی از این مکان به نام حمام جلودار، به ثبت میراث فرهنگی رسیده است و سالهاست با همکاری هنرمندان بازسازی و تجهیز شده است. انجمن ایرانزمین برای فعالیتهای فرهنگی و هنری از این فضا بهره میگیرد.
منبع: امرداد
خوزتوریسم
