خوزتوریسم

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

حفاری در محوطه تاریخی «جوبجی» در رامهرمز

با مجوز شورای فنی وزارت میراث فرهنگی انجام شد؛

حفاری در محوطه تاریخی «جوبجی» در رامهرمز

رامهرمز- معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان گفت: حفاری در محوطه تاریخی «جوبجی» در رامهرمز با مجوز شورای فنی وزارت میراث فرهنگی در حال انجام است.

به گزارش خبرنگار مهر، سید محسن حسینی عصر امروز سه‌شنبه در گفت‌وگویی رسانه‌ای بیان کرد: در سال ۱۳۹۵ کاوش تاریخی در محوطه تاریخی جوبجی شهرستان رامهرمز توسط باستان شناسان انجام شد.

وی افزود: پس از آن دو فصل کاوش برای نجات بخشی آثار در مسیر طرح ۱۲ هزار هکتاری کشاورزی رامهرمز انجام و حدود ۱۴۰ متر از این مسیر پاکسازی و آثار کشف شده برای نگهداری و مرمت به موزه و مراکز مرمتی ارسال شد.

وی ادامه داد: در مابقی مسیر که حدود ۴۰۰ متر است، حفاری با مجوز شورای فنی وزارت میراث فرهنگی و با نظارت کارشناسان میراث فرهنگی در حال انجام است.

معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان بیان کرد: در صورتی که در مسیر حفاری به آثاری تاریخی برخورد شود، عملیات حفاری متوقف و کاوش‌های لازم انجام خواهد شد.

حفاری در محوطه تاریخی «جوبجی» در رامهرمز

تصویر نویسنده خوزتوریسم

دیواره‌های در حال ریزش و بحرانی سازه‌های آبی جهانی شوشتر مرمت شد

دیواره‌های در حال ریزش و بحرانی سازه‌های آبی جهانی شوشتر مرمت شد

مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان از آغاز مرمت سازه‌های آبی شوشتر خبر داد و گفت: در حال حاضر تثبیت قسمت‌های فوق بحرانی سازه انجام شده و نگرانی خاصی از بابت ریزش این قسمت‌ها نداریم، اما مرمت بقیه بخش‌ها نیاز به مطالعات بیشتر دارد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، محمد حسین ارسطو زاده در حاشیه برگزاری هفدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری تهران گفت: از دهه 60 و حتی دهه 50 قسمتی از محوطه آسیاب‌های شوشتر دچار ریزش و فرسایش بوده و همیشه این دغدغه مطرح بوده است که اگر این قطعه سنگ‌ها جدا شود و از دیوارها فرو بریزد، به نهر گر گر و آسیاب‌ها و عناصر معماری که در پایین‌دست وجود دارد چه میزان خسارت‌هایی را وارد می‌کند. دیگر اینکه این تخریب چه تاثیری بر ساختار متخلخل زمینی که در حال حاضر بستر آسیاب‌هاست و تونل‌هایی که معبر یا آبراهه‌های زیرزمینی انتقال آب هستند از بالادست پل بند گرگر به پایین‌دست، خواهند داشت.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان با اشاره به احتمال ریزش این تخته‌سنگ‌های بزرگ، بیان کرد: ارتفاع این دیواره‌ها نزدیک به 30 متر است و به احتمال زیاد طی بررسی‌هایی که داشتیم ریزش این قسمت از آسیاب‌ها و دیواره باعث می‌شود که بخش‌هایی از نهر گرگر هم مسدود شود و نظام آبی این قسمت برای همیشه مختل و مخدوش شود.

وی افزود: در صورت شکست‌ دیواره و تخریب‌ احتمالی آبراه‌های زیرزمینی شاید برای همیشه این نظام آبی را از دست می‌دادیم. علاوه بر آن نزدیک به بیست الی بیست و پنج خانه که بر فراز این دیوار قرار دارند در معرض تخریب هستند و وقوع این تخریب‌ها ممکن بود تلفات جانی هم در پی داشته باشد.

ارسطوزاده تصریح کرد: این موضوعات خواب را از چشم کارشناسان و مدیران و مسئولان گرفته بود و سال‌ها دغدغه آنها این بود که این استحکام‌بخشی انجام بگیرد و در عین حال ساختار اثر نیز حفظ شود، بنابراین حساسیت‌های ویژه‌ای از این حیث وجود داشت که ما بتوانیم همه شرایط را یک‌جا لحاظ کرده، ضمن اینکه سازه را نیز تثبیت کنیم.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با اشاره به اینکه مطالعات متعددی درخصوص بازسازی این بنا صورت گرفت، بیان کرد: در دفتر فنی وزارتخانه و معاونت میراث و در نهایت با کمک چندین مشاور ذیصلاح با تجارب بین المللی پیگیری‌های مربوط به این پروژه که ترکیبی بود از سازه، مهندسی آب و مرمت، صورت گرفت. از سوی دیگر با توجه به ابعاد وسیع دیوار ریزشی به نوعی باید از علوم و فنون تثبیت در سازه‌های هیدرولیکی مدرن امروز هم بهره‌ می‌بردیم. در نهایت ترکیب این‌ها به طرحی منجر شد که همه مراحل مصوب را در هیئت راهبردی پایگاه داشت، به عبارتی پس از تهیه طرح توسط مشاور در هیئت راهبردی در شورای فنی امور پایگاه‌ها که عالی‌ترین مرجع تخصصی نظارت بر امور اجرایی و فنی در پایگاه‌هاست، همه مراحل را گذراند و مصوب شد.

ارسطو زاده با بیان اینکه در بزنگاه ریزش این بنا که در اثر فرسایش تسریع شده بود، دوربین‌هایی به صورت ثابت نصب شده و تخریب‌ها لحظه به لحظه رصد می‌شد، گفت: ما شاهد ریزش آرام این دیواره بودیم که در نهایت در اثر اینکه لایه‌های رسی نگهدارنده این تخته سنگ‌های بزرگ دچار روند فرسایشی سریع شده بودند، نزدیک بود که شاهد ریزش باشیم، در نتیجه وارد مرحله مرمت شدیم.

وی با بیان اینکه همه شرایط و تأمین اعتبار مرمت صورت گرفته است، افزود: اگرچه کار مرمت این اثر جهانی هم به‌ لحاظ اجرایی و هم به‌ لحاظ مالی سنگین است، اما خوشبختانه زیر نظر کارشناسان درحال انجام است. ضمن اینکه مراجع تخصصی وزارت‌خانه نیز نظارت دائم بر این مرمت دارند.

مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان با اشاره به اینکه مرمت در حال انجام است، یادآور شد: در نهایت با مصالح همرنگ و همگون لایه نهایی که لایه طبیعی است، روی این بدنه اجرا می‌شود تا حالت مصنوعی نداشته باشد و به حالت طبیعی خودش نزدیکتر باشد.

وی گفت: در حال حاضر تثبیت قسمت‌های فوق بحرانی کار انجام شده و نگرانی خاصی از بابت ریزش این قسمت‌ها نداریم، اما برای مرمت بقیه بخش‌ها که شامل 400 متر از سازه است، باید مطالعات بیشتری انجام شود تا به طرح‌های متناسبی برسیم.

املاک شخصی تملک و مرمت آغاز شد

مدیر پایگاه میراث جهانی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر نیز در حاشیه هفدهمین نمایشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ایران گفت: تجربه تثبیت سازه‌های آبی شوشتر می‌تواند به عنوان نمونه برای سایر محوطه‌ها استفاده شود.

امین مهدوی‌کیا افزود: بیش از 100 سازه آبی در شهر وجود دارد که بخشی از نظام آبی شوشتر را تشکیل می‌دهند. از این تعداد، 13 سازه به عنوان اثرهای ثبت جهانی محسوب می‌شوند که شامل بندها، پل‌ها و محوطه‌هایی هستند که اساس و پایه آنها به دوران ساسانی برمی‌گردد.

وی بیان کرد: ما برای بررسی وضعیت زمین شناسی این منطقه، مطالعاتی انجام دادیم که تقریباً 15 سال به طول انجامید. یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌های ساکنان شوشتر، رانش دیوار غربی آبشار به طول 60 متر و ارتفاع 25 متر به سمت آسیاب‌ها بود. اگر اقدامات لازم انجام نمی‌شد، این رانش باعث تخریب این دیوار می‌شد و بخشی از آسیاب‌ها از بین می‌رفت. همچنین، رودخانه گرگر نیز مسدود و آبرسانی به آسیاب‌ها و زمین‌های زراعی پایین دچار مشکل می‌شد.

مهدوی کیا گفت: ما از سازمان یونسکو درخواست کرده بودیم تا موضوع را بررسی کند و پس از یک بازدید میدانی حدود سه چهار روزه، به 3 راهکار برای حل این مشکل رسیدیم؛ یکی از این راهکارها در هیئت راهبردی پایگاه و سپس در شورای تخصصی اداره کل پایگاه‌ها مورد تصویب قرار گرفت.

مدیر پایگاه میراث جهانی سازه‌های آبی شوشتر با بیان اینکه اکنون این اقدامات وارد مرحله اجرایی شده است، افزود: از شهریور سال 1401، اجرای این عملیات مرمتی آغاز شده است؛ در این عملیات، دیوارها به چند لایه دوخته شده و در نهایت لایه‌ای ایجاد می‌شود که با محوطه آبشار‌ها سازگاری داشته باشد؛ البته دوخت‌های انجام شده قابل رویت نیستند.

وی با اشاره به خرید ملک‌های بالادستی سازه‌های شوشتر گفت: از مجموعه آسیاب‌ها تا بالادست مجموعه، حدود 133 پلاک مسکونی روی لبه جداره‌ها قرار داشتند و تمام این پلاک‌ها مسکونی و متعلق به مالکان شخصی بودند. در صورتی که این اقدام انجام نمی‌شد، جداره‌ها به همراه خانه‌های روی آنها واژگون می‌شدند و زندگی مردم در خطر قرار می‌گرفت؛ بنابراین در ابتدا، تملک خانه‌ها آغاز و سپس به تثبیت جداره‌ها پرداخته شد.

مهدوی‌کیا با بیان اینکه در فاز اول، 4 واحد تملک شد و در فاز دوم، 10 واحد دیگر تا در نهایت، تعداد 133 پلاک تملک شد، بیان کرد: در مرحله نخست، قرارداد پیمانکاری برای طول 60 متر از جداره اصلی امضا شده است، در حالی که طول کل جداره تقریباً 25 متر است. پیمانکار این پروژه شرکت عروج راه خوزستان است که انتخاب این شرکت از طریق یک فرآیند مناقصه‌گذاری انجام شد و پروژه در مرحله اجرا قرار گرفت.

وی با اشاره به اینکه علاوه بر تثبیت جداره‌ها در شوشتر، این تجربه می‌تواند به عنوان یک پایلوت برای محوطه‌های دیگر نیز استفاده شود، گفت: انجام این کار حدود 15 سال طول کشیده است، زیرا در این مقیاس هیچ نمونه مشابهی وجود نداشت، ضمن اینکه تمام مستندات مربوطه در دسترس قرار دارند.

دیواره‌های در حال ریزش و بحرانی سازه‌های آبی جهانی شوشتر مرمت شد

تصویر نویسنده خوزتوریسم

گلافی؛ غرق دریای فراموشی/رونق لنج‌سازی به توسعهٔ گردشگری و اشتغالزایی کمک می‌کند

هنر کهن مردمان سرزمین جنوب به خاطره پیوسته است

گلافی؛ غرق دریای فراموشی/رونق لنج‌سازی به توسعهٔ گردشگری و اشتغالزایی کمک می‌کند

هنر در خطهٔ جنوب منحصر‌‌به‌فرد است. از «جهله‌سازی» تا «خوس‌بافی»، هریک با توجه به تناسب اقلیم و سرزمین بین مردم راه باز کردند و سال‌های سال هنرهای یکتای جنوب کشور بودند. در میان این هنرهای کهن که حالا رمقی برایشان نمانده و چند موسپیدکرده به آن مشغولند، به سراغ لنج‌سازی رفته‌ایم که بین اهالی جنوب به هنر «گلافی» معروف است.

استادکاران چیره‌دست در کرانهٔ خلیج‌فارس ماه‌ها مشغول لنج‌سازی بودند. اهالی به آنان «گلاف» یا «جلاف» می‌گفتند که حاصل دستشان یکی از هنرصنعت‌های بومی منطقهٔ جنوب بود. لنج‌های فایبرگلاس که به میدان آمد، کم‌کم جای لنج‌های چوبی را گرفت و لنج‌سازان پیشکسوت را به گوشه‌ای راند.

خاستگاه گلافی

لنج، گونه‌ای از کشتی کوچک یا قایق بزرگ باری و مسافری است که در خلیج‌فارس و دریای عمان و اقیانوس هند دیده می‌شود. لنج‌ها برپایهٔ قایق‌های بادبانی رایج در خلیج‌فارس ساخته می‌شود، با این تفاوت که به‌جای بادبان با موتور حرکت می‌کنند و عرشهٔ باز یا نیمه‌باز دارد. هنوز هم در بوشهر تک و توک استادکارانی هستند که از هنر آبا و اجدادی‌شان دست نکشیده‌ و در ساحل دریا مشغول کارند؛ کاری بیشتر از جنس تعمیر و فتیله‌کوبی (آب‌بندی) لنج‌‌های قدیمی و نه ساخت لنج جدید. در بوشهر لنج‌های چوبی به‌عنوان ناوگان سنتی که بیشتر برای باربری و حمل‌ونقل کالا مورد استفاده قرار می‌گیرند، فعالیت دارند.

گزارش کامل در ادامه نوشته

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

دستگاه‌های اجرایی مسبب نشت آب به درون شوادان‌های تاریخی مسئول جبران خسارات وارده هستند

سرپرست میراث‌فرهنگی شوشتر عنوان کرد:

دستگاه‌های اجرایی مسبب نشت آب به درون شوادان‌های تاریخی مسئول جبران خسارات وارده هستند

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شوشتر با اشاره به ورود آب به شوادان‌های برخی خانه‌های تاریخی این شهرستان گفت: دستگاه‌های اجرایی مسبب این اتفاق، مسئول جبران خسارات وارده هستند.

به‌گزارش روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، روز گذشته ۲۲ دی‌ماه ۱۴۰۲ محمدحسین ارسطوزاده مدیر‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان به همراه داوود نجارآسیابانی سرپرست میراث‌فرهنگی شهرستان شوشتر، از طرح‌های مرمتی فعال شهرستان شوشتر بازدید کردند.

نجارآسیابانی طی این بازدید، لزوم تسریع در عملیات‌های مرمتی با حفظ نکات و قوانین لازم در مرمت را لازمه انجام فرآیندهای مرمت عنوان کرد.

سرپرست میراث‌فرهنگی شهرستان شوشتر با بیان این‌که در ادامه این بازدید، از خانه تاریخی نجاتیان نیز به‌صورت مجزا بازدید فنی به عمل آمد گفت: ورودی و شوادان این بنای ارزشمند در ماه‌های گذشته به‌دلیل نشت آب شرب در شوادان بنا، تخریب شده بود که طی اقدامات کارشناسی اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان شوشتر و بهره‌گیری از محل اعتبارات مرمت اضطراری موجود شهرستان، شرایط اولیه برای مرمت‌های لازم صورت گرفته است؛ باوجود این، به دلیل وجود آب در شوادان خانه یادشده و همچنین شوادان‌های خانه‌های اطراف، تاکنون امکان مرمت نهایی برای این اداره مهیا نشده است.

او بر لزوم مرمت و جبران خسارات وارده به بناهای آسیب‌دیده توسط دستگاه‌های اجرایی مسبب این اتفاق تأکید کرد و افزود: این دستگاه‌ها باید عامل نشت آب ورودی به درون شوادان‌ها را برطرف کنند.

نجارآسیابانی خاطرنشان کرد: موضوع ورود آب به درون شوادان‌ها علاوه بر این‌که عاملی برای از بین بردن آثار تاریخی است، تهدیدی برای جامعه ساکن در محدوده‌ای از شهر که به این عارضه دچار شده‌‌اند نیز خواهد بود که نیازمند رسیدگی فوری است.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

در محله کوروش اهواز با گورستانی از گورخمره‌ها روبرو هستیم

در گفت‌وگو با ایلنا مطرح شد؛

در محله کوروش اهواز با گورستانی از گورخمره‌ها روبرو هستیم/ احتمال تخریب گورخمره‌های بیشتر توسط بیل مکانیکی‌ها وجود دارد

به گفته سرپرست هیأت باستان‌شناسی کاوش گورخمره‌های مکشوفه از محلۀ کوروش شهرستان اهواز، در بررسی اولیه محدودۀ کندوکاوهای صورت گرفته به‌وسیلۀ بیل مکانیکی برای ایجاد یک کالورت بتنی (پایه پل) بقایای ۳ گورخمرۀ مشاهده گردید که به شدت آسیب دیده بودند. با توجه به آشکار شدن شمار قابل‌توجهی از تکه‌های خمره‌های سفالی قیراندود و استخوان‌های پراکندۀ انسانی در جریان سرند خاک دپو شده در این محدود، به احتمال گورخمره‌های دیگری وجود داشته‌اند که در جریان خاکبرداری، توسط بیل مکانیکی کاملاً از میان رفته‌اند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، کاوش‌های باستان‌شناسی از جمله مواردی هستند که این روزها بیش از گذشته توجه عموم جامعه را به خود جلب کرده‌اند. یافته‌های این کاوش‌ها اطلاعاتی در اختیار ما می‌گذارد که می‌تواند ناگفته‌های بخشی از تاریخ سرزمینمان را برایمان روشن سازد. یکی از محوطه‌هایی که کاوش در آن خبر ساز شده است محلۀ کوروش شهرستان اهواز است. از این رو با لقمان احمدزاده (سرپرست هیأت باستان‌شناسی کاوش گورخمره‌های مکشوفه از محلۀ کوروش شهرستان اهواز) به گفتگو نشستیم.

در اوایل تیرماه ۱۴۰۱ خورشیدی در پی فعالیت ماشین‌آلات خاکبرداری شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب در محدودۀ شمال‌شرقی شهر اهواز (فاز ۴ محلۀ کوروش) در حدود ۱۵۰ متری ساحل سمت چپ رودخانۀ کارون، بخش‌هایی از چند خمرۀ تدفینی (گورخمره) آشکار شد. وضعیت این گورخمره‌ها بعد از انجام کاوش چگونه است؟ تا چه‌انداز آسیب دیده‌اند؟ چه داده‌هایی برای ما داشتند؟

برخی از گورخمره‌ها در حین فعالیت ماشین‌آلات خاکبرداری شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آسیب‌های جدی دیده‌اند به‌گونه‌ای که ما تنها بقایای تکه‌های خمره‌های سفالی قیراندود و استخوان‌های پراکندۀ انسانی را در جریان سرند خاک دپو شده در محدودۀ کارگاه کاوش یافته‌ایم. همکاران مرمت‌گر ما در تلاش هستند این تکه‌ها را وصالی کنند. همچنین مجموعه ‎استخوان‌های انسانی گردآوری شده توسط انسان‌شناس هیأت مورد بررسی و مطالعۀ اولیه قرار گرفته‌اند و نتایج جالب‌ توجهی از آن‌ها همچون تخمین سن، تعیین جنسیت و تشخیص نوع بیماری‌ها به دست آمده است.

خوشبختانه در این کاوش خمره‌هایی که طی فعالیت ماشین‌آلات خاکبرداری آسیب کمتری دیده بودند نیز آشکار شدند. پس از پایان کاوش، با هماهنگی‌های صورت گرفته تعداد ۴ گورخمره با هدف حفاظت ﻣﺆثر و آماده‌سازی برای نمایش در موزۀ منطقه‌ای اهواز و دیگر موزه‌های استان خوزستان انتخاب شدند. این گورخمره‌ها با تلاش گروه مرمت پروژه بلوک‌برداری و به آزمایشگاه‌های حفاظت و مرمت ادرۀ کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان خوزستان و پایگاه میراث جهانی شوش منتقل شدند.

گزارش کامل در ادامه نوشته

ادامه نوشته
تصویر نویسنده خوزتوریسم

میراث‌جهانی شوش میزبان یلدای جهانی شد

میراث‌جهانی شوش میزبان یلدای جهانی شد

جشن شب چله با هدف ترویج و نکوداشت آیین و سنت‌های ارزشمند فرهنگی در میراث‌جهانی شوش برگزار شد.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، سرپرست پایگاه میراث‌جهانی شوش در این‌باره اظهار کرد: هم‌زمان با شب یلدا که به تازگی در فهرست میراث‌جهانی یونسکو به ثبت رسیده است، به همت پایگاه میراث‌جهانی شوش، اداره میراث‌فرهنگی شهرستان و همکاری تشکل‌های مردم‌نهاد، جشن شب چله باحضور برخی مسئولان و اعضای شورای اسلامی شهر، هنرمندان و دوستداران میراث‌فرهنگی، ورزشکاران و اقشار مختلف شهروندان شوش و علاقه‌مندان ‌و فعالان فرهنگی از تهران، اهواز، دزفول و اندیمشک، در باغ‌موزه شوش برگزار شد.

علی بویری‌منجی افزود: این گردهمایی با هدف ترویج و نکوداشت آیین و سنت‌های ارزشمند فرهنگی برگزار شد.

او تصریج کرد: در این برنامه فرهنگی و هنری، ورزش‌های باستانی، شاهنامه‌خوانی، موسیقی سنتی و شعرخوانی، پذیرایی با تنقلات سنتی و غذاهای محلی، نمایشگاه صنایع‌دستی و سخنرانی اساتید دانشگاه پیرامون تاریخ و پیشنیه جشن یلدا اجرا که با استقبال پرشور شهروندان شوش مواجه شد.

امیراث‌جهانی شوش میزبان یلدای جهانی شد

تصویر نویسنده خوزتوریسم

مضیف خوزستان در راه جهانی شدن

مضیف خوزستان در مسیر جهانی شدن


در میان تعدد آثار فاخر میراث‌فرهنگی ناملموس کشورمان، فن‌آوری ساخت مضیف به پیشنهاد اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان به شایستگی در دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی میراث‌فرهنگی ناملموس کشور ثبت شد و اینک این فن‌آوری در مسیر جهانی شدن قرار گرفته است.

محمدحسین ارسطوزاده، مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان در یادداشتی نوشت: آنچه جوامع، گروه‌ها و حتی برخی افراد به نام میراث‌فرهنگی ناملموس از آن نام می‌برند در واقع آداب و رسوم، مهارت‌ها و نیز وسایل، اشیا و مصنوعات دستی است که دانش آن سینه به سینه در طول تاریخ به‌عنوان بخشی از غنای فرهنگی منتقل شده است و عموم مردم برای حفظ و پاسداشت آن تلاش می‌کنند و به آن عرق می‌ورزند.

کشور ایران تاریخ و تمدن چند هزارساله دارد و به همین سبب میراث‌فرهنگی و آثار فاخری که ارزش ثبت در سطح ملی و جهانی را دارند بی‌شمار است؛ اما با رویکرد سازمان یونسکو در سال‌های اخیر، روند درخواست کشورها برای ثبت میراث‌فرهنگی ناملموس محدود شده است و هرکشور صرفاً امکان ارائه یک پرونده مستقل برای هر دو سال را دارد.

براساس روالی که در سازمان یونسکو برای فرآیند ثبت‌جهانی در نظر گرفته شده است ثبت یک اثر به معنای مالکیت یک کشور نسبت به آن میراث نیست و حتی اگر همه مردم جهان نسبت به متولد شدن آن میراث در کشوری خاص مطلع باشند بازهم به دلیل محدودیت در ثبت آثار امکان ارائه درخواست و ثبت اثر جهانی به نام کشور دیگر به‌صورت مشترک ممکن است.

جمهوری اسلامی ایران با تعداد میراث‌فرهنگی ناملموس بسیار زیاد که قابلیت ثبت‌جهانی را دارند، باید پرونده‌های متعدد خود را انفرادی ارائه کند که در این صورت باید سال‌ها در صف انتظار باشند و از آنجا که غنای فرهنگی ایران فراتر از مرزهای تعین شده امروزه است و قاعدتاً در کشورهای منطقه نیز آداب و رسوم و میراث ناملموس مشترک وجود دارد راه حل دیگر برای ثبت‌جهانی، ارائه پرونده‌های مشترک با سایر کشورها است چراکه این روش فاقد محدودیت در تعداد درخواست است.

به‌طور مثال آیین‌های نوروز اولین پرونده‌‌ای بود که جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۸ به یونسکو ارائه کرد که پس از تکمیل مستندات و انجام مراحل ارزیابی در نهایت با مشارکت ۱۲ کشور ایران، افغانستان، آذربایجان، هند، عراق، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، تاجیکستان، ترکیه، ترکمنستان و ازبکستان این میراث ناملموس در فهرست آثار یونسکو ثبت شد

در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس، از ایران سه پرونده برای ثبت‌جهانی بررسی شد که شامل افطار و مراسم اجتماعی ـ فرهنگی آن (مشترک با آذربایجان، ترکیه و ازبکستان)، هنر تذهیب (مشترک با آذربایجان، تاجیکستان، ترکیه و ازبکستان) و جشن سده (مشترک با تاجیکستان) بود که هر سه میراث ناملموس کشورمان جهانی شدند و مجموع آثار میراث‌فرهنگی ایران در یونسکو به ۲۴ عنصر رسید و جایگاه ایران را در میان ۱۸۲ کشور عضو این کنوانسیون، با یک رتبه ارتقا از ششم در سال ۲۰۲۲ به پنجم جهان در ۲۰۲۳ رسانید.

در میان تعدد آثار فاخر میراث‌فرهنگی ناملموس کشورمان، فن‌آوری ساخت مضیف به پیشنهاد اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان به شایستگی در دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی میراث‌فرهنگی ناملموس کشور ثبت شد.

پرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس آذرماه امسال توسط کشور عراق در اجلاسیه مطرح و این میراث‌فرهنگی ثبت‌جهانی شد؛ باوجود این، از آنجا که اشتراک فرهنگی زیادی میان کشور ایران و عراق وجود دارد بلافاصله پس از ارائه این پرونده مقامات حاضر در این اجلاسیه تقاضای ثبت مشترک این موضوع را مطرح کردند و به زودی مستندات لازم برای ثبت مُضیف به‌عنوان میراث‌فرهنگی ناملموس مشترک میان ایران و عراق ارائه خواهد شد.

پاسداری از مواریث فرهنگی خطه زرخیز استان خوزستان وظیفه‌ای است که بی‌شک وظیفه همه ما به‌عنوان مردم است که در این راه مسئولان و متولیان میراث نیز از هیچ کوششی دریغ نخواهند کرد.

امید است تا با همت همه میراث‌دوستان، فن‌آوری ساخت مضیف نیز در فهرست میراث‌جهانی ثبت شود و برگ زرین دیگری در حوزه میراث‌فرهنگی کشور و استان خوزستان رقم بخورد.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

ایزدی عنوان کرد:  مضیف خوزستان ثبت‌جهانی می‌شود

ایزدی عنوان کرد:

مضیف خوزستان ثبت‌جهانی می‌شود

مديركل ثبت و حریم آثار و حفظ و احیاء میراث معنوی و طبیعی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی از تلاش گسترده وزارت میراث‌فرهنگی و اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی‌ خوزستان برای ثبت‌جهانی مُضیف خوزستان خبر داد.

علیرضا ایزدی در گفت‌وگو با خبرنگار روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان گفت: پرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا توسط کشور عراق مطرح شد که بلافاصله با سفیر کشور عراق در این اجلاس گفتگو و موضوع ثبت‌جهانی مُضیف مردم شریف عرب خوزستان و اشتراکات فرهنگی دو کشور را در این جلسه مطرح و پیگیری کردم.

مديركل ثبت و حریم آثار و حفظ و احیاء میراث معنوی و طبیعی وزارت میراث‌فرهنگی افزود: کشور عزیزمان ایران دارای میراث غنی ملموس و ناملموس متنوعی است و هریک از این مواریث، برگ زرینی برای همه ملت فرهنگ‌دوست ایران اسلامی به‌شمار می‌آید؛ از طرفی، فرهنگ ناب مردم شریف عرب خوزستان و اهمیت به مُضیف و نیز پذیرایی و ضیافت از دیرباز جایگاه ویژه‌ای داشته و دارد و همین موضوع هم باعث شده که فن‌آوری ساخت مضیف به پیشنهاد اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان به شایستگی در دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی میراث‌فرهنگی ناملموس کشور ثبت شود.

او تصریح کرد: وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی و اداره‌کل استان خوزستان تلاش‌های خود را برای ثبت‌جهانی مُضیف بصورت مشترک با کشور عراق در دستورکار خود قرار داده است و این مهم بزودی تدوین و محقق خواهد شد.

ایزدی اضافه کرد: طی روزهای گذشته، هماهنگی‌ها و پیگیری‌های لازم را با اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان و معاونت میراث‌فرهنگی استان انجام داده‌ایم و پرونده مُضیف خوزستان به‌زودی ارائه خواهد شد و شاهد برگ زرین دیگری از میراث ناملموس استان زرخیز خوزستان و میهن عزیزمان خواهیم بود.

در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس از ایران سه پرونده برای ثبت‌جهانی بررسی شد که شامل افطار و مراسم اجتماعی ـ فرهنگی آن (مشترک با آذربایجان، ترکیه و ازبکستان)، هنر تذهیب (مشترک با آذربایجان، تاجیکستان، ترکیه و ازبکستان) و جشن سده (مشترک با تاجیکستان) بود که هرسه میراث ناملموس کشورمان جهانی شدند.

هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا برگزار شد.

https://media.qudsonline.ir/d/2023/09/02/4/1243701.jpg?ts=1693675846000

تصویر نویسنده خوزتوریسم

سازه‌ای که در ایران ثبت ملی بود در عراق به ثبت جهانی رسید

سازه‌ای که در ایران ثبت ملی بود در عراق به ثبت جهانی رسید

«مضیف» سازه‌ای از نیِ تالاب که دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفته بود اخیرا به عنوان یکی از میراث‌های جهانی به نام کشور عراق به ثبت جهانی رسید.

قاسم آل کثیر فعال میراث فرهنگی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: در هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس که در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا برگزار شد، سازه «مضیف» به عنوان سازه‌ای از نی که مربوط به سبکِ زندگی تالاب نشینان جنوب ایران و عراق است به نامِ عراق در فهرست آثار جهانی قرار گرفت.

آل کثیر توضیح داد: دی ماه ۱۳۹۰ در چهارمین همایش سراسری شورای سیاست‌گذاری ثبت آثار ملی ایران که در جزیره قشم برگزار شد، ۳۲ اثر از آثار تاریخی، معنوی و طبیعی استان خوزستان از جمله فناوری ساخت مضیف به ثبت ملی رسیده بود.

وی با بیان اینکه وزارت میراث فرهنگی و اداره کل میراث فرهنگی خوزستان پرونده ثبت جهانی مضیف را در کمیسیون میراث معنوی یونسکو خالی گذاشتند، افزود: برای فعالان میراث فرهنگی خصوصاً خوزستانی‌ها بسیار نگران کننده است که در زمانی مضیف به نام کشور عراق به ثبت جهانی برسد که وزیر میراث فرهنگی، اصالتاً خوزستانی باشد و انتظار می‌رفت وزیر میراث فرهنگی اشراف و آشنایی کاملی با میراث استان و کشورش داشته باشد.

آل کثیر توضیح داد: وزیر میراث فرهنگی و اداره کل میراث فرهنگی خوزستان تا این لحظه هیچ واکنشی نسبت به این موضوع نداشتند و انتظار می‌رود مراتبِ اعتراض خود و پیگیری برای ثبتِ مضیف به عنوان میراث مشترک مردم جنوب ایران و عراق اقدامات لازم را اتخاذ کنند.

این دوستدار میراث فرهنگی افزود: مضیف یک سازه منحصر به‌فرد از جنس نی و حصیر که همان مهمانخانه معروف عشایر جنوب کشورمان است. سازه‌ای ساخته شده از نی‌های بلند مردابی. مضیف با قدمتی هفت هزار ساله، سازه‌ای به ظاهر ساده است که ساختی پیچیده دارد.

آل کثیر گفت: نام این سازه که این در سال‌های اخیر باعثِ تأثیر در رونق گردشگری خوزستان شده از کلمه ضیافت گرفته شده و به‌طور مشخص به مهمانی و پذیرایی اشاره دارد.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

میراث جهانی چغازنبیل؛ ناگفته های زیگورات»

میراث جهانی چغازنبیل؛ ناگفته های زیگورات»

به گزارش ایسنا، پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه با همکاری مجله گیلگمش و خانه اندیشمندان علوم انسانی در نشستی که جمعی از فعالان گردشگری و میراث فرهنگی حضور داشتند، به معرفی «میراث جهانی چغازنبیل؛ ناگفته های زیگورات» پرداختند و از ظرفیت‌های پنهان آن و همچنین کم‌توجهی‌ها و کم‌لطفی‌ها به تاریخ نخستین اثر تاریخی ایران که در یونسکو ثبت جهانی شد، سخن گفتند. همچنین این نشست بهانه‌ای بود برای معرفی کتاب «بارقه کائنات: نگاهی بر میراث جهانی چغازنبیل» تالیف کامیار عبدی، باستان‌شناس

نخستین میراث جهانی ایران؛ کم‌بازدیدترین جاذبه ایران

عاطفه رشنویی ـ مدیرپایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه در خوزستان ـ سخنانش را در این‌طور آغاز کرد: گله دارم که دوستانی از میراث فرهنگی در این جلسه حضور ندارند و ناگفته‌های جغازنبیل را نمی‌شنوند، چغازنبیل آنقدر راز دارد که اگر بخواهیم به آن بپردازیم شاید صد سالی طول بکشد. امیدوارم چشمان من مدیران را در این سالن ندیده باشد و آنها آمده باشند.

او ادامه داد: علاوه‌بر اینکه چغازنبیل به عنوان شهر جهانی قابل توجه است، به واسطه مصادیق تاریخی و طبیعی نیز قابل توجه است. این اثر فخر معماری و هنر آجر ایران است و اما به عنوان اولین میراث جهانی ایران، آنچنان که باید به جایگاه آن پرداخته نمی‌شود. متاسفانه چغازنبیل کم‌بازدیدکننده‌ترین میراث جهانی ایران است. با وجود تمام ویژگی‌های که دارد، اما هنوز نتونستیم از چغازنبیل برای همسایه دیوار به دیوار تا جامعه ذی‌نفعان کسب اقتصادی به‌وجود آوریم و تنها کسانی که درباره تاریخ ایران مطالعاتی دارند آن را دنبال می‌کنند. همین کمبودها باعث شد امروز با برگزاری نشست ناگفته‌های چغازنبیل برای آن کار شایسته انجام دهیم.

رشنویی بیان این‌که چغازنبیل آنقدر ظرفیت دارد و ناشناخته مانده است که می‌تواند در زندگی همه مردم ایران تحول ایجاد کند، با تاکید بر ضرورت حفاظت مردم محور در این محوطه باستانی، اظهار کرد: خوزستان در نوروز معمولا پرمسافر است، در عین حال که پرباران است، حال در آن روزها چغازنبیل تعطیل است ولی مردم انتظار دارند آن همه راه که تا چغازنبیل می‌آیند حتما آن را ببینند و وقتی می‌بینند محوطه تعطیل است عصبانی می‌شوند و واکنش نشان می‌دهند، درحالی‌که این تصمیم برای حفاظت پایدار آن اثر گرفته شده است. ما احتیاج داریم مشارکت همه‌ذی مدخلان را در حفاظت اثر داشته باشیم.

مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل همچنین به کمبود زیرساخت‌ها در این محوطه جهانی اشاره کرد و گفت: بیشتر بازدیدکنندگان با کمبود زیرساخت مواجهند. حلقه مفقوده در گردشگری به‌ویژه در خوزستان و مهم‌تر از آن در این محوطه میر اث جهانی آن است که به اندیشه مدیریت مقصد نرسیده‌ایم. همه این مسائل دست به دست هم داده‌اند تا ما نتوانیم گردشگری پایدار ایجاد کنیم.

او افزود: در چغازنبیل۶۴۰ هکتار عرصه خشت و گِل داریم که از اولیه‌ترین ملزومات نگهداری در مضیقه است. سالهاست جزو میراث جهانی است، ولی اعتبار آن جزو چالش ‌هاست.

مدیرپایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه، درحالی این محوطه‌های باستانی را جزو کم‌بازدیدکننده‌ترین آثار تاریخی ایران معرفی کرد و از کم‌توجهی‌ها به آن سخن گفت، که آرش نورآقایی، پژوهشگر گردشگری، ‌در تایید بی‌مهری‌ها به معرفی میراث فرهنگی ایران، الگوی موفقیت تیم فوتبال بارسلونا در اسپانیا را برای محبوب‌تر شدن تفسیر کرد.

رشنویی در پایان این سخنان اما یک خبر خوش داد و گفت: به دنبال ایجاد زیرساخت بازدید در شب چغازنبیل هستیم. اگر همه‌چیز خوب پیش برود تا قبل از نوروز شاهد بازدید غروب تا طلوع در چغازنبیل خواهیم بود.

گنجینه‌ای ناگفته از چغازنبیل

مجتبی گهستونی ـ فعال میراث فرهنگی و گردشگری خوزستان ـ درباره ‌گنجینه‌های طبیعی در منظر میراث جهانی چغازنبیل سخن گفت و اظهار کرد: میراث‌ فرهنگی تنها در محدوده شهرستان شوش نبود که موجب شد نخستین کاوش‌های باستان‌شناسی در این منطقه انجام شود، بلکه میراث طبیعی این کهن‌شهر و به‌ویژه ظرفیت‌های نهفته در آن موجب شد تا نخستین اداره محیط زیست خوزستان هم در شوش شکل بگیرد.

او افزود: به همین دلیل منطقه حفاظت شده کرخه از سال ۱۳۴۹ در مجموعه مناطق چهار گانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران قرار گرفت. ذخایر ارزشمند جنگل ملی کرخه، در زمره مهمترین میراث طبیعی پیرامون مثلت جهانی قرار می‌گیرند. برخی از گونه‌های گیاهی این منطقه گز پده سریم، جاز، بید، لگجی، استبرق، مرغ، شبدر و جامعه غالب پوشش جنگلی را گیاه گز تشکیل می‌دهد و برخی از گونه‌های جانوری این منطقه گوزن زرد ایرانی، رودک عسل خوار، گرگ، گربه جنگلی، گراز، گربه وحشی، اردک مرمری، حواصیل زرد، لیکو خوزی، لیکو معمولی، میوه خور و... هستند. از گونه‌های خزنده منطقه حفاظت‌شده کرخه نیز می‌توان به لاک پشت برکه‌ای، لاک پشت فراتی، مار آبی، گرزه مار، مار جعفری و... اشاره کرد.

گهستونی گفت: منبع آبی منطقه رودخانه کرخه است که از وسط جنگل جریان دارد. البته نهرها و زهاب‌های اطراف نیز جزو منابع آبی منطقه به شمار می‌روند. وابستگی گاومیش به آب رودخانه و استفاده از جنگل برای گاومیش و گاو، مردم بومی را وابسته به این منطقه کرده است، به طوری که بخش عمده‌ای از درآمد اهالی از طریق بهره‌برداری از این منطقه به صورت مستقیم و غیرمستقیم به دست می‌آید. نکته مهم اینکه تا دهه ۳۰ شمسی دسته‌های ۳ تا ۵ تایی شیر ایرانی در این منطقه زندگی می‌کردند.

این فعال گردشگری، میراث طبیعی پیرامون چغازنبیل را «رخش خوزستان» توصیف کرد و افزود: مساحت منطقه حدود ۱۷۵۳۳ هکتار است. از این مقدار، مساحت پارک ملی ۴۱۰۰ هکتار است و جنگل‌های آن تنها باقی‌مانده جنگل‌های نیمه گرمسیری در کشور ایران هستند. درختان «پده» و «گز» و درختچه‌های «سریم»، «جاز»، «تمشک»، «استبرق»، «کهورک» و «لگجی»، «یونجه» و «گرامینه» بخشی از تنوع گیاهی منطقه محسوب می‌شوند. جنگل دز زیستگاه اصلی جانوران زیادی در جلگه خوزستان است که مهمترین آنها گوزن «زرد ایرانی» است که از گونه‌های نادر ایران و جهان به به‌شمار می‌رود.

گزارش کامل در ادامه نوشته

ادامه نوشته
معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی
اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi ................... > ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ