خوزتوریسم

نخستین رایانه های کشور و خاورمیانه در پالایشگاه آبادان

پالایشگاه آبادان برای اولین بار در صنعت نفت و در ایران و به احتمال فراوان در خاورمیانه از رایانه یا به اصطلاح آن زمان، ماشین های حساب الکترونیکی استفاده کرد.

بر اساس اسناد موجود در سال 1329 در شعبه کنسرسیوم نفت آبادان اولین دستگاه پردازش داده با عنوان یونیت رکورد (Unit Record) نصب شد و حدود 6 سال بعد این پالایشگاه کامپیوترهای نسل دوم IBM-1620 را مورد بهره برداری قرار داد.

این در حالی است که اکثرا ورود رایانه به ایران را اوایل دهه 1340 خورشیدی به حساب می آورند، چرا که در سال 1341 بانک ملی و شرکت نفت در تهران و به دنبال آنها در سال 1343، دانشگاه تهران صاحب دستگاه های رایانه شدند.

در مقاله ای که در سال 1347 به قلم دکتر پرویز اعتماد مقدم در نامه صنعت نفت درج شده چنین می خوانیم: "پالایشگاه آبادان اولین سازمان ایرانی بود که ماشین های حساب الکترونیکی را به کار گرفت و در مدت 12 سال گذشته چند بار آنها را به مدل جدیدتر تبدیل کرده است."

در ادامه این مطلب از قول "کارکنان اداره ماشین های حساب الکترونیک آبادان" چنین آمده است: "اکنون نسل سوم این ماشین ها که جدیدترین و کامل ترین کامپیوتر در خاورمیانه است، برای صنعت نفت ایران به کار محاسبه امور مختلف اشتغال دارد."
بر این اساس رایانه هایی که در سال 1347 در پالایشگاه آبادان مورد استفاده قرار می گرفته از نوع آی بی ام ردیف 360 و مدل 65 بوده و 30 برابر از رایانه هایی که برای نخستین بار در این پالایشگاه مورد استفاده قرار گرفته بودند، سریع تر بوده است."

سپس در توصیف این رایانه ها چنین می خوانیم: "این ماشین ها قادرند در یک زمان چندین کار مختلف را انجام دهند و روی آنها تعداد بی شماری آلات و وسایل اضافی وجود دارد که با نصب آنها می توان ماشین را برای کارهای فوق العاده متنوعی به کار برد."

توصیف و شرح کاربرد این رایانه ها در مقاله مذکور نیز جالب است و خواندن آن خالی از لطف نیست: "ماشین های حساب الکترونیکی (کامپیوتر) در زندگی بشر امروزی جای مخصوص گرفته و در کلیه شئون رخنه کرده است. نباید تصور کرد که کامپیوتر فقط ماشین حسابی است که سریع اعداد را جمع و تفریق می کند. نه بسیاری از مسائل را که پاسخ آن دشوار است می توان از طریق و با کمک کامپیوتر دریافت نمود و از این رو بعضی ها تصور می کنند که کامپیوترها در آینده جهان را در دست خواهند گرفت. شاید این طور بشود ولی برخی نیز اظهار می دارند که کامپیوترها وسیله ای هستند برای بهتر و سریع تر انجام دادن کار بشر... چه کارها که کامپیوترها نمی کنند. کامپیوتر قادر به کشف جنایات است. همچنین می تواند زن و مردی را که به احتمال توافق اخلاقی و روحی و جسمی دارند، انتخاب کند، می تواند نقشه جنگی تهیه کند. می تواند اراضی را تشخیص دهد و دارو را تجویز کند. بدون کمک کامپیوتر سفرهای فضایی مقدور نمی گشت. اصلا موشک ها ساخته نمی شد. اقتصاد کشورهای بزرگ به هم می خورد- مختصر نظام دنیا از هم می پاشید."

چنانچه از سطرهای بالا پیدا است در آن زمان کارکرد رایانه ها هنوز برای عموم مردم ناآشنا بود. از آن پس بتدریج بر تعداد رایانه ها در کشور افزوده شد تا این که در سال 1356 شمار رایانه‌های موجود در کشور به 616 دستگاه رسید.

با این همه تا اواسط دهه 1360 و پیش از آن که نخستین محموله کامپیوتر در سال 1364 به سفارش شرکت مخابرات ایران وارد کشور شود، ورود رایانه به صورت محدود و در اختیار چند شرکت خاص همچون شرکت داده‌پردازی بود.

امروزه نقش دستگاه های رایانه در توسعه و پیشرفت، بویژه در صنعت بزرگ و پیچیده نفت، بر هیچ کس پوشیده نیست. شاید زمانی که نخستین رایانه ها در پالایشگاه آبادان به کار گرفته شد، کمتر کسی گمان می کرد که روزی رایانه ها در تمامی مراحل شناسایی، اکتشاف، تولید، پالایش و توزیع نفت و فرآورده های آن از چنان اهمیت و جایگاهی برخوردار شوند که حتی تصور یک روز فعالیت بدون آنها غیرممکن باشد.

آنچه مسلم است صنعت نفت ایران به عنوان یکی از صنایع پیشرو در کشور در مقاطع مختلف دستگاه های رایانه ای بسیاری را مورد بهره برداری قرار داده که بررسی و گردآوری تاریخچه آنها خود می تواند موضوع یک پرونده باشد.

پایگاه اطلاع رسانی موزه و اسناد نفت ایران آمادگی خود را برای انتشار هر گونه اطلاعات موثق در این زمینه که بتواند به تکمیل تاریخچه صنعت نفت و تحولات فناوری در آن کمک کند، اعلام می نماید.

عباس آذرخش/پایگاه اطلاع رسانی موزه و اسناد نفت ایران

تشکیل کارگروه تخصصی برای پیگیری ساخت موزه صنعت نفت در مسجد سلیمان

باقرگل فر:مدیر طرح موزه‌های صنعت نفت از تشکیل کارگروه تخصصی به‌منظور پیگیری ساخت موزه صنعت نفت در مسجدسلیمان خبر داد.

بنابه گزارش سرویس نفت و پتروشیمی به نقل از به نقل از شرکت ملی حفاری ایران، اکبر نعمت‌الهی به همراه تعدادی از مدیران و کارشناسان موزه‌های صنعت نفت، امروز (چهارشنبه، یکم آبان‌ماه) در نشستی به‌منظور پیگیری ساخت موزه صنعت نفت در مسجدسلیمان اظهار کرد: شرکت ملی حفاری در ساخت موزه صنعت نفت مسجدسلیمان مشارکت و همکاری دارد که به این منظور کارگروهی تخصصی با هدف هماهنگی برای پیگیری این موضوع تشکیل شد.

مدیر طرح موزه‌های صنعت نفت اظهار کرد: این کارگروه به طور مستمر تشکیل جلسه خواهد داد و نکات مورد نظر را تا حصول نتیجه و اجرای کار دنبال می‌کند.

مهران مکوندی، معاون امور فنی و مهندسی شرکت ملی حفاری ایران نیز در این نشست گفت: با توجه به برنامه‌های وزارت نفت درباره ایجاد موزه‌های صنعت نفت در مناطق نفت‌خیز، شرکت ملی حفاری در ساخت موزه صنعت نفت مسجد سلیمان حضوری فعال خواهد داشت.

وی افزود: اختصاص تجهیزات قدیمی کاربردی در عملیات حفاری، مستندات و… برای ارائه در چیدمان موزه در دست بررسی و اقدام است.

مدیر طرح موزه‌های صنعت نفت و هیئت همراه از تجهیزات اداره آموزش و تجهیز سرمایه انسانی شرکت ملی حفاری ایران از جمله دکل آموزشی، شبیه‌ساز، کلاس‌ها و امکانات آموزشی در کارگاه شماره یک شرکت بازدید کردند.

مقدمات راه‌اندازی موزه‌های صنعت نفت ایران با تایید وزیر نفت فراهم شد و از آن زمان ساخت موزه در مسجدسلیمان، آبادان و تهران در دستور کار و اجرا قرار گرفت.

«روایت نفتون»

در تاریخ ۲۸ ماه مه سال ۱۹۰۱ میلادی، در زمان سلطنت مظفرالدین شاه قاجار، ویلیام ناکس دارسی، تاجر بزرگ طلا در انگلستان امتیاز کشف نفت ایران را از آن خود کرد، فوران نفت از نخستین چاه نفت ایران و خاورمیانه در تاریخ ۲۵ ماه مه ۱۹۰۸ میلادی پنجم خردادماه ۱۲۸۷ تحول عظیمی در اقتصاد ایران و خاورمیانه پدید آورد. با ورود کارشناسان نفتی از انگلیس، نخستین شهر پیشرفته و مدرن ایران در منطقه‌ای به نام مسجدسلیمان یا «نفتون» سابق تأسیس شد. همزمان با آن بسیاری از نخستین‌ها و اولین‌های کشور و ده‌ها منطقه تفریحی و رفاهی در آن به وجود آمد. اولین‌هایی همچو نخستین کارخانه گوگردسازی خاورمیانه، نخستین تصفیه‌خانه آب ایران، نخستین کارخانه تولید برق در ایران و خاورمیانه، نخستین راه‌آهن، نخستین فرودگاه مسافربری، نخستین و مجهزترین بیمارستان کشور، نخستین کلوب تفریحی، نخستین پیست دوچرخه‌سواری، نخستین استخر شنا در ایران، نخستین باشگاه گلف، نخستین زمین رسمی فوتبال و… شهری که پنجاه سال قبل به دلیل حضور مستشاران خارجی به پاریس کوچک شهرت یافته بود و به موجب امکانات بسیار آن، افراد فراوانی از نقاط مختلف ایران و حتی هند و پاکستان برای اشتغال به این شهر آمده بودند تا مهاجرپذیرترین شهر در ایران باشد. شهری که بسیاری از اولین‌ها را در کشور داشت امروز زیر بار مشکلات کمر خم کرده، تا از لحاظ مشکلات یکی از گرفتارترین شهرهای ایران بشمار آید.

مسجد سلیمان سومین هاب پتروشیمی کشور بعد از عسلویه و ماهشهر است، اما با گذشت ۱۱۰ سال از ثبت اولین چاه نفتی خاورمیانه در آنجا، نفت هیچ سودی برای مسجدسلیمان نداشته است. از ۵۶۰ حلقه چاه نفت موجود در مسجد سلیمان، اکنون حدوداً از ۴۰ حلقه چاه در آن بهره‌برداری انجام می‌شود. به دلیل عدم توجه به صنایع پایین دستی به واسطه تمرکز بر نفت خام، امروز شاهد فقدان صنایع و کارخانه‌های مختلف و بحران بیکاری در شهرستان هستیم. بیکاری مشکلات بسیاری برای مردم به وجود می‌آورد. این شهرستان با اینکه دارای منابع بزرگ زیر زمینی گاز است، فاقد لوله کشی گاز در بعضی از مناطق آن است. بوی گازهای سمی نشت شده از زمین، تنفس را دچار مشکل می‌کند. استفاده غیر مجاز از گازهای غیر استاندارد منجر به رها شدن بخش قابل توجهی گاز در فضای شهر و برخی روستاهای منطقه شده است. این شهر به واسطه کشف نفت در آن، شهر اول مدرن کشور به شمار می‌رود، اما بعد از استخراج بی محابای نفت از میادین نفتی مسجدسلیمان و کاهش حجم آن، به شدت روند نزولی خود را طی کرد به گونه‌ای که امروزه با روند نزولی جمعیت، بالاترین آمار بیکاری (بیش از ۴۳ درصد) را دارد. اما شاید در گذشته کمتر کسی گمان می‌کرد با گذشت زمان مسجد سلیمان دچار مشکلات عدیده‌ای برای زندگی مردم آن شود تا ساکنین آن برای مهاجرت و ترک شهرشان لحظه شماری کنند. شهری که دست‌کم در ۶۷ مورد از جلوه‌های توسعه مدرن در ایران، پیشگام و نخستین بوده، حالا نامش را در فهرست مناطق کمتر توسعه یافته و محروم، در صدر جدول‌ها می‌نویسند. کلکسیونی تمام عیار از آلودگی‌های زیست‌محیطی؛ زمین آلوده به نفت و هوای آکنده از گازهای سمی و هزاران واحد مسکونی در مناطق نفتی که در انتظار جا به جایی‌اند. این شهر بعد از سال‌ها استخراج ذخایر با ارزش نفت به این وضعیت وخیم رسیده است. بسیاری از تحلیل‌گران بر این باورند که روزگار مسجدسلیمانی‌ها، روایت زندگی آدم‌هایی است که نفت خوشبخت‌شان نکرده است. و این سرانجام شرکت شهری است که با تکیه بر اقتصاد تک‌پایه، نفت موفق به ایجاد مشاغل مختلف، تنوع اجتماعی و هویت مدرن شهری مستقل شده بود و با زوال منبع اصلی اقتصاد، یعنی نفت، رو به زوال گذاشته و روزگار شکوهش گذشته است. با دیدن وضعیت این شهر نفتی می‌توان در مورد فردای کشور به عنوان یکی از مهمترین تولید کننده و صادر کنندگان نفت در جهان و پایان ذخایر سوخت فسیلی در آن هشدار داد. و سرگذشت این میدان نفتی را با مقیاسی بزرگ‌تر به کل ذخایر نفتی کشور و روزگار پس از اتمام آن تعمیم داد.

علی حامد حق دوست..مهر

نخستین سینماهای سیّار ایران در آبادان

آبادان دهه 1340 خورشیدی با جمعیت نیم ملیون نفری خود 28 سینمای عمومی بزرگ داشت که بالاترین آمار در میان شهرهای ایران بود. به عبارتی اگر بخواهیم به نسبت جمعیت بسنجیم تعداد سینماهای آبادان حتی از سینماهای تهران نیز بیشتر بود. تهران هفت میلیون نفری در آن زمان حدودا 80 سینما داشت که البته این آمار در پایان این دهه از مرز یک صد سینما گذشت.

اما داستان سینماهای سیار آبادان، که نخستین سینماهای سیار در ایران به شمار می آیند، به اوایل دهه 1330 بازمی گردد؛ یعنی زمانی که تعداد سینماهای عمومی آبادان، اندک و کم شمار بود. این سینماها که شرکت نفت متولی آنها بود، همان گونه که از اسم شان پیدا است، وضعیتی متفاوت با سینمای ثابت داشتند و طبعا کارکرد آنها نیز متفاوت بود.

عمده ترین وظیفه سینماهای سیار اطلاع رسانی عمومی در عرصه های مختلف از اجتماعی و اقتصادی گرفته، تا سیاسی و آموزشی بود. تقریبا تمام فیلم هایی که به نمایش درمی آمدند، صامت بودند و یا حداکثر زیرنویسی به زبان انگلیسی داشتند. در چنین وضعیتی، یکی از متصدیان پخش با بلند گوی دستی، شرح ماوقَع می فرمود و توضیحاتی به زبان فارسی به مردم می داد.

به این ترتیب سینماهای سیار، برخلاف تصور موجود، فیلم سینمایی پخش نمی کردند، بلکه وظیفه عمومی آنها در چند رده زیر خلاصه می شد.

الف: پخش فیلم های کوتاه خبری. مثلا سفر مقامات، جهت بازدیدهای استانی یا افتتاح تاسیسات نفتی در آبادان!

ب: آشنا کردن مردم با علایم و نشانه های راهنمایی و رانندگی، بویژه هماهنگ کردن حیوانات توسط صاحبان اصلی آنها جهت عبور و مرور از خیابان ها و جاده ها .

ج: ارایه فیلم های کوتاه آموزشی، مثلا آموزش نقشِ پشه آنوفل در اشاعه بیماری های فصلی، در نهرهایی که غالبا در نخلستان های پیرامون شهر آبادان، باعث انتقال بیماری های مُسری، مانند وبا یا مالاریا می شدند. همچنین فیلم های کوتاه به زبان ساده؛ در مورد ایجاد قارچ کچلی و شیوه های جلوگیری از آن! و گاهی هم نحوه مراجعه مردم به مراکز درمانی معرفی شده از سوی بهداری شرکت نفت.

سینماهای سیار در ابتدا به وسیله خودروهای جیپ کوچک که در هر کوی و برزنی، بساط خود را پهن می کردند، عرضه می شدند. معمولا پرده را بالای چیپ به صورت لوله شده، حمل می کردند و پروژکتور داخل خودرو جای می گرفت و به محض پیدا شدن مکان و زمان مناسب پرده به جایی نصب می شد و پروژکتور فیلم را از داخل جیپ روی پرده می تاباند.

سینماهای سیار معمولا کار خود را از غروب و در مناطق شلوغ و پر رفت و آمد آغاز می کردند. این کار یک دلیل عمده داشت. کم نور شدن هوا جهت رویت بهتر فیلم روی پرده! چون در روز با آن روشنایی شدید خورشید چنین کاری عملا غیر ممکن بود.

در واقع می توان گفت سینمای سیار به این گونه خاص آبادان و برخی شهرهای اطراف مثل مسجد سلیمان بود، هر چند بعدها سینماهای سیار به طور پراکنده و با اهداف آموزشی و تبلیغی توسط نهادهای دولتی در نقاط مختلف کشور مورد استفاده قرار گرفت.

در نوع پیشرفته سینماهای سیار، همان طور که در عکس ها می بینید «پرده نمایش» به صورت سقف کاذب، بالای کامیون قرار می گرفت راننده پس از یافتن مکان مناسب، سقف کاذب را به صورت کشویی پایین می داد، به شکلی که به بدنه کامیون تکیه می کرد، پس از آن پروژکتور را به بیرون از کامیون انتقال می دادند و فیلم را روی پرده می تابانیدند.

در مدل های قدیمی تر، که اصلا به آبادان نیامد، اما در کشورهای خارجی رواج داشت، سینمای سیار به صورت یک سه چرخه بزرگ، به حرکت در می آمد. صفحه نمایش کوچکی مثلا در حدود «یک در دو» داشت که ثابت بود و پروژکتور، از پشت به صفحه نمایشِ شفافِ آن نور می تاباند. در واقع می شد این وسیله را چیزی میان شهر فرنگ و سینما نامید. پس از اتمام نمایش نیز، کرکره کوچکی روی صفحه نمایش کشیده می شد تا از آسیب های احتمالی مصون بماند!

پس از افزایش نسبی سینماهای آبادان، سینماهای سیار رو به کاهش گذاشت. زیرا کپی همین فیلم ها به سینماهای موجود داده شد تا به عنوان «پیش پرده» به نمایش درآیند. اواخر دهه چهل نیز به واسطه ورود انواع تلویزیون و گسترش آن در میان خانواده ها، بساط سینماهای سیار به حداقل رسید. به طوری که در پایان همین دهه، برای همیشه به موزه پیوستند.

احمد کعبی فلاحیه

منبع:http://www.petromuseum.ir

موزه هاي نفت مسجد سليمان

در مسجد سلیمان؛ شهر خاستگاه صنعت نفت ایران، در حال حاضر پنج نقطه براي تاسيس موزه هاي نفت در نظر گرفته شده است كه عبارتند از: چاه شماه يك، چشمه هاي نفتي سي برنج، نيروگاه تمبي، كارخانه تقطير و گوگرد سازي بي بيان، و كارخانه تقطير نمره 9.

1) موزه چاه شماره يك

نشانی: شهرستان مسجد سلیمان، شهر مسجد سلیمان، خیابان نفت 2، جنب شورای شهر و شهرداری.

مالکیت: شرکت نفت ملی مناطق نفت خیز جنوب

تاریخچه بنا: اولین چاه نفت خاورمیانه
شروع حفاری درسوم بهمن( 1286)
خاتمه حفاری پنجم بهمن ماه (1287)
عمق چاه 360 متر
میزان استخراج اولیه 36000 لیتر در روز

مشخصات بنا و زمین: ابعاد و مساحت زمین: 36×25 متر و مساحت آن، 800 متر مربع می باشد، دارای 20 متر مربع بنای نگهبانی و سرویس بهداشتی

نوع بهره برداری: به عنوان اولین چاه نفت خاورمیانه درحال حاضر به صورت موزه مورد بازدید قرار می گیرد

اشیای موجود: دیگ تولید بخار، محرک رفت و برگشت با نیروی بخار جهت تولید نفت خام، تلمبه رفت و برگشت با نیروی بخار، لوله های تاسیسات، کابل های مته حفاری چاه، ماسوره های چرخان

دسترسی به موزه: مسجد سلیمان- خیابان نفت 2، جنب شهرداری و شورای شهر مسجد سلیمان.

تاسیسات جنبی و قابل توسعه: استقرار زمینی به مساحت 2500 متر مربع واقع در روبروی چاه شماره یک که جهت احداث دفتر موزه و سالن توجیه بازدیدکنندگان و پارکینگ در نظر گرفته شده است.

ثبت آثار ملی: مکان فعلی چاه شماره یک در فهرست آثار تاریخی ملی ثبت گردیده است. اصلی ترین عنصر نمایش این موزه که همان چاه دکل آن است در مکان فعلی قرار دارد. این مکان به عنوان موزه در بین مردم شهرت یافته است.

اهداف و ماموریت ها: شناساندن جایگاه تاریخی واقعی صنعت نفت ایران؛ معرفی نقش تاریخی شهر مسجد سلیمان در صنعت نفت ایران، به عنوان یکی از قدیمی ترین پایگاه استخراج نفت در جهان؛ -تبدیل شهر مسجد سلیمان به یکی از قطب های گردشگری استان خوزستان؛ گردآوری، نگهداری، معرفی، پژوهش و آموزش نسبت به آثار و مستندات مربوط به اکتشاف و حفاری نفت درشهر مسجد سلیمان از طریق واقعیت های موزه ای.

گزارش کامل در ادامه مطلب

حمام قدیمی شهر نفت سفید

حمام قدیمی شهر نفت سفید که قدمت آن به دوران قاجاریه می رسد به علت عدم توجه در حال تخریب است. این حمام توسط مرحوم استاد معتمدی ساخته شد و به دو بخش حمام زنانه و مردانه تقسیم می شد. نفت سفید در ۳۶ کیلومتری شهرستان هفتکل و ۵۵ کیلومتری اهواز در استان خوزستان قرار دارد که سال ۱۹۳۸ میلادی مصادف با ۱۳۱۷ خورشیدی  میدان عظیم نفتی در آن کشف شد.

خوزستان| بزرگ‌ترین موزه صنعتی کشور در آبادان افتتاح شد

مدیر موزه‌های صنعت نفت ایران گفت: موزه کار آموزان صنعت نفت آبادان بزرگ‌ترین موزه صنعتی کشور محسوب می‌شود و اولین موزه‌ا‌ی است که برای نابینایان طراحی مسیر جداگانه دارد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از آبادان، اکبر نعمت الهی شامگاه سه‌شنبه در مراسم افتتاح موزه کارآموزان صنعت نفت آبادان، اظهار داشت: موزه کار آموزان صنعت نفت آبادان بزرگ‌ترین موزه صنعتی کشور محسوب می‌شود.

نعمت‌الله‌ی افزود: همچنین بزرگ‌ترین فضای بازدید موزه‌ای در این محل قرار دارد و اولین موزه‌ا‌ی است که برای نابینایان طراحی مسیر جداگانه دارد.

وی با اشاره به بخش‌های مهم موزه کارآموزان صنعت نفت آبادان، عنوان کرد : این موزه 2 بخش دارد که شامل کلاس‌های قدیمی مجموعه فنی و حرفه‌ای و سوله‌هایی است که محل نگهداری ادوات و تجهیزات صنعتی است.

نعمت‌الله‌ی موزه کارآموزان نفت آبادان را اولین موزه تخصصی با موضوع آموزشی در سطح کشور خواند و گفت: در حال حاضر3 موزه در حوزه نفت داریم که 2 مورد آن در آبادان است.

مدیر موزه‌های صنعت نفت ایران اعلام کرد: با بررسی‌های انجام‌شده 30 موزه صنعتی برای کل کشور در نظر گرفته‌شده که قرار است از آن‌ها بهره‌برداری شود.

وی افزود: بیش از سه هزار برگ سند از فضاهای مختلف موجود در محدوده مناطق صنعت نفت استخراج کردیم و در حال ثبت هستند که به‌زودی در معرض دید عموم قرار می‌گیرند.

مدیر موزه‌های صنعت نفت ایران گفت: امیدوارم برآوردهای ما در خصوص شهر موزه شدن آبادان تحقق یابد و به‌زودی به این مهم دست‌یابیم.

انتهای پیام/ ت

سالگرد ايجاد موزه بنزين خانه آبادان

روز پنجشنبه نخستين موزه نفت كشور يك ساله مي شود. موزه بنزين خانه آبادان موزه اي است كه در آن بخشي از تاريخ نفت با خاطرات عجيب و ماندگار آن با زندگي مردم گره مي خورد.

طرح ايجاد موزه اي در جايگاه نخستين مركز عرضه حامل هاي سوختي به ما اين امكان را مي دهد كه تاريخ را دوباره و درست بخوانيم و تدوين كنيم.

به موزه كه نگاه مي كني مي تواني خود را ميان خاطره اي ببيني كه تلخ و شيرين آن براي ملت ايران مي تواند گوشه اي از تاريخشان را بازسازي كند؛ روزهايي كه شركت هاي بين المللي نفت به آبادان رسيدند و كارگران ايراني سكان سازندگي و بهره برداري از منابع نفت را به دست گرفتند تا به امروز برسيم.

سالگرد تاسيس موزه بنزين خانه با رويدادي عجيب و دردناك در تاريخ صنعت نفت همزمان شده است كه به ما گوشزد مي كند نگهداري از تاريخ چه اندازه مي تواند مهم و حياتي باشد.

دريانوردان عزيز كشتي نفتكش ايراني در سفر به چين نام خود را در تاريخ صنعت نفت ماندگار كردند. حفظ اسناد و مدارك اين ايثارگري بخشي جدي از وظيفه مديريت موزه ها و مركز اسناد صنعت نفت است كه در گذر زمان صورت واقعي اين رويداد را تا جاي ممكن ثبت و ضبط كند.

در راستاي امور پژوهشي اسناد و مداركي كه از هر رويداد مي ماند معمولا توسط مفسران و تحليلگراني از همان نسل كاويده و نتيجه گيري مي شود. به تعبيري تاريخي را براي نسل هاي بعدي به يادگار مي گذاريم كه آكنده از نگاه امروز ماست. حال آن كه وقتي اسناد و مدارك رويداد را گردآوري و آنها را در معرض نقد و بررسي و قضاوت نسل هاي مختلف بگذاري، محققان فرصتي خواهند داشت تا به واقعيت رويداد دست يابند و نه تنها به تحليل يك نسل از يك رويداد.

موزه بنزين خانه دو ويژگي مهم دارد. اين نخستين موزه نفت كشور در آبادان ايجاد شده و پايگاه اصلي رويدادهاي مهم نفتي را به عنوان پايگاه خود برگزيده است و سرشار از خاطرات مردم خطه جنوب از راه اندازي اين جريان است و ديگر آن كه كليد ايجاد موزه ها و مراكزي را زده است كه مي توانند واقعيت تاريخي صنعت نفت را در اختيار نسل هاي بعدي قرار دهند.

اين رويدادها را گرامي مي داريم.

http://www.petromuseum.ir/