خوزتوریسم

رسانه تخصصی گردشگری و فرهنگی خوزستان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

ایل‌راه منار، گذرگاهی پر از خاطرات عشایر بختیاری

ایل‌راه منار، گذرگاهی پر از خاطرات عشایر بختیاری

این گذرگاه زیبا و خاطره انگیز هم اکنون نیز علاوه بر مسیر تردد بیش از ۱۰ هزار خانوار عشایری در کوچ بهاره و پاییزه ، راه دسترسی بیش از ۱۰ روستا با مرکز شهرستان اندیکا محسوب می شود.

به گزارش خبرگزاری فارس از لالی در بخشی مشترک بین دو استان چهارمحال و بختیاری ( شمال غربی) و استان خوزستان (شمال شرق) کوه کم ارتفاعی به صورت رشته باریکی که از جنوب کوه کینو شروع شده و در راستای جنوب شرق تا جنوب غربی دریاچه شیمبار (شیرین بهار) کشیده شده که در بسیاری از نقشه ها این کوه به نام “منار” نوشته شده و در بین اهالی ، معروف به “رگه منار” می باشد.

ایلراه منار یکی از قدیمی ترین ایلراه های تاریخی کوچ عشایر بختیاری است که سال های سال شاهد گذر مردم بسیاری از مناطق عشایری سرزمین های بختیاری مسجدسلیمان ، اندیکا و لالی بود که در دهه ۵۰ تا ۷۰ مسیرشکافی شد و جاده اصلی اندیکا – شهرکرد تا دهه ۸۰ از آن گذر می کرد.این گذرگاه زیبا و خاطره انگیز هم اکنون نیز علاوه بر مسیر تردد بیش از ۱۰ هزار خانوار عشایری در کوچ بهاره و پاییزه ، راه دسترسی بیش از ۱۰ روستا با مرکز شهرستان اندیکا محسوب می شود.

کوه منار از سوی شمال به دره بازفت (منطقه لبد) ، از جنوب شرق به قله للر و سپس توسط تنگ تورک از کوه تاراز جدا می گردد. در جنوب و جنوب غرب به دشت شیمبار و رگه منار و از سوی غرب نیز به کوه کینو پیوسته است. بلندترین قله کوه منار نزدیک به ۳۶۰۰ متر از سطح آبهای آزاد ارتفاع دارد. کتک و للر نزدیکترین روستاهای به این کوه هستند و در جنوب آن واقع گردیده اند.

تصاویر از ایمان صادقی حسنوند

https://lalinews.ir/wp-content/uploads/2024/04/photo_%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B4-%DB%B0%DB%B4-%DB%B1%DB%B6_%DB%B2%DB%B3-%DB%B5%DB%B4-%DB%B5%DB%B1-2-1024x579.jpg?v=1713300329

تصویر نویسنده خوزتوریسم

تجلیل از ۱۴ استادکار، خیر و بهره‌بردار/ از استاد کار قنات زارچ و سازه‌های آبی شوشتر تا دهیار هورامان

در بزرگداشت روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی انجام شد

رونمایی از 5 کتاب حوزه میراث‌فرهنگی/

تجلیل از ۱۴ استادکار، خیر و بهره‌بردار/ از استاد کار قنات زارچ و سازه‌های آبی شوشتر تا دهیار هورامان

در بزرگداشت روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی و تجلیل از فعالان وکنشگران بناها و محوطه‌های تاریخی از پنج کتاب منتشر شده توسط معاونت میراث‌فرهنگی رونمایی و از ۱۴ استادکار، کنشگر، خیر و بهره‌بردار موفق میراث‌فرهنگی قدردانی شد.

به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، بزرگداشت روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی و تجلیل از فعالان و کنشگران بناها و محوطه‌های تاریخی صبح امروز سه‌شنبه ۲۸ فروردین ماه ۱۴۰۳ در سالن فجر وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد.

گزارش نشست‌های تخصصی میراث‌فرهنگی، عملکرد آموزشی معاونت میراث‌فرهنگی، چهارمین همایش کارگاهی معاونان میراث‌فرهنگی کشور، انجمن خیران میراث‌فرهنگی و معماری و شهرسازی ایرانی‌اسلامی آنچه که هست و آنچه که باید باشد پنج کتاب منتشر شده توسط معاونت میراث‌فرهنگی هستند که در این مراسم از آنها رونمایی شد.

قدردانی از ۱۴ استادکار، کنشگر، خیر و بهره‌بردار موفق میراث‌فرهنگی از دیگر بخش‌های این مراسم بود که در ادامه به اسامی تجلیل شوندگان و فعالیت‌های آن اشاره شده است.

عبدالحسین دشتی، استادکار مقنی یزدی که در طول ۷۳ سال سابقه کاری خود فعالیت‌های ماندگاری در حفر قنات‌های متعددی از جمله زارچ، فیروزآباد، محمودی، مهدی‌آباد رستاق، نجف‌آباد، دهنو و حسن‌آباد داشته است.

محمدحسین معماریان از استان خوزستان که ۶۵ سال سابقه کاری دارد و در رزومه کاری خود تعمیر و مرمت پل بند شادروان، پل سنگ، ساباط‌های شوشتر، بقعه امامزاده عبدالله، خانه مستوفی، بازسازی گنبد مقام صاحب‌الزمان شوشتر و مساجد جامع سطح استان را جای داده است.

سید غلامرضا استوار استادکار برجسته‌ از استان خراسان رضوی که مرمت تزئینات مربوط به معماری مدرسه غیاثیه خرگرد، مسجد ملک زوزن، رباط شرف، آرامگاه عطار، مسجد شاه، مزار قطب‌الدین حیدر، مزار جام، کاخ خورشید کالت نادری از جمله فعالیت‌های او در طول ۴۵ سال سابقه کاری است.

محمدرضا مشاکیان استادکار برجسته خوزستانی که فعالیت در سازه‌های آبی شوشتر و راه‌اندازی آسیاب‌های آبی ثبت جهانی شده شوشتر از جمله کارهای او در طول ۳۰ سال فعالیت است.

عبدالله ملکی زیارتی استاد کار سازه‌ها چوبی، شیر سرهای چوبی، اجرای تکنیک شموشه بافی خانه‌های زیارت، مرمت تکایای گرگان ، مرمت تلگرافخانه استرآباد، مرمت خانه‌های کبیر، خراسانی، شعر باف ، احمددوست و فاضل در گرگان را در ۵۰ سال فعالیت کاری خود جای داده است.

قربان مافی استادکار مرمت سازه‌های چوبی از استان قزوین است که مرمت کار مدرسه علمیه التفاتیه، مدرسه دیانت، گلدسته مناره مسجد جامع، مجموعه دولت خانه صفوی، حسینیه امینی‌ها، امامزاده حلیمه خاتون روستای عصمت‌آباد، کاروانسرای سعدالسلطنه، خانه تاریخی معین‌الدین، خانه تاریخی نبوی، گره چین مسجد جامع شهرک پیریوسفیان، خنچه پوش خانه تاریخی زعیم، نمای مسجد کیال‌ها، بخشی طاق و قوس‌های بازار قیصریه را در سابقه ۴۸ ساله خود دارد.

فرهاد معزی از استان کردستان دهیار روستای بزلانه در منظر فرهنگی هورامان است که در راستای همیاری و تسهیل‌گری ثبت جهانی هورامانات و همکاری در حفاظت و احیای میراث ملموس و ناملموس روستایی کارهای ارزشمندی را انجام داده است.

الیار عاصمی‌زاده از استان تهران، ریاست شورای هماهنگی سازمان‌های غیر دولتی میراث‌فرهنگی، برگزاری سه دوره جشنواره سمن‌ها، سین هشتم نوروز در سه سال متوالی، برگزاری جشنواره دو سالانه ملی مشارکت‌های اجتماعی «ایران بانان» را در رزومه خود دارد.

میرحسین حسینیان از استان مازندران جزو خیران میراث‌فرهنگی محسوب می‌شود که در مرمت حرم امامزادگان محمد و محمود بابل مشارکت داشته است.

محمد جعفر عظمایی از استان آذربایجان شرقی در راستای مسئولیت اجتماعی در مرمت و استحکام بخشی مسجد جامع تسوج، تامین هزینه مطالعه، حفاظت و مرمت کتیبه تاریخی اورارتویی سیغین دل ورزقان و احیای بافت تاریخی روستای اشتبین مشارکت داشته است.

محسن نوروزوند از استان اردبیل، مشاور طرح مرمت و احیای بناهای حمام پیرزرگر اردبیل، خانه صادقی اردبیل و خانه رمدانی مازندران از جمله فعالیت‌های او است.

همچنین در این مراسم از سه بهره‌بردار موفق محمد حسین مقنی فرسادی از استان آذربایجان شرقی (کاروانسرای یام)، سامیه مهراب‌نیا از استان لرستان (حمام گپ)، غلامرضا صیادی از استان خوزستان (کاروانسرای افضل) قدردانی شد.

رونمایی از 5 کتاب حوزه میراث‌فرهنگی/ تجلیل از ۱۴ استادکار، خیر و بهره‌بردار/ از استاد کار قنات زارچ و سازه‌های آبی شوشتر تا دهیار هورامان

تصویر نویسنده خوزتوریسم

رقص شمشیر خوزستان (لَعبه السیف

رقص شمشیر خوزستان (لَعبه السیف

استان خ‍وزس‍ت‍‍ان‌ با ت‍ن‍و‌ع‌ ق‍وم‍‍ی‌ خود، م‍ح‍ل‌ ت‍لاق‍‍ی‌ و وحدت ف‍ر‌ه‍ن‍گ ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍فی ‌اس‍ت ‌که در ‌ع‍ی‍ن‌ ت‍‍أث‍ی‍رپ‍ذی‍ر‌ی‌ م‍ت‍ق‍‍اب‍ل از یکدیگر‌،‌ هر یک با پوشش، موسیقی، رقص، آداب و رسوم ویژه ‌ی منطقه ی خود، نمود خاصی دارد. رقص شمشیر یکی از مهم ترین گونه هاي رقص عرب‌ های خوزستانی به شمار می رود که همراه با حرکات شمشیر صورت می گیرد.

شمشیر عربی از جمله مشهورترین و زیباترین شمشیرهای جهان به شمار می آید که از دیرباز تاکنون نزد این مردم ارزش به سزایی داشته و آن را نه فقط آلت جنگی بلکه نمادی از برادری، جوانمردی، قدرت و صلح برمی شمارند و برای به دست گرفتن آن آداب و سنت های خاصی دارند.
رقص شمشیر خوزستان که برآمده از طبیعت و جغرافیای منطقه است، در طی صدها سال گذشته در بین قبایل عرب ایران به صورت دسته ‌جمعی و سوار بر اسب و معمولاً در محیط باز انجام می‌ شده است. به طور معمول در جشن ها به ویژه جشن عروسی، مناسبت‌ ها، اعیاد، خصوصاً ایام مربوط به عید فطر و قربان که در نزد اعراب خوزستان از اهمیت و ارزش بالایی برخوردار بوده، رقص و شمشیربازی و اسب‌ سواری بیشتر رایج بود و با گذشت زمان به روش ‌های دیگر اجرا ‌شد.
در اجرای رقص شمشیر، افراد به صورت گروهی با لباس محلی سفید بلند به نام دِشداشِه و نیز با چَفیه (نوعی سَربند و نام پارچه ای به رنگ سفید، سیاه، سبز) و عِقال (حلقه ای بافته‌ شده از نخ برای نگه ‌داشتن چفیه) بر سر، در کنار یکدیگر می ‌ایستند و معنای سَدی را تداعی می‌ کنند که برای دفاع از سرزمین ساخته می ‌شود.

پس از آن، همراه با موسیقی شروع به انجام حرکاتی به سمت چپ و راست می ‌کنند که برگرفته از موج دریا است. در این رقص ابتدا با ریتم ملایم و پس از آن با ریتم تند، افراد حرکتی رو به جلو انجام داده و به دو دسته تقسیم می ‌شوند. هر دو دسته رو به ‌روی یکدیگر ایستاده و شروع به گردن زدن و یا به عبارتی حرکت دادن گردن به سمت جلو می‌کنند که نشان از حرکت عقاب به هنگام انتظار برای هجوم به سمت شکار دارد. آنان عقاب را نماد آزادی می ‌دانند چراکه می تواند به هرکجا پرواز کند و هیچ ‌گاه از لاشه ی حیوانات دیگر تغذیه نمی کند.

رقص شمشیری که در میان اعراب خوزستان اجرا می ‌شود با رقصی که در کشورهای حاشیه ی خلیج‌ فارس صورت می ‌گیرد کاملاً متفاوت است و تنها وجه اشتراک آنان شمشیری است که در این آیین در دست می گیرند. اعراب امارات حرکت گردن را به سمت عقب و به نشانه ‌ی حرکت شتر به عنوان نمادی از استقامت انجام می دهند. بدین ترتیب هر دو گروه با این حرکت به سوی یکدیگر هجوم برده و مبارزه شروع می‌ شود.

پس از انجام مبارزه، افراد شمشیرها را روی کتف خود گذاشته و دو مرتبه به ‌صورت 360 درجه می‌ چرخند که به معنای نگریستن به دنیای وسیع پیرامون است. بعد از چرخش‌ ها، افراد هر دو گروه کنار یکدیگر ایستاده و شمشیرها را به معنا و نشانه ی آتش‌ بس و پایان درگیری‌ ها بالا گرفته و دست یکدیگر را به نشانه ی اتحاد و دوستی می‌ گیرند و دور هم می ‌چرخند و حرکات نمایشی انجام می ‌دهند و معنای آن این است که گروه هایی که با یکدیگر به جنگ پرداخته ‌اند، اکنون با پایان جنگ، بین آنان صلح و دوستی برقرار می‌ شود.

در انتها افراد در یک خط ایستاده و پشت سر مسن ترین فرد گروه، داخل میدان چرخیده و به جایگاه اول که به معنای بازگشت به زندگی آرام و اتمام جنگ و نزاع است باز می گردند. در رقص شمشیر اشعاری متناسب به نوع مراسم، خوانده می شود و در موسیقی، آوا و نوع حرکات به کار رفته در موقعیت ‌های مختلف نشانه ای از شادی، حماسه و گاه عزا دیده می شود.

عکس : مهر

گزارش » ویزیت ایران

https://jamejamonline.ir/Media/Free/1394/03/23/635698136294915434.jpg

تصویر نویسنده خوزتوریسم

زندگی در تالاب هورالعظیم خوزستان

زندگی در تالاب هورالعظیم خوزستان

تالاب هورالعظیم آخرین بازمانده تالاب‌های بین‌النهرین است که در جنوب غربی کشور در مرز ایران و عراق قرار دارد. یک سوم این تالاب با مساحت بیش از ۱۲۰ هزار هکتار در ایران و دوسوم آن در عراق است . چهار میدان نفتی آزادگان شمالی، آزادگان جنوبی، یاران شمالی و یاران جنوبی در این تالاب فعالیت دارند .
هورالعظیم یکی از مهمترین توقفگاه‌های پرندگان مهاجر از گونه های کمیاب و حائز اهمیتی همچون عقاب دریایی دم سفید،اردک مرمری، غول حواصیل، مارگردن، اکراس آفریقایی، اردک تاجدار، اردک مرمری، لک لک سیاه، اردک بلوطی، فلامینگو، پلیکان سفید و پلیکان خاکستری بوده است.
هورالعظیم یکی از قطب‌های پرورش گاومیش در خوزستان است. کاهش گرد و غبار، تعدیل دمای منطقه و جلوگیری از سیلاب از مهمترین ویژگی‌های این تالاب بوده و معیشت هزاران نفر از ساکنان بومی به آن وابسته است .

https://www.shidrokh-travel.ir/fa/user/pic/7145852390948e39af69-db69-498c-843d-70c8d9fdd27b-840x560.jpg

تصویر نویسنده خوزتوریسم

شهرک عرب های مشهد

شهرک عرب های مشهد

اشتباه نکنید اینجا حاشیه‌ی دریای جنوب یا شمال ایران نیست، اینجا شهرک شهید بهشتی مشهد است که ساکنان آن را جنوبی‌های مهاجر کشورمان از زمان جنگ تحمیلی تشکیل می‌دهند. اوایل جنگ با اشغال بخش‌هایی از خاک خوزستان، بخشی از ساکنان آن به شهر مقدس مشهد آمده و همجواری با ساحت حضرت رضا(ع) را در ادامه‌ی زندگی برای خود برگزیدند. جنوبی‌های عرب زبان ایران در این محله بازاری پرشور برای خود برپا کرده‌اند که از ترشی و خرما گرفته تا انواع ماهی و قهوه و فلافل در آن فروش می‌رود. ماهی کباب و فلافل انباشته شده از ادویه عربی خوش‌مزه‌ترین غذاهایی‌ هستند که در این بازار طرفداران بسیاری دارند.

سمانه جعفری/ایلنا

تصویر نویسنده خوزتوریسم

گردهمایی بزرگ اقوام ایرانی در ایذه

گردهمایی بزرگ اقوام ایرانی در ایذه

بمناسبت عید سعید فطر، به‌همت شهرداری و شورای شهر ایذه، مؤسسه فرهنگی‌هنری هی‌جار بختیاری و پایگاه میراث‌فرهنگی آیاپیر جشن بزرگ چندین هزارنفری با حضور مردم و میهمانانی از جای‌جای ایران در محوطه تاریخی اشکفت‌سلمان ایذه برگزار شد.

مدیر پایگاه ملی میراث‌فرهنگی آیاپیر با اشاره به برگزاری جشن اقوام ایرانی در ایذه از استقبال چندهزار نفری مردم از این رویداد فرهنگی در محوطه تاریخی اشکفت‌سلمان خبر داد.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، مهدی فرجی ضمن تبریک به مناسبت عید سعید فطر و تقدیر از همه عوامل اجرایی، انجمن‌ها، نهادها، ادارات دولتی و مردمی که از جای‌جای ایران در اولین گردهمایی اقوام بزرگ ایرانی در شهر ایذه، پایتخت فرهنگی ایل بختیاری، شرکت کرده بودند، گفت: این همایش و استقبال چند هزارنفری مردم و مهمانان عزیز نشان داد که شهر ایذه این ظرفیت را دارد که میزبان رویدادهای بزرگ ملی و منطقه‌ای باشد.

مدیر پایگاه ملی میراث‌فرهنگی آیاپیر افزود: شهر ایذه به عنوان پایتخت فرهنگی ایل بختیاری همواره یکی از اصلی‌ترین مراکز فرهنگی در ایران بوده و هست، از همین‌روی در زمان برگزاری هر رویداد فرهنگی، جمعیت عظیمی مهمان مردم این شهر باستانی می‌شوند؛ پس واجب است که مدیران کلان فرهنگی هرچه زودتر فکری به حال ایجاد زیرساخت‌های فرهنگی و تأسیس یک سالن آمفی‌تئاتر تخصصی و کنسرت در این شهر بکنند.

او در ادامه عنوان کرد: در این برنامه که به همت شهرداری و شورای شهر ایذه، مؤسسه فرهنگی‌هنری "هی‌جار بختیاری"، پایگاه میراث‌فرهنگی آیاپیر، انجمن دوستدارن طبیعت و محیط‌زیست خوزستان و به مناسبت عید سعید فطر برگزار شد، گروه‌های آئینی عرب، لرهای لرستان، اقوام کردستان، لرهای بختیاری و هنرمندان بزرگی از جای‌جای ایران اجرای برنامه کردند که با استقبال چندهزارنفری مردم روبرو شد.

فرجی تأکید کرد: به جرأت می‌توان گفت این جشنواره در چهل سال گذشته تاکنون بی‌نظیر بوده است و زمینه‌ساز برگزاری جشنواره‌های بعدی خواهد بود.

مدیر پایگاه ملی میراث‌فرهنگی آیاپیر خاطرنشان کرد: اجرای شاهنامه‌خوانی توسط نوجوانان بختیاری، برگزاری بازارچه و فروش صنایع‌دستی و خوراکی‌های محلی، اجرای موسیقی بختیاری با صدای هنرمند جوان شهروز بختیاری، سخنرانی دبیر انجمن دوستداران طبیعت و محیط‌زیست خوزستان با موضوع نگرانی عمومی نسبت به طبیعت و محیط‌زیست ایذه و دزپارت، تقدیر از شهروندان نمونه در حوزه مدنی توسط شهرداری و شورای شهر ایذه، ایجاد سیاه‌چادر بختیاری و بازدید عمومی از آثار فرهنگی اشکفت‌سلمان از دیگر بخش‌های این همایش بزرگ در ایذه بود.

https://media.chtn.ir/d/2024/04/14/4/677374.jpg?ts=1713105820000

تصویر نویسنده خوزتوریسم

دزفول شهر بلد الصواریخ شهر هزار موشک» چگونه مقاومت کرد؟

«شهر هزار موشک» چگونه مقاومت کرد؟

وقتی صدام و سایر دشمنان به میهن حمله و تنِ وطن را مجروح کردند جوانان صف به صف در مقابل دشمن ایستادند تا خونشان مرهمی بر پیکر مام میهن باشد. آنجا بود که ثابت شد جنس «وطن» از «تن» است و هردو به یک میزان عزیزند؛ چه بسا وطن را که «مام میهن» هم می‌نامیم گرامی‌تر. برای همین خراش و آسیب به هر یک دیگری را می‌آزارد.

به گزارش ایسنا، همزمان با آغاز جنگ تحمیلی مردم استان خوزستان با تمام وجود در خط مقدم جبهه حضور داشتند و دربسیاری از شهرها حتی حاضر به ترک خانه خویش نشدند، «دزفول» عنوان یکی از شهرهای خوزستان است که نامش در صدر فهرست موشکبارن شهرها توسط صدام بود.

رژیم بعثی عراق، هر بار که در رویارویی مستقیم با رزمندگان در میادین نبرد، شکست می‌خورد برای جبران ضعف‌ها و همچنین اعمال فشار بر جمهوری اسلامی ایران، شهرها و مناطق مسکونی را موشکباران و بمباران می‌کرد و در همین راستا، در روز ۲۸ آذر ۱۳۶۱، دزفول برای چندمین بار هدف یورش بی‌رحمانه موشکی رژیم بعث عراق قرار گرفت. اگرچه قبل از این جنایت، هواپیماهای عراقی بارها شهرهای ایران را بمباران کرده بودند، اما حمله به دزفول، نخستین حمله در ابعاد گسترده به وسیله موشک‌های زمین به زمین بود.

این تاکتیک، یک تاکتیک مرسوم در هر جنگی محسوب می‌شود. یعنی فشار غیرمستقیم به طرف مقابل برای عقب‌نشینی از مواضع سیاسی و دفاعی. اما صدام با همه ادعایش هیچگاه نتوانست بفهمد که دفاع ملت ایران نه تنها با سایر جنگ‌ها تفاوت دارد بلکه مردمی هم که در مقابلش ایستاده است، یک مردم انقلابی با پیشینه دینی و اسلامی است که راهبری مدبر، آنها را هدایت می‌کند.

بر همین اساس رژیم بعث عراق در مدت هشت سال جنگ، ۱۷۶ موشک غول پیکر «فراگ ۷» و «اسکاد» به شهر دزفول شلیک کرد. هواپیماهای دشمن ۴۸۹ بمب و راکت بر سر مردم بی دفاع شهر فرو ریختند و آتشبارهای عراق با شلیک ۵۸۲۱ گلوله توپ نقاط مختلف شهر را ویران کرد. دزفول چه از سوی ایرانی ها «شهر هزار موشک» نام بگیرد یا چه از سوی عراقی ها به نام «بلد الصواریخ» نامگذاری شود، مهم نیست؛ مهم این است که مقاومت با گوشت و پوست ایرانی‌ها عجین شده است.نماز جمعه دزفول با امامت آیت الله قاضی حتی یک هفته نیز قطع نشد.

دشمن تمام تلاش خود را می‌کرد تا شهر دزفول را از سکنه خالی کند تا رزمندگان روحیه خود را از دست دهند اما با وجود اصابت ۱۷۶ موشک و هزاران راکت و بمباران‌های شدید به دزفول، نتوانستند به این هدف خود برسند.

مواجهه مردم دزفول در برابر حملات موشکی دشمن به دو گونه انجام می‌شد؛ یک عده اتاق‌ی آماده در خانه اقوامشان در روستاهای مجاور شهر داشتند که هنگام حمله دشمن به صورت موقت آنجا می‌رفتند و سپس دوباره به شهر برمی‌گشتند. برخورد دوم مردم، استفاده از زیرزمین‌هایی به نام «شوادان» بود که پیشتر در شهرهای دزفول و شوشتر مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

به دلیل زمین سنگی این دو شهر، این زیرزمین‌ها به شکل خیلی محکم و پابرجا ساخته می‌شدند. وقتی بمباران شهر توسط دشمن شدت گرفت، نهضت ساخت شوادان در دزفول بسیار رونق گرفت. بسیج این قضیه را ترویج می‌کرد و مردم هم با آن همراهی می‌کردند. شما ببینید این زیرزمین‌ها آنقدر محکم بودند که حتی موشک‌های ۱۲ متری تنها نمی‌توانستند آن را به کلی ویران کنند. در کنار این عوامل، نهضت‌هایی در شهر رواج یافت که به شکل سخت افزاری کمک حال مردم برای بقا در شهر بودند. مثل نهضت بازسازی خانه‌های ویران شده بر اثر بمباران دشمن. یا موارد و مسائل دیگر که همگی آنها از روح مقاوم و با ایمان مردم این شهر نشئت می‌گرفت.

جنایت‌های رژیم بعث عراق در جنگ تحمیلی در بمباران و موشکباران شهرهای ایران در حالی رخ می‌داد که مجامع به اصطلاح جهانی هیچگونه واکنشی نشان نمی‌دادند و شکایت‌های ایران از این مجامع هم همیشه بی‌پاسخ می‌ماند. ایران در حالی شاهد قربانی شدن مردم غیرنظامی و زیر ساخت‌های شهری خود توسط رژیم بعث عراق بود که می‌توانست مقابله به مثل کند اما با تاکید بر آموزه‌های اسلامی هیچگاه نخواست شاهد کشته شدن افراد غیرنظامی دشمن در شهرها باشد و حتی پیش از هدف گرفتن زیرساخت‌ها و محل‌های نظامی، ساکنان شهر و منطقه مورد نظر را آگاه می‌ساخت تا خسارت انسانی احتمالی به حداقل ممکن برسد و این شیوه را تا پایان جنگ تحمیلی ادامه داد.

https://defapress.ir/files/fa/news/1402/3/4/2048014_837.jpg

تصویر نویسنده خوزتوریسم

گلگشت در آبادان با اتوبوس‌های گردشگری

گلگشت در آبادان با اتوبوس‌های گردشگری

اتوبوس‌های گردشگری در طول سال و به صورت هفتگی در آبادان راه‌اندازی می‌شوند.

مسؤول کانون جهانگردی آبادان با اعلام این خبر در گفت‌وگو با ایسنا، توضیح داد: اداره میراث‌ فرهنگی با همکاری سازمان اتوبوسرانی شهرداری آبادان طرح استفاده از اتوبوس‌های گردشگری در این شهرستان را برای خدمت‌رسانی به شهروندان و مسافران در طول سال و به صورت مستمر اجرا خواهد کرد.

استفاده از اتوبوس‌های گردشگری رایگان خواهد بود و به‌ صورت ثابت صبح هر پنجشنبه گردشگران را به دیدن جاذبه‌های گردشگری مهم شهرستان آبادان می‌برند.

احمد امیری خاطرنشان کرد: آبادان به دلیل برخورداری از جاذبه‌های طبیعی، تاریخی، گردشگری، تجاری و... در طول سال مسافران و گردشگران درون‌استانی بسیاری دارد.

وی اضافه کرد: معرفی مناطق تاریخی و گردشگری آبادان و همچنین یادآوری دوران دفاع مقدس برای پاسداشت خاطره شهدا، جانبازان و ایثارگران از اهداف مهم فعالیت اتوبوس‌های گردشگری در سطح شهر آبادان است.

اتوبوس‌ها گردشگری معمولا از سوی یک شرکت تور گردشگری یا سازمان گردشگری آن شهر برنامه‌ریزی می‌شود تا در طول روز نقاطی از یک شهر را به مسافران آن نشان دهند. درون هر اتوبوس گردشگری یک فرد به عنوان راهنما وجود دارد که در طول سفر یک روزه همراه شماست

https://sharghpress.com/wp-content/uploads/2019/07/52222.jpg

تصویر نویسنده خوزتوریسم

مسولین امر خانه  های تاریخی شوشتر را دریابند

مسولین امر خانه های تاریخی شوشتر را دریابند

خانه‌های تاریخی به عنوان ظرفیت بسیار مهم در بافت تاریخی و سنتی شوشتر قرار گرفته‌اند.

از جاذبه های گردشگری کهن شهر باستانی شوشتر میتوان به خانه های تاریخی شوشتر نام برد

این خانه‌ها بیشتر به زمان «صفویه» و «قاجار» بر می‌گردند. خانه‌های تاریخی شوشتر مانند موزه ای در برگیرنده معماری، فرهنگ، هنر و زندگی به سبک ایرانی است که پس از احیا و نوسازی می‌تواند فضای آرام بخشی را برای گردشگران و ارتباط با گذشتگان فراهم کند.

یکی از این خانه ها خانه تاریخی به نام خانه گازر که سال ساخت آن به دوران حکومت قاجاریان بازمی‌گردد. کارشناسان این بنای کهن را دومین خانه‌ از لحاظ اهمیت و ارزش در بین عمارات تاریخی شوشتر معرفی کرده‌اند که در گذشته به عنوان منزلی مسکونی مورد استفاده قرار می‌گرفت. امروزه این بنا به سه بخش تقسیم شده است و می‌توان در آن معماری بومی و منطقه‌ای را به خوبی مشاهده کرد. و بخشی از تاریخ فرهنگ و هنر مردمان این دیار را مانند موزه ای معماری به نمایش گذاشته است

جالب است بدانید که این خانه‌ تاریخی بدون اندرونی ساخته شده است و سازندگان آن را به صورت بیرونی احداث کرده‌اند. حیاط مرکزی، شودان، ایوان، اتاق و شبستان از بخش‌های تشکیل‌دهنده‌ این عمارت کهن است. آجرکاری، گچبری‌های مشبک و حجاری از جمله تزئیناتی است که در قسمت‌های مختلف خانه مانند نورگیرهای پیشانی، طاق‌نماها، سطوح دیوار ایوان و سردر ورودی اتاق‌ها انجام شده است. از نکات جالب و قابل توجه در مورد این بنای کهن، می‌توان به تزئینات آجری انجام شده در آن اشاره کرد که بسیار زیبا و متنوع صورت گرفته و نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند.
متاسفانه این خانه مانند دیگر خانه های تاریخی مانند خانه تاریخی امین زاده،خانه تاریخی نجاتیان به دلیل نشت آب به زیرزمین و باران های اخیر در حال تخریب کامل می باشد.
و با توجه به همجواری با خانه تاریخی قصاب از خانه های باارزش دوره قاجاریه در صورت عدم مرمت و رسیدگی کامل به این بنا ممکن است خسارت های هم جانی و هم مالی به دو خانه با ارزش به بار آورد

هر چند سرپرست میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شوشتر با بیان این‌که بخش‌های متعددی از خانه‌ تاریخی گازُر به مرمت و استحکام‌بخشی نیاز دارد گفت: اگر مشکل مالکیت این بنا که در اختیار راه و شهرسازی است برطرف شود، آمادگی مرمت آن را داریم.

مشکل اداره در عدم مرمت خانه گازر، مالکیت دولتی این بنا است و لازم است تا از طرف مالک نسبت به مرمت‌های لازم اقدام شود.

سرپرست میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شوشتر با اشاره به ماده ۹۸ برنامه پنج ساله توسعه ششم کشور خاطرنشان کرد: مالکان دولتی بناهای ارزشمند و تاریخی موظف‌اند بناهای تاریخی که در تملک دارند را با هماهنگی و نظارت اداره میراث‌فرهنگی از محل اعتبارات خود تأمین اعتبار و در زمینه حفظ و نگهداری و مرمت بنا اقدام کنند.

او گفت: بخش‌های متعددی از خانه‌ تاریخی گازر شوشتر به مرمت و استحکام‌بخشی نیاز دارد و اگر مشکل مالکیت این بنا که در اختیار راه و شهرسازی است برطرف شود، آمادگی مرمت آن را داریم.

نجارآسیابانی با اشاره به این‌که این خانه تاریخی هم‌اکنون فاقد کاربری و بهره‌برداری است، تأکید کرد: اداره میراث‌فرهنگی شوشتر در صورت واگذاری این بنا، آمادگی دارد تا از محل‌های در اختیار، اعتبار لازم را با هدف انجام فعالیت‌های مرمت اضطراری، استحکام‌بخشی و احیای این خانه‌ تاریخی را به انجام برساند.

خانه تاریخی گازر هفتم خرداد ۱۳۸۷ با شماره ۲۳۰۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

گزارش ابوالفضل مهدی پور

انتشار روزنامه سرآغاز

تاریخ چاپ:۲۵ فروردین ۱۴۰۳

شماره ۱۸۵۶

با سپاس از مجتبی گهستونی

مطلب مربوط به خانه تاریخی امین زاده :

آب خانه تاریخی امین‌زاده شوشتر را با خود می‌برد؟

تصویر نویسنده خوزتوریسم

مضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستان

مضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستان

مضیف سازه ای بسیار زیبا است که ازنی وحصیر ساخته شده و قدمت آن به هزاره چهارم قبل از میلاد همزمان با دوره سومری ها بر می گردد.

بر اساس یافته های باستان شناسی بین النهرین قدمت سازه هایی مانند مضیف به دوره سومری‌ها و هزاره چهارم قبل از میلاد برمی‌گردد.
اتاق پذیرایی در خانه های شیوخ و بزرگان عرب مضیف یا محل ضیافت نامیده می شود.

در مضیف مراسم ویژه ای شامل: قهوه خوری، شب نشینی، مشورت و راهنمایی در خصوص ازدواج و جلوگیری از اختلافات خانوادگی و طایفه ای انجام می شود.

مضیف سازه ای است که در ساخت آن از مصالحی همچون نی، خشت و گل استفاده می شود.

بر اساس نقش مهرها و نقوش ظروف باستانی بدست آمده در کاوشهای باستانشناسی از بین النهرین و تمدن سومر در جنوب عراق، این سازه در مناطق جنوبی با نی و حصیر و با مصالح کاملا گیاهی ساخته شده است که به آن بیت القصب میگفتند که به نظر می رسد همین مضیف امروزی باشد هر چند مطمینا در طول زمان کارکرد و مفهوم آن تغییراتی داشته است اما دور از ذهن نیست که این سازه مربوط به مناطق تالابی می باشد.
این سبک خانه سازی قدمتی ۵۵۰۰ ساله در حورالعظیم هویزه و جنوب عراق و شادگان دارد.

بر روی نقش برجسته های و الواح بدست آمده در کاوشهای باستان شناسی می توان سازه ی مذکور را مشاهده نمود. یکی از این نقش برجسته ها در موزه لوور فرانسه قرار دارد، که بخشی از یک ظرف آیینی شامل نقش یک بیت القصب(مضیف امروزی) با دو گاومیش در اطراف آن است که مربوط به ۳۵۰۰ ـ ۳۴۰۰ ق.م. می باشد.

آسمانه ی مضیف منحنی شکل و تعداد ستونهای آن فرد می باشند، این مساله به دو دلیل میتواند باشد اول نقش سازه ای و نیارشی آن و دوم ریشه در آیین ها و اعتقادات اعراب دارد.

استراکچر مضیفی که با نی ساخته می شود، محکم و با تاب آوری زیاد بوده و در مقابل زلزله و نیروهای برشی و کشش بدلیل مفصلی بودن اتصالات در آن، نسبت به نمونه ی ساخته شده با خشت و گل، مقاومتر
درب ورودی مضیف رو به قبله ساخته میشود تا مهمان بر این اساس جهت قبله را بتواند تشخیص دهد و همچنین دارای ارتفاع کمی بوده تا وقتی اشخاص به آن وارد شوند به نشانه ی احترام و ادب در برابر بزرگان قدری خم شده و درواقع نوعی احترام گذاشتن به افراد حاضر می باشد.
در وسط فضای مضیف یک اجاق با نام «موگد» برای مراسم قهوه‌خوری قرار میدهند که این مراسم با آداب ویژه ای اجرا می شود.

تحقیق از: نجلا درخشانی _ کارشناس ارشد مرمت و احیا بناها و بافت های تاریخی

آیین خاص قهوه خوری

مراسم قهوه خوری از روزگار دیرین مورد احترام مردم عرب و دارای رسومات خاص خود بوده است که در این میان میهمانان نوروزی که به مضیف های عربی وارد می شوند تا حدودی با آن آشنا می شوند. قهوه اولین نوشیدنی است است که عرب ها پس از سلام و خوش آمدگویی با آن از میهمانان خود پذیرایی می کنند. قهوه به منظور پذیرایی از همه افراد قوم و میهمانان فقیر و غنی استفاده می شود.

وسایل آماده سازی قهوه نیز متعدد هستند که به جمع آنها «المعامیل» می گویند. «محماس» ظرفی استوانه ای شکل که داخل آن دارای گودی است و برای برشته کردن و تغییر شکل دانه های قهوه «بن» از آن استفاده می شود. «هاون» یا اسم دیگر آن «المجر» نوعی آلت استوانه ای شکل که گودی عمیقی دارد و معمولا از نوعی آلیاژ قوی ساخته شده است و دارای دسته ای به نام «قضیب» که برای کوبیدن و آسیاب کردن دانه های برشته شده قهوه از آن استفاده می شود. صداهای صادره از هاون در نزد مردمان عرب منظور خاص خود را می رساند.

همچنین برای آماده سازی قهوه از دو نوع ظرف خاص استفاده می شود. به ظرف بزرگتری که برای آماده سازی اولیه قهوه و جوشاندن آن به حد کافی استفاده می شود «الگمگم» می گویند و اما ظرف کوچکتری که به منظور راکد کردن قهوه به مدت زمان معین و گرم نگه داشتن آن و برای پذیرایی از میهمان استفاده می شود «دله» نام دارد. عرب ها همچنین قهوه خود را با نوعی فنجان مصرف می کنند که در واقع نوعی استکان که فاقد هرگونه دستگیره و دارای شکل هندسی خاص خود است.

ساقی هنگام پذیرایی باید فنجان را با دست راست خود به میهمان تعارف کند و میهمان نیز باید آن را با دست راست بگیرد و بدون اینکه فنجان را بر روی زمین بگذارد قهوه را میل می کند. از دیگر آئین های مراسم قهوه خوری نیز مردم عرب این است که ساقی در برابر میهمان در هنگام تعارف قهوه خود را بـه نشانه احترام به میهمان، خم می کند و اما صدایی که ساقی از برخورد دله با فنجان صادر می کند که میهمان با شنیدن آن صدا، متوجه می شود که قهوه برای آن ریخته شد و ساقی بدون هیچ کلامی قهوه را به او تعارف می کند. چنانچه میهمان بعد از صرف اولین فنجان، دوباره قصد میل قهوه را دارد فنجان را بدون هیچ حرکتی تقدیم به ساقی می کند در غیر اینصورت فنجان خالی را به سمت راست و چپ تکان می دهد و تقدیم ساقی می کند.

نحوه پذیرایی فنجان های قهوه نیز در نزد مردم عرب اسامی خاصی دارد که به ترتیب به آنها «الهیف»، «الضیف»، «الکیف» و «السیف» می گویند. الهیف که توسط ساقی قهوه و در حضور و دید میهمان صرف می شود و آن هم برای مطمئن کردن میهمان از سالم بودن قهوه است. «الضیف» فنجان دوم است که به میهمان تقدیم می شود و میهمان هم موظف به صرف کردن آن است مگر در مواقعی که میهمان از شیخ یا ساقی خواسته ای داشته باشد که در این صورت فنجان را از دست ساقی گرفته و سپس آن را بر روی زمین می گذارد در غیر اینصورت باید صرف شود.

«الکیف» که در صورت تکان ندادن فنجان توسط میهمان و آن هم به خاطر طعم خاص و طریقه آماده سازی قهوه و یا بعد مسافتی که میهمان طی کرده صرف می شود. «السیف» که در صورت تکان ندادن فنجان به میهمان تقدیم می شود و معمولا توسط افراد خاص و تعداد کمی صرف می شود و آن هم به دلیل اینکه میهمان پس از صرف کردن فنجان چهارم به شیخ یا ساقی اعلام می کند که در تمامی شادی ها و غم ها و همچنین در مواقع دفاع جسمی و عرفانی از شیخ و یا ساقی شریک است که پس از صرف کردن آن پیمان برادری بین میهمان و شیخ یا ساقی بسته می شود

فناوری ساخت مضیف و آیین خاص قهوه خوری
در چهارمین همایش سراسری شورای سیاست‌گذاری ثبت آثار ملی سال 90 به ثبت رسیده است

عکس : مهدی پدرام خو/تسنیم

مضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانپرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته میراث فرهنگی ناملموس در آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا توسط کشور عراق با موضوع ثبت‌جهانی مُضیف مردم عرب خوزستان و اشتراکات فرهنگی دو کشور مطرح شدمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانپرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته میراث فرهنگی ناملموس در آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا توسط کشور عراق با موضوع ثبت‌جهانی مُضیف مردم عرب خوزستان و اشتراکات فرهنگی دو کشور مطرح شدمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانپرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته میراث فرهنگی ناملموس در آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا توسط کشور عراق با موضوع ثبت‌جهانی مُضیف مردم عرب خوزستان و اشتراکات فرهنگی دو کشور مطرح شدمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانپرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته میراث فرهنگی ناملموس در آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا توسط کشور عراق با موضوع ثبت‌جهانی مُضیف مردم عرب خوزستان و اشتراکات فرهنگی دو کشور مطرح شدمضیف در نزدیکی محل زندگی شیخ ایجاد می‌گردد ورودی مُضیف باید رو به قبله و بدون در بوده تا همواره بر روی مهمانان گشوده باشد. ارتفاع این در کوتاه است تا افراد وارد شونده به احترام حاضرین در جلسه سر را خم نمایند در میانه مُضیف اجاقی قرار دارد که قهوه و چای در آن درست می‌شود.مضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانپرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته میراث فرهنگی ناملموس در آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا توسط کشور عراق با موضوع ثبت‌جهانی مُضیف مردم عرب خوزستان و اشتراکات فرهنگی دو کشور مطرح شدمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف در نزدیکی محل زندگی شیخ ایجاد می‌گردد ورودی مُضیف باید رو به قبله و بدون در بوده تا همواره بر روی مهمانان گشوده باشد. ارتفاع این در کوتاه است تا افراد وارد شونده به احترام حاضرین در جلسه سر را خم نمایند در میانه مُضیف اجاقی قرار دارد که قهوه و چای در آن درست می‌شود.مضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستانمضیف در نزدیکی محل زندگی شیخ ایجاد می‌گردد ورودی مُضیف باید رو به قبله و بدون در بوده تا همواره بر روی مهمانان گشوده باشد. ارتفاع این در کوتاه است تا افراد وارد شونده به احترام حاضرین در جلسه سر را خم نمایند در میانه مُضیف اجاقی قرار دارد که قهوه و چای در آن درست می‌شود.مضیف میراث فرهنگی ناملموس خوزستان

معرفی رسانه

رسانه گردشگری و فرهنگی خوزستان


با مجوز رسمی نشر دیجیتال برخط
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشور

شماره مجوز: ۵۰/۲۲۹۰۶

شماره ثبت: ۱۰۱۸۷

کد شامد: ۱۲-۰-۶۵-۲۹۳۹۸۶-۱-۱

رسانه  تخصصی گردشگری و فرهنگی استان خوزستان
منتخب مرحله اول  جشنواره دزفول گرام ۹۷

برگزیده  و رتبه دوم در یازدهمین جشنواره ملی
رسانه های  دیجیتال کشور  سال ۹۸

برگزیده پویش زندگی از نو سال ۹۹

معرفی وشناخت جاذبه های.باستانی.تاریخی
طبیعی.مذهبی استان خوزستان

معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام

منتخب گزارشهای تصویری  و رویدادهای  خبری حوزه گردشگری و فرهنگی کشور و استان خوزستان از منابع معتبر خبرگزاریها استانی و کشوری

گروه رسانه ای گردشگری وفرهنگی خوزستان برگزاری همایش ها..کارگاه های آموزشی..نمایشگاه هاو جشنواره های درون استانی و برون استانی بامحوریت معرفی جاذبه های گردشگری و معرفی اقوام و فرهنگ ملی و محلی و آداب و رسوم اقوام خوزستان

مشاوره وراهنمایی به علاقه مندان و دانشجویان درحوزه گردشگری و فرهنگی
اراِیه کلیه خدمات گردشگری در استان خوزستان
برگزاری انواع تورهای گردشگری در سطح استان خوزستان

ارتباط با ما:
۰۹۱۶۶۰۶۲۱۱۳
۰۹۳۰۲۳۱۸۷۴۶
پیوندهاوشبکه های اجتماعی
logo-samandehi ................... > ................. شعار سال ۱۴۰۳  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=  height=

آمارگیر وبلاگ