خوزتوریسم

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

شرکت شهر مسجدسلیمان، میراث صنعتی ایران

شرکت شهر مسجدسلیمان، میراث صنعتی ایران

به واسطه کشف نفت در مسجدسلیمان آخرین دستاوردهای علمی، فنی و معماری غرب منجر به ساخت اولین سایت‌های صنعتی و مسکونی مدرن در ایران و تبدیل این منطقه به نخستین شرکت شهر صنعتی خاورمیانه شد. مسجدسلیمان دروازه گذار از سنت به مدرنیته در ایران و خاورمیانه گردید. شرکت نفت ایران و انگلیس، به‌منظور بیش‌برد اهداف خود، بانی ساخت و سازها و شکل‌دهی کالبد جدیدی به زندگی مردم در مسجدسلیمان شدند که در رشد و تغییر ساختار اقتصادی و عمرانی و فرهنگی ایران تأثیر گذاشت.

ایوب سلطانی باستان‌شناس و مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی مسجدسلیمان در یادداشتی نوشت: در مصاحبه‌ای که با میراث آریا درباره ضرورت ثبت جهانی میراث صنعتی مسجدسلیمان به‌عنوان نخستین شرکت شهر صنعتی خاورمیانه سخن گفتم زیرا «شرکت شهر صنعتی مسجدسلیمان» اولین انتقال موفقیت‌آمیز میراث صنعتی از غرب به خاورمیانه را نشان می‌دهد.

با رنسانس صنعتی که به دنبال آن تمامی تاسیسات و ساختارهای معماری موجود تحت تاثیر معماری و فناوری مدرن قرن بیستم بود، تمامی این امکانات در نوع خود اولین‌ها (76 مورد اولین‌های صنعتی) از جمله پالایشگاه بی‌بی‌یان، کارخانه برق، فرودگاه و هواشناسی، باشگاه‌های ورزشی، بافت‌های صنعتی مدرن، پل‌های کابلی، راه‌آهن، ایستگاهای مخابراتی و رادیویی، کارخانه گوگرد، اولین چاه نفت و اولین چاه گاز و... در مسجدسلیمان شکل گرفت.

به واسطه کشف نفت در مسجدسلیمان آخرین دستاوردهای علمی، فنی و معماری غرب منجر به ساخت اولین سایت‌های صنعتی و مسکونی مدرن در ایران و تبدیل مسجدسلیمان به نخستین شرکت شهر صنعتی خاورمیانه شد. مسجدسلیمان دروازه گذار از سنت به مدرنیته در ایران و خاورمیانه گردید. شرکت نفت ایران و انگلیس، به‌منظور بیش‌برد اهداف خود، بانی ساخت و سازها و شکل‌دهی کالبد جدیدی به زندگی مردم در مسجدسلیمان شدند که در رشد و تغییر ساختار اقتصادی و عمرانی و فرهنگی ایران تأثیر گذاشت. با افزایش عملیات و گسترش فعالیت‌های شرکت نفت، دیگر هدف تنها ساخت سرپناه نبود، بلکه به کار بردن سبک‌های زیباتری از معماری و فراهم کردن محیط آموزشی و رفاهی مورد توجه قرار گرفت که منجر به ساخت اولین محوطه‌های مسکونی، رفاهی و تاسیسات صنعتی مدرن در مسجدسلیمان شد و آن را تبدیل به یکی از صنعتی‌ترین و مرفه‌ترین شهرهای خاورمیانه کرد.

مهندسان با اتکا به علم و فناوری مدرن و ادغام آن با معماری ایران که ریشه های عمیق و پر محتوایی داشته است توانستند محیطی فرح بخش در گرمای طاقت فرسا ایجاد نمایند. به این ترتیب امکانات مهمی از جمله: تأسیسات جدید اداری و صنعتی، خانه‎های مسکونی(بنگله/لین)، مراکز بهداشتی، تفریحی، ورزشی، باشگاه‎ها، فرودگاه، فروشگاه‌ها، مدارس و پل‌ها اشاره کرد. استمرار و بقا این شرکت شهر در زندگی جاری مردم از 1908 تاکنون نشان دهنده ترتیبات اجتماعی رایج و انتقال ایده‌های برنامه‌ریزی فضایی بین جوامع مختلف است که مشخصه کشف و بهره‌برداری نفت در مسجدسلیمان می‌باشد.

نخستین میدان نفتی با مخزن آهکی در مسجدسلیمان کشف شد. این خود سرآغاز کاوش برای منابع نفتی در مخازن آهکی جهان بود. چون تا آن زمان تمام مخازن نفتی جهان در لایه‌های ماسه سنگی کشف شده بود.

ملک شعرای بهار یکی از شاعران برجسته کشور طی بازدیدی که از مسجدسلیمان در سال 1927 داشته در قصیده‌ای بلند به وصف شهر تاسیسات نفتی، خدمات، کارکنان و مردم پرداخته است. از میان این قصیده بلند به دوبیت آن اشاره می‌کنم:

بهر مجروحان و بیماران و گرماخوردگان چند مارستان به طرز انگلستان کرده‌اند

انتظاماتی که درآن خطه دیده‌ام، ای عجب سال‌ها خلق آرزویش را به تهران کرده‌اند

حلقه‌های چاه‌شان خوانده زدل راز زمین برج‌های قصرشان با عقل پیمان کرده‌اند

همچنین گزارشات از مورخان بزرگ همچون هردوت و اشاره به جوشیدن ماده سیاه رنگ و قیر مانند که در جنوب غربی ایران و خوزستان امروزی از دل زمین بیرون می‌آید. نام بردن از نفتون (مسجدسلیمان) در سفرنامه سر هنری لایارد، گزارشات باستان‌شناسی دمورگان و لافتوس و اشاره به آتشگاه‌های ایران باستان در این حوزه جغرافیایی از ویژگی‌های معیار ادبی و هنری با اهمیت برجسته جهانی مرتبط می‌باشد.

منطقه مسجدسلیمان به‌عنوان یک میراث طبیعی با ویژگی‌های خاص زیست محیطی و زمین‌شناسی خود، اصالت و یکپارچگی برجسته‌ای را از نظر طبیعی و تاریخی داراست. این منطقه بدلیل منابع طبیعی غنی، اکوسیستم‌های متنوع و ویژگی‌های زمین‌شناختی منحصر به‌فرد خود، اهمیت ویژه‌ای در تاریخ طبیعتی ایران دارد.

از جمله ویژگی‌های طبیعی که اصالت این حوزه زیستی را اثبات می‌کند، وجود منابع طبیعی نفت، گاز، چشمه‌های گوگردی و غنی از مواد معدنی، گذر 90 کیلومتر رودخانه کارون به‌عنوان بزرگترین و طولانی‌ترین رودخانه ایران است که در طی قرون گذشته به‌عنوان منابعی با ارزش برای ساکنان آن وحتی و جوامع پیرامونی آن مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

مسجدسلیمان با دیرینگی بسیار غنی خصوصا در دوره اشکانیان و وجود سایت‌های تاریخی آتشکده سرمسجد، معبد بردنشانده، قلعه بردی، نقوش برجسته و کتیبه‌های متعدد، معبد کلگه زرین با 400 اثر شناسایی شده در اطلس باستان‌شناسی کشور دارای اهمیت ویژه است. با این وجود با فوران نفت دوباره حیات شکوهمند مسجدسلیمان تجدید شد.

شرکت شهر مسجدسلیمان نمونه خوبی از یک شرکت صنعتی در اوایل قرن بیست است که تمام تاسیسات و سازه‌های صنعتی آن واجد ارزش جهانی است. دولت با ایجاد پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی و همچنین اداره موزه‌های نفت با شرح وظایف مبتنی بر مدیریت، حفاظت، مرمت، معرفی و تخصیص بودجه مناسب اهتمام دارد که بیش از گذشته نسبت به میراث صنعتی به‌عنوان بخش مهمی از تاریخ ملی کشور متمرکز شود .

ضرورت ثبت جهانی میراث صنعتی مسجدسلیمان به‌عنوان نخستین شرکت شهر صنعتی خاورمیان

توجیه ارزش‌های برجسته جهانی مسجدسلیمان شهر موزه ایران

ایوب سلطانی با تاکید بر اینکه میراث صنعتی ایران برای بیش از صدسال بار فرهنگ و پیشرفت دانش و تکنولوژی را به دوش می‌کشد گفت: انتقال روحیه کار و فعالیت و سبکی از فناوری و معماری که متعلق به میراث جهانی است لزوم حفظ و مطالعه‌ی این آثار را تشدید می‌کند. معماری و صنعت در تعامل با هم قرار دارند و این میراث معماری صنعتی، دارای ارزش‌های تاریخی، معماری، فن‌آوری، فرهنگی و هنری است.

ایوب سلطانی مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی شهرستان مسجدسلیمان، در ادامه گفت‌وگو با میراث آریا، از ضرورت ثبت جهانی میراث صنعتی مسجدسلیمان به‌عنوان نخستین شرکت شهر صنعتی خاورمیانه نام برد و گفت: به موازات حفاری و کاوش نفت در میدان مسجدسلیمان تعدادی تپه باستانی کشف گردید. از آن پس رومن گیرشمن باستان‌شناس فرانسوی در منطقه مستقر شد و شروع به بررسی منطقه و سپس کاوش در نقاط مورد نظر کرد. مهم‌ترین کشفیات رومن گیرشمن در منطقه، معابد سه گانه سرمسجد، بردنشانده و کلگه‌زرین بود که از محدود آثار شناخته شده عصر اشکانی در ایران محسوب می‌شوند.

این باستان‌شناس با اشاره به اینکه طلوع دوباره مسجدسلیمان بعد از گذشت چندین قرن در سال ۱۹۰۸ با فوران نفت از میدان شماره یک در مرکز مسجدسلیمان کنونی آغاز شد افزود: بررسی‌ها نشان می‌دهد، مجموعه‌ی نیایشگاهی سرمسجد از محدود بناهای آیینی دنیا است که در آن همزمان چند خدای متفاوت (از دو ملت ایران و یونان)، به صورت مسالمت‌آمیز مورد پرستش قرار می‌گرفتند.

وی با تاکید براینکه کاوشگر بر مبنای آثار و شواهد بدست آمده معتقد است در آتشکده سرمسجد از گاز طبیعی به‌عنوان تغذیه آتش جاودان بهره می‌بردند یادآور شد: شواهد فراوانی از این دوره در شهر کنونی مسجدسلیمان به دست آمده است. بنابراین، شهرستان مسجدسلیمان دارای پیشینه‌ای کهنی است و این امر اهمیت این منطقه را دو چندان می‌کند.

مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی شهرستان مسجدسلیمان به ظرفیت‌های ملموس میراث صنعتی اشاره کرد و یادآور شد: ظرفیت‌های ملموس میراث صنعتی مسجدسلیمان شامل بافت‌های تاریخی، شهرک‌های مدرن سکونتگاهی، ورزشگاه‌ها، باشگاه‌های ورزشی، کلوپ‌های هنری، بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها و آزمایشگاهای طبی و شیمیایی، مراکز آموزشی تحصیلی و فنی، کارخانجات، تاسیسات زیربنایی اعم از برق، مبلمان شهری، آب، مخابرات، چاه‌ها و تاسیسات حفاری، استخراج، انتقال و پالایشگاه‌ها، خدمات اداری و شهری است که همچنان پس از یک قرن در جریان زندگی مردم امروزی کاربر، اثربخش و مفید هستند. اینجاست که نمادهای محرومیت اجتماعی و زوال اقتصادی در گذر زمان به نمادهای غرور محلی و ملی تبدیل می‌شوند.

ایوب سلطانی که از مجموعه بزرگ ملموس میراث صنعتی این منطقه به عنوان شهر موزه مسجدسلیمان یاد می‌کند اظهار داشت: مجموعه بزرگ ملموس میراث صنعتی حول محور ۳۰۰ چاه اکتشافی در کل کالبد حیاتی شهر پراکنده است. با خارج شدن بخش عمده‌ای چاه‌های نفت از مدار تولید و کاهش استخراج نفت، بدلیل وابستگی مردم به این جغرافیای زیستی برنامه‌ریزی‌های متعددی برای احیاء و جایگزینی میراث صنعتی و استفاده از ظرفیت‌های عظیم گردشگری در اسناد توسعه‌ای و آمایش سرزمینی لحاظ شده است.

مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی شهرستان مسجدسلیمان از سایت­های صنعتی این منطقه به‌عنوان نقطه­ی عطفی در تاریخ یاد کرد و اظهار داشت: آنها خاطرات روزهایی را دارند که هم موجب پیشرفت و هم مایۀ رنجش بوده است و البته نمادی از امید به زندگی بهتر هستند. آنها توسعه فناوری کشور را از طریق معماری‌شان نشان می‌دهند. علاوه بر این بناهای صنعتی، ارزش‌های اجتماعی و فرهنگی زمان‌شان را نمایش میدهند و این فرایند علاقه رو به رشد در حفظ و نگهداری ساختمان‌های صنعتی به‌عنوان بخشی از انواع گونه­های ساختمانی برای دقیق‌تر نشان دادن گذشته را به همراه داشته است.

ایوب سلطانی با تاکید بر اینکه میراث صنعتی ایران برای بیش از صدسال بار فرهنگ و پیشرفت دانش و تکنولوژی را به دوش می‌کشد گفت: انتقال روحیه کار و فعالیت و سبکی از فناوری و معماری که متعلق به میراث جهانی است لزوم حفظ و مطالعه‌ی این آثار را تشدید می‌کند. معماری و صنعت در تعامل با هم قرار دارند و این میراث معماری صنعتی، دارای ارزش‌های تاریخی، معماری، فن‌آوری، فرهنگی و هنری است.

وی در ادامه به دلایل راه‌اندازی پایگاه ملی منظر فرهنگی وصنعتی مسجدسلیمان به همت وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی اشاره کرد و افزود: به‌منظور صیانت، حفاظت، مرمت و ساماندهی میراث صنعتی با ایجاد پایگاه ملی منظر فرهنگی وصنعتی مسجدسلیمان، ثبت و تعیین عرصه و حریم ۱۰۰ اثر میراث صنعتی، تهیه مطالعات و ابلاغ بافت ۱۵۰هکتار بافت مدرن صنعتی شامل کمپ کرسنت، اسکاچ کرسنت، لب کرسنت، نفتون، پانسیون خیام، سی‌برنچ، بی‌بی یان، باغ ملی، افرنبی، تلخاب، چشمه علی، نمره چهل و... ایجاد کارگاه‌ها و همایش‌هایی به منظور حفاظت از میراث صنعتی و ایجاد کارگروه رسمی هیات راهبردی پایگاه ملی منظر فرهنگی وصنعتی مسجدسلیمان شامل فرماندار، انجمن‌های مردم‌نهاد، مدیران و کارشناسان میراث‌فرهنگی و شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان با هدف تمرکز بر حفاظت، مرمت و معرفی ظرفیت‌های بالقوه میراث صنعتی در این برنامه‌ی توسعه به ایفای نقش می‌پردازد.

این باستان‌شناس در پایان با اشاره به مبلمان کالبدی و معماری مسجدسلیمان بیان کرد: شرکت شهر صنعتی مسجدسلیمان در مبلمان کالبدی و معماری خود نمونه برجسته­ای از یک شهر اروپایی در قرن بیستم است که با محدودیت­های اقلیمی، جغرافیایی و فرهنگی جنوب غرب ایران سازگار شده و به تدریج بر ساختار معماری و اقتصادی کشور تاثیر گذاشته است. این سایت نمادی از تبادل فناوری و دانش بین ایرانیان و شرکت‌های خارجی بوده است و نقش مسجدسلیمان در انتقال تکنولوژی و مفاهیم مدرنیته به ایران و تاثیر آن بر فرهنگ اجتماعی و اقتصادی برجسته است.

انتهای پیام/

کد خبر

جاذبه‌های گردشگری مسجدسلیمان - پایگاه اطلاع رسانی شهرداری مسجدسلیمان |  پایگاه اطلاع رسانی شهرداری مسجدسلیمان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

عباس مقدم، باستان‌شناس در گفت‌وگو با میراث‌آریا پاسخ‌ می‌دهد؛  نیایشگاه اعظم چگاسفلا کجاست

عباس مقدم، باستان‌شناس در گفت‌وگو با میراث‌آریا پاسخ‌ می‌دهد؛

نیایشگاه اعظم چگاسفلا کجاست و چرا هنوز کشف نشده است؟/ ماجرای تدفین «خاتون» که روایت‌ها از قدرت زنان در هزاره پنجم پیش از میلاد را تغییر می‌دهد، چیست؟

باستان‌شناس و سرپرست کاوش‌های چگاسفلا، این محوطه را «یکی از کلیدی‌ترین حلقه‌های تمدنی خلیج‌فارس» می‌داند؛ جایی که نخستین گور آجری جهان، یک نیایشگاه مفصل و شواهدی کم‌نظیر از جایگاه ممتاز زنان در هزاره پنجم پیش از میلاد کشف شده است.

عباس مقدم، باستان‌شناس، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا با اشاره به پیشینه کاوش‌های چگاسفلا اظهار کرد: چگاسفلا برای نخستین‌بار در سال ۱۳۵۰ طی یک بررسی کوتاه‌مدت توسط باستان‌شناسان آلمانی در شهرستان بهبهان شناسایی شد و از همان زمان به‌عنوان یکی از محوطه‌های مهم تمدنی حوزه خلیج‌فارس مورد توجه قرار گرفت. با وجود چندین فصل کاوش، هنوز به لایه‌های بکر این محوطه تاریخی دست نیافته‌ایم؛ اما یافته‌های کنونی قدمتی تا اوایل هزاره پنجم پیش از میلاد را نشان می‌دهد.

کشف گورستان معماری‌شده: خانه آخرین

او مهم‌ترین یافته‌های کاوش را معماری کم‌نظیر گورهای چگاسفلا دانست و گفت: گورها در چگاسفلا به‌واقع خانه ابدی و آخرت هستند؛سازه‌هایی کاملاً معمارانه، استادانه و ساخته‌شده با آجر، که تناسبات دقیق و طرح‌ریزی مهندسی‌شده آن‌ها برای ما یک درس جدی در معماری تدفینی باستان است.

به گفته او، کشف نخستین گور آجری جهان در این محوطه – متعلق به هزاره پنجم پیش از میلاد – یکی از مهم‌ترین شواهد معماری تدفینی در جنوب‌غرب ایران و کل منطقه تمدنی خلیج‌فارس محسوب می‌شود.

نیایشگاهی با ۷۳ سنگ افراشته

مقدم درباره یافته‌های بخش زیستگاهی چگاسَفلا توضیح داد: در این محوطه یک نیایشگاه بزرگ کشف کردیم؛ نیایشگاهی با سکوی نیایش و سکوی هدایا. در سکوی هدایا ۷۳ سنگ افراشته به‌دست آمد که نشان می‌دهد با یک جامعه عمیقاً اعتقادی مواجه هستیم؛ جامعه‌ای که باورهای دینی و آیینی در آن نقش بنیادی داشته است.

او افزود: این شواهد ما را به این نتیجه رسانده که چگاسفلا احتمالاً یکی از مکان‌های آیینی برجسته در هزاره پنجم پیش از میلاد بوده است.

جایگاه ممتاز زنان در جامعه چگاسفلا

این باستان‌شناس یکی از ابعاد شگفت‌انگیز کاوش‌ها را کشف الگوی اجتماعی مبتنی بر ارجحیت نقش زنان دانست و گفت: در مجموع ۱۰۲ تدفین شناسایی کردیم که بیش از نیمی از آن‌ها متعلق به زنان بود. شواهد نشان می‌دهد زنان در این جامعه جایگاهی برتر و نقش‌های تعیین‌کننده‌ای داشته‌اند.

مقدم نمونه‌ای از این تدفین‌ها را چنین توضیح داد: در کنار یک گور جمعی ۵۲ نفره، تدفین یک زن ۲۵ ساله را کشف کردیم که او را خاتون نام‌گذاری کردیم. این زن با نظم و احترام ویژه دفن شده و دو شیء نمادین – یک سنگ‌وزنه و یک شمشیر – همراه دارد. این ترکیب یادآور تصویر الهه عدالت است که یک ترازو و یک شمشیر در دست دارد. بنابراین تفسیر ما این است که این زن در زمان حیات دارای اقتدار، نقش داوری و حفظ نظم و قانون در جامعه بوده است.

به گفته او، «در گور آجری ۱۱ نفره نیز آخرین فرد دفن‌شده یک زن است و همچنین در میان جمجمه‌های تغییرشکل‌یافته، نمونه‌های زنانه فراوان‌تر از مردانه است؛ مجموعه‌ای که همگی تصویری روشن از ساختار اجتماعی زن‌محور در چگاسَفلا ارائه می‌دهد.

معمای بزرگ: نیایشگاه اعظم کجاست؟

مقدم یکی از مهم‌ترین پرسش‌های پیشِ‌رو را کشف نیایشگاه اصلی این محوطه دانست و تاکید کرد: با توجه به شواهد، مطمئن هستیم که نیایشگاه اعظم چگاسفلا در بخش زیستگاهی وجود دارد؛ اما هنوز کشف نشده است. همین موضوع ضرورت ادامه کاوش‌ها را دوچندان می‌کند.

اقتصادی خودکفا با شبکه مبادلات گسترده

او درباره ساختار معیشتی این جامعه گفت: مردم چگاسفلا صنعتگرانی ماهر بودند؛ فلزگران، سفالگران، سنگ‌تراشان، ریسندگان و هنرمندانی که الگوی معیشتی کاملاً خودکفا داشتند. یافته‌ها نشان می‌دهد این جامعه ارتباطات گسترده‌ای با مناطق دوردست داشته و مواد اولیه‌ای مانند سنگ ابسیدین، مرمر و فلزات را از فواصل طولانی وارد می‌کرده است.

ضرورت تداوم کاوش‌ها

این باستان‌شناس در پایان تصریح کرد: چگاسفلا هنوز بخش مهمی از رازهای خود را بر ما نگشوده است. لایه‌های بکر، نیایشگاه اعظم و جزئیات ساختار اجتماعی و اقتصادی این جامعه، همگی نیازمند ادامه کاوش‌هاست تا تصویر کامل‌تری از یکی از کهن‌ترین مراکز تمدنی خلیج‌فارس آشکار شود.

نیایشگاه اعظم چگاسفلا کجاست و چرا هنوز کشف نشده است؟/ ماجرای تدفین «خاتون» که روایت‌ها از قدرت زنان در هزاره پنجم پیش از میلاد را تغییر می‌دهد، چیست؟

تصویر نویسنده خوزتوریسم

برگزاری کارگاه آموزشی «مدیریت بازدید در گردشگری فرهنگی» توسط پایگاه میراث جهانی شوشتر*

*برگزاری کارگاه آموزشی «مدیریت بازدید در گردشگری فرهنگی» توسط پایگاه میراث جهانی شوشتر*

به‌گزارش روابط‌عمومی پایگاه میراث جهانی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر، کارگاه آموزشی «مدیریت بازدید در گردشگری فرهنگی» توسط پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر در هتل سنتی سرابی برگزار شد.

این کارگاه با هدف ارتقای سطح دانش فعالان حوزه میراث فرهنگی و گردشگری و با حضور کارشناسان پایگاه میراث جهانی شوشتر، راهنمایان گردشگری، فعالان و دوست‌داران حوزه میراث فرهنگی تشکیل شد.

در این کارگاه، سرکار خانم رشنویی مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه به عنوان سخنران تخصصی کارگاه به بیان مباحث مرتبط با چگونگی مدیریت بازدید در مقاصد فرهنگی و میراثی پرداخت.

وی در سخنان خود با تأکید بر اهمیت حفاظت از میراث فرهنگی، مدیریت صحیح بازدید گردشگران را از ضروری‌ترین پیش‌نیازهای صیانت از آثار جهانی دانست و اظهار کرد که ارائه داستانی جذاب و اثرگذار از بناها و محوطه‌های تاریخی می‌تواند نقش مهمی در معرفی بهتر و ماندگار این آثار برای مخاطبان ایفا کند.

از دیگر محورهای مورد بحث در این کارگاه، آموزش و ارتقای آگاهی افراد مرتبط با آثار میراث جهانی؛ از جمله ساکنان محدوده‌های پیرامونی آثار، کسبه و شاغلان در مسیرهای گردشگری، کارکنان مرتبط و همچنین تمامی شهروندان در شهرهای گردشگرپذیر بود.

همچنین موضوعات مرتبط با آگاهی‌بخشی، برندسازی و توجه به ظرفیت‌های متنوع گردشگری از جمله گردشگری خوراک، گردشگری آبی، صنایع‌دستی و سوغات محلی مورد بررسی قرار گرفت و شرکت‌کنندگان به تبادل نظر درباره شیوه‌های تقویت این شاخه‌ها در توسعه گردشگری پایدار پرداختند.

در پایان کارگاه نیز پرسش و پاسخ و جمع‌بندی مباحث ارائه شده صورت گرفت و بر ادامه برگزاری چنین برنامه‌هایی در راستای تعمیق شناخت عمومی و تخصصی نسبت به میراث جهانی تأکید شد.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

کشف منحصربه‌فرد نگارکَند الیمایی در اندیکا

کشف منحصربه‌فرد نگارکَند الیمایی در اندیکا/

پرده‌برداری از صحنه‌ای بی‌مانند در آیین‌های نیایشی زاگرس/ پیوندی نو با اسطوره یونانی هرکول

ایوب سلطانی، مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی مسجدسلیمان، از شناسایی یک نگارکَند منحصربه‌فرد الیمایی در ارتفاعات کوه منار اندیکا خبر داد؛ اثری صخره‌ای با مضمون آیینی و اسطوره‌ای که به گفته این باستان‌شناس، در میان نگارکندهای شناخته‌شده الیماییان از حیث محتوا و ترکیب‌بندی کم‌نظیر و بی‌بدیل است و می‌تواند افق‌های تازه‌ای در مطالعات فرهنگی زاگرس بگشاید.

ایوب سلطانی، مدیر پایگاه ملی منظر فرهنگی و صنعتی مسجدسلیمان، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا از شناسایی نگارکند نویافته الیمایی منار در بخش مرکزی شهرستان اندیکا خبر داد؛ اثری صخره‌ای که به‌گفته او، می‌تواند یکی از مهم‌ترین شواهد شناخت نظام اعتقادی و آیینی الیمایی‌ها در زاگرس مرکزی باشد.

سلطانی با تاکید بر اینکه الیمایی‌ها میراث‌داران مستقیم سنت‌های هنری و فرهنگی عیلامیان بوده‌اند، اظهار کرد: مطالعات نشان می‌دهد که این قوم از فرود قدرت هخامنشی تا طلوع دولت ساسانی مجال شکوفایی یافت، اما اوج اقتدار و استقلال‌طلبی آنان به دوره پارت‌ها بازمی‌گردد. بسیاری از عناصر هنری ساسانیان وام‌دار الیمایی‌ها و پارت‌هاست؛ زیرا این دو گروه توانستند هنر عیلامی و هخامنشی را به‌شکل سیال و پویایی به دوره ساسانی منتقل کنند.

او افزود: گسترش شناسایی محوطه‌ها، آرامگاه‌ها، نیایشگاه‌ها و نگارکندهای الیمایی در زاگرس بختیاری، مؤید وسعت قلمرو و استمرار سکونت و حیات فرهنگی آنان است. نگارکند نو یافته منار به دلیل محتوای خاص و متفاوت خود، افق جدیدی از نظام اعتقادی این قوم را آشکار می‌کند.

جزئیات فنی و محتوایی نقش‌برجسته

سلطانی توضیح داد: این نگارکند در ارتفاعات قله کوه منار واقع شده و از نخستین نمونه‌هایی است که توسط او شناسایی و به وزارت میراث‌فرهنگی معرفی شده است. مقاله علمی این کشف نیز در مجله بین‌المللی سنوس پرسیکوس منتشر شده است.

به گفته این باستان‌شناس، منطقه اندیکا را می‌توان حلقه وصل زیست‌بوم‌های کوهستانی و دشت‌های پست زاگرس دانست؛ محدوده‌ای که بستر تعاملی و برهم‌کُنشی فرهنگ‌های الیمایی در زاگرس مرکزی و جنوبی را بازتاب می‌دهد.

او در تشریح ویژگی‌های فنی اثر گفت: حجار برای ساخت نقش‌برجسته، سطحی نامنظم و به‌نسبت ذوزنقه‌ای به ابعاد ۷۰ در ۸۱ سانتی‌متر روی صخره آماده کرده است. درون این قاب، سه نقش حجاری شده که به‌دلیل آسیب‌های طبیعی و تخریب‌های عمدی، بخشی از جزییات آن‌ها از بین رفته است. با این‌حال شواهد موجود سه پیکره را مشخص می‌کند.

سه نقش؛ از پهلوان الیمایی تا مار سه‌سر

به گفته سلطانی، در سمت چپ نقش، مردی پهلوان‌تبار و عریان دیده می‌شود که به‌صورت سه‌ربع‌رخ ترسیم شده و بدنی تنومند دارد. او با دست راست خود شیئی گرد و بزرگ –احتمالاً گرزی آیینی– را بالا برده و با دست چپ گلوی نقش میانی را گرفته است.

نقش میانی، جانوری به شکل مار با سه سر است که طول آن به ۸۳ سانتی‌متر می‌رسد.

در سمت راست، مردی با پوشش پارتی حجاری شده که لباسی بلند با چین‌های مشخص بر تن دارد. این پیکره به‌صورت تمام‌رخ کار شده و حالتی شبیه کاهنان در دیگر نگارکندهای الیمایی مانند شیرنو، خونگ اژدر و خونگ یارعلیوند دارد.

سلطانی تصریح کرد: ترکیب‌بندی نقش، حجم‌پردازی سینه، بازوها و کشاله‌ران‌ها و ژست پیکره‌ها نشان می‌دهد که حجار، عامدانه بر مفاهیم پهلوانی و نیایشی تأکید کرده است. این صحنه می‌تواند الهام‌گرفته از اسطوره معروف نبرد هرکول با مار هیدرا باشد؛ نمونه‌ای که مشابه آن بر پشت سکه‌های یونانی ۳۲۵ پیش از میلاد نیز دیده می‌شود.

ضرورت حفاظت و مطالعات تکمیلی

این باستان‌شناس با اشاره به اهمیت علمی اثر گفت: این نگارکند در میان آثار شناخته‌شده الیمایی‌ها بی‌همتاست و می‌تواند فصل تازه‌ای در تحلیل مناسک نیایشی این قوم بگشاید. فرسایش شدید سطح صخره و محو بخشی از نوشته‌ها، ضرورت به‌کارگیری روش‌های میان‌رشته‌ای مانند اسکن لیزر نسل جدید و تهیه مولاژ دقیق را دوچندان می‌کند.

او تاکید کرد: حفاظت فیزیکی، مستندسازی دیجیتال و ثبت دقیق این اثر از اولویت‌های پژوهشی پایگاه است.

سلطانی در پایان از همکاری علی موسوی، رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان اندیکا در تهیه پرونده ثبتی اثر قدردانی کرد.

کشف منحصربه‌فرد نگارکَند الیمایی در اندیکا/ پرده‌برداری از صحنه‌ای بی‌مانند در آیین‌های نیایشی زاگرس/ پیوندی نو با اسطوره یونانی هرکول

تصویر نویسنده خوزتوریسم

«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی

«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی

دانش مضیف و سازه‌هایی که از نی ساخته می‌شوند در ایران و خوزستان ریشه‌ تاریخی، فرهنگی و ارتباطی انسانی بسیاری دارد. بنابراین شایستگی آن را دارد تا به عنوان یک اثر جهانی در یونسکو شود.

احمد جعفری‌ماجد، مدیرعامل انجمن دوستداران میراث فرهنگی و گردشگری تیری، در یادداشتی نوشت: در خوزستان و به خصوص در منطقه سوسنگرد، حمیدیه، هویزه، بستان و رفیع صنایع دستی مهم و بی‌نظیر بسیاری موجود است که بوریابافی از نمونه بارز آنهاست. بوریابافی در فهرست میراث معنوی کشور نیز ثبت شد اما این اتفاق تاثیر چندانی در توسعه و معرفی هنر در جامعه امروزی نداشته است. بوریابافی در مکان‌ها و مناطق بسیار محدودی صورت می‌گیرد.

«معدان» یا مردمانی که در هُور زندگی می‌کردند با استفاده از «قصب» (نی)، که در اطرافشان بود، مکان‌هایی را برای خود می‌ساختند. مکان‌هایی همچون «چباشه»، «صریفه»، «صوباط»، «بیت القصب» و «مضیف» که هر یک کاربری خاصی دارد و همگی حاصل بافتن گیاهی به نام «قصب»‌ یا همان «نی» هستند.

«هورالعظیم» تنها جایی است که مردم «دست میسان» (مکانی که شامل هورالعظیم و هور الحویزه‌ی عراقی است) قصب‌های مورد نظر خودشان را انتخاب می‌کنند و می‌برند.
داستان‌های سیر و سفر معدان میان نیزارهای قامت کشیده و بلند شبیه معماهای اساطیر «سومری» ‌میان خطوط کتاب‌های تاریخ را می‌توان لمس کرد. ‌در همان کتاب‌های تاریخی می‌توان ‌ریشه‌های‌بسیاری از این نوع بافتن‌ را رصد کرد. چنین بافتن‌هایی را می‌توان در سنگ‌نبشته‌های باستانی سومری در هزاره پنجم قبل از میلاد و درون معماری شهر باستانی «خفاژه» که در هزاره چهارم قبل از میلاد بنا شده است، مطالعه کرد.


سازه مضیف و دانش آن در سال ۱۳۹۰ در فهرست میراث معنوی کشور به ثبت رسید. این نوع بنا که بزرگان «معدان» یا ساکنان «اهوار» (جمع هُور) در آن سکنی می‌گزیدند، از «بردی» (یکی از انواع گیاهانی است که در هور رشد می‌کند) و قصب در مراحل بسیار پیچیده و طاقت فرسا ساخته می‌شود.
این کار را افراد خاصی که این هنر را از اجدادشان به ارث برده‌اند و آن را به فرزندانشان آموزش داده‌اند، انجام می‌دهند. این هنر تاکنون میان مردم ‌دشت آزادگان و دورق (بخشی از شهرستان شادگان) موجود است، اما این آیین و فنون آن به مرور در حال فراموشی است.
آن‌ها سعی می‌کنند به گونه‌ای عمل کنند تا هنرها و فنون خود را در ساخت این سازه به نمایش گذارند. آن‌ها ابتدا به عمیق‌ترین نقطه‌های هور سفر و بلندترین نی‌ها را انتخاب می‌کنند. نی‌ها ویژگی‌های خاصی دارند از جمله آن ویژگی‌ها این است که نی باید باریک و انعطاف پذیر باشد تا بتوانند به راحتی آن را به حالت هلالی درآورند.

شیوه و روش چاله کندن
نی‌های جمع‌آوری شده را در کنار صدها نی دیگر قرار می‌دهند تا بخشی به نام «شبّه» که شبیه به یک پایه هلالی شکل است را تشکیل دهند. زمین را به شکل منحنی به سوی قسمت مرکزی مضیف حفر می‌کنند تا بعدها به راحتی شبه‌ها حالت هلالی به خود بگیرند. در مقابل شبه دیگری را قرار می‌دهند و آن‌ها را از قسمت بالا به یکدیگر می‌رسانند و با استفاده از طناب یا بردی و نی به هم وصل می‌کنند.
هر قوس یا هلال از یکدیگر با مسافتی به اندازه تقریبی ۲ متر فاصله دارند. هر اندازه که این هلال‌ها بیشتر شوند مضیف هم بزرگ‌تر می‌شود.

معمولا تعداد هلال‌ها فرد است.
ورودی مضیف از قصب‌هاست. آن‌ها به شکل‌های مختلف و زیبایی نی‌ها را به هم دیگر می‌بافند و هنرنمایی خود را در همان ورودی یا «واجهه» نشان می‌دهند. برای سقف مضیف هم از بوریا که خود نیز از قصب (نی)‌ ساخته شده است، استفاده می‌کنند. اما قبل از آن با استفاده از نی‌های نرم عمودهای افقی را به شبه‌ها می‌بندند و آن‌ها را «اهطار» می‌گویند.
سقف را به وسیله بوریا پوشانده می‌شود، بوریاها را از زمین با فاصله حدود یک‌ونیم الی ۲ متری قرار می‌دهند. این فاصله برای تهویه است. معمولا این فواصل را با استفاده از بردی و نی به صورت مُشبک بافته می‌شود. در فصل زمستان این فاصله‌ها را با استفاده از بردی به طور محکم می‌پوشانند.

مهمان‌نوازی در مضیف
وجود مضیف و مهمان‌نوازی آن نشانه‌های بسیاری دارد که هاون کوبیدن یکی از آن‌هاست. کوبیدن هاون در مضیف نشانه آمادگی برای استقبال مهمانان است. دانه‌های تافته شده قهوه را داخل هاون قرار می‌دهند و لحن‌های خاصی را برای کوبیدن ادا می‌کنند. گویی کوبیدن هاون را مثل لحن‌های یک سمفونی حفظ می کنند و امروز آن را می‌نوازند.

یکی از نشانه‌های مهمان‌نوازی در مضیف سقف آن است. مهمانان که وارد می‌شدند ابتدا به سقف و محل «موگد» (محل آتش) آن نگاه می‌کردند. هر مضیفی که سقف آن تیره شده نشانه این است که آن مضیف صاحب ضیافت و مهمانان بسیاری است. عرب‌ها از این سازه ‌برای بسیاری از مراسم‌ها همچون حل و فصل مشکلات، خواستگاری‌ها، تبادل آرا و نظرات، مشاعره و استقبال از مهمانان استفاده می‌کنند و آن را مکانی متعلق به مهمان می‌دانند. برای همین نام آن را بر وزن «ضیف» (مهمان) گذاشتند و آن را «مضیف» گفتند.


برای مضیف آداب و رسوم خاصی است. از جمله آن‌ها ورود به آن است. به دلیل اینکه ارتفاع در ورودی کم است هر فردی که می‌خواهد وارد مضیف شود مجبور است سر خود را خم کند و این نشانه احترام به مضیف و حاضران در جمع است. دیگر اینکه سلام و تحیت آن از سمت راست شروع‌ و به سمت چپ منتهی می‌شود. این موضوع در قهوه‌خوری (یکی از آداب و رسوم عرب خوزستان) و چای دادن نیز تکرار می‌شود.

آن‌ها هنرهای چنین بناهایی را از پدران و اجداد خود فراگرفته‌اند و آن را نه به خاطر اینکه این گیاه به وفور در آن منطقه یافت می‌شد بلکه به دلیل ارتباط آن با آب و هوا، اقلیم رسوبی و فرهنگ خود انتخاب کردند و به خوبی آن را مورد استفاده قرار دادند.
‌

احمد جعفری‌ماجد

«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی«مُضیف» ایرانی شایسته ثبت جهانی

تصویر نویسنده خوزتوریسم

پوسترهای چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با طراحی علیرضا کیایی رونمایی شد.

پوسترهای چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی با طراحی علیرضا کیایی رونمایی شد.

به گزارش ستاد خبری جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، پوستر اصلی و پوستر بخش جایزه ویژه خوزستان چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، عصر روز دوشنبه ۱۰ آذرماه ۱۴۰۴ در نشست شورای سیاست‌گذاری جشنواره و با طراحی علیرضا کیایی رونمایی شد.

ایمان رحیم‌پور، دبیر اجرایی چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، با اشاره به انتخاب عناصر هویتی در طراحی پوسترها گفت: برای نخستین‌بار پوسترهای ما برگرفته از آثار تاریخی همچون جام ارجان و مرد شَمی هستند.

او افزود: درباره هر دو اثر، کتاب‌های پژوهشی تألیف دکتر اردشیر صالح‌پور را به کار اضافه کردیم به این صورت که فایل PDF این کتاب‌ها روی سایت جشنواره قرار گرفته تا علاقه‌مندان بتوانند درباره پیشینه فرهنگی و اصالت نقش‌هایی که در پوسترها به کار رفته است، مطالعه کنند.

در ادامه علیرضا کیایی، طراح پوسترهای جشنواره نیز در توضیح آثار خود گفت: تلاش ما این بود که میراث‌فرهنگی خوزستان را به‌صورتی ملموس در پوسترها منعکس کنیم. در پس‌زمینه پوستر اصلی از بخشی از کاشی‌کاری مسجد خرمشهر استفاده شده و در پوستر جایزه ویژه خوزستان نیز تصویر مجسمه مرد شَمی و سردر طاق ایوان مدائن به‌کار رفته است. روی پوسترها یک QR کد طراحی شده است که لینک دسترسی به کتاب‌های مرتبط را در اختیار مخاطبان می‌گذارد.

این گرافیست افزود: برای طراحی نقشِ برگرفته از جام ارجان، از نتایج یک پروژه تحقیقاتی تازه درباره بازیابی رنگ‌های اصلی این اثر تاریخی استفاده کردیم و رنگ‌های مورد استفاده در پوستر، مطابق همان پژوهش انتخاب شده است.

چهارمین جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی به دبیری مهدی فرجی ۱۷ تا ۲۰ دی ماه در استان خوزستان به میزبانی شهر اهواز برگزار می‌شود.

تصویر نویسنده خوزتوریسم

جلسه شورای سیاست‌گذاری جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی برگزار شد

جلسه شورای سیاست‌گذاری جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی برگزار شد/ استقبال چشمگیر هنرمندان و روند صعودی ارسال آثار

جلسه شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی به ریاست علی دارابی و با حضور اعضا برگزار شد.

به گزارش میراث آریا به نقل از ستاد خبری چهارمین جشنواره بین‌المللی میراث‌فرهنگی، نشست شورای سیاست‌گذاری چهارمین جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی، عصر روز گذشته دوشنبه ۹ آذرماه در وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد.

در ابتدا، مهدی فرجی دبیر جشنواره گزارشی از روند بررسی و داوری آثار ارائه کرد و گفت: جلسه انتهایی داوری جشنواره برگزار شد و چگونگی روند، کیفیت آثار و نحوه داوری‌ها مورد بحث و گفت‌وگو قرار گرفت؛ برهمین اساس جلسات داوری از شنبه آغاز خواهد شد.

او عنوان کرد: تا امروز که آخرین روز ارسال و ثبت‌نام در جشنواره است، ۵۳۰۰ اثر ثبت‌نام شده که در نوع خودش بیانگر روند صعودی حضور در جشنواره از دوره اول تا چهارم است و نشان می‌دهد که جشنواره مورد استقبال هنرمندان قرار گرفته است.

دبیر این رویداد با تأکید بر اینکه بخش‌های سینمای مستند و سریال جشنواره مورد اقبال، تمایل و اشتیاق بیشتری بوده است، افزود: بخش‌هایی مانند عکس، بیش از ۲۰۰ درصد رشد تعداد آثار داشته است و شواهد نشان می‌دهد که امسال یک جشنواره باشکوه و کم‌نظیر را تجربه خواهیم کرد.

فرجی با بیان اینکه خوزستان در حال آماده شدن برای برگزاری باشکوه این جشنواره است، تصریح کرد: در یک فصل خوب، این جشنواره خوب را در خوزستان برگزار می‌کنیم و آثار را به نمایش می‌گذاریم. اجرای آثار در شهرهای مختلف خوزستان در بخش نمایش، عکس، شعر و موسیقی را تدارک خواهیم دید و تلاش خواهیم کرد نقاط مختلف خوزستان و شهرهای مختلف استان درگیر جشنواره باشند.

او با بیان اینکه در بخش بین‌الملل از کشورهای صاحب‌نام آثاری به جشنواره رسیده است، گفت: امیدواریم در این بخش بتوانیم یک اتفاق برجسته را رقم بزنیم.

در ادامه علی دارابی معاون وزارت میراث‌فرهنگی و رئیس جشنواره، گزارشی از برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده ارائه کرد و گفت: در دیدار با مسئولین استان خوزستان آمادگی کامل استان اعلام شده است.

او با تأکید براینکه اهتمام احمدرضا درویش و مهدی فرجی بخش فیلم جشنواره را رونق بخشیده است، گفت: ما در هر دوره از جشنواره آثار بیشتر و کیفی‌تری را شاهدیم و امسال نیز به خصوص در بخش سینمایی شاهد این اتفاق هستیم.

در ادامه این نشست، مدیران بخش‌های مختلف جشنواره گزارش‌هایی از دریافت آثار در دوره چهارم جشنواره ارائه کردند و سپس موضوعات اولویت‌دار جشنواره و چگونگی تجلیل از فعالان میراث‌فرهنگی، هنرمندان و شخصیت‌های ملی استان خوزستان مورد بحث و گفت‌وگو قرار گرفت.

براساس این گزارش، علی دارابی، مهدی فرجی، سید عباس فاطمی، ایمان رحیم‌پور، علیرضا تابش، مریم جلالی، علیرضا رضاداد، احمدرضا درویش، پوران درخشنده، یونس شکرخواه، محمدمهدی حیدریان، اردشیر صالح‌پور، امیرعباس تقی‌پور، شهرام گیل‌آبادی، علی متقیان، سید حمیدرضا حسینی، فریدون عموزاده خلیلی، علی متقیان، سعید خال، سید امین صانعی و علیرضا کیایی در این نشست حضور داشتند.

جلسه شورای سیاست‌گذاری جشنواره بین‌المللی چند رسانه‌ای میراث‌فرهنگی برگزار شد/ استقبال چشمگیر هنرمندان و روند صعودی ارسال آثار

تصویر نویسنده خوزتوریسم

احیای آئین سنتی  کاسه همسُهی در شوشتر

احیای آئین سنتی کاسه همسُهی در شوشتر

کهن شهر شوشتر استان خوزستان یکی از شهر‌های تاریخی ایران است که قدمت و اهمیت آن در میان شهر‌های باستانی کشور از گذشته‌های دور زبانزد بوده است.

این کهن شهر از گذشته‌های دور تاکنون میزبان آئین‌های مذهبی و سنتی، فرهنگی بسیاری بوده است که بسیاری از این آیین‌ها به مرور زمان فراموش و تنها در کتب، روایت‌های بزرگان و ریش سفیدان باقی مانده است‌.

یکی از آیین های فرهنگی و سنتی شوشتر آیین کاسه همسُهی است

داد و ستد همسایه‌ها از رسم‌های دیرینه و پسندیده مردم شوشتر است. امروز وقتی برای همسایه کاسه‌ای غذا فرستادم و او پس از شستن ظرف، چند دانه شیرینی در آن گذاشت و با تشکر برگرداند، یاد «دریچهٔ کاسه‌ همسُهی» افتادم؛ رسمی که سال‌ها بخشی از زندگی خانواده‌های قدیمی این شهر بوده است.

در گذشته هر بانویی می‌دانست که بوی غذا ممکن است به مشام بچه یا زن باردارِ همسایه برسد. به همین دلیل، از غذای خود کاسه‌ای جدا کرده و محترمانه به خانهٔ همسایه می‌فرستاد. همسایه نیز هرچه در دست داشت اگر شده کمی نمک در کاسه می‌گذاشت و با دعا و تشکر برمی‌گرداند. هنگام بازگرداندن ظرف، جملهٔ مشهور «خونه اون دون» را بر زبان می‌آوردند؛ دعایی برای آباد و پرنعمت ماندن خانهٔ صاحب کاسه.

در خانه‌های قدیمی شوشتر، سه ضلع بنا به خانه‌های مجاور وصل بود و میان هر دو خانه، سوراخی به اندازهٔ حدود ۲۰ در ۳۰ سانتی‌متر وجود داشت که «دریچهٔ کاسه همسُهی» نام داشت. این دریچه‌ها پیش از ورود برق و یخچال، کارکرد مهمی داشتند و نیازهای فوری مثل نان، نمک یا تخم‌مرغ بدون خروج از خانه از همین راه برطرف می‌شد.

رعایت اصول اخلاقی در ساخت و استفاده از دریچه مهم بود: محل دریچه باید جایی انتخاب می‌شد که حیاط هیچ‌یک از دو خانه دیده نشود، و استفاده از آن مخصوص بانوان و پسران نابالغ بود. گاهی زنان دو خانه دو طرف دریچه می‌نشستند، سبزی یا نخود پاک می‌کردند و در کنار آن به گفت‌وگوهای روزمرهٔ زنانه می‌پرداختند..

این آئین به همت جمعی از فعالان فرهنگی و اجتماعی شوشتر در تاریخ۳۰ آبان ۱۴۰۴ در سرای جهانی افضل شوشتر احیا شد


نگارش: راد نژاد فتحی

عکس:ریحانه سید عطار

تصویر نویسنده خوزتوریسم

قبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفول

قبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفول

روستای پامنار در فاصله ۴۰ کیلومتری شهر دزفول قرارگرفته است که یکی از مناطق دیدنی این روستا قبرستانی قدیمی است و فاصله کمی با قلعه پامنار دارد. گور‌های باستانی این محل دارای سنگ‌هایی عمودی هستند که بر روی آن‌ها نقوش متفاوتی ترسیم‌شده است. هر یک از نقش‌ها نشان‌دهنده مشخصات صاحب گور هستند. برخی از نشانه‌های روی قبر‌ها افراد سوار بر اسب را نشان می‌دهند که نماد جنگاوری آن‌ها بوده‌اند.

عکاس زهرا سادات راد /

قبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفولقبرستان قدیمی روستای پامنار - دزفول

تصویر نویسنده خوزتوریسم

«چتر حفاظت بر سر کاخ آپادانا، ۲۵۳ اثر دوره هخامنشی شوش ایمن‌سازی شدند»

«چتر حفاظت بر سر کاخ آپادانا، ۲۵۳ اثر دوره هخامنشی شوش ایمن‌سازی شدند»

علی بویری مدیر پایگاه میراث جهانی شوش از ساماندهی و ایمن‌سازی ۲۵۳ اثر کاخ آپادانا خبر داد.
علی بویری در این باره اظهار داشت: اقدامات حفاظتی و نجات‌بخشی بر روی بقایای سنگی کاخ آپادانا هخامنشی شوش یک فرآیند مستمر است که از چند دهه گذشته آغاز شد.

مدیر پایگاه میراث جهانی شوش یادآوری کرد: در دهه‌ ۵۰ خورشیدی گروه باستان‌شناسی فرانسوی به سرپرستی ژان پرو با هدفی کلیدی برای جلوگیری از تخریب بیشتر و تسهیل مطالعات تمامی قطعات معماری سنگی پراکنده در تالار ستون‌دار را در بخش جنوبی ایوان شرقی آپادانا متمرکز کردند. این تمرکز اولیه گام مهمی برای مطالعه دقیق‌تر و حفاظت از این اجزای ارزشمند به شمار می‌رفت.

بویری با اشاره به ساماندهی اولیه و ضرورت بهسازی ساختارها خاطرنشان کرد: در دهه‌ ۹۰ خورشیدی در راستای مقابله با عوامل تخریبی محیطی به‌ویژه نفوذ رطوبت اقداماتی برای ساماندهی این عناصر انجام شد.

او ادامه داد: در این راستا ۲ سکوی فلزی با رویه چوبی ایجاد و عناصر سنگی بر روی آن‌ها مستقر شدند. با این حال یکی از سازه‌های حفاظتی موقتی که در آن دوره اجرا شده بود به دلیل نیاز به به‌روزرسانی و تکمیل کارایی نیازمند بازنگری جدی بود.

علی بویری افزود: این ساختار شامل یک سازه فلزی نامناسسب و سقف شیروانی در برابر بارندگی‌های شدید کارایی لازم را برای هدایت کامل آب‌های سطحی نداشت و برای حفاظت بلندمدت به ارتقای فنی نیاز داشت.

او همچنین از پروژه جدید با هدف استانداردسازی و حفاظت پایدار خبر داد و اضافه کرد: پایگاه میراث جهانی شوش با در نظر گرفتن ضرورت تامین حفاظت پایدار، استانداردسازی و نیز لزوم حفظ منظر و چشم‌انداز تاریخی کاخ آپادانا، طراحی و اجرای یک سازه حفاظتی نوین و کاملا منطبق با محیط تاریخی را به مرحله اجرا درآورد.
بویری با بیان اینکه این پروژه در واقع تکمیل‌ و اصلاح‌کننده و ارتقادهنده اقدامات حفاظتی پیشین محسوب می‌شود اظهار داشت: پروژه حاضر که با تامین اعتبار اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان به سرانجام رسید شامل ساماندهی و قرارگیری ۲۵۳ قطعه از بقایای سازه‌های معماری هخامنشی است.

او ادامه داد: این مجموعه شامل قطعاتی از سرستون، شالی ستون و پایه‌ستون‌های سنگی است که اکنون تحت پوشش حفاظتی نوین قرار گرفته‌اند.

به گفته مدیر پایگاه میراث جهانی شوش: این اقدام علاوه بر بهبود کیفیت حفاظت فیزیکی و ارتقای زیبایی بصری محوطه بستری استاندارد، پایدار و مناسب را برای تداوم فرآیندهای پژوهشی و مرمتی در آینده فراهم آورده است.

معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی
اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi ................... > ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ