خوزتوریسم
درباره ورزش زورخانهای و موسیقی آن
درباره ورزش زورخانهای و موسیقی آن
رقصی چنین میانه میدانم آرزوست!
زمانی که نام «زورخانه» آورده میشود، یاد یک گود، مرشد و چند ورزشکار برایمان تداعی میشود که میلهایی به دست گرفته و در حالی که آنها را با دستهایشان جا به جا میکنند، صدای آواز مرشد فضا را دربرگرفته است. این ورزش باستانی که امروزه شاید حتی از ۵۰ سال پیش کمرنگتر شده باشد، زمانی اصلیترین ورزش مردان ایران زمین محسوب می شد که راه و رسم جوانمردی و پهلوانی را به آنها میآموخت.
ورزش زورخانهای موسیقی خاص خود را دارد و در حقیقت تمام مراحل آن با موسیقی پیوند خورده است. بر همین اساس درباره تاریخچه زورخانه، ابزار آن، عناوینش و موسیقی آن با یک پژوهشگر و کارشناس حوزه موسیقی گفت وگویی داشته ام.
اسناد ما از تاریخ زورخانه محدود و پراکنده است
علی مغازهای ـ کارشناس و پژوهشگر موسیقی ـ درباره موسیقی زورخانه به ایسنا میگوید: در مبحث تاریخچه زورخانه باید گفت این مقوله نیز همانند بسیاری از آداب و فرهنگها و خردهفرهنگهای ملی یا ایرانی در میان لایههای غبار فراموشی مدفون یا ناآشکار مینماید و ما تنها بر اساس اسناد و شواهد بسیار پراکنده با نظرورزی و چیدن قطعات پراکنده در کنار یکدیگر میتوانیم به سطوحی از ماهیت وجودی آن پی ببریم. و طبیعی است این نظرورزیها ممکن است دارای اشکالات و اختلالاتی هم باشد. در این ارتباط میتوان اشاره داشت که در پی گسستهای تاریخی و اجتماعی و جابجاییهای حاکمیتی و دگرگونیهای عظیم فرهنگی، این سنت ورزشی و فرهنگی تغییرات و تحولات پیچیدهای به خود دیده که ریشه و منشأ تاریخ آن را گنگ و محو، ناپیدا و شاید دور از دسترس میکند. تمام اندیشمندان، مورخان و پژوهشگران هر کدام از منظر و دریچهای به این بحث نگاه کردهاند که اینها همه بر پایه شکل کل اجرایی موجود یا بر پایه اسناد متأخر بوده است. به همین جهت جز گمانهزنی درباره تاریخچه این ورزش که آن هم توسط پژوهشگران برجسته تاریخ ایران باستان صورت گرفته که در آنها تنها اشاراتی به گذشته باستانی این ورزش شده است. چارهای هم نیست و در حال حاضر باید همان اشارات را با شرح و بسط بیشتر مورد توجه قرار دهیم.
گزارش کامل در ادامه نوشته



































_jf0v.jpg)









