رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

مراسم عروسی سنتی ایل بختیاری

یکی از رسوم زیبای قوم بختیاری مراسم عروسی آنهاست که در فضای باز و محوطه ای در دل طبیعت برگزار می شود. زنان و مردان بختیاری حلقه ای بزرگ تشکیل داده و با نوای دهل و سرنا رقص محلی خود را اجرا می کنند. در این مراسم کودکان خردسال نیز شرکت داده می شوند. یکی از جاذبه های این مراسم لباس های سنتی بختیاری هاست که به ویژه رنگ های شاد و سرزنده در پوشش زنان و دختران بسیارچشم نوازی می کند. تفنگ نیز به عنوان نماد شجاعت و دلاوری ایل بختیاری نقش مهمی در این مراسم دارد . چنانچه مسافر خوش شناسی در سرزمین بختیاری ها باشید ممکن است با این مراسم مواجه شوید.

شکفت سلمان و کول فرح شایسته ثبت اثر جهانی هستند

استاندار خوزستان با اشاره به غنای میراثی و فرهنگ کهن و درخشان ایذه خاطرنشان کرد: اشکفت سلمان و کول فرح در ایذه چه بسا شایستگی ثبت اثر جهانی را دارا باشند و انتظار می رود مسئولان ذیربط پیگیری و تلاش کنند که این امر محقق شود.

به گزارش خبرگزاری فارس از اهواز به نقل از روابط عمومی استانداری خوزستان موزه باستان‌شناسی ایذه روز جمعه ۲۷ دی ماه با حضور استاندار خوزستان، معاون وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و جمعی از مسئولان به بهره برداری رسید.
غلامرضا شریعتی در آئین بهره برداری از این مکان فرهنگی گفت: از اینکه این موزه باستان شناسی امروز در شهرستان ایذه به بهره برداری میرسد بسیار خرسند هستیم با اینکه اهواز هنوز موزه ندارد اما ایذه امروز از مکان فرهنگی بهره مند شده که جای قدردانی دارد.
استاندار خوزستان با اشاره به غنای میراثی و فرهنگ کهن و درخشان این دیار خاطرنشان کرد: اشکفت سلمان و کول فرح در ایذه چه بسا شایستگی ثبت اثر جهانی را دارا باشند و انتظار می رود مسئولان ذیربط پیگیری و تلاش کنند که این امر محقق شود.
شریعتی افزود: مردم ایذه مردمی فرهنگی و علاقه مند به تاریخ درخشان گذشته ایران‌زمین هستند و خواستار ساخت و بهره برداری از این موزه بودند که خوشبختانه امروز محقق شد. از همکاری های همه دست اندرکاران مسئول، سمن ها و گروه های میراث فرهنگی که نهایت تلاش را داشتند و اصرار و مطالبه به حق را داشتند و ما را به انجام این کار ملزم کردند صمیمانه سپاسگزاری می کنم.
استاندار خوزستان اظهار داشت: دولت خود را ملزم به مسائل میراث فرهنگی و زیست محیطی می داند و تلاش می کند که از این طریق همبستگی ملی ایجاد کند؛ همه ما در زمینه ایرانی بودن و همچنین حفظ تمامیت ارضی کشور و در بحث ملت واحد در این مرز و بوم و مشترک هستیم و تلاش ما بر این زمینه است.
شریعتی ادامه داد: بحث های میراثی و گذشته تاریخی و فرهنگی ما بر این همبستگی ملی و انسجام و وحدت ملی نقش بسیار اثربخشی خواهد داشت و نباید از این امر غافل باشیم بخش میراث فرهنگی یک فرصت بزرگ تمام نشدنی محسوب می شود برای اینکه همبستگی ملی و تمامیت ارضی حفظ شود و به امید خدا دشمنان این ملت که به دنبال تجزیه ایران هستند آرزوی خود را به گور خواهند برد.
استاندار خوزستان بیان کرد: این منطقه ظرفیت بسیار زیادی در زمینه میراث فرهنگی دارد و با توجه به علاقه ای که مردم این منطقه دارند آن را مغتنم بشمارید و کمک کنید که این حوزه بیشتر فعال شود.
شریعتی یادآور شد: این ظرفیت برای اشتغال این منطقه اگر به آن توجه کنیم و سرمایه گذاری های اولیه را انجام دهیم و زیرساخت‌های آن را چه در حوزه گردشگری آبی و زمینه‌های دیگر و چه در حوزه میراثی درخشان آن فراهم کنیم کفایت می‌کند.
بر اساس این گزارش عملیات اجرایی و بهسازی بنای موزه تاریخی ایذه در سال ۹۶ در زمینی به مساحت بالغ‌بر سه هزار و ۵۰۰ متر و فضای نمایشی در حدود هزار مترمربع آغاز شد.
این موزه که بیش از ۳۰۰ اثر تاریخی در آن وجود دارد بزرگترین موزه جنوب غرب کشور به شمار می‌رود.
یکی از آثار به نمایش درآمده در موزه تازه تاسیس ایذه حلقه زرین ارجان است، این اثر ارزشمند تاریخی متعلق به دوره عیلام نو، نیمه نخست هزاره اول پیش از میلاد و از محوطه باستانی به همین نام است که به‌منظور نمایش موقت به شهر ایذه انتقال‌ یافته است.

افتتاح موزه باستان‎شناسی ایذه باحضور معاون میراث فرهنگی کشور

موزه باستان‎شناسی ایذه صبح امروز جمعه 27 دی‎ماه 98 با حضور محمدحسن طالبیان معاون وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، غلامرضا شریعتی استاندار خوزستان، سیدحکمت‎اله موسوی مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان و دیگر مسئولان استانی و شهرستان افتتاح شد. موزه باستان‌شناسی ایذه با مساحتی حدود سه هزار و ۵۰۰ متر مربع و فضای نمایشی در حدود هزار مترمربع با تعداد تقریبی ۵۰۰ اثر طی سه سال با اعتباری بالغ بر 14 میلیارد ریال به بهره‎برداری رسید. این موزه در محوطه اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ایذه (ساختمان سابق جهاد کشاورزی) در خیابان شهید مطهری واقع شده است.

"ديترويت" كوچك در انديمشك

تصور عمومی بر این است که نخستین کارخانه اتومبیل سازی یا بهتر بگوییم مونتاژ خودرو، کارخانه ایران ناسیونال یادگار برادران خیامی در جاده مخصوص کرج بوده، اما شواهد تاریخی در تاریخ صنعت نفت حاکی از این است که نیروهای متفقین در زمان جنگ دوم جهانی در شهر اندیمشک در استان خوزستان، نخستین کارخانه مونتاژ وسایل نقلیه را همراه با هواپیماهای سبک ایجاد کرده بودند.

موضوعی که بیش از همه شاید"حسن لیلاند"، راننده قدیمی شرکت نفت بر آن تاکید داشت و در هر محفل و ميهمانی که می نشست، خاطرات نوجوانی را خود در اندیمشک به عنوان مونتاژ کار اتومبیل آمریکایی مرور می کرد.

حسن، لقب و شهرت خود را از سال ها کار کردن روی کامیون "لیلاند" شرکت نفت در اهواز گرفته بود و همه فکر می کردند که بعد از بازنشسته شدن با پاداش پایان کارش (که آن سال ها البته رقمی بود!) و پس اندازش، یک کامیون لیلاند می خرد و به دل جاده ها می زند. اما بر خلاف تصور حسن در اهواز ماند و تنها ارتباطش با برندی که بسیار دوست می داشت این بود که در حصیرآباد اهل محل "حسن لیلاند" خطابش کنند.

آن قدر عاشق این مدل کامیون بود که به پسرش سپرده بود شجره نامه لیلاند را برایش از کتاب های تاریخی یا مجلات تخصصي خودرو که آن روزها زیاد چاپ می شد دربیاورد و وقتی پسرش يك مجله قدیمی به او داد که آنچه می خواست درآن نوشته شده بود، گویی شجره نامه خود را یافته بود و از خوشحالی در پوست خود نمی گنجید.

از فردا، بازنشستگان هم دوره ای در پارک بیست متری شهرداری پای خطابه او می نشستند تا آنچه را که حسن لیلاند هربار چنان با احساس می گفت که گویی بار اول بود، بشنوند! برایشان می گفت که لیلاند موتورز (Leyland Motors) شرکت ماشین سازی بریتانیایی بود، که در سال ۱۸۹۶ تاسیس شده بود و کامیون و اتوبوس می ساخت. نمونه همان کامیون هایی که حسن سال ها راننده اش بود و همان اتوبوس هایی که بچه های زیتون کارمندی، با آن به مدرسه می رفتند.

شرکت لیلاند کار خود را با احداث کارخانه تولید موتور بخار (شرکت موتور بخار لانکاشر) در شهر لیلاند، لانکاشر انگلستان آغاز کرد. نخستین محصول این شرکت یک ون با ظرفیت ۱٫۵ تن بود، که موتور بخار داشت. در سال ۱۹۰۵ آنها همچنین تولید خودروهای بنزین سوز را آغاز کردند. در سال ۱۹۰۷ نام این شرکت از شرکت موتور بخار لانکاشر به لیلاند موتورز تغییر یافت. چند دهه بعد بود که حسن راننده یکی از کامیون های صفر کیلومتر آن شرکت شده بود و همه جا با عنوان "حسن لیلاند" مورد خطاب قرار می گرفت و از این لقب لذت می برد.

حسن لیلاند یک خاطره قابل تامل دیگر نیز داشت و در حالی که بسیاری از همکارانش نخستین کارخانه خودروسازی را در کشور همان کارخانه ایران ناسیونال می دانستند که توسط احمد خیامی و برادرش محمود خیامی بنیان ‌گذاری شده بود، او دوران نوجوانی اش را در دوران اشغال مناطق نفتخیز توسط متفقین، به یاد می آورد که متفقین در راستای تجهیز و تقویت جبهه شمالی در شوروی سابق و در راستای تسهیل امور لجستیک و ارساي ماشین آلات تصمیم گرفته بودند بخشی از ماشین ها را در داخل ایران مونتاژو به جبهه‌های نبرد در روسیه ارسال کنند.

به همین دليل، نیروهای آمریکایی یک کارخانه کوچک را در شهرستان اندیمشک واقع در استان خوزستان بنا نهادند که نامش "لیتل دیترویت" بود و در آن خودروهای نظامی سبک و نیز کامیون و هواپیما مونتاژ می‌شد و حسن نوجوان در این کارخانه به عنوان کارگر ساده استخدام شده بود.

کارخانه"لیتل دیترویت" از اواخر سال 1320 به ‌وسیله مهندسان ارتش آمريكا در شهر اندیمشک احداث شد و وظیفه آن از صندوق بیرون آوردن و مونتاژ کردن هزاران دستگاه اتومبیل سبک نظامی آمریکایی مانند جیپ و کامیون و کماندوکار (کامانکار) بود. بسیاری از همکاران حسن لیلاند خاطرات نوجوانی او را بلوف می دانستند. خصوصا اینکه سند، مدرک یا تصویری نیز از کارخانه مذکور وجود نداشت و تنها شاهد حسن، قدیمی های اندیمشک بودند که به عنوان همکاران نوجوان خود از آنان یاد می کرد.

سال ها بعد اما کتاب ریچارد. ا. استوارت، محقق نظامی آمریکایی به نام "سپیده دم در آبادان" زیر عنوان: "در آخرین روزهای حکومت رضاشاه" به فارسی ترجمه شد و حسن لیلاند از این کتاب برای همکاران بازنشسته اش در پارک بیست متری شهرداری اهواز می خواند که نوشته بود؛

"ارتش آمریکا برای بهتر اداره کردن برنامه کمک به شوروی ”فرماندهی خلیج فارس” را تأسیس کرد و خیلی زود 30 هزار سرباز و افسر لجستیکی خود را به ایران فرستاد. آمریکا تا نوامبر 1942 (آبان 1321) بیش از 400 هزار کامیون، 27 هزار فروند هواپیما و 28 هزار دستگاه تانک و نفربر را از راه خلیج ‌فارس به اتحاد جماهیر شوروی فرستاد. شکی نیست که این رقم عظیم و باورنکردنی خودرو نظامی از راه ایران به روسیه ارسال شده است، اما گفتنی است که بخش عظیمی از این اقلام در لیتل دیترویت، یعنی کارخانه مونتاژ خودرو و هواپیماهای آمریکایی در اندیمشک از صندوق‌ها درآمده و سوار (مونتاژ) می‌شده است."

تعداد زیادی از صندوق‌های حاوی قطعات هواپیماهای آمریکایی که به ایران رسیده، در انبارهای بندر شاهپور (بندر امام خمینی امروز) همچنان دربسته بود. مهندسان آمریکایی که بنا به دعوت دولت پس از شهریور 1320 به ایران آمده بودند، هنوز فرصت باز کردن صندوق‌ها و سوار کردن هواپیماها را برای نیروی هوایی ایران پیدا نکرده بودند، پس از اشغال آبادان و بندر شاهپور به دست انگلیسی‌ها، آنها نیز به لیتل دیترویت حمل و به وسیله مهندسان ارتش آمریکا آماده پرواز شدند، جیپ‌ها و کامیون‌هایی که در اندیمشک مونتاژ شدند، روی واگن‌های باری به شمال فرستاده و در بندرشاه (ترکمن) به روس‌ها تحویل داده می‌شدند. تعدادی نیز از طریق جاده‌های ایران که در آن زمان فقط شوسه بودند، به شمال فرستاده می‌شدند.

در لیتل دیترویت به ‌قدری جیپ و کامیون مونتاژ می‌شد که تعدادی از آنها در ماه‌های پس از جنگ همچنان در محوطه کارخانه تلنبار شده بود. چند تن از تجار زرنگ ایراني هم چند هزار جیپ و کامیون نو و مستعمل و انواع وسایل موجود در انبارهای اندیمشک را خریدند و به بهای گران به خریداران ایرانی فروختند و از این راه به ثروت و مكنتي رسیدند.

بازار سیاه قطعات و لاستیک اتومبیل، در پایان جنگ هزاران نفر را به ثروت‌های باورنکردنی رساند. آمریکایی ها، علاوه بر انبار اندیمشک، شصت انبار در مساحتی به ابعاد شش کیلومتر در شش کیلومتر در خرمشهر احداث کرده بودند. در این انبارها 3000 دستگاه کامیون، 10 هزار حلقه لاستیک، 300 دستگاه اتومبیل سواری، 4000 صندوق لوازم یدکی اتومبیل از هر رقم، 500 دستگاه موتور برق، 750 تن شکر، 700 تن آرد گندم، هزار دستگاه یخچال، سه کشتی رودخانه پیما، شش آمبولانس مجهز، يك میلیون قوطی کنسرو گوشت گاو و ماهی و پودر پرتقال موجود بود که شرکتی متشکل از سرمایه‌داران متنفذ ایرانی و مرکب از آقایان مهدی شیرازی، مهدی نمازی، مهدی باتمانقلیچ، اوالئوف، اردکانی، گرجی و…. همه اقلام آن را به مبلغ چهل میلیون تومان از سررشته‌داری ارتش آمریکا خریدند و در بازار فروختند.

این سه هزار کامیون که بعضی از آنها کاملاً نو و استفاده نشده بود، وارد بازار ایران شد و تحولی در صنعت حمل و نقل ایران ایجاد کرد.

خاطرات نخستین کارخانه مونتاژ خودرو در خوزستان در ذهن بسیاری از ساکنان شهرهای نفتخیز ایران مانده است.

فرشید خدادادیان

برای دیدن کلیپ روی تصویر زیر کلیک کنید

محوطه تاریخی شوش

پرونده محوطه تاریخی شوش در ژوئیه ۲۰۱۵ در شهر بن آلمان به ثبت جهانی رسید. این محوطه تاریخی شامل کاخ شاپور، کاخ آپادانا، دروازه شرقی، کاخ هدیش، شهر پانزدهم، روستای هخامنشی، مسجد جامع شوش و مجموعه بناهای دوره اسلامی، تپه‌های آکروپول و قلعه فرانسوی‌هاست شهر باستانی شوش روزگاری مرکز برخورد دو تمدن مهم بوده که هریک به سهم خود در دیگری تأثیر داشته‌است یکی تمدن میان‌رودان و دیگری تمدن عیلام . قرار گرفتن این منطقه در شمال خلیج فارس و نیز همسایگی با میان‌رودان در پیدایش این وضع ویژه تأثیر بسیاری داشته‌است

مهمانوازی عربی در خانه های بافته از نی/افزایش مضیف‌های خوزستان

۲۰ مضیف به رسم مهمانوازی عرب های خوزستان در کل استان ساخته شده تا نمایش دهنده فرهنگ میزبانی اعراب حاشیه تالاب های این استان در خانه های ساخته شده از نی باشد.

به گزارش خبرنگار مهر، عرب‌های خوزستان فرهنگ خود را در مضیف به نمایش می‌گذارند. آنها مضیف هایی که ۶ هزار سال قدمت دارند را در قالب فعالیت‌های فرهنگی مؤسسه مردم نهاد مسیان احیا می‌کنند تا هم از گردشگران استان میزبانی کنند و هم فرهنگ میزبانی خودشان را به دیگران معرفی کنند. آن هم در مضیف هایی که تنها در ایران و جنوب عراق ساخته در کنار تالاب‌ها از نی‌های خودروی هورالعظیم و شادگان و کارون و.... ساخته می‌شود.

نحوه ساخت مضیف را پیرمردهای تالاب نشین خوب بلد هستند به همین دلیل گروهی از جوانان عرب خوزستان هنر این پیرمردها را یاد گرفته اند و هر کجا که تقاضا باشد آن را برای میزبانی می‌سازند. برای این مضیف ها دری ساخته نمی‌شود. در مضیف برای همه مهمان‌ها باز است مهمان تا سه روز می‌تواند اینجا اقامت کند بدون اینکه از سوی میزبان مورد سوال واقع شود. بعد از سه روز میزبان می پرسد آیا چیزی نیاز دارد یا نه. در این مدت هم از سوی میزبان پذیرایی می‌شود با همان سبک و سیاق عربی و با قهوه عربی که طرز تهیه و حتی خوردن آن آدابی دارد که از سوی میزبان به مهمان توضیح داده می‌شود. مالکان این مضیف ها در طول ایام اربعین هم میزبان زائران بوده اند. هر زمان دیگری هم که به استان خوزستان بروید می‌توانید روی میزبانی عرب‌های خوزستان در این مضیف ها که حالا تعدادشان رو به افزایش است حساب باز کنید. مضیف هایی که سرتاسر تنها از نی ساخته شده اند و نه مصالح ساختمانی دیگر.

باسم حمادی سرپرست گروه هنری میسان که به ساخت این مضیف ها نیز مشغول هستند به خبرنگار مهر گفت: ۲۰ عدد مضیف در شهرهای ماهشهر، اهواز، خرمشهر، بستان، سوسنگرد، شوش و آبادان ساخته شده است حتی در تیر ماه امسال نیز یک مضیف در پارک ایران کوچک در جهانشهر کرج به همراه ۴ کپر دیگر ساخته شد. این مضیف ها در طول زمان دچار مشکلاتی می‌شوند بنابراین باید تقریباً هر ۱۲ سال از نو ساخته شوند با وجود اینکه قدمت ساخت این مضیف ها ۶ هزارسال است اما مضیفی که بیشتر عمر کرده باشد و در حال حاضر موجود باشد یک مضیف ده ساله است چون به مرور زمان این مضیف ها به رنگ قهوه‌ای سوخته در می آیند و پی و بدنه آنها به دلیل بارش باران و تابش آفتاب از بین می‌رود.

او گفت: باد و باران نمی‌تواند خللی در این خانه‌های ساخته شده از نی ایجاد کند حتی سیل هم نتوانست این مضیف ها را از بین ببرد تنها قاتل این مضیف ها آتش است. آتشی که چند سال پیش سه تا از مضیف ها را سوزاند.

این فعال گردشگری گفت: یک مضیف با ۵ نفر هنرمند در مدت یک هفته ساخته می‌شود. ما به غیر از این مضیف ها خانه‌های کپری هم داریم. در این خانه میزبان می‌نشیند و در مضیف مهمان. این کپرها هم نیمی از گل و نیمی دیگر از نی است. این خانه‌های ساخته شده از نی را هورنشین ها می‌سازند یعنی کسانی که نزدیک به تالاب زندگی می‌کنند. کپر مخصوص بادیه نشین ها و چادر را صحرا نشین ها برپا می‌کنند شهری‌ها هم که ساختمانهای با گل و خاک و سیمان می‌سازند

پیام تسلیت مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان در پی شهادت سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی

سیدحکمت اله موسوی،مدیرکل میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی و گردشگری خوزستان در پی شهادت سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی پیام تسلیت صادر کردند.

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل اداره کل میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی خوزستان، در پی شهادت سردار جهادگر،محبوب و سراسر افتخار جهان اسلام حاج قاسم سلیمانی و شهدای همراه او بویژه مجاهد بزرگ اسلام جناب آقای ابومهدی المهندس، مدیرکل میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی خوزستان پیامی صادر کردند.

در متن پیام سیدحکمت اله موسوی آمده است:

بسم رب الشهداء والصدیقین

مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا.

سردار بزرگ جهاد،ایثار و مقاومت جهان اسلام آسمانی شد.سالهای سال مجاهد مخلصانه و دلیرانه و شجاعانه در میدان های متعدد مبارزه با اشرار و آرزوی قلبی شهادت در راه خدا در حالی به سرانجام میرسد که خون مطهر سردار دلها، مالک اشتر زمان، در نبردی نابرابر از سوی دشمنان قسم خورده ایران اسلامی، بر روی زمین ریخت.

این شهادت عظمی را به محضر و پیشگاه حضرت ولی عصر(عج)، مقام‌معظم رهبری، آحاد ملت شریف ایران اسلامی، مردم شهیدپرور خوزستان، بویژه به خانواده ایشان و همرزمان آن سردار شهید تسلیت عرض می نمایم.همانگونه که سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی اظهار داشتند: برای شهید شدن، شهید بودن لازم است.

او که مصداق بارز شهید زنده بود و حتی لحظه ای برای دفاع از حرم اهل بیت(ع) و دفاع از ارزشهای اسلامی فرو گذار نبود و در زمان حیات با برکتش مصداق عینی و بنیانگذار خوش نامی از حرم اهل بیت(ع) بود و سربازان عزیزی را در این راه پرورش داد.

ملت شریف ایران، نام و یاد شهید بزرگوار و صاحب مقام سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی و شهدا و همرزمان او بالاخص مجاهد و مبارز جهان اسلام جناب آقای ابومهدی المهندس را بزرگ و گرامی خواهد داشت.

روحشان شاد و راهشان پر رهرو باد.

سیدحکمت اله موسوی

۱۳ دی ماه ۱۳۹۸

ماهیت دیبای شوشتر از منظر منابع مکتوب ( خاستگاه، مراکز تولید، نقش و کاربرد)

ظرافت و عمر کوتاه منسوجات نسبت به دیگر مواریث فرهنگی سرزمین ایران، موجب شده است که بسیاری از بافته ‍‌‌‌های باارزش درگذر قرون از میان رفته و امکان بررسی عینی آنها میسر نشود؛ ازاین‌روی تنها با اطلاعات برجای مانده در منابع مکتوب و نیز بازنمایی‌ها بر روی دیگر آثار هنری، می‌توان به شناختی نسبی از آنها رسید. مقاله حاضر با هدف جستجو پیرامون خاستگاه و ماهیت پارچه موسوم به دیبای شوشتری، که اکنون نمونه‌ای از آن برجای نمانده است، به واکاوی مستندات تاریخی در متون منظوم و منثور می‌پردازد و می‌کوشد تا با استفاده از این شواهد توصیفی، تحلیلی تاریخی و الگویی تصویری از دیبای شوشتری ارائه ‌نماید. شواهد نشان می‌دهد بافت دیبای شوشتری، از دور? شاپور دوم ساسانی آغاز شده و پس از اسلام توسعه یافته است. این پارچه ابریشمین الوان و زربفت دارای بافت سرژه (کج‌راه) و اغلب به رنگ‌های سبز و ارغوانی تولید می‌شد و به احتمال قریب به یقین نقشمایه‌های نمادین منسوجات ساسانی را بر خود داشته است. دیبای شوشتری همواره مورد توجه خلفا و فرمانروایان ایرانی بود و به صورت طراز، خلعت و مالیات مبادله می‌شد. زوال این منسوج شاهانه را می‌توان در سده‌های هفتم و هشتم هجری، مقارن با حمله مغول به ایران دانست.

برای دانلود روی تصویر زیر کلیک کنید

اندیمشک، دروازه طلایی خوزستان

شهر اندیمشک در جنوب غربی ایران و در شمالی‌ترین قسمت استان خوزستان واقع شده که به عنوان دروازهٔ طلایی استان خوزستان نیز شناخته شده است و در نزدیکی دامنه‌های کوه‌های زاگرس قرار گرفته است. مرکز شهرستان اندیمشک، شهر اندیمشک است.

به گزارش جام جم آنلاین، وجود دو سد بزرگ و شناخته شدهٔ کرخه و دز در این شهرستان مقصد بسیار خوبی را برای گردشگران و توریست‌ها فراهم ساخته است. اندیمشک از شمال به استان لرستان و غرب به استان ایلام و از جنوب به شهر شوش و از شرق به شهر دزفول محدود می‌شود. آزادراه اندیمشک-خرم‌آباد یکی از مهمترین راه‌های ترانزیت بار ومسافر در کشور محسوب می‌شود.

شهرستان اندیمشک دارای موقعیت استراتژیک ویژه است. زمین‌های خوب کشاورزی، معادن نفت، گازسیلیس، گچ، ماسه، آهک وسنگ آهن و جاده ترانزیتی آسفالته وخط راه آهن سراسری، اندیمشک به تهران که خوزستان را به مرکز و شمال شرقی ایران پیوند می‌دهد داشتن سدهای بزرگ مانند سد کرخه دراندیمشک که بر ارزش این شهرستان افزوده‌اند و بخش بزرگی از نیروی برق استان وکشورونیز آبیاری زمین‌های کشاورزی شمال خوزستان را تأمین می‌کند.

اندیمشک به عنوان گذرگاه جهان باستان در فاصله بین دشت و کوهستان قرار دارد که مأمن تمدن‌های بزرگ آوان یا اِوان (ایوان کرخه)، تمدن شوشان یا سوزیانا و تمدن سیماش در لرستان کنونی بوده است. این منطقه دارای آثار و محوطه‌های باستانی بسیاری است که گویای ارتباط تاریخی اندیمشک با این تمدن‌هاست.

پلاژ دریاچه دز

پلاژ سد دز در 35 کیلومتری شهرستان اندیمشک در کنار دریاچه سد دز واقع شده است. این منطقه دارای تأسیسات، رستوران، طبیعت و جاذبه‌های حیاط وحش می‌باشد. همچنین این منطقه موقعیت مناسب برای ایجاد رستوران شناور را دارد.

دره تنگوان

تنگوان نام کوهی است در شمال شهر اندیمشک. این کوه از جمله کوه‌های مهم ناحیه شمال خوزستان محسوب می‌گردد. ضلع شمال غربی کوه تنگوان در بالارود شمالی با یک پرتگاه قطع می‌شود و سپس با یک شیب ملایم به طرف جنوب شرقی ادامه می‌یابد. ضلع جنوب شرقی تنگوان را کوه سنگ سیلان تشکیل می‌دهد که در نهایت به در ه‌های عمیق رود دز و قلعه_مختار و چمسبز ختم شده و رشته کوه تنگوان در این ناحیه پایان می‌پذیرد. ارتفاع تنگوان حداکثر ششصت متر بوده و هرچه به طرف جنوب شرقی تنگوان پیش می‌رویم از ارتفاع آن با یک شیب کند کاسته می‌شود. تنگوان و دیواره سنگی، صخره‌ای و صاف آن به همراه دره‌های عمیق و پرتگا ه‌های متعدد این کوه را برای ورزش‌های کوهنوردی به ویژه صخره نوردی بسیار مناسب نموده بطوریکه صعود به این کوه همراه به خطراتی است.

قلعه مختار

منطقه قلعه مختار در 11 کیلومتری شرق شهرستان اندیمشک و در کنار رودخانه دز است.

وجود پتانسیل، زمین حاصلخیز و منابع آبی باعث شده که از گذشته دور تاکنون منطقه قلعه مختار به محلی جالب و جذاب جهت سکونت مطرح باشد؛ که در همین راستا پروژه‌های ایجاد امکانات فرهنگی، تفریحی توسط میراث فرهنگی جهت توسعه منطقه ایجاد شده و دارای ساحل زیبا برای قایق سواری، ماهیگیری و ورزش آبی شنا است.

منطقه گردشگری منگره

منگره از چند دره تشکیل گردیده و در شمال بخش الوار گرمسیری واقع شده است؛ و یکی از مناطق کوهستانی می‌باشد و محدود است از شمال و غرب به کوه «چوونی» و دورق (Duragh شهری از ناحیه خوزستان بوده است و به نام دورق فرس مشهور بوده است که بنظر می‌رسد این همان دورق باشد. رودخانه‌ای که از دهکده گرداب سرچشمه می‌گیرد، پس از عبور از تنگه کول گاو به رودخانه انارکی می‌پیوندد و جاده سراسری را در محلی موسوم به بالارود قطع می‌کند.

بقعه امیرسیف یا دژ سرقلا

در دامنه کوه «سیه» در میان گورستان قدیمی، بقعه‌ای است که بنام امیرسیف مشهور است. (که مربوط به قرن ششم و هفتم هجری است) اندازه داخل آن 30/3×30/4 متر و هر دیوار آن محراب کوچکی دارد. در وسط قبری است بطول و عرض 95×179 و ارتفاع 70 سانتی‌متر که تماماً با کاشی سبز تزیین گردیده بلندی گنبد نزدیک به 12 متر است. اندازه در ورودی آن 75×125 سانتی‌متر است که به سمت جنوب باز می‌شود تمامی بقعه با سنگ قلوه و ملاط ساخته شده است. احتمالاً امیرسیف یکی از اتابکان لر کوچک باشد امیر سیف واقع در دهکده امیر سیف و در کنار رودخانه گرداب حوالی دژ سرقلا دهستان قیلاب، بخش الوارگرمسیری در تاریخ 6 اسفند 1385 با شمارهٔ ثبت 17397 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

معبد ستاره‌های نشان دار ساسانی

در شمال غربی دهکده گرداب منگره در دهستان قیلاب بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک به فاصله شش کیلومتر، دهکده‌ای است موسوم به «شیخ» که مقبره این شخص در گورستان دهکده، قرار دارد با سنگ و ملاط ساخته شده است. گنبد آن مخروطی شکل و اندازه‌ای داخل مقبره 40/3×30/3 متر بوده و شباهت زیادی به گنبد امیر سیف دارد. تنها تفاوتی که این دو مقبره با هم دارند، دو گلدسته می‌باشد که بی شک سالهای بعد ساخته شده‌اند. در ورودی مقبره شرقی است سنگ قبری در این مقبره مشاهده نشد. سنگ قبرهای بزرگی با خط کوفی در گورستان اطراف مقبره دیده شده که تاریخ بعضی از آنها مربوط به قرن هفتم هجری می‌باشد بر بالای سر قبرها نیز سنگهایی بطول 80 تا 90 سانتی‌متر بطور عمودی کار گذاشته شده ورودی بعضی از آنها به خط کوفی آیاتی بطور برجسته شده است.

روستای باریکاب

حاجی باریکاب در کنار دیگر شیخ یا عالم‌های منطقه یعنی داوود خادم و شیخ پیرمار در سمت راست دهکده منگره در دهستان قیلاب بخش الوار گرمسیری و شمال شهرستان اندیمشک قرار داردهمچنین نام باریک آب از گونه‌ای سمندر در حال منقرض گرفته شده که به نام سمندر لرستانی شناخته می‌شود. این سمندر که تنها در زاگرس وجود دارد، با این که در لرستان کشف و ثبت ملی شده، اما در اندیمشک دارای 30 زیستگاه می‌باشد. از دیدنی‌های حاجی باریک آب وجود یک درخت تنومند در وسط مقبرهٔ او بود که متأسفانه چند سال پیش قطع شد.

قلعه کوران

یکی از قلعه‌های نظامی ومهم بخش الوار- اندیمشک است که در شمال شرق این شهرستان و در500 متری شرق جاده اندیمشک واقع شده است، این قلعه از جمله قلعه‌هایی است که در دوره اسلامی کاربرد داشته وقدمت آن به دوره صفویه برمیگردد. قرار گرفتن قلعه کوران (کورو یا کهرو) در کنار جاده اندیمشک چشم اندازهای طبیعی منطقه و بکر و دست نخورده بودن آن و سپس آنکه این منطقه یکی از مناطق زیارتی و تفریحی شهرستان اندیمشک بخصوص در فصول بهار و تابستان است که در تاریخ 12 بهمن 1381 با شمارهٔ ثبت 7149 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قلعه رزه

این قلعه منزلگاه کاروانیان جاده خرم‌آباد به اندیمشک (صالح آباد قدیم) بوده و اکنون نیز جاده سراسری خوزستان از کنار آن می‌گذرد که در 45 کیلومتری جاده ارتباطی اندیمشک خرم‌آباد و در حدود 500 متری جنوب شرقی روستای قلعه رزه و در حاشیه جاده می‌باشد که در تاریخ 12 بهمن 1381 با شمارهٔ ثبت 7148 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قلعه رزه که در ادوار گذشته در محلی بنام رزه بر سر راه کاروانها ساخته شده محل حکومت سلاطین اشکانی بوده که گرهشکان یا به زبان محلی گرشکان یا گرشگو در قسمت جنوبی این قلعه وجود دارد که قسمت غرب و جنوب غربی آن رودخانه کرخه می‌باشد. این کاروانسرا دارای پلان چهارگوش و مستطیل شکل در جهت شرقی و غربی بوده و از نوع چهار ایوانی و از بناهای دوره صفوی می‌باشد.

قلعه حسینی

شمال کاروانسرای قلعه رزه، در کنار جاده اندیمشک - پلدختر و دهکده قلعه رزه الوار گرمسیری، یک بنای منفرد دیگر با فاصله تقریبی 150 متر بنا گردیده است که با پلان چهارگوش و بصورت دو طبقه، ساخته شده است. طبقه فوقانی، محلی جهت نگهبانی است. کاروانسرا دارای چهار اتاق و یک حیاط مرکزی می‌باشد بنای مذکور در جهت غربی دارای پلکانی است که به طبقه دوم راه دارد، در طبقه دوم نیز پلکان دیگری تعبیه شده که به پشت بام منتهی می‌شود. دلیل وجودی بنا با توجه به اینکه مانعی طبیعی در شمال کاروانسرای قلعه رزه و خارج از محدوده ساختمانی قرار گرفته و دیده بانی مناسب را سلب نموده، لذا اقدام به ساخت این بنا یا قلعه نموده‌اند تا مشرف بر نواحی شمالی باشد.

مصالح این بنا دقیقاً همان است که در ساخت کاروانسرای رزه بکار گرفته شده است. این بنا در نزد عامه به قلعه حسینی معروف می‌باشد وجه تسمیه قلعه حسینی از این قرار است که شخصی بنام حسین چندین سال متوالی در آن مسکن گزیده و تاق که همان اتاق می‌باشد در گویش محلی به معنی ساختمانی که محل زندگی فردی به نام حسین بوده نامیده شده است.

این قلعه نیز مربوط به دوره صفوی می‌باشد که در تاریخ 15 اسفند 1385 با شمارهٔ ثبت 18003 به‌عنوان یکی ازآثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پل باستانی صیحه

این آباره در 6 کیلومتری جاده اندیمشک به شوش (روبروی شهر آزادی) و در حاشیه شرقی جاده واقع شده است. این آباره در سال 1379 شناسایی گردید و کار خاکبرداری و مرمت آن از سال 1380 آغاز گردید. این بنا دارای 12 دهانه می‌باشد و در گذشته کاربری انتقال آب را داشته است و آب را بوسیله کانال به این منطقه آورده و پس از عبور آب از روی پل زمینهای کشاورزی آن طرف پل را آبیاری می‌نمودند. پلهای آبرو تنها جهت آبیاری زمینهای کشاورزی به کار می‌آیند و اصطلاحاً آباره گفته می‌شود. این پل مربوط نیز به دوره صفوی می‌باشد که در تاریخ 9 اردیبهشت 1382 با شمارهٔ ثبت 8376 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پل بالارود

یکی از با ارزشترین آثار تاریخی اندیمشک از عهد ساسانیان پل بالارود بر روی رودخانه بالارود می‌باشد که در روستای بالارود شمالی واقع شده است. از ویژگی‌های بارز پل می‌توان به سنگهای تراشیده شده که بصورت آجر چیده شده‌اند و به پایه‌های پل نمای مستحکم بخشیده است اشاره کرد. جنس پل از ساروچ و دارای 4 پایه مستحکم و مربع شکل بوده است که سالیان قبل به علت سیل ویرانگر سقف پل ریزش می‌کند. این پل که در 27 کیلومتری شمال شهرستان اندیمشک و در مجاورت بزرگراه اندیمشک پلدختر و همچنین آزاد راه اندیمشک - پل زال و روستای بالارود از توابع بخش الوارگرمسیری قرار دارد، در تاریخ 23 شهریور 1382 با شمارهٔ ثبت 9969 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

شمیم گل نرگس در فضای خوزستان؛ برداشت گل نرگس بهبهان آغاز شد

یکی از قدیمی‌ترین نرگس‌زارهای طبیعی ایران در شهرستان بهبهان است که قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد که بوی مطبوع آن زبانزد خاص و عام است.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بهبهان؛ یکی از قدیمی‌ترین نرگس‌زارهای طبیعی ایران در شهرستان بهبهان است که قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد که از دیرباز تاکنون این گل را منتسب به این شهرستان می دانند.

نرگس‌زار بهبهان هم‌اکنون نیز از جمله مناطق مهم و باسابقه رویش و پرورش گل نرگس بوده و از نرگس‌زارهای طبیعی و معروف ایران محسوب می‌شود.بهبهان پر از نرگس‌هایی است که در گرمای ملایم پاییز و زمستان این منطقه آماده برداشت می‌شوند.

انبوه گل نرگس در بهبهان به قدری زیاد بوده که رنگ یکپارچه و طلایی گل نرگس از دور نمایان بوده و بوی عطرآگین آنها به مشام هر رهگذری می‌رسد.

گل دهی نرگس همه ساله از نیمه دوم سال آغاز و تا پایان بهمن و گاهی نیز نیمه اول اسفند در بهبهان ادامه دارد. در نرگس زارهای بهبهان چهار نوع گل نرگس شناسایی شده که نرگس «شهلا» وسعت بیشتری را در این مناطق به خود اختصاص داده است.

در نرگس‌زار بهبهان سه نوع گل نرگس شناسایی شده که 70 درصد مساحت نرگس‌زار را نرگس معمولی (نرگس شهلا)، 20 درصد را نرگس پرپر و 10 درصد را نرگس مشکین یا مسکین دربر گرفته است.

گردشگران تور طبیعت گردی، به هنگام قدم زدن در میان این دشت پُر گل، می‌توانند از عطر خوش گل‌ها سرمست شوند و لحظاتی فراموش‌نشدنی را در کنار همراهان خود به خوشی سپری کنند. جدا از لذت بردن از عطرِخوش گل نرگس بهبهان، می‌توانید به گرفتن عکس‌های زیبا از مناظر این دشت مشغول شوید که به وقت صبح و تابیدن نور آفتاب به نرگس زارها، جلوه خاصی به گل‌ها می‌دهد