شیر زنان بختیاری

زنان بختیاری از سحرگاهان که مردان ایل در خوابند تا پاسی از شب در تلاش برای خانه داری، تربیت فرزندان، آوردن آب از چشمه با مشک های نهاده بر دوش، آوردن هیزم از دل کوه ، دوشیدن احشام، پختن شیر، درست کردن ماست، زدن دوغ، پختن نان، آماده کردن غذا ،بافتن فرش و ..... قرار دادن این همه حجم کار در کنار هم و رضایت آنها از زندگی شگفتی انسان را بر می انگیزد. تنها درد دل آنها را می توان در میان لالایهای آنها برای فرزندان ایل یافت.

سهم کار کردن زنان و دختران در این مناطق، بیش از مردان آن است. دامداری، دوشیدن شیر، بزرگ کردن فرزندان قد و نیم قد، جمع کردن و آوردن هیزم از جنگل و کوهستان، پخت و پز غذا، نان و کارهای بسیاری بر دوش زنان است. چند همسری بودن در مردان اتفاق بسیار عادی و پیش پا افتاده ای است. علیرغم مشکلات متعدد معیشتی که مردم را با فقر گرییبان گیر کرده، تعداد فرزندان در خانواده ها بسیار بالا است. نود درصد مردم در این مناطق، به دلایل بیشمار محرومیت، فقر مادی و فرهنگی و عدم حضور مرتب معلمان، بیسواد هستند. بسیاری از آنها، پیر و جوان، سن و سال واقعی شان را نمی دانند. نداری به دوری و ناهمواری راه گره خورده است. از هیچ رفاهی، سر هیچ سفره ای خبری نیست. اینجا سرزمین روستاهای دوردست و سختی هاست. سرزمین کوه های سر به فلک کشیده ی بلند، سرزمین از یاد رفتگان.

درود بر شیر زنان بختیاری ...