خوزتوریسم

نگاهی به کلیساهای آبادان/ آثار وحدت ادیان در گوشه گوشه شهر

آبادان – یکی از مصداق های بارز وحدت در شهر آبادان آن است که افراد با فرهنگ های مختلف در آن زندگی می کنند که وجود کلیساها در آبادان نمادی از این وحدت و همدلی میان ادیان مختلف است.

به گزارش خبرنگار مهر، وقتی با دقت به گوشه و کنار خیابانها و مناطقی مثل زند و بریم آبادان نگاه بیندازید، می توان به وضوح بناهایی را دید که نشان از وحدت اقوام ساکن آن داشته و دارد. ساکنانی که با خوبی و خوشی در کنار یکدیگر زندگی می کنند و آئین های اعتقادی خود را نیز برپا می دارند. 

زند نام خیابانی است در آبادان که از قدیم الایام کلیسای سورقارپت (کارپت) در کنار مسجد امام جعفر صادق (س) گذر ایام را به نظاره نشسته است و آن را خیابان ادیان می خوانند. در شهر آبادان به طور مجموع چهار کلیسا توسط گروه اطلاعات و آمار خوزستان شناسایی شده که متاسفانه تاکنون مشخصاتی از کلیسای قلب مسیح در اختیار این گروه پژوهشگر و یا سایران قرار ندارد. 

کلیساهای شهر آبادان در مجموع دارای چهار هزار و ۷۱۰ متر مربع مساحت کل و دو هزار و ۵۱۰ متر مربع زیر بنا هستند، این کلیساها که متعلق به مسیحیان آشوری، پروتستان و گریگوری آبادان بودند در گذشته توسط سه کشیش ۴۷، ۶۰ و۶۱ ساله، یک متولی ۴۳ ساله، یک خادم ۵۷ ساله و دو سرایدار ۳۰ و ۶۲ ساله اداره می شدند. 

کلیسای سنت کریستوفر 

کلیسای سنت کریستوفر در سال ۱۳۰۶ هجری شمسی (۱۹۲۸ میلادی) در سالهای اوج پیشرفت صنعت نفت در منطقه بریم آبادان احداث شد که متعلق به مسیحیان پروتستان بود، این کلیسا در مدرسه غیر انتفاعی پالایشگاه روبروی روابط عمومی این شرکت واقع شده که دارای هزار و ۱۱۰ متر مساحت با ۳۱۰ متر مربع زیر بنا است. 

نحوه تصرف کلیسای کریستوفر به شکلی واگذاری شده است که دارای سالن اجتماعات به مساحت ۱۵۰ متر مربع است که گنجایش ۴۰۰ نفر را برای استماع سخنرانی دارد، در گذشته دو نفر این کلیسا را اداره می کردند. 

در زمان حاضر این کلیسا جزو پروژه «طرح موزه صنعت نفت» است که اگر با همت و حمایت مسئولان برای بازسازی به سبک موجود همراه شود می تواند به عنوان یک پتانسیل ناب گردشگری مورد استفاده قرار گیرد. 

کلیسای آشوری 

کلیسای آشوری آبادان نیز در سال ۱۹۵۱ میلادی برابر با ۱۳۲۹ هجری شمسی در این شهر ساخته شد، این کلیسا با مساحت دو هزار و ۹۴۲ مترمربع  و زیربنای دو هزار مترمربع دارای سالن اجتماعاتی به وسعت ۲۰۰ متر مربع بود که گنجایش ۲۰۰ نفر را برای استماع سخنرانی داشت ضمن آنکه دو نفر نیرو نیز آن را اداره می کردند. 

از این کلیسا که در نزدیکی فلکه الفی آبادان جای داشت و مورد استفاده مسیحیان آشوری آبادان بود امروز دیگر اثری باقی نمانده است. 

کلیسای سورقارپت 

کلیسای ارامنه آبادان با نام «سورقارپت» یا سورکارپت بنایی مربوط به دوره پهلوی است که در آبادان ابتدای خیابان زند و جنب مسجد امام موسی بن جعفر(ع) واقع شده است. این اثر با کاربری مذهبی در نهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۲ با شماره ثبت ۵۲۸۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. 

کلیسای ارامنه گریگوری آبادان(سورکارپت) در سال ۱۹۵۸ میلادی برابر با ۱۳۳۶ هجری شمسی در این شهر بنا شد و به عنوان بزرگترین تالار اجتماعات ارامنه مقیم آبادان به شمار می رفت، مجاورت این کلیسا با مسجد امام موسی بن جعفر(ع) جلوه ای از احترام متقابل میان پیروان ادیان مختلف الهی و از زیباترین جلوه های گفتگوی تمدنها را به تصویر می کشد. 

این کلیسا در گوشه ای از ساختمان مدرسه ملی ادب که ویژه دانش آموزان ارامنی مقیم آبادان ساخته شد، بنا شده است که در دوران هشت سال دفاع مقدس به عنوان یکی از سنگرهای دفاع رزمندگان نیز به شمار می رفت. 

کلیسا سورکارپت آبادان که در دوران هشت سال دفاع مقدس ۴۰ درصد آسیب دیده بود پس از اتمام جنگ از سال ۱۳۷۵ کار بازسازی اش آغاز و در سال ۱۳۷۸ به پایان رسید که پس از اتمام کار بازسازی و با حضور اسقف ارامنه جنوب ایران و اصفهان، کوریون پاپیان و میهمانانی از کشور لبنان، فرماندار و تنی چند از مسئولان محلی و ۴۰۰ میهمان از شهرهای تهران، اصفهان و شیراز بازگشایی شد. 

دیوارهای کلیسا دارای چهار در دو لنگه قهوه ای رنگ چوبی است که بر هر لنگه آن نقش صلیبی برجسته است؛ کلیسا دارای دو گنبد مخروطی شکل آلومینیومی است که یکی بر ساختمان اصلی کلیسا و دیگری در قسمت انتهایی کلیسا جایی که ناقوس واقع شده قرار دارند. 

پیش از جنگ تحمیلی  بین یک هزار و ۷۰۰ تا دو هزار خانوار ارمنی در آبادان سکونت داشتند که پس از جنگ تعداد کمی از آنها به آبادان بازگشتند، این کلیسا مربوط به خلیفه گری ارامنه تهران است. 

در زمان حاضر تنها مادر مسیحی شهر بنام «صوفی کاروازیان» ملقب به خانم مانوکیان (به واسطه نام فامیل همسرش) تنها کلیدار کلیسای این شهر است که به طور سالانه و در روز عید کریسمس، در کلیسا را به روی مردمان شهرش که برای تبریک سال نو به او می آیند، می گشاید.

آستان امامزاده حیدر بن موسی جعفر الکاظم(ع) در بهبهان

امامزاده حیدر بن موسی جعفر الکاظم(ع) در بهبهان از فرزندان امام موسی کاظم(ع) هفتمین پیشوای شیعیان جهان است. همچنین از ایشان بنام امیر حیدر بن موسی کاظم یا امامزاده حیدر فرزند بدون واسطه حضرت موسی کاظم( ع)و برادر حضرت فاطمه معصومه نام برده می‌شود.

دژ محمدعلی‌خان سردشت دزفول

دژ محمد علی خان دزفول قلعه ای طبیعی بوده که در بخش سردشت در شمال شهرستان دزفول واقع شده است. برای رفتن به این محل زیبا در جاده ی سردشت بعد از روستای گوروی (توت علیا) از جاده ی اصلی به سمت چپ در مسیر احمد فداله منحرف شده و بعد از گذشتن از روستای لب سفید و روستای بوالحسن، وسیله ی نقلیه را متوقف نموده و حدود یک و نیم ساعت پیاده روی و کوهپیمایی بایستی نمود. دژ محمد علی خان یکی از محل های مناسب جهت برگزاری گلگشت های پاییز و زمستانه می باشد و تا اوایل بهار نیز می توان به آن سفر نمود. با وجود طبیعت زیبا و چشم نواز منطقه، آبشار دژ به آن منطقه زیبایی دوچندانی داده است.
گروه های کوهنوردی و طبیعت گردی زیادی هر ساله برنامه هایی برای رفتن به این محل برگزار می نمایند و بهتر است برای بازدید از این منطقه با این گروه ها همراه شد. مردم محلی به این دژ، “ممدلی خان” یا علیمردان خان نیز می گویند. در طول مسیر این دژ آبشار زیبایی خودنمایی می کند که از دو قسمت تشکیل شده و اطراف آن را درخت “مورد” پوشانیده است علاوه بر آن پوشش گیاهی منطقه با تغییر فصل ها عوض شده و می توان در هر فصل، حسی متفاوت از سفر به این منطقه تجربه نمود. همچنین در مسیر درختان انجیر ، بُنه و بلوط نیز به چشم می خورد.مناطق طبیعی دزفول در شمال خوزستان ظرفیت مناسبی برای توسعه و رونق صنعت گردشگری استان خوزستان هستند.

آنچه می توان علاوه بر زیبایی منحصر به فرد دژ و مسیر سر سبز کوهستانی و زندگی ساده و بی آلایش عشایر منطقه به آن اشاره کرد، آرامشی است که نشانه ی بکر و دست نخورده بودن این منطقه است و همین موضوع این مکان را تبدیل به محیطی آرام برای دوستداران طبیعت و گردشگران کرده است و می توان با سفر به این منطقه هفته ای شاد و سرشار از انرژی را برای خود و خانواده به ارمغان آورد.

متن:محمد آذرکیش

قلعه سلاسل شوشتر

اين قلعه از سمت شرق تا غرب توسط خندقي عميق محاصره شده بود و سمت غرب آن توسط رود محاصره ميشد. و همين ويژگي اين قلعه را به صورت دژ نظامي مستحكمي در مقابل حملات دشمنان قرار داده و يكي از ويژگي هاي بارز اين قلعه كه آنرا از ديگر قلعه ها متمايز مي كند همين عبور نهرداريان از زير قلعه و راه هاي دسترسي به آب نهر توسط پلكانهايي كه در درون قلعه قرار داشت و اين ويژگي باعث مي شد در هنگام محاصره قلعه در زمان جنگ افراد درون قلعه ماهها و حتي سالها بتوانند در درون قلعه در مقابل حملات دشمنان مقاومت كنند.درون قلعه فضاهايي مختلفي قرار داشته كه عبارتند از 1- شوادان ها 2-حمامها 3-آشپزخانه ها 4-نانوايي 5-قورخانه(سربازخانه) 6-قاپيهاي (دروازه)متعدد 7-باغچه ها 8- نقارخانه. اين قلعه داراي 1 شوادان بزرگ بوده كه به طريقي با شوادانهاي درون بافت شهر در ارتباط بود. اين شوادانها در گرماي 40 درجه خوزستان محيطي خنك در حدود 25 درجه براي افراد پديد مي آورد. اين قلعه داراي 2 دروازه بزرگ بوده كه يكي روبروي زندان و در كوچه اي كه اكنون مسجد شاه صفي بود قرار داشته و دروازه كه درست روبروي كوچه پمپ بنزين و دبيرستان قرار دارد. در مقابل دروازه جنوبي يك ميدان وسيع قرار داشته كه ظاهراً از مسافتهاي دور عبورو مرور افراد را زير نظر مي گرفتند و اختلاف ارتفاع بين كف حياط قلعه تا پائين ترين سطح قلعه ( تونلهايي در زير قلعه) در حدود 30 مترمي باشد. قلعه داراي استحكامات عالي و چندين طبقه بود كه امرا و سلاطين مختلف در آن عمارات بسيار زيبا و عالي ساخته و كوشكهاي باشكوه كه بوسيله طلا و مينا و لاجورد منقش شده بود. بنا به گفته مورخين سلطان زين الدين توسط منصور آل مظفر درون اين قلعه زنداني بوده است. و اميرتيمور گوركاني در يورش به خوزستان اين قلعه را تصرف كرده. اسراي لرستان و مشعشعيان خوزستان با اتكا به اين قلعه بارها بر عليه حكومت صفوي دست به قيام زدند. اين قلعه تا زمان حكومت نادرشاه محل حاكم محلي بود. و هر يك از مستوفيان در قلعه عمارت مخصوص به خود داشتند تا اينكه بعد از نادر قلعه متروك شد و حاكم ولايت در قلعه مستقر نمي شد. در زمان ناصرالدين شاه قلعه دوباره مرمت و مسكوني گرديده تا اينكه در سال 1341 هـ .ق رئيس اداره دارايي وقت (نبوي) براي ساخت اداره دارايي كليه ساختمان آنرا خراب ومصالح قلعه را براي بكار بردن در اداره دارايي مورد استفاده قرار داد[1]. تا چندين سال پيش يك توپ بزرگ كه معروف به توپ نادري بود كه در هنگام ماه مبارك رمضان وقت شرعي را با صداي اين توپ اعلام مي كردند و صداي توپ تا روستاي اطراف شوشتر مي رسيده و درون قلعه قرار داشت. يكي از خصايص مهم اين قلعه اين است كه آب توسط تنبوشه هاي سفالي در تمام قلعه پخش مي شده و كاري مانند لوله كشي عصر حاضر را انجام داده بودند. در ساختمان قلعه آجرهايي با ابعاد مختلف بكار رفته و پي ها تماماً از سنگ لاشه مي باشند و كف حياط قلعه را بوسيله قلوه سنگ فرش كرده بودند. در درون قلعه چندين حياط مختلف وجود دارد. روبروي عمارت بزرگ يك حياط نسبتاً بزرگ قرار داشته كه ظاهراً اتاقهايي دور تا دور آن قرار داشته كه بعنوان سربازخانه يا اتاقهاي استراحت بكار مي رفته است. و درست در پشت اين اتاقها انبارهاي ذخيره مواد غذايي بوده است.

بطور كلي عوامل تسخير ناپذير بودن قلعه عبارت بودند از:

• قرار گرفتن قلعه بر روي صخره طبيعي .
• وجود خندق در اطراف قلعه .
• احداث برجها و ديوارهاي مرتفع پيرامون قلعه.
• داشتن امكانات و تجهيزات دفاعي قوي كه در موقع نياز مي توانستند از آنها استفاده كنند.
• دسترسي به آب رودخانه امكان دفاع از قلعه را به مدت طولاني ميسر مي كرد.

وجه تسميه سلاسل:

در مورد نام سلاسل روايات بسياري نقل شده است

1- برخي باني آنرا شخصي بنام سلاسل يكي از غلامان فارس مي دانند كه برج و باروي اين قلعه را ساخت و براي نشان دادن عظمت اين قلعه بر ضد حكومت فارس كه وي تابع آن بود شورش كرد و هنگامي كه پادشاه فارس براي سركوب و شكست وي آمد او به درون قلعه رفت و مقاومت كرد و آنقدر در قلعه ماند كه شاه قارس ناگزير به بازگشت شد. در راه بازگشت اين غلام خود را به خدمت شاه فارس رساند و عرض ادب كرد و گفت كه به خاطر اين كه به شما نشان بدهم اين قلعه چقدر مستحكم و غير قابل نفوذ است اين كار را كردم[2].

2- سلاسل به معناي زنجير است و برخي مي گويند در گذشته در امتداد رودخانه شطيط و بر روي رود جسري از قايق هايي كه به هم متصل شده بودند مانند زنجير قرار داشته كه بنام سلاسل خوانده مي شدند و چون در كنار اين قلعه بوده اند قلعه نيز بنام سلاسل معروف شده است[3].

3- برخي نيز نام سلاسل را به نام شخصي به اسم ابن ابي سلاسل كه در سال 315 ه ق آنرا مرمت كرده است مي خوانند و به احتمال زياد اين قلعه قبل از اسلام نام هاي ديگري داشته است[4].

[1][1] مريدي شوشتري،اكرم،شوشتر يعني خوبتر،موسسه انتشارات آيات،چاپ انديشه، اهواز، 1377، ص41

[2] جرايري،سيد عبدالله،تذكره شوشتر،چاپخانه حيدري،صص 22-23

[3] تقي زاده،محمد،شوشتر در گذر تاريخ،مؤسسه مطبوعاتي دارالكتاب(جزايري)،قم،1376،ص 169

[4] شوشتري،علاءالملك ابن نورالله،فردوس در تاريخ شوشتر و برخي از مشاهير آن،تهران،انجمن آثار ملي،صص 157-158

برداشت انگور میوه بهشتی در خوزستان

در قرآن بیش از ۱۰ بار با عناوینی همچون عنب و اعناب به انگور اشاره شده و به تأمل در پدید آمدن و رسیدن آن (انعام/۹۹) و تأمل در کیفیت انگورها (رعد/۴) دعوت شده است. پدید آمدن انگور از نشانه های خداوند معرفی شده (نحل/۱۱ و یس/۳۴) و همچون خرما، شربت انگور نیز رزق نیکو خوانده شده است (نحل/۶۷). در گزارش ذیل نگاهی داریم بر برداشت انگور میوه بهشتی در خوزستان.

محمد آهنگر

خورموسی ماهشهر

بندر ماهشهر به لحاظ داشتن طبیعتی منحصر به فرد، قابلیت جذب گردشگر بسیار زیادی را دارد. بندر ماهشهر همچون شادگان از معدود شهرهای ایران است که دارای خور می‌ باشد و مهمترین آ‌نها خور موسی نام دارد که از نظر استراتژیک و اقتصادی بسیار حائز اهمیت است. خور در فارسی به شاخه‌ ای از دریا گفته می ‌شود که به خشکی داخل شده باشد و موسی ناخدای معروفی بوده که این خور به نام او نامگذاری شده است.

خورموسی که متصل به آبهای خلیج فارس است، حیات وحش دریایی بسیار زیبایی دارد. این خور زیستگاه دلفین های گوژپشت محسوب می شود. تماشای گروه دلفین های گوژپشت در خورموسی برای گردشگران بسیار جذاب است. همچنین خورموسی، محل زندگی بسیاری از پرندگان بومی و مهاجر محسوب می شود. هر سال از اسفند تا خرداد ماه حضور حجم انبوه پرندگان مهاجر و بومی در خورموسی قابل توجه است که مناظر بسیار بدیعی را به وجود می آوردند. جزایر بسیار بکر و زیبای خورموسی تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارند. در این میان جزایر قمر، قبر ناخداد و حیات وحش منحصر به فرد این منطقه از مواردی هستند که سفر به آنها می تواند برای گردشگران از جذابیت فوق العاده ای برخوردار باشد.

پل های اندیمشک

پل زال

این میان برنامه پل های قدیمی شهرستان اندیمشک را معرفی می نماید.

پل زال میان خوزستان و لرستان 

برای دانلود  وتماشا  روی تصویر زیر کلیک کنید

دره توبیرون یکی از دیدنی های طبیعی بکر و شگفت انگیز خوزستان

دره توبیرون دراستان خوزستان واقع می باشد. یکی از دیدنی های طبیعی بکر و شگفت انگیز شهرستان دزفول در فصول گرم سال دره توبیرون است. “تو” در لهجه دزفولی به معنی تب (گرما) و توبیرون بمعنای مکانی که گرما را از تن میزداید وگفته می شود که در قدیم برای کاهش آلام درد بیماری ها از این محل استفاده می شده است.
دره‌ توبیرون نتیجه‌ی هزاران سال فرسایش آبی بوده و از سرازیر شدن آبِ حاصل از بارش‌های فصلی در بخش‌های بالاتر و جاری شدن آن به صورت تنداب‌ها در کوه‌ها و تپه‌ها به وجود آمده است. سنگ‌های موجود در دره، از نوع ماسه سنگ و کنگلومرا (نوعی سنگ رسوبی از شن، ماسه و سنگ‌ریزه‎‌های گرد که معمولا با کلسیت، سیلیکا یا اکسید آهن به هم چسبیده‌اند) بوده که حاصل این فرسایش‌های طولانی مدت هستند.

به دلیل عمیق بودنِ دره توبیرون ، در فصل‌های خشک و کم آب، دره مانند یک زهکش عمل نموده و آبِ سفره‌های زیرزمینی در کف آن جمع می‌شود که این ویژگی سبب به وجود آمدن دو آبشار کوچک و زیبا در مسیر دره شده است. در بخش‌هایی از دره توبیرون، آب شفاف و زلالی از کف و دیواره‌های صخره‌ای آن به بیرون تراوش می‌کند. از طرفی نزدیک بودن دیواره‌هایِ صخره‌ایِ دو سوی دره به یکدیگر و نیز بلندیِ آن‌ها، باعث ایجاد سایه در اکثر قسمت‌ها می‌شود. این ویژگی‌ها از دلایل خنک بودن فضای داخل دره بوده و حتی در فصول گرم سال و هوای ۴۰ درجه‌ی شهر، دمای آن به حدود ۲۰ تا ۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد. درون دره، باد خنک، روح‌نواز و دل‌انگیزی می‌وزد که تمام خستگیِ راه را از تن شما بیرون خواهد کرد.

درختان زیبای انگور و انجیر نیز باعث سرسبزی و طراوت این منطقه شده و در کنار ویژگی‌های منحصر به فردِ دره، توجه بازدیدکنندگان را به خود جلب می‌کند.
دره “توبیرون” در فاصله حدود ۲۰ کیومتری از شهر در مسیری چند کیلومتری در بخش سردشت قبل از رسیدن به منطقه تنگه سرا در شمال دزفول واقع است. دیواره‌های رفیع آن با ارتفاع بلند که گاه تا بیش از یکصد متر می رسد و انبوه درختان انگور، انجیر وحشی، برگ ‌‌های شاووشان، آبشارها و آب ‌ چکان ها جلوه بسیار زیبایی به این دره‌ ها داده است که چشم هر بیننده ‌ ای را محو تماشای خود می ‌ سازد.
گرچه قدم گذاشتن به چنین فضای خنکی در گرمای سوزان جنوب و دمی آسودن در هوای مطبوع آن، خود به تنهایی می‌تواند یک تفریح باشد؛ اما پیاده روی در آبِ جاری در مسیر دره و تماشای شگفتی‌ها و زیبایی‌های آن، از لذت‌بخش‌ترین کارهایی است که می‌توانید در این دره تجربه کنید. آب بازی و تماشای ماهی‌های بزرگ و کوچکی که درون آبِ کف دره به این سو و آن سو می‌روند نیز خالی از لطف نخواهد بود.هنگامی که در حال حرکت در امتداد دره هستید گاهی قطره‌های آب زلال از دیواره‌های آن بر روی سر و صورتتان خواهد چکید و باعث می‌شود که حسِ خوشایندِ بودن در طبیعتِ بکر را با تمام وجود درک کنید.همچنین زیبایی‌ها و شگفتی‌های تمام نشدنی این دره، آن را به مکانی فوق‌العاده برای عکاسی تبدیل کرده است. اگر علاقه‌مند به عکاسی حرفه‌ای از طبیعت هستید؛ دره توبیرون چشم‌اندازهای کم‌نظیر و شگفت‌انگیزی برای این کار در اختیارتان خواهد گذاشت

نکاتی که لازم است در بازدید از دره توبیرون به آن‌ها توجه کنید

• با توجه به اینکه دره‌ توبیرون در منطقه‌ای بکر قرار دارد، بهتر است برای رفتن به آن با گروه‌های کوهنوردی محلی همراه شوید و یا از تورهای گردشگری استفاده کنید.
• به دلیل شباهت بخش‌های مختلف دره به یکدیگر، ممکن است مسیر را گم کنید؛ بنابراین توصیه می‌شود که برای بازدید از دره‌ از یک فرد راه بلد و یا یک راهنمای محلی کمک بگیرید.
• برای پیاده روی در دره، حتماً از کفش مناسب استفاده کنید؛ زیرا کفِ دره مملو از سنگریزه‌هاییست که ممکن است پاهایتان را اذیت کند.
• دره‌ توبیرون طبیعتی دست نخورده و تمیز است که این امر نشان از بازدید تعداد کمی از گردشگران از این مکان زیبا دارد. بیایید در زمان بازدید از این جاذبه‌ی طبیعی شگفت‌انگیز، زباله‌های خود را در محیط رها نکنیم و حتی در صورت مشاهده‌ی زباله‌ها در مسیر دره، اقدام به جمع‌آوری آن‌ها نماییم تا با انجامِ وظیفه‌ی خود در مقابلِ طبیعتِ سخاوتمند، به زیبا و بکر ماندن این دره‌ی اعجاب انگیز کمک کنیم.

عکسها:

سایت کارناوال

خبرگزاری ایسنا

ر

طبیعت پاییزی ایذه بهشت خوزستان

دشت سوسن یکی از جاذبه‌های طبیعی استان خوزستان است که در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شهرستان ایذه قرار دارد .این دشت یکی از گذرگاه‌های رودخانه خروشان کارون است و توسط این رود به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می‌شود. در واقع عبور رود کارون از میان دشت سوسن، موجب پیدایش اراضی حاصلخیز در این ناحیه شده است. این دشت از ماه بهمن تا خرداد، طبیعت بسیار زیبایی می‌یابد به طوری که در این ایام افراد بسیاری به این منطقه مراجعه می‌نمایند تا از زیبایی چشم‌نواز آن بهره ببرند

 مهدی پدرام خو/تسنیم

گاهی به چالش‌های گردشگری خوزستان/

‌تصویر غلطی که از جاذبه‌های نفتی در ذهن مردم نقش بسته است

گردشگری ‌یکی از ظرفیت‌های فرهنگی و اقتصادی بالقوه خوزستان است، اما چرا صنعتی با این همه مزایا و جاذبه، جایگاهی در توسعه استان ندارد؟ ‌

به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، گردشگری یکی از ظرفیت های مهم در حوزه فرهنگ و اقتصاد است. گردشگری به مثابه یک صنعت موثر و طلایی در حوزه اقتصاد می‌تواند بسیاری از گره‌ها را باز کند.

ورود 14 میلیون گردشگر به خوزستان در بازه تعطیلات عید

خوزستان با داشتن جاذبه های تاریخی و طبیعی بسیار یکی از قطب های گردشگری کشور است. به طوری که در بازه زمانی 27 اسفندماه 97 تا 16 فروردین‎ماه 98، 14میلیون و 321 هزار و 834 نفر گردشگر وارد استان شده و از مراکز تاریخی، تفریحی و گردشگری خوزستان دیدن کردند.

از حجم گردشگر ورودی به خوزستان، چهار میلیون و 621هزار و 472 نفر از جاذبه‎های تاریخی ـ فرهنگی، پنج میلیون 495هزار و 112 نفر از جاذبه‎های طبیعی و چهار میلیون و 205هزار و 250 نفر نیز از جاذبه‎های دست‎ساز بازدید داشتند.

متاسفانه بیش از این ظرفیت ها، هر زمان که صحبت از سفر به خوزستان می‌شود گرما و نفت را به خاطر می‌آوریم و زمینی تفتیده و ‌آتش‌هایی را در ذهن ترسیم می‌کنیم که در بالای دکل‌های نفتی شعله‌ور هستند.

متاسفانه این تصویری است که به دلیل تعریف غلط از جاذبه‌های استان از خوزستان در ذهن‌ها القا شده و این موضوع را به ویژه می‌توان در فیلم‌های ساخته شده در دوران قبل از انقلاب دید.

بسیاری از نکاتی که امروز به عنوان مشکل مطرح می شود می تواند به یک ظرفیت تبدیل شود.گرمای خوزستان تا همین نفت می‌تواند در نقش یک جاذبه عمل کند. تعدد اقوام که رنگین کمانی از آداب و سنتی را در خوزستان شکل دادند می تواند هر علاقمندی را مجذوب خود سازد.

جاذبه‌های طبیعی خوزستان منحصر به فرد است

 جاذبه‌های طبیعی خوزستان در جای خود منحصر به فرد است. وجود 18 هزار کیلومتر نهر، مسیل، رود و رودخانه فصلی و دائمی و 5 دریاچه بزرگ پشت سد و 680 کیلومتر ساحل دریا از دیگر ظرفیت‌ها بالقوه برای جذب گردشگر و درآمدزایی است.

بیابان‌های ماسه‌ای در کنار جنگل و رودخانه؛ بهترین محل برای بیانگردی به شمار می‌آید. این استان دارای مناطق حفاظت شده فراوانی است که بعضی‌ها همچون کرخه تنها پناهگاه گوزن زرد است.

این استان از تالاب هویزه وشادگان، بامدژ و میانگران برخوردار است که هم پناهگاه پرندگان مهاجر و هم مخزن ماهیان بومی هستند در واقع حیات گیاهی متنوعی دارد که فقط در تالاب‌های استان وجود دارد. روستاهای سرسبز خوزستان با محصولات کاملا ارگانیک بانخلستان‌هایش با جنگل‌های بلوط اقامتگاه‌های بومگردی آن ظرفیتی دائمی برای روستاگردی است.

گزارش کامل در ادامه مطلب