خوزتوریسم

ظرفیت مناسب مسجدسلیمان در توسعه گردشگری صنعتی

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی: شهرستان مسجدسلیمان ظرفیت مناسبی برای توسعه گردشگری صنعتی دارد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز خوزستان ، سید عزت الله ضرغامی در ادامه سفر دو روزه خود به خوزستان، عصر امروز از شهرستان مسجدسلیمان دیدن کرد.

وی پس از حضور در مسجدسلیمان در یادمان شهدای گمنام و شهید بهنام محمدی این شهرستان حضور و به مقام والای این شهیدان گرانقدر ادای احترام کرد.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی سپس از ساختمان موزه اکتشاف، حفاری و تولید صنعت نفت در منطقه بی بیان و چاه نفت شماره یک واقع در منطقه نمره یک بازدید کرد.

ضرغامی در این بازدید گفت: شهرستان مسجدسلیمان ظرفیت مناسبی برای توسعه گردشگری صنعتی دارد.

وی افزود: همچنین این شهرستان با داشتن این آثار تاریخی و گردشگری ظرفیت زیادی در جذب بیشتر گردشگران ایرانی و خارجی دارد.

برای دیدن گزارش روی تصویر زیر کلیک کنید

*سومین شماره از فصلنامه لووینه توسط پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر منتشر شد*

🔹️ این فصلنامه در ۶۳ صفحه و به مدیر مسئولی مهندس محمدرضا بهادری مدیر پایگاه میراث جهانی سازه های آبی شوشتر در بهار ۴۰۱ انتشار یافته است.

🔹️ در این شماره از فصل نامه لوینه می خوانید:

🔻 بازگشت به خویشتن(نگاهی به خانه شوشتری به عنوان نمادی ازخود)

🔻معرفی باغ تاریخی خان شوشتر

🔻واحدهای اندازه گیری(اوزان)شوشتر

🔻 آب و آئین درشوشتر

🔻لوح حسابداری ۴۹۰۰ ساله در ایران

🔻معرفی بزرگان فرهنگ و هنرشوشتر

🔻معرفی پل بندشادروان شوشتر و نمونه های مشابه در ایران

🔻گزارش تصویری عملکرد پایگاه میراث جهانی سازه‌های آبی تاریخی شوشتر.

⭕ برای دانلود روی  تصویر زیر کلیک کنید
.

سیلوی قدیمی و تاریخی اهواز

سیلوی قدیمی اهواز با قدمتی بیش از ۸۰ سال یکی از جاذبه‌های گردشگری صنعتی خوزستان است.

، استان خوزستان به عنوان یکی از استان‌های صنعتی کشورمان از گذشته تاکنون مطرح بوده است.

وجود مراکز صنعتی مختلف از جمله فولادسازی، میادین نفتی، پالایشگاه نفت، لوله سازی، پتروشیمی و .. نشان دهنده ظرفیت‌های مخالف اقتصادی این استان است.

اما وجود مراکز صنعتی با قدمتی طولانی و تاریخی در استان خوزستان این استان را به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری صنعتی مطرح کرده است.

یکی از این مراکز صنعتی سیلوی قدیمی اهواز است که در کنار رودخانه کارون قرار دارد و به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری و تاریخی این شهر مطرح است.

سیلوی اهواز با قدمتی 80 ساله در ساحل غربی رود کارون و در حریم این رودخانه قرار دارد و محل نگهداری و ذخیره‎سازی غلات (خصوصا گندم) است.

سیلوی اهواز در سال 1315 شمسی طراحی و احداث ساختمان آن در سال 1317 شمسی آغاز شد و عملیات اجرایی آن در سال 1319 شمسی با هزینه پانزده میلیون ریال به پایان رسید.

ساختمان اصلی بنا شامل یک 60استوانه ذخیره غلات است که در سه ردیف 20تایی احداث شده است که این مخازن ذخیره را یک ساختمان مستطیل شکل با بازشوهای متعدد احاطه کرده‎اند و در بالای استوانه‎ها ساختمان مستطیل دیگری با سقف شیروانی دیده می‎شود.

ارتفاع مجموعه اصلی سیلو را 51 متر عنوان کرد و افزود: یک برج چهار طبقه که در زیر آن زیر زمینی احداث شده در سمت شمال سیلو و با ارتفاعی بیش از ساختمان اصلی به آن متصل است و یک تونل به طول 145 متر و به عرض 82/2متر به آن متصل می‎شود که گندم‎ها را بوسیله نوار نقاله از سیلو به برجی که در ساحل رودخانه قراردارد و سپس به کشتی منتقل می‎کرده است.

مصالح این سازه از دیوارهای پیش‎ساخته بتنی مسلح ساخته شده و جنس درب‎ها و پنجره نیز چوبی است؛ ضمن این‎که چندین ساختمان مستطیل شکل اداری و صنعتی به صورت متصل و یا جدا از بنا در محوطه سیلو قراردارد و جزو مجموعه سیلوی بزرگ اهواز محسوب می‎شوند.

این اثر به عنوان اثر شاخص شهر اهواز در تاریخ معاصر و شکل‎گیری اهواز مدرن است.

سیلوی اهواز با ظرفیت 3200 تن دومین سیلوی کشور بعد از سیلوی تهران محسوب می‎شود. این سیلو به سه راه آبی(رود کارون)،شوسه و راه آهن دسترسی دارد و به عنوان محل صادرات گندم در منطقه جنوب کشور به کشورهای همسایه حائز اهمیت فراوان بوده است .

فرم بنا و شیوه قرارگیری آن در ساحل و چشم‎انداز زیبای کارون به خصوص اتصال آن به برجی که در آب رودخانه احداث شده، موجب شده است که به عنوان یک نماد شهری یکی از جاذبه‎های تاریخی این شهر محسوب شود

طراحی سیلوی اهواز به سال ۱۳۱۵ هجری شمسی انجام و در سال ۱۳۱۹ ساخت آن با اعتبار ۱۵ میلیون ریال به پایان رسید.

از ویژگی این بنای تاریخی قرار گرفتن در کنار رودخانه کارون و مسیر راه آهن است و در ساخت آن از دیوار‌های پیش‎ساخته بتنی مسلح استفاده شده است و چندین ساختمان مستقل در محوطه این بنا وجود دارد.

سیلوی قدیمی اهواز در سال ۱۳۹۷ به شماره ۳۲۱۶۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

آیین تکریم و معارفه مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان

آیین تکریم و معارفه مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان بعداز ظهر چهارشنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۱ باحضور جواد واحدی معاون امور مجلس، حقوقی و استان‌ها وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، عبدالرضا سیفی سرپرست معاونت سیاسی‌اجتماعی استانداری خوزستان و جمعی از معاونان و کارشناسان اداره‌کل میراث‌فرهنگی استان در محل این اداره‌کل برگزار شد که طی آن محمدحسین ارسطوزاده به‌عنوان مدیرکل جدید اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان معرفی و از تلاش‌های سیدحکمت‌اله موسوی مدیرکل پیشین تقدیر شد.

محمدحسین ارسطوزاده پیش از این مدیر کل میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع ‌دستی بوشهر بود. وی همچنین معاون میراث فرهنگی استان خوزستان، مدیر پایگاه جهانی شوش و مدیر پایگاه میراث جهانی شوشتر بوده است.

پاسداشت هفته میراث‌فرهنگی در موزه باستان‌شناسی ایذه

موزه باستان‌شناسی شهرستان ایذه در هفته میراث‌فرهنگی میزبان انجمن‌ها، علاقه‌مندان و برخی از مدیران شهرستان بود.

به‌گزارش روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، مهدی فرجی مدیر پایگاه میراث‌فرهنگی آیاپیر سه‌شنبه شب سوم خردادماه ۱۴۰۱ ضمن اشاره به برنامه هفته میراث‌فرهنگی با شعار "میراث فرهنگی، دولت مردمی و قدرت ملی"، گفت: «به همت پایگاه میراث‌فرهنگی آیاپیر (ایذه) و به پاسداشت هفته میراث‌فرهنگی، مراسمی باحضور حسن نبوتی فرماندار، حسنقلی سبزعلی‌زاده بخشدار مرکزی، فرامرز خوشاب دبیر انجمن دوستداران میراث‌فرهنگی ایذه (تا ری شا)، صادق شیخی مسئول موزه باستان‌شناسی، کورش هاشمی‌فرد سرپرست اداره میراث‌فرهنگی و جمعی از اهالی فرهنگ‌دوست شهرستان برگزار شد.»

فرجی ادامه داد: «در این مراسم، از ملاحسین کی‌شمس یکی از چهره‌های ماندگار میراث ناملموس هنر حجاری بردشیر و بردمزارهای بختیاری و نقش بارز قلم او در ثبت و انتقال میراث‌فرهنگی به نسل‌های بعد به عنوان یک چهره ماندگار در حوزه میراث‌فرهنگی تجلیل شد.»

او افزود: «از آن‌جایی که شهر ایذه را به عنوان موزه روباز میراث‌فرهنگی می‌شناسند و در جای‌جای این شهر تاریخی آثار متعددی از کتیبه‌ها، نقوش سنگی و حجاری از دوران‌های مختلف را می‌توان دید، بدون شک وجود این آثار و حجاری‌ها در گرایش مُلاحسین کی‌شمس به سمت هنر حجاری بردشیر بختیاری بی‌تأثیر نبوده است.»

مدیر پایگاه میراث‌فرهنگی آیاپیر ضمن تقدیر از همه کسانی که در این مراسم شرکت کردند، گفت: «شهرستان ایذه یکی از مفاخر حوزه باستان‌شناسی کشور محسوب می‌شود و هرسال شاهد ورود گردشگران، محققان و دانشگاهیان بسیاری از داخل و خارج از کشور است که همچنان مردم این منطقه امیدوار هستند با ثبت نهایی پرونده منظر تاریخی ـ طبیعی این شهر در سازمان یونسکو، به نجات‌بخشی و معرفی آثار ارزشمند این جغرافیای تاریخی کمک شایانی شود.»

ایذه پایگاه میراث فرهنگی آیاپیر هفته میراث‌فرهنگی میراث ناملموس تجلیل موزه باستان‌شناسی حجاری صادق شیخی مهدی فرجی

/گزارش تصویری/موزه سنگ شوشتر، جلوه‌گاهی از نقش قلم و سنگ

اگر تا پیش از این شهر شوشتر را با نام موزه روباز می‌شناختند، ازتاریخ یکم فروردین‌ماه ۱۴۰۱ به بعد در محل قلعه‌سلاسل موزه‌ای پا به عرصه حیات گذاشت که بخش عظیمی از تاریخ و هویت سنگی شهر شوشتر و نواحی اطراف را روایت می‌کند؛ این موزه، مجموعه‌ای از سنگ‌نگاره‌ها، سنگ‌نوشته‌ها، کتیبه‌ها، بخشی از تزئینات بافت سنگی شوشتر شامل ستون‌ها، سرستون‌ها و سنگ‌های قبور، شیرهای سنگی و... راتشکیل می‌دهد. از آن‌جایی که یکی از اصلی‌ترین مسالح بوم‌آورد شوشتر از گذشته تا به امروز سنگ بود، موزه سنگ شوشتر از دل همین تاریخ و گذشته سنگی به امروز منتقل شده است.

عکس: سپیده سلمانوندی/ روابط عمومی و امور بین الملل اداره کل میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی خوزستان

ایذه، شهر سنگ نگاره‌های باستانی ایران

شهرستان ایذه در استان خوزستان قرار دارد که به سرزمین نگارکَنده‌ها و دشت‌های مخملی معروف است. قدیمی‌ترین نگارکنده‌های صخره‌ای و سنگی ایذه که اطراف دشت ایذه را فرا گرفته اند، به دوره "عیلام قدیم" بازمی گردند. فراوانی نگارکنده ها، ایذه را در جایگاه ممتاز جهانی قرار داده و به همین علت از آن به عنوان بزرگ‌ترین موزه سنگی روباز جهان یاد می‌کنند.

شهر ایذه از شهرهای دیدنی استان خوزستان است که در کنار جنگل‌های بلوط و رودهایی که از کارون سرچشمه می‌گیرند، به عنوان بزرگ‌ترین موزه روباز جهان که سنگ‌نگاره‌های تاریخی زیادی در خود جای داده، شناحته می‌شود.

ایذه که پیش از دوره پهلوی به مال امیر مشهور بود، از شهرهای استان خوزستان است که از دوره عیلامی‌ها برجای مانده است. باتوجه به این‌که اولین حجاری‌های ایران باستان در ایذه انجام می‌شده، این شهر را شهر نگارکنده‌های سنگی و صخره‌ای ایران نیز می‌شناسند.

حجاری‌های این شهر را می‌توان به عیلام قدیم و نو تقسیم کرد که دوره عیلام قدیم به سلسله سیمشکی متعلق است. در عیلام قدیم مناطق تاریخی چون نقش برجسته شاهسوار، سلسله سیمشکی و نقش برجسته خونگ اژدر وجود دارد و در عیلام نو کول فره (کول فرح)، روستای کهباد یک و اشکفت سلمان وجود دارند.

اشکفت سلمان: نیایشگاه تاریشا یا اشکفت سلمان، بزرگ‌ترین خط نوشته میخی ایلام‌ نو را در خود جا داده است. در اشکفت سلمان چهار نقش برجسته وجود دارد که دو تای آن داخل غار و دو تای دیگر در خارج از غار دیده می‌شود. بزرگ‌ترین نوشته خط میخی از دوره ایلامی در این غار موجود است که از زمان «شاهک عیلامی» به جای مانده و همچنین برای نخستین بار حضور مصور زن، دوشادوش مرد در نقش برجسته‌های این غار دیده شده است.

کول فرح: سنگ‌‌نگاره کول فرح شامل ۶ نقش برجسته است که به دوران عیلامیان (ایلام کهن) تعلق دارد و با توجه به تصاویری که در این سنگ‌نگاره نقش بسته و بقایایی همچون گورها، کانال آب، ساختمان‌ها و مناطق دیده‌بانی که از محل زندگی مردمان آن روزگار در میان کوه‌ها باقی مانده، می‌توان گفت این محل پرستشگاه نارسینا (یکی از خدایان ایلامی) بوده است.

از دیگر بخش‌های تاریخی این شهر قدیمی، پل شالو، شیرهای سنگی بردشیر (تندیس‌هایی از جنس سنگ)، مجسمه ایاپیر و پل ایذج است که از ویژگی های این پل جنس آن است که از سنگ و ملات ساروج بوده و بر روی بستر رودخانه‌ای خشک و بسیار عمیقی بنا شده‌ است. همچنین گفته می‌شود که در ایذج آتشکده‌ای قرار داشته که تا زمان هارون الرشید روشن بوده است.

اگر در محوطه‌های تاریخی این شهر گشتی بزنیم بردگوری‌ها (بردگوری همان سنگ گبری‌ها بر گورهای باستانی است که به دلیل اعتقاد زرتشتیان بر مقدس بودن خاک، مردگان را در محفظه‌های سنگی دفن می‌کردند) است که کوه‌های ایذه و بختیاری حکایت از جایگاه دین در میان اهالی این شهر پیش از اسلام و در ایران باستان داشته است.

باتوجه به زیبایی‌های خاص و منحصربه فردی که استان خوزستان دارد، طبیعی است که در شهر زیبایی چون ایذه با مناطق دیدنی بیشتری روبه‌رو شویم. در این بین می‌توان به منطقه باجول (در جنوب شهر ایذه) به عنوان یکی از مناطق گردشگری ایذه اشاره کرد که به یک قطب گردشگری تبدیل شده است. نقش برجسته باجول از دوران شاهان محلی الیمایی در دوره امپراتوری اشکانی بر جای مانده است.

سال قدرت موزه‌ها

شورای بین المللی موزه‌ها موسوم به "ایکوم"، شعار "قدرت موزه ها" را برای سال ۲۰۲۲ میلادی معرفی کرد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، ۲۸ اردیبهشت روز جهانی موزه هاست و همه ساله «ایکوم جهانی» با هدف جهت دهی به فعالیت‌های موزه‌ای دنیا، شعاری متناسب با فعالیت‌های فرهنگی معرفی می‌کند.
امسال با سه محور قدرت نوآوری در دیجیتالی شدن، قدرت پایداری و قدرت جامعه سازی از طریق آموزش، شعار "قدرت موزه ها" انتخاب شده است.
رضا دبیری نژاد کارشناس موزه داری با اشاره به اینکه «ایکوم جهانی» شعار سال موزه‌ها را به نحوی که بتواند در قالب برنامه‌های جذاب و کاربردی قابل اجرا باشد انتخاب می‌کند به خبرنگار صدا و سیما گفت: شعار امسال روز جهانی موزه، بر همه ظرفیت‌های قدرت ساز موزه تاکید می‌کند.
وی افزود: این قدرت موزه‌ای می‌تواند حاصل داشته‌های یک موزه و یا محصول تجربیات و یا اعتبارموزه‌ای به خصوص باشد.
دبیری نژاد همچنین قدرت شبکه‌ای تعدادی موزه که در نتیجه همکاری با یکدیگر توانستند جریان سازی فرهنگی، تاریخی یا علمی ایجاد کنند را بسیار مهم دانست و گفت: هدف اصلی انتخاب این شعار، برگشتن موزه‌ها به جایگاه مهمی است که از نظر تاثیرگذاری در جامعه به واسطه جایگاه ارزشمندشان دارند.
هفته میراث فرهنگی در ایران همزمان با روز جهانی موزه‌ها (۲۸ اردیبهشت) آغاز و تا ۳ خرداد با برگزاری صد‌ها برنامه متنوع در سراسر کشور برگزار می‌شود.

تصاویری از وضعیت وخیم نقش‌برجسته‌های ۴۷۰۰ ساله

یک فعال میراث فرهنگی با انتشار تصاویری از وضعیت وخیم سنگ‌نگاره‌های عیلامی شهر ایذه خبر داد.

به گزارش ایسنا، تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد بیشتر این سنگ‌نگاره‌ها زیر آفتاب خوزستان رها شده‌اند و روند تخریب و آسیب آن‌ها شدت گرفته است، شکاف‌ها و ترک‌های عمیق ناشی از فرسودگی در بیشتر آن‌ها مشهود است. سطح برخی از این نقش‌برجسته‌ها را گل‌سنگ پوشانده و نقش بعضی دیگر محو شده است. درحالی‌که برخی دیگر از این سنگ‌نگاره‌ها با یادگاری‌نویسی زخم شده‌اند. بسیاری از این سنگ‌نگاره‌ها در فهرست آثار ملی ثبت شده‌اند و بعضی از آن‌ها همچون نقش‌برجسته «کول‌فرح» به‌علت قدمت بسیارِ آن که تا حدود ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد، مادر نقوش درگاه‌های کاخ صد ستون و پلکان آپادانا لقب گرفته است.

سیاوس آریا درباره وضعیت این نقش‌برجسته‌ها گفت: با وجود ارزش و اهمیت شهرستان ایذه، سنگ‌نگاره‌های ایلامی (عیلامی) و الیمایی در محوطه‌های کول‌فرح، شهسوار، اشکفت سلمان و خونگ اژدر در وضعیت بدی قرار دارند و به گفته دوستداران میراث فرهنگی که در نوروز امسال از این محوطه‌ها دیدن کرده‌اند، هم از دید حفاظتی و هم از دیدگاه نگهداری و نگهبانی در وضعیت خوبی قرار نداشته‌اند.

او درباره جایگاه ایذه از توابع استان خوزستان این توضیح را داد که شهرستان ایذه یکی از شهرهای مهم و ارزشمند تاریخی ایران با یادمان‌های باستانی فراوان است که هر کدام از این یادمان‌های تاریخی و فرهنگی خود به تنهایی کتابی گویا از تاریخ  دیرین ایران‌زمین است. این میان، سنگ‌نگاره‌های بسیار ارزشمند و بی‌همتایی از دوران ایلامی (عیلامی) و خاندان بومی‌ الیمایی (هم‌دوره با اشکانیان) که قلمرو آن‌ها در خوزستان امروزی بوده و بیشتر باستان‌شناسان آن‌ها را دنباله‌رو ایلامی‌ها می‌دانند در شهرستان ایذه خودنمایی می‌کنند. محوطه‌های باستانی همچون کول فرح، اشکفت سلمان، مجموعه شهسوار، خونگ اژدر، خونگ کمال‌وند و ... تنها بخشی از محوطه‌ها و یادمان‌های تاریخی و باستانی شهر ایذه به شمار می‌آید.

آریا در ادامه با اشاره به مشاهدات میدانی دوست‌داران میراث فرهنگی از سنگ‌نگاره‌های ایذه، ‌ گفت: حتی یک راهنما در این محوطه‌ها در نوروز وجود نداشت تا آگاهی‌رسانی درستی انجام شود و به پرسش‌های گردشگران و مسافران پاسخ دهد. از سویی، بخش‌هایی بدون نگهبان بود که مایه افسوس است.

این کنشگر میراث فرهنگی در نقد برنامه‌های نوروزی همچون نوروزگاه که آن را بدون دستاورد سودمند می‌داند، پیشنهاد کرد وزارت میراث فرهنگی به جای شعار دادن و برگزاری برخی از نمایش‌ها و همایش‌ها (همانند نوروزگاه) از توانمندی کنشگران میراث فرهنگی می‌تواند بهره ببرد تا هم حفاظت بهتری از آثار تاریخی صورت گیرد و هم راهنمایی باشند برای گردشگران. این درحالی است که هر سال از راهنماهایی استفاده می‌شود که معمولا دانشی عمیق درباره میراث فرهنگی ندارند و نتیجه مثبتی هم نداشته‌اند، با این وجود چنین رویه‌ای هر سال تکرار می‌شود.

منبع : ایسنا

هم‌زمان با روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی

نشست تخصصی «مشارکت مردمی در حفاظت بناها و محوطه‎‌های تاریخی» برگزار می‌شود

نشست تخصصی« مشارکت مردمی در حفاظت بناها و محوطه‎‌های تاریخی» همزمان با روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی توسط معاونت میراث‌فرهنگی و پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری برگزار می‌شود.

به گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، نشست تخصصی مشارکت مردمی در حفاظت بناها و محوطه‎‌های تاریخی که دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱ از ساعت ۹:۳۰ تا ۱۳ در فضای اسکای روم به آدرس WWW.SKYROOM.ONLINE/CH/RICHT.DTP/RIHBS برگزار می‌شود بصورت همزمان در تلویزیون اینترنتی پژوهشگاه به آدرس WWW.TV.RICHT.IR قابل مشاهده است.

شورای بین‌المللی محوطه‌ها و بناهای تاریخی (ایکوموس) روز ۱۸ آوریل را به عنوان روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی نامگذاری کرده است و هر ساله در این روز فعالیت‌های مختلفی در راستای اشاعه فرهنگ و تاکید بر اهمیت حفظ میراث‌فرهنگی در کشورهای جهان انجام می‌شود.

هدف از گرامیداشت روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی، تشویق افراد و جوامع محلی به آگاهی‌افزایی درباره اهمیت میراث‌فرهنگی در زندگی، هویت و اجتماع آنها است. این روز همچنین بر گسترش آگاهی‌ها درباره تنوع و آسیب‌پذیری میراث‌فرهنگی در جهان و اهمیت تلاش‌ برای حفظ و نگهداری از ‌آنها تمرکز دارد.