رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

پل کابلی شهدای لالی ، بزرگترین پل کابلی کشور

در استان خوزستان به علت وجود رودخانه‌های پرآب کارون، دز، جراحی، کرخه و مارون پل‌های متعددی برای عبور و مرور از روی آن‌ها ایجاد شده است.

این پل‌ها که برخی از آن‌ها دارای قدمت بالاو طولانی هستند به عنوان جاذبه‌های گردشگری در شهر‌های مختلف استان می‌باشند.

از جمله این پل‌ها می‌توان به پل ساسانی دزفول، پل صیحه اندیمشک، پل شادروان شوشتر، پل بکان بهبهان، پل هلالی و سیاه اهواز اشاره کرد.

یکی از پل‌های زیبایی که در بر روی رودخانه کارون و دریاچه سد گتوند علیا و در مسیر لالی به مسجدسلیمان ساخته شده پل کابلی شهدای لالی است

این پل کابلی با ۴۶۰ متر طول و ۷۵ متر ارتفاع بزرگرین پل کابلی کشور است که با همت جوانان و متخصصان داخلی در سال ۱۳۹۰ هجری شمسی مورد بهره برداری قرار گرفته است.

از آنجایی که آبگیری سد گتوندعلیا حدود ۲۰ کیلومتر از جاده مسجدسلیمان به لالی در دریاچه قرار گرفته و مستغرق شد، احداث پل بزرگ لالی و جاده های طرفین آن با هدف جایگزین کردن محور موجود و برقراری ارتباط بین شهرهای مذکور و عبور لوله های نفت و گاز در منطقه به مرحله اجرا درآمد. پل لالی از نوع کابلی و دارای عرشه فلزی با پایه ها و پایلون های بتنی و کابل های ترکه ای بوده و با روش نصب تلفیقی پیشرانی – بالابری در ارتفاع ۱۵۵ متری از کف رودخانه کارون ساخته شده است. برای احداث جاده های جایگزین و پل لالی با مجموع ۱۶٫۴ کیلومتر در شرایط بسیار سخت کوهستانی و با صعوبت بالای منطقه، چهار میلیون متر مکعب سنگ برداری انجام شده است. با توجه به مشخصات این پل و موقعیت منطقه پس از آبگیری سد گتوند علیا، پل لالی به یکی از جاذبه های خوب گردشگری استان خوزستان تبدیل شده است.

منبع:لالی نیوز

پیرغلام حسینی ِ شوش درگذشت

شوش- حاج ملأ عزیز هلاکو (آل کثیر) از پیرغلامان حسینی شهرستان شوش در ۹۰ سالگی دار فانی را وداع گفت.

حاج عزیز کارگردانی است که نه درس تئاتر خوانده و نه در کلاس‌های بازیگری شرکت کرده با این حال توانسته اصول تئاتر خیابانی را به صورت تجربی بیاموزد و سال‌ها در حفظ آن کوشیده است.

وی، یکی از پیرترین پیرغلامان حسینی خوزستان به حساب می‌آید. همه، وی را به عنوان کارگردان شبیه‌خوانی روستای «سید محمد تفاخ» می‌شناسند.

رویدادی که این پیرغلام حسینی برپا می‌کند باعث شده که هر سال نزدیک به هشت هزار نفر بازدید کننده وارد روستا شوند و روستا را به برند گردشگری مذهبی تبدیل کند.

وی از کودکی به عنوان یکی از نقش‌های شبیه‌خوانی در منطقه بیت چریم که اکنون شهر «حر» نام دارد، ایفای نقش می‌کرد.

این پیرغلام بعدها تصمیم گرفت در روستای محل زندگی‌اش شبیه‌خوانی را با مشارکت همه اهالی روستا راه‌اندازی کند.

مرحوم حاج ملاعزیز این میراث را به فرزندان و نوه‌هایش نیز منتقل کرد. از میان فرزندانش یکی نقش حضرت عباس و دیگری نقش شمربن ذی‌الجوشن را ایفا می‌کند. پنج تا از نوه‌هایش با اینکه کودک هستند اما نقش‌هایی را در شبیه‌خوانی بر عهده دارند.

این پیرغلام حسینی ساکن روستای سید محمد تفاخ معروف به «جریه سید محمد الهدامه» از توابع شهرستان شوش دانیال استان خوزستان و جنب کارخانه قند دزفول است

مرد کهن باستان‌شناسی ایران

پدرش اولین ایرانیِ گروه باستان‌شناسی پرفسور رومن گیرشمن بود که این همکاری از سال ۱۳۱۱ در سیلک کاشان شروع شد و تا ۳۴ سال ادامه داشت. او نیز به‌واسطه پدرش به گروه باستان‌شناسی گیرشمن پیوست، اما در شوش و ۱۸ سال با او در مناطق مختلفی همکاری کرد.

با جایگزینیِ پروفسور ژان پرو به‌جای گیرشمن در شوش، همکاری او نیز مدت ۱۰ سال دیگر در فعالیت‌های باستان‌شناسیِ شوش با سرپرستی ژان پرو ادامه پیدا کرد. سال ۸۰ از سوی دکتر صادق ملک شهمیرزادی برای فعالیت در زمینه طرح بازنگری سیلک کاشان دعوت شد و یک‌ماه قبل در سال ۱۴۰۱ به‌عنوان موزه‌دار موزه سیلک بازنشسته شد.

​​

او با تأکید بر یکی از گفته‌های استادش می‌گوید: یکی از حرف‌های پروفسور گیرشمن این بود که می‌گفت «تا کسی از گذشته اطلاعی نداشته باشد نمی‌تواند به آینده فکر کند.» و من برای دریافت این اطلاعات، ایجاد یک پژوهشکده را لازمه سیلک می‌دانم، اما متأسفانه کسی توجهی نمی‌کند... من از مسئولان انتظار دارم که این ودیعه‌های ارزشمند تاریخی که از بزرگانِ ما به ما رسیده را حفظ و حراست کنند، اما متأسفانه هرسال می‌بینیم که تخریب بیشتر از ساختن است درحالی‌که حتی ما باید فرهنگ و تمدن ۸ هزار ساله خود را در سیلک جشن بگیریم. سیلک اولین جایی است که مدنیت پایه‌گذاری شده است. سیلک، دانشگاه عموم جهان است و فقط متعلق به ما ایرانی‌ها نیست، بلکه متعلق به جهان است. سکوت سیلک، انسان را به یاد مظلومیت امیرکبیر می‌اندازد، اما هنوز هم نجوای سفالگران سیلک به گوش می‌رسد و اگر گوش شنوایی باشد این نجوا را می‌شوند.

عباس اعتماد فینی، بعد از اندکی صبر، تأمل و سکوت، می‌گوید: سیلک این مدفن راز، منجنیق رَسَن عمری دراز، این بنایی است که ۸۰ قرن است به پاست، سند شخصیت و ملیت و فرهنگی ما است، هر ذره از خاک سیلک اسطوره‌ای نهان است، قدرش بدان که الحق کاشانه جهان است. جهان مدیون هنرمندان سیلک است و ما خوشبختانه اطفال این دبستانیم. همه، بچه خاک پاک ایرانیم.

گفت‌وگوی اختصاصی خبرنگار ایسنا با عباس اعتماد فینی، استاد تجربیِ باستان‌شناسی و مرمت و موزه‌دار پیشکسوت موزه سیلک کاشان را در ادامه بخوانید.

گزارش کامل درادامه نوشته

*زیبا راکی فعال حوزه گردشگری و رئیس انجمن سفیران گردشگری خوزستان در دیدار با استاندار خوزستان مطرح کرد:

خوزستان دارای چهار اثر ثبت جهانی و ظرفیتهای غنی در حوزه گردشگری است که متاسفانه چندان مورد توجه مسئولین مرتبط با این حوزه ها قرار نگرفته است .
-اگر چه اداره کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان متولی اصلی حوزه های سه گانه نامبرده است ولی تنها متولی نیست و سایر دستگاه ها نیز از جمله اداره کل محیط زیست ،منابع طبیعی ،راه و شهرسازی ،سازمان آب و برق خوزستان ،برنامه و بودجه ،تأمین اجتماعی ،شهرداری ها و فرمانداریها نیز در این حوزه وظایف قابل توجهی بر عهده دارند که صرف نظر از انجام وظایف معمول اداری ، بیشترین برنامه ریزی برای توسعه گردشگری از سوی سازمان آب و برق خوزستان و شرکت توسعه نیشکر وابسته به جهاد کشاورزی در حال انجام است .
- رشد صنعت گردشگری در خوزستان نیاز به تدوین برنامه جامع و توجه بیشتر از سوی استاندار محترم به عنوان نماینده عالی دولت در استان دارد.انتصاب مدیران اجرایی در بخش های مختلف حوزه گردشگری نکته با اهمیتی است که انتظار می‌رود از چشم استاندار محترم دور نماند . بی شک بدون حضور متخصصان این حوزه و عدم برنامه ریزی مناسب ، در تحلیل وضعیت دچار خطا شده و شاهد اثر بخشی مطلوبی نخواهیم بود.
-گردشگری عامل توسعه و ایجاد اشتغال است و دستگاه های مختلف مرتبط با گردشگری می بایست مکلف به انجام وظایف خود باشند.
-یکپارچه سازی فعالیت های مرتبط با حوزه گردشگری در خوزستان با تشکیل معاونت گردشگری در استانداری بعنوان دستگاه ناظر بر فعالیت ها ادارات مختلف ، عملی خواهد شد.
- میزبانی رویدادهای ملی گردشگری در خوزستان از جمله جشنواره گل نرگس بهبهان و یا حضور در تنها نمایشگاه سالانه بین المللی گردشگری تهران باید مانند سایر استان ها ضمن تشکیل ستاد استانی با برنامه ریزی قبلی ،تولید محتوای مناسب و حضور حداکثری دستگاه های مختلف بویژه فرمانداری ها و شهرداری ها همراه باشد .
که در این ستاد استاندار بعنوان رئیس ستاد،مدیر کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری خوزستان به عنوان دبیر ستاد و هرکدام از معاونین استاندار نیز در ستاد مربوطه به عنوان عضو حضور داشته باشند و ضمن جذب گردشگر در میزبانی رویدادها و شرکت در نمایشگاه ها؛ حاصل این هم افزایی و استفاده از تخصص و خرد جمعی، برای خوزستان ،شهرها و جوامع محلی آن توسعه فرهنگی و اقتصادی باشد.

گلِ نرگسِ «بهبهان»

یكی از قدیمی‌ترین نرگس‌زارهای طبیعی ایران و منطقه زاگرس در استان خوزستان و شهرستان بهبهان است كه قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد. انبوه گل نرگس در بهبهان به قدری زیاد بوده که رنگ یکپارچه و طلایی گل نرگس از دور نمایان بوده و بوی عطرآگین آنها به مشام هر رهگذری می رسد و همچنین امسال از ۲۸ دی ماه الی ۳۰ جشنواره گل نرگس در نرگسزار بهبهان برگزار می شود

شهر بهبهان در استان خوزستان، یکی از معروف‌ترین خاستگاه‌های گل نرگس در ایران به شمار می‌رود. این گل زیبا دارای ارزش دارویی و صنعتی نیز هست. برداشت این محصول معمولا از اواسط دی‌ماه آغاز و تا اواخر بهمن‌ماه ادامه دارد.

یکی از قدیمی‌ترین نرگس‌زارهای طبیعی ایران در شهرستان بهبهان است که قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد که از دیرباز تاکنون این گل را منتسب به این شهرستان می دانند.

نرگس‌زار بهبهان هم‌اکنون نیز از جمله مناطق مهم و باسابقه رویش و پرورش گل نرگس بوده و از نرگس‌زارهای طبیعی و معروف ایران محسوب می‌شود.بهبهان پر از نرگس‌هایی است که در گرمای ملایم پاییز و زمستان این منطقه آماده برداشت می‌شوند.

انبوه گل نرگس در بهبهان به قدری زیاد بوده که رنگ یکپارچه و طلایی گل نرگس از دور نمایان بوده و بوی عطرآگین آنها به مشام هر رهگذری می‌رسد.

گل دهی نرگس همه ساله از نیمه دوم سال آغاز و تا پایان بهمن و گاهی نیز نیمه اول اسفند در بهبهان ادامه دارد. در نرگس زارهای بهبهان چهار نوع گل نرگس شناسایی شده که نرگس «شهلا» وسعت بیشتری را در این مناطق به خود اختصاص داده است.

در نرگس‌زار بهبهان سه نوع گل نرگس شناسایی شده که 70 درصد مساحت نرگس‌زار را نرگس معمولی (نرگس شهلا)، 20 درصد را نرگس پرپر و 10 درصد را نرگس مشکین یا مسکین دربر گرفته است.

گردشگران تور طبیعت گردی، به هنگام قدم زدن در میان این دشت پُر گل، می‌توانند از عطر خوش گل‌ها سرمست شوند و لحظاتی فراموش‌نشدنی را در کنار همراهان خود به خوشی سپری کنند. جدا از لذت بردن از عطرِخوش گل نرگس بهبهان، می‌توانید به گرفتن عکس‌های زیبا از مناظر این دشت مشغول شوید که به وقت صبح و تابیدن نور آفتاب به نرگس زارها، جلوه خاصی به گل‌ها می‌دهد.

مردم ولایتمدار بهبهان در یک سنت همه ساله گل نرگس از نرگس زار‌های این شهرستان را تقدیم حرم نورانی و مطهر حضرت ثامن الحجج امام رضا (ع) اهدا می‌کنند.

این مراسم هرساله با حضور مسئولان و جمعی از زائران و عاشقان امام رئوف و مهربانی، در بارگاه منور حضرت علی ابن موسی الرضا (ع) برگزار می شود

مراسم آئین اهدای هشت هزار گل نرگس بهبهان به حرم امام‌رضا (ع) به‌عنوان یک میراث ناملموس (معنوی) از سوی وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی به صورت رسمی ثبت‌ملی شده است

در کتاب مطلع‌الشمس آمده است زمانی که امام رضا (ع) به بهبهان وارد شدند مردم از ایشان درخواست دعا نمودند، ایشان فرمودند: پس از من در شهر شما گل می‌روید که سال‌های برای شما باقی خواهد ماند. مردم بهبهان رویش گل نرگس در شهرستان را اثر همان دعا می‌دانند.

میلاد خراسانی/فارس

۰

گروه میسان اهواز در جشنواره واحات تونس حضور یافت

گروه فرهنگی ـ آیینی میسان از اهواز در چهل‌وسومین جشنواره واحات کشور تونس حضور پیدا کرد.

به‌گزارش رسانه گردشگری وفرهنگی خوزستان به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، این جشنواره در شهر توزر تونس با شرکت نمایندگان کشورهای مراکش، لیبی، تونس، الجزایر و فلسطین به مدت چهار روز برگزار شد.

این گروه موسیقی با شش نوازنده سازهای بومی استان به کشور تونس اعزام شدند و در فستیوال بین‌المللی این کشور به اجرا پرداختند.

باسم حمادی به عنوان سرپرست این گروه به همراه نوازندگان حمزه حتاچه‌پور، محمد حمادی، مهدی سواری، یونس حمادی و رضا شهیدی‌زرگانی در قالب گروه اعزامی در این جشنواره اجرای موسیقی زنده داشتند.

این گروه، قطعاتی از موسیقی فاخر اقوام عرب خوزستان را در قالب چهار کار میدانی و ۲ کار صحنه‌ای اجرا کردند و در پایان این فستیوال، مراسم تقدیر و تشکر و همچنین اهدای لوح تقدیر به این گروه توسط رایزن فرهنگی ایران در کشور تونس انجام شد.

بازار سنّتی صفا» در خرمشهر

بازار صفا از بازارهای سنتی و کهن است که همچنان به‌عنوان یکی از دیدنی های خرمشهر از خریداران و گردشگران میزبانی می‌کند. این بازار از زمانیکه این شهر در اوج رونق و شکوفایی بوده تا به امروز تغییرات چندانی را به خود ندیده و به گفته‌ مردم محلی، سبک خود را از گذشته تا به امروز حفظ کرده است. در این بازار قدیمی می‌توان خوراکی‌ها، خواربار و مایحتاج زندگی را با قیمتی مناسب تهیه کرد.

فرید حمودی

مهمان‌های پل سفید

یکی از مناطق دیدنی کلان‌شهر اهواز که دارای قدمتی حدود یک قرن دارد، پل سفید یا معلق اهواز می‌باشد. این پل قدیمی که بر روی رودخانه کارون ساخته شده است، همه ساله با شروع فصل سرما و میزبان پرندگان مهاجر است.

حضور این پرندگان زیبا در کنار پل سفید اهواز و وجود رودخانه کارون و هوای دلپذیر موجب شده است مردم زیادی برای تماشای این پرندگان به پل معلق بیایند.

همه ساله با شروع فصل سرما بیش از یک میلیون پرنده از سراسر دنیا برای زمستان گذرانی به رودخانه‌ها، تالاب‌ها و آبگیرهای خوزستان مهاجرت می‌کنند.

پل معلق یا پل هلالی اهواز یکی دیگر از پلهای زیبای شهر اهواز می‌باشد که توسط یک خانواده مهندس آلمانی در سال 1315 برروی رودخانه زیبای کارون با دوقوس بتنی ۱۲ و ۲۰ متری ساخته شد.
این پل که به پل سفید نیز معروف است ،کمتر از پنجاه سال پس از احداث و افتتاح پل بروکلین ( اولین پل فلزی جهان ) ، در شهر اهواز بنا نهاده شد و امروز نماد و مظهر زیبایی شهر به شمارمی آید.
پل هلالی اولین پل ماشین رو و عابر پیاده بود که اهواز قدیم و جدید را به هم متصل می‌کرد.
در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۱۳ قراردادی در ۱۲ ماده بین میرزا علی خان منصور وزیر طرق و شوارع ایران و اسکار لیندال نماینده شرکت سوئدی « سونسکا انترپر ناداکتی » پولاکت ( سنتاب ) منعقد گردید و طبق این قرارداد پنج میلیون و هفتصد و هشت ریالی ، مسئولیت احداث پل کارون اهواز ، امتحان زمین و تهیه نقشه‌های اصلی به شرکت مذکور واگذار شد و بانک ملی موظف شد طی 12 فقره چک هزینه قرارداد را تامین نماید .
در اوایل مهر ماه سال 1313 موقعیت خط وسط پل بر روی رود کارون تعیین و تا تیر ماه 1314 هر هفت پایه آن شالوده ریزی شد.
قطعات فلزی پل که در کارخانه مولارک استاد سوئد ساخته شده بودند به هم متصل گردید و در روز 18 مرداد 1314 اولین قطعه پل فلزی اهواز بالا کشیده شد. آزمایش پل ،چهار ساعت و نیم به درازا کشید و سرانجام در ساعت ده و سی دقیقه 30 شهریور سال 1315 با بیش از هفت ماه تاخیر به ناحیه راه آهن جنوب تحویل داده شد و در تاریخ 15 آبان ماه 1315 افتتاح رسمی گردید .

کلیسای مسیحیان اهواز

اگرچه در شهر اهواز سه کلیسا وجود دارد، اما یکی از این اماکن کلیسای مسیحیان کلدانی، آشوری و کاتولیک یا همان کلیسای "مارشمعون" است.

این کلیسا بیش از یکصد سال قدمت دارد که توسط کشیش فیلیپوس در سال ۱۹۶۴ تجدید بنا شد. تا قبل از ۱۹۶۴، این کلیسا، یک بنای کوچک بود که به دلیل مهاجرت مسیحیان کلدانی آشوری به اهواز به‌منظور اشتغال در صنایع نفتی و طرح‌های سدسازی و تبدیل این کلیسا به محلی برای استقرار خلیفه‌گری مستقل باید توسعه می‌یافت تا جوابگوی خانوارهای متعدد کلدانی و آشوری که در محلات مختلف اهواز سکونت داشتند باشد.

عکس‌های قدیمی و برجای مانده از کلیسا گویای آن است که این کلیسا از یک درب کوچک با سردری سنگی برخوردار بود که در سال ۱۹۶۴ و در نتیجه‌ی تجدیدبنا بزرگتر می‌شود تا تردد افراد ساده‌تر شود.

بنای اصلی کلیسا از یک تالار اصلی، صحن مقدس، دو اتاق جانبی و یک بالکن برخوردار است. در محوطه کلیسا همچنین بناهای جانبی برای انجام امور اداری و نیز کتابخانه، سالن اجتماعات و اقامت وجود دارد. کلیسای مسیحیان کلدانی آشوری کاتولیک اهواز در سال ۱۳۹۴ مرمت شد و برخوردار از ویژگی‌های ثبت بنا است.

به بهانه آغاز سال نو میلادی نگاهی خواهیم داشت به تصاویری از این بنای صدساله.

عکس :»سپیده سلمانوندی

کشف تازه در شوش

درحالی‌که معاون پارلمانی وزارت میراث فرهنگی به تازگی از بازنگری حریم و عرصه‌ میراثی شوش سخن گفته است، باستان‌شناسان در کاوش‌های تازه در چهارراهی در شهر شوش، بقایای یک کوره ذوب فلز، دو سکه اشکانی و یک سرپیکان مفرغی را کشف کرده‌اند.

به گزارش ایسنا، گمانه‌زنی باستان‌شناسان در تقاطع ورودی چهار راه شهر شوش به آشکار شدن آثاری از جمله بقایای یکپارچه یک کوره ذوب فلز منجر شد که با توجه به نتایج کاوش‌های سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ در نزدیکی این محدوده، می‌توان این کورۀ ذوب فلز را به اواخر دوران تاریخی یا اوایل سده‌های نخست اسلام متعلق دانست.

مهدی امیدفر ـ سرپرست هیأت باستان‌شناسی شوش ـ درباره این یافته جدید گفت: شوش یکی از مهمترین محوطه‌های باستانی جنوب‌غربی آسیا است که در شمال دشت خوزستان قرار دارد. این محوطۀ منحصربه‌فرد، از پشته‌های متعددی تشکیل شده که تپه‌های آکروپل، آپادانا، شهر شاهی و محدودۀ شهر صنعتگران، از مهمترین قسمت‌های آن به شمار می‌آیند.

این باستان‌شناس یادآور شد: به دنبال کاوش‌های باستان‌شناسان انگلیسی و فرانسوی در شوش، استقرار جوامع انسانی در این محوطه از نیمه دوم هزاره پنجم پیش‌ از میلاد آغاز شده و تقریباً به طور پیوسته تا سده‌های میانه اسلامی ادامه داشته است.

امیدفر ادامه داد: با پایان حضور هیأت باستان‌شناسی فرانسوی و همزمان با انقلاب اسلامی در ایران، پژوهش‌های باستان‌شناسی در شوش با وقفه‌ای طولانی روبرو شد. از آن پس، کاوش‌های محدود انجام شده توسط هیأت‌های ایرانی در محوطه باستانی شوش، بیشتر با ماهیت نجات‌بخشی صورت گرفت که گمانه‌زنی در تقاطع چهارراه ورودی شهر شوش در منتهی‌الیه شرقی شهر صنعتگران نیز از آن جمله به شمار می‌رود.

سرپرست هیأت باستان‌شناسی شوش همچنین گفت: از پروژه‌های عمرانی چالش‌برانگیز شهر شوش در دهۀ گذشته، برچیدن سازۀ پل روگذر محور ترانزیت اهواز- اندیمشک به منظور ایجاد مسیر زیرگذر بوده است. این پل، یکی از سازه‌های جدید در محدوده عرصۀ محوطه شوش به‌شمار می‌آمد که برچیدن آن موجب سازگار شدن شرایط این محدوده با ضوابط مصوب عرصه و حریم محوطۀ باستانی از سوی نهادهای متولی شد.

گمانه‌زنی باستان‌شناسان در چهارراه شوش که به کشف بقایای یک کوره ذوب فلز منجر شد

او افزود:‌ بر اساس نتایج کاوش‌های اخیر و ضوابط حاکم بر عرصه محوطۀ باستانی شوش، امکان احداث مسیر زیرگذر در جادۀ اهواز- اندیمشک (محور شمال به جنوب) در محل تقاطع چهارراه ورودی شهر شوش، به‌دلیل آسیب رساندن به یکپارچگی و ماهیت باستانی این بخش از محوطه وجود نداشت. از این رو، پروژۀ احداث مسیر زیرگذر در محور شمال به جنوب جادۀ اهواز-اندیمشک از سوی مسؤولان شهری و استانی با برنامه‌ریزی برای ایجاد یک سازه در محور دزفول- شوش (شرق به غرب) جایگزین شد که کاهش مشکلات ترافیکی و سامان‌دهی این محدوده از شهر را در پی خواهد داشت.

سرپرست هیأت باستان‌شناسی شوش ادامه داد: با پیشنهاد این طرحِ جایگزین از سوی مسؤولان شهری به پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، گمانه‌زنی به منظور بررسی احتمال آشکار شدن بقایای فرهنگی در محدودۀ مورد نظر در دستور کار هیأت باستان‌شناسی پایگاه میراث جهانی شوش قرار گرفت. محدودۀ پیشنهادی برای ایجاد سازۀ جایگزین در چهارراه ورودی شهر شوش در شمال شرقی تپه شهر صنعتگران، در حرائم درجه یک و دو محوطۀ میراث جهانی شوش قرار دارد.

امیدفر گفت: این پروژه، ۳۸۰ متر از بخش غربی محدوده پیشنهادی که نوار سبز ورودی شهر شوش را در بر می‌گیرد، مورد گمانه‌زنی باستان‌شناختی قرار گرفت. گذشته از کاوش در وضعیت آب و هوایی نامناسب تابستان، پروژه با چالش‌های جدی دیگری نیز روبرو بود که از آن میان می‌توان به برخورد با لوله‌های قطور انتقال آب برای آبیاری فضای سبز، حوض‌های آبنما، جعبه‌های کنترل و کابل‌های برق تیرهای روشنایی و کابل‌های فیبر نوری در محدوده گمانه‌زنی اشاره کرد.

او افزود: بخش غربی این محدوده به مراتب با مشکلات کمتری نسبت به بخش شرقی، اعم از برخورد با زیرساخت‌های شهری یا موانع دیگری از این دست، رو به رو بود.

این باستان‌شناس گفت: در این فصل، جمعاً هفت گمانه در ابعاد ۳×۳ متر ایجاد شد که از مهمترین آثار به‌دست آمده از آن‌ها می‌توان به آشکار شدن بقایای یکپارچه یک کوره ذوب فلز در دو کارگاه کاوش اشاره کرد.

سرپرست هیأت باستان‌شناسی شوش اظهارکرد: اگرچه یافته فرهنگی شاخصی در ارتباط با این پدیدار به دست نیامد که پیشنهاد تاریخ دقیق برای آن را امکان‌پذیر کند، اما با توجه به نتایج کاوش‌های سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ در نزدیکی این محدوده، می‌توان این کورۀ ذوب فلز را متعلق به اواخر دوران تاریخی یا اوایل سده‌های نخستین اسلامی دانست.

امیدفر همچنین گفت: این فرضیه با آشکار شدن ۲ سکه و یک سرپیکان مفرغی (در لایه‌های پایین‌تر از کوره ذوب فلز) از دورۀ اشکانی درکارگاه‌های دیگر گمانه‌زنی، بیش از پیش پشتیبانی می‌شود.

این یافته‌های جدید باستانی درحالی به دست آمده که جواد واحدی ـ معاون پارلمانی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ‌به تازگی گفته است: «حریم و عرصه‌های میراثی شوش نیاز به بازنگری داشته و وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نیز بر حل مشکلات این شهرستان تاکید دارد. میراث فرهنگی و گردشگری نباید برای مردم و سرمایه‌گذاران مشکلات و زحماتی را ایجاد کند، برخی کج‌فهمی در دوران‌های گذشته باعث ایجاد مزاحمت‌هایی برای مردم و سرمایه‌گذاران حوزه میراث فرهنگی و گردشگری شده است.»

محوطه باستانی شوش در حدود ۱۲۰۰ هکتار وسعت داشت، اما بعدها پیشنهادهایی برای محدود کردن آن به ۴۰۰ هکتار مطرح شد که مخالفت‌های گسترده باستان‌شناسان را به دنبال داشت. در نهایت سال ۱۳۹۴ فرهاد نظری ـ مدیرکل ثبت آثار تاریخی ـ خبر داد که عرصه وحریم شهر تاریخی شوش با در نظر گرفتن ۷۰۰ هکتار ابلاغ شده است. اکنون پس از گذشت حدود هشت سال از کوچک‌سازی حریم محوطه باستانی شوش، دوباره اصلاح حریم این منطقه باستانی با حدود هفت‌هزار سال قدمت، از سوی متولیان میراث فرهنگی مطرح شده است.

انتهای پیام